ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஜிஜ்ஞாஸிதாத்ம யாதார்த்யோ முநேர்வ்யாஸஸுதாதஸௌ । ஹித்வேதம் ந்ரு'ப கங்‌காயாம் யாஸ்யத்யத்தா அகுதோபயம்

ஆன்மாவின் உண்மை நிலையை அறிய விரும்பி, வியாசரின் மகன் முனிவரிடம் கேட்டு, தன் உடலை கங்கை நதியில் விட்டுவிட்டு, அரசே, பயமின்றி நேராகச் செல்வார்.

இதி ராஜ்ஞ உபாதிஶ்ய விப்ரா ஜாதககோவிதாஃ । லப்தாபசிதயஃ ஸர்வே ப்ரதிஜக்முஃ ஸ்வகாந் க்ரு'ஹாந்

இவ்வாறு அரசருக்கு அறிவுரை கூறி, அந்த learned பிராமணர்கள் எல்லோரும் மரியாதை பெற்றபடி தங்கள் வீடுகளுக்கு திரும்பினர்.

ஸ ஏஷ லோகே விக்யாதஃ பரீக்ஷிதிதி யத்ப்ரபுஃ । பூர்வம் த்ரு'ஷ்டமநுத்யாயந் பரீக்ஷேத நரேஷ்விஹ

இவர் உலகில் பரீக்ஷித் எனப் புகழ்பெற்றவர்; முன்பு கண்டவற்றை நினைவில் கொண்டு, மனிதர்களை இவ்வுலகில் ஆராய்வார்.

ஸ ராஜபுத்ரோ வவ்ரு'தே ஆஶு ஶுக்ல இவோடுபஃ । ஆபூர்யமாணஃ பித்ரு'பிஃ காஷ்டாபிரிவ ஸோऽந்வஹம்

அந்த இளவரசர், வளர்ந்த சந்திரன் போல் விரைவாக வளர்ந்தார்; தந்தையால், எரிபொருள் போல், தினமும் வளர்க்கப்பட்டார்.

யக்ஷ்யமாணோऽஶ்வமேதேந ஜ்ஞாதித்ரோஹஜிஹாஸயா । ராஜா லப்ததநோ தத்யௌ அந்யத்ர கரதண்டயோஃ

உற்றார் மீது ஏற்பட்ட குற்றத்தை போக்க அசுவமேத யாகம் செய்ய விரும்பி, அரசன் செல்வம் பெற்றபின், வரி மற்றும் தண்டனை தவிர வேறு வழிகளை யோசித்தார்.

ததபிப்ரேதமாலக்ஷ்ய ப்ராதரோऽச்யுதசோதிதாஃ । தநம் ப்ரஹீணமாஜஹ்ருஃ உதீச்யாம் திஶி பூரிஶஃ

அவரது எண்ணத்தை அறிந்து, அச்ச்யுதரால் தூண்டப்பட்ட சகோதரர்கள், வடதிசையில் இருந்து பெரும் செல்வத்தை கொண்டு வந்தனர்.

தேந ஸம்ப்ரு'தஸம்பாரோ தர்மபுத்ரோ யுதிஷ்டிரஃ । வாஜிமேதைஃ த்ரிபிர்பீதோ யஜ்ஞைஃ ஸமயஜத் ஹரிம்

அவ்வாறு சேர்க்கப்பட்ட பொருள்களால், தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரன், மூன்று அசுவமேத யாகங்களை நடத்தியார்; மிகுந்த பயத்தோடு ஹரியை வழிபட்டார்.

ஆஹூதோ பகவாந் ராஜ்ஞா யாஜயித்வா த்விஜைர்ந்ரு'பம் । உவாஸ கதிசித் மாஸாந் ஸுஹ்ரு'தாம் ப்ரியகாம்யயா

அரசனால் அழைக்கப்பட்ட பகவான், பிராமணர்கள் வழியாக அரசனை யாகத்திற்கு அர்ப்பணித்து, நண்பர்களிடம் அன்பால் சில மாதங்கள் தங்கினார்.

ததோ ராஜ்ஞாப்யநுஜ்ஞாதஃ க்ரு'ஷ்ணயா ஸஹபந்துபிஃ । யயௌ த்வாரவதீம் ப்ரஹ்மந் ஸார்ஜுநோ யதுபிர்வ்ரு'தஃ

பின்னர், அரசனால் அனுமதி பெற்ற கிருஷ்ணர், தம் உறவினர்களுடன், அர்ஜுனனும் யாதவர்கள் கூட்டமாக, துவாரகையை நோக்கிச் சென்றார், பிராமணரே.

ஏதத்கௌமாரஜம் கர்ம ஹரேராத்மாஹிமோக்ஷணம் । ம்ரு'த்யோஃ பௌகண்டகே பாலா த்ரு'ஷ்ட்வோசுர்விஸ்மிதா வ்ரஜே

ஹரியின் இந்த பிள்ளைப் பருவச் செயல், அவரது பக்தரை விடுவித்தது; அதை வ்ரஜத்தில் சிறுவர்கள், தங்கள் இளமைக்காலத்தில் பார்த்து, ஆச்சரியத்துடன் பேசினார்கள்.

( மிஶ்ர ) நைதத் விசித்ரம் மநுஜார்பமாயிநஃ பராவராணாம் பரமஸ்ய வேதஸஃ । அகோऽபி யத்ஸ்பர்ஶநதௌதபாதகஃ ப்ராபாத்மஸாம்யம் த்வஸதாம் ஸுதுர்லபம்

மனித உருவில் விளையாடும் பரமாத்மாவுக்கு இது ஆச்சரியமல்ல; அகன் போல், ஒருவன் அவரது தொடுதலால் பாவங்கள் கழுவப்பட்டு, மிக அரிதாகக் கிடைக்கும் ஆன்மா சமத்துவத்தை அடைந்தான்.

( வம்ஶஸ்தா ) ஸக்ரு'த்யதங்‌கப்ரதிமாந்தராஹிதா மநோமயீ பாகவதீம் ததௌ கதிம் । ஸ ஏவ நித்யாத்மஸுகாநுபூத்யபி வ்யுதஸ்தமாயோऽந்தர்கதோ ஹி கிம் புநஃ

ஒரு முறை பகவானின் உருவத்தை மனதில் வைத்தவனும் பக்தியின் உயர்ந்த பாதையை அடைந்தான்; ஆன்மா ஆனந்தத்தை எப்போதும் அனுபவித்து, மாயை இல்லாதவன் எவ்வளவு உயர்ந்த நிலையை அடைவான்!

ஶ்ரீஸூத உவாச । ( இம்த்ரவஜ்ரா ) இத்தம் த்விஜா யாதவதேவதத்தஃ ஶ்ருத்வா ஸ்வராதுஶ்சரிதம் விசித்ரம் । பப்ரச்ச பூயோऽபி ததேவ புண்யம் வையாஸகிம் யந்நிக்ரு'ஹீதசேதாஃ

ஸூதர் சொன்னார்: இப்படியாக, இருமுறை பிறந்தவர்களே, யுதிஷ்டிரன் கிருஷ்ணரின் அதிசய செயல்களை கேட்டபின், அந்த புண்ணியமான கதையில் மனதை முழுமையாகக் கவனித்து, மீண்டும் சுகரிடம் கேட்டார்.

ஶ்ரீராஜோவாச । ( அநுஷ்டுப் ) ப்ரஹ்மந் காலாந்தரக்ரு'தம் தத்காலீநம் கதம் பவேத் । யத்கௌமாரே ஹரிக்ரு'தம் ஜகுஃ பௌகண்டகேऽர்பகாஃ

அரசன் கேட்டார்: பிராமணரே, ஹரியின் பிள்ளைப் பருவத்தில் நடந்ததை, வேறு காலத்தில் இளமைக்கால சிறுவர்கள் எப்படி பாடினார்கள்?

தத் ப்ரூஹி மே மஹாயோகிந் பரம் கௌதூஹலம் குரோ । நூநமேதத்தரேரேவ மாயா பவதி நாந்யதா

மகா யோகி, பெரிய குருவே, இந்த அதிசயத்தை எனக்குச் சொல்லுங்கள். இது நிச்சயமாக ஹரியின் மாயைதான்; வேறு காரணம் இல்லை.

வயம் தந்யதமா லோகே குரோऽபி க்ஷத்ரபந்தவஃ । யத் பிபாமோ முஹுஸ்த்வத்தஃ புண்யம் க்ரு'ஷ்ணகதாம்ரு'தம்

குருவே, நாங்கள் உலகத்தில் மிகப் பாக்கியசாலிகள். நாங்கள் பெயருக்கு மட்டும் க்ஷத்திரியர்கள் என்றாலும், உங்களிடம் இருந்து எப்போதும் கிருஷ்ணரின் புனிதக் கதைகளின் அமுதை அருந்துகிறோம்.

ஶ்ரீஸூத உவாச । ( இம்த்ரவம்ஶா ) இத்தம் ஸ்ம ப்ரு'ஷ்டஃ ஸ து பாதராயணிஃ தத்ஸ்மாரிதாநந்தஹ்ரு'தாகிலேந்த்ரியஃ । க்ரு'ச்ச்ராத் புநர்லப்தபஹிர்த்ரு'ஶிஃ ஶநைஃ ப்ரத்யாஹ தம் பாகவதோத்தமோத்தம

ஸூதர் சொன்னார்: இப்படிப் கேட்டபோது, பாதராயணியின் மகன், எல்லா உணர்வுகளும் ஆனந்தத்தில் லயித்திருந்தவர், சிரமமாக வெளிப்பார்வையை மீண்டும் பெற்று, அந்தப் பக்தர்களில் சிறந்தவரிடம் மெதுவாகப் பதில் கூறினார்.

இதி சோக்தம் த்விஜஶ்ரேஷ்டா யத்ப்ரு'ஷ்டோऽஹம் இஹாஸ்மி வஃ । லீலாவதாரகர்மாணி கீர்திதாநீஹ ஸர்வஶஃ

துவிஜர்களில் சிறந்தவர்களே, நீங்கள் என்னிடம் கேட்டபடியே, இறைவனின் லீலைகளையும் அவன் அவதாரங்களையும் முழுமையாக இங்கே விவரித்துள்ளேன்.

பதிதஃ ஸ்கலிதஶ்சார்தஃ க்ஷுத்த்வா வா விவஶோ ப்ருவந் । ஹரயே நம இத்யுச்சைஃ முச்யதே ஸர்வபாதகாத்

யாராவது விழுந்தாலும், தடுமாறினாலும், துயரத்தில் இருந்தாலும், பசிக்காகவோ, ஆற்றல் இழந்தவராக இருந்தாலும், "ஹரியே, உமக்கு வணக்கம்" என்று உரக்கச் சொன்னால், எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவார்.

(உபேம்த்ரவஜ்ரா) ஸங்‌கீர்த்யமாநோ பகவாந் அநந்தஃ ஶ்ருதாநுபாவோ வ்யஸநம் ஹி பும்ஸாம் । ப்ரவிஶ்ய சித்தம் விதுநோத்யஶேஷம் யதா தமோऽர்கோऽப்ரமிவாதிவாதஃ

அனந்தனாகிய இறைவன் புகழப்பட்டால், அவன் பெருமை கேட்பவரால் உணரப்படுகிறது. அவன் மனிதர்களின் மனத்தில் புகுந்து, அவர்களின் துயரங்களை முற்றிலும் நீக்குகிறான்; அது எப்படி என்றால், வலிமையான காற்றும் சூரியனும் இருளையும் மேகத்தையும் விரட்டுவது போல.

(மிஶ்ர-௧௨) ம்ரு'ஷா கிரஸ்தா ஹ்யஸதீரஸத்கதா ந கத்யதே யத்‌பகவாநதோக்ஷஜஃ । ததேவ ஸத்யம் ததுஹைவ மங்‌கலம் ததேவ புண்யம் பகவத்‌குணோதயம்

இறைவனைப் பற்றிப் பேசாத பொய்யான வார்த்தைகளும், வீணான கதைகளும் சொல்ல வேண்டியதில்லை. இறைவனின் குணங்கள் வெளிப்படும் சொற்களே உண்மை, அதுவே மங்களம், அதுவே புண்ணியம்.

ததேவ ரம்யம் ருசிரம் நவம் நவம் ததேவ ஶஶ்வந்மநஸோ மஹோத்ஸவம் । ததேவ ஶோகார்ணவஶோஷணம் ந்ரு'ணாம் யதுத்தமஃஶ்லோகயஶோऽநுகீயதே

இறைவனின் புகழ் பாடப்படும் இடமே இனிமையானது, அழகானது, எப்போதும் புதுமை தருவது. அது மனதுக்குப் பெரும் கொண்டாட்டம்; அது மனிதர்களின் துயரக் கடலை உலர்க்கும் ஒரே வழி.

ந யத்வசஶ்சித்ரபதம் ஹரேர்யஶோ ஜகத்பவித்ரம் ப்ரக்ரு'ணீத கர்ஹிசித் । தத் த்வாங்‌க்ஷதீர்தம் ந து ஹம்ஸஸேவிதம் யத்ராச்யுதஸ்தத்ர ஹி ஸாதவோऽமலாஃ

எவ்வளவு அழகான சொற்கள் இருந்தாலும், ஹரியின் புகழை உலகத்தைத் தூய்மைப்படுத்தும் வகையில் பேசாவிட்டால், அது காகங்கள் குளிக்கும் இடம் போலவே; ஆனால் அச்ச்யுதன் இருக்கும் இடத்தில் தூய்மையான பக்தர்கள் இருப்பார்கள்.

தத்வாக்விஸர்கோ ஜநதாகஸம்ப்லவோ யஸ்மிந் ப்ரதிஶ்லோகமபத்தவத்யபி । நாமாந்யநந்தஸ்ய யஶோऽங்‌கிதாநி யத் ஶ்ர்ரு'ண்வந்தி காயந்தி க்ரு'ணந்தி ஸாதவஃ

அனந்தனின் நாமமும் புகழும் உள்ள பாடல்கள், அளவுக்கு பொருந்தாவிட்டாலும் கூட, மக்கள் பாவங்களை கழுவும். நல்லவர்கள் அதை கேட்கவும், பாடவும், புகழவும் செய்வார்கள்.

நைஷ்கர்ம்யமப்யச்யுத பாவவர்ஜிதம் ந ஶோபதே ஜ்ஞாநமலம் நிரஞ்ஜநம் । குதஃ புநஃ ஶஶ்வதபத்ரமீஶ்வரே ந ஹ்யர்பிதம் கர்ம யதப்யநுத்தமம்

ஏசுவரனே, உன்னிடம் பக்தி இல்லாமல் செய்யப்படும் கர்மமும், தூய அறிவும் அழகாகத் தெரியாது; அப்படி இருக்க, இறைவனுக்காக அர்ப்பணிக்கப்படாத சிறந்த செயல்கள் எப்படித் தற்காலிக நன்மையைத் தரும்?

யஶஃஶ்ரியாமேவ பரிஶ்ரமஃ பரோ வர்ணாஶ்ரமாசாரதபஃஶ்ருதாதிஷு । அவிஸ்ம்ரு'திஃ ஶ்ரீதரபாதபத்மயோஃ குணாநுவாதஶ்ரவணாதராதிபிர்ஹரேஃ

புகழும் செல்வமும் பெறுவதற்காக செய்யும் எல்லா முயற்சிகளும், சாதி, ஆசாரம், தவம், கல்வி ஆகியவற்றில், ஸ்ரீதரனின் பாதப்பதங்களை மறவாமல், ஹரியின் குணங்களை பக்தியோடு கேட்பதும் புகழ்வதும் இருந்தால் மட்டுமே சிறப்பாகும்.

(மிஶ்ர-௧௧,௧௨) அவிஸ்ம்ரு'திஃ க்ரு'ஷ்ணபதாரவிந்தயோஃ க்ஷிணோத்யபத்ராணி ச ஶம் தநோதி ச । ஸத்த்வஸ்ய ஶுத்திம் பரமாத்மபக்திம் ஜ்ஞாநம் ச விஜ்ஞாநவிராகயுக்தம்

கிருஷ்ணரின் திருவடிகளை மறவாமல் நினைவில் வைத்தால், எல்லா தீமைகளும் அழியும், நன்மை கிடைக்கும்; மனம் தூய்மையடையும், பரமாத்மாவுக்கு உன்னதமான பக்தியும், ஞானமும், அனுபவமும், வைராக்கியமும் பிறக்கும்.

(இம்த்ரவஜ்ரா) யூயம் த்விஜாக்ர்யா பத பூரிபாகா யச்சஶ்வதாத்மந்யகிலாத்மபூதம் । நாராயணம் தேவமதேவமீஶம் அஜஸ்ரபாவா பஜதாவிவேஶ்ய

உங்களெல்லாம் சிறந்த துவிஜர்கள், மிகப் பாக்கியசாலிகள். ஏனெனில், நீங்கள் எப்போதும் எல்லா உயிர்களின் ஆதியாகிய நாராயணனை, தேவாதி தேவனை, ஈசனை, உங்கள் உள்ளத்தில் நிலையாக வைத்து, பக்தியுடன் வழிபடுகிறீர்கள்.

(மிஶ்ர-௧௧,௧௨) அஹம் ச ஸம்ஸ்மாரித ஆத்மதத்த்வம் ஶ்ருதம் புரா மே பரமர்ஷிவக்த்ராத் । ப்ராயோபவேஶே ந்ரு'பதேஃ பரீக்ஷிதஃ ஸதஸ்ய்ரு'ஷீணாம் மஹதாம் ச ஶ்ர்ரு'ண்வதாம்

நானும் என் ஆத்மாவின் உண்மையை நினைவுகூர்ந்தேன். அதை நான் முன்பே ஒரு பெரிய முனிவரின் வாயிலாகக் கேட்டேன்; அது பரீக்ஷித் மன்னன் விரதம் இருந்தபோது, பெரிய முனிவர்களும் ஋ஷிகளும் இருந்த இடத்தில் நடந்தது.