ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஏதாஃ பரம் ஸ்த்ரீத்வமபாஸ்தபேஶலம் நிரஸ்தஶௌசம் பத ஸாது குர்வதே । யாஸாம் க்ரு'ஹாத் புஷ்கரலோசநஃ பதிஃ ந ஜாது அபைத்யாஹ்ரு'திபிஃ ஹ்ரு'தி ஸ்ப்ரு'ஶந்

இவர்கள் எல்லாம் பழக்கநெறி, தூய்மை ஆகியவற்றை விட்டுவிட்ட போதும், உண்மையான பெண்ணிய பெருமையை அடைந்துள்ளனர். ஏனென்றால், தாமரைப்பாதம் கொண்ட கணவர் இவர்களின் இல்லத்திலிருந்து ஒருபோதும் பிரியாமல், அவர்களின் உள்ளங்களைத் தொடுகிறார்.

(அநுஷ்டுப்) ஏவம்விதா கதந்தீநாம் ஸ கிரஃ புரயோஷிதாம் । நிரீக்ஷணேந அபிநந்தந் ஸஸ்மிதேந யயௌ ஹரிஃ

அந்நகரின் பெண்கள் இவ்வாறு பேசிக் கொண்டிருக்க, ஹரி அவர்கள் புன்னகையுடன் பார்வைமீட்டு, அவர்களின் வார்த்தைகளை ஏற்று, தன் வழியில் சென்றார்.

அஜாதஶத்ருஃ ப்ரு'தநாம் கோபீதாய மதுத்விஷஃ । பரேப்யஃ ஶங்கிதஃ ஸ்நேஹாத் ப்ராயுங்க்த சதுரங்‌கிணீம்

அஜாதசத்ரு, மதுவை விரோதிக்கும் அவரை மற்றவர்களிடமிருந்து பாதுகாக்கும் எண்ணத்தில், அன்புடன் நான்கு படைகளையும் அனுப்பினார்.

அத தூராகதாந் ஶௌரிஃ கௌரவாந் விரஹாதுராந் । ஸந்நிவர்த்ய த்ரு'டம் ஸ்நிக்தாந் ப்ராயாத்ஸ்வநகரீம் ப்ரியைஃ

பின்னர், தூரத்திலிருந்து வந்த, பிரிவால் வருந்தும் கௌரவர்களை, ஷௌரி அவர்கள் அன்புடன் சமாதானம் செய்து, தன் பிரியமானவர்களுடன் தன் நகருக்கு புறப்பட்டார்.

குருஜாங்கலபாஞ்சாலாந் ஶூரஸேநாந் ஸயாமுநாந் । ப்ரஹ்மாவர்தம் குருக்ஷேத்ரம் மத்ஸ்யாந் ஸாரஸ்வதாநத

அவர் குரு, ஜாங்கல, பாஞ்சால, சூரசேன, யமுனை ஓரங்கள், பிரம்மாவர்த்தம், குருக்ஷேத்திரம், மத்சியர், சாரஸ்வதர் ஆகிய நாடுகளைக் கடந்து சென்றார்.

மருதந்வமதிக்ரம்ய ஸௌவீராபீரயோஃ பராந் । ஆநர்தாந் பார்கவோபாகாத் ஶ்ராந்தவாஹோ மநாக்விபுஃ

மருதன்வா பாலைவனத்தை தாண்டி, சௌவீரர், ஆபீரர் பகுதிகளையும் கடந்து, பாகரவருடன் ஆனர்த்த நாட்டை அடைந்தார். அப்போது அவரது குதிரைகள் சற்று சோர்வடைந்திருந்தன.

தத்ர தத்ர ஹ தத்ரத்யைஃ ஹரிஃ ப்ரத்யுத்யதார்ஹணஃ । ஸாயம் பேஜே திஶம் பஶ்சாத் கவிஷ்டோ காம் கதஸ்ததா

ஒவ்வொரு இடத்திலும், அங்குள்ள மக்கள் ஹரியை மரியாதையுடன் வரவேற்றனர். மாலை நேரத்தில், அவர் மேற்கே திரும்பி, மாடுகளை மேய்க்கும் நிலத்தை அடைந்தார்.

அநுஜாநீஹி நௌ பூமந் தவாநுசரகிங்‌கரௌ । தர்ஶநம் நௌ பகவத ரு'ஷேராஸீதநுக்ரஹாத்

"பெரியவரே, நாங்கள் உமது அடியார்கள், உமது அனுமதியுடன் இப்போது புறப்படட்டும்; முனிவரின் அருளால் உம்மை நேரில் காணும் பாக்கியம் எங்களுக்கு கிடைத்தது."

( வஸம்ததிலகா ) வாணீ குணாநுகதநே ஶ்ரவணௌ கதாயாம் ஹஸ்தௌ ச கர்மஸு மநஸ்தவ பாதயோர்நஃ । ஸ்ம்ரு'த்யாம் ஶிரஸ்தவ நிவாஸஜகத்ப்ரணாமே த்ரு'ஷ்டிஃ ஸதாம் தர்ஶநேऽஸ்து பவத்தநூநாம்

எங்கள் வாக்கு உமது குணங்களைப் புகழும் கதைகளில், காதுகள் உம்மை பற்றிய கதைகளை கேட்பதில், கரங்கள் உமது சேவையில், மனம் உமது பாதங்களில் நிலைத்திருக்கட்டும். நினைவில் தலை உம்மை வணங்கட்டும்; கண்கள் உம்மை உடைய நல்லோரைக் காணட்டும்.

ஶ்ரீஶுக உவாச । ( அநுஷ்டுப் ) இத்தம் ஸங்‌கீர்திதஸ்தாப்யாம் பகவாந் கோகுலேஶ்வரஃ । தாம்நா சோலூகலே பத்தஃ ப்ரஹஸந்நாஹ குஹ்யகௌ

ஶுகர் சொன்னார்: இவ்வாறு அந்த இருவரும் அவரை புகழ்ந்தபோது, கோகுலத்தின் ஆண்டவன், கட்டப்பட்ட உலூகலத்துடன், புன்னகையுடன் அந்த தேவதைகளிடம் பேசினார்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச । ஜ்ஞாதம் மம புரைவைதத் ரு'ஷிணா கருணாத்மநா । யத் ஶ்ரீமதாந்தயோர்வாக்பிஃ விப்ரம்ஶோऽநுக்ரஹஃ க்ரு'தஃ

பகவான் கூறினார்: கருணைமிகு முனிவர் இதை எனக்குத் தானே முன்பே சொன்னார்; செல்வத்தில் மயங்கியவர்களின் வார்த்தையால் நீங்கள் உங்கள் நிலையை இழந்து, என் அருளைப் பெற்றீர்கள்.

ஸாதூநாம் ஸமசித்தாநாம் ஸுதராம் மத்க்ரு'தாத்மநாம் । தர்ஶநாந்நோ பவேத்‍பந்தஃ பும்ஸோऽக்ஷ்ணோஃ ஸவிதுர்யதா

நல்லோர், சமமான மனம் கொண்டோர், என்னை முழுமையாக அர்ப்பணித்தவர்கள் எனைக் கண்டாலும் பந்தம் ஏற்படாது; அது மனிதர்களுக்கு சூரியனைப் பார்ப்பது போலவே.

தத்‍கச்சதம் மத்பரமௌ நலகூபர ஸாதநம் । ஸஞ்ஜாதோ மயி பாவோ வாம் ஈப்ஸிதஃ பரமோऽபவஃ

நலகூபரா, இப்போது நீங்கள் இருவரும் உங்களுடைய உலகத்திற்கு செல்லுங்கள்; நீங்கள் விரும்பிய அந்த உயர்ந்த பக்தி என் மீது உங்கள் உள்ளத்தில் பிறந்துவிட்டது.

ஶ்ரீஶுக உவாச । இத்யுக்தௌ தௌ பரிக்ரம்ய ப்ரணம்ய ச புநஃ புநஃ । பத்தோலூகலமாமந்த்ர்ய ஜக்மதுர்திஶமுத்தராம்

ஶுகர் சொன்னார்: இவ்வாறு அவர் கூறியதும், அவர்கள் இருவரும் அவரைச் சுற்றி வணங்கி, மீண்டும் மீண்டும் பணிந்து, கட்டப்பட்ட உலூகலத்துக்கு விடை கூறி, வடதிசையை நோக்கிப் புறப்பட்டார்கள்.

இத்தம் பாவேந கதிதோ பகவாந் பகவத்தமஃ । ந இத்தம் பாவேந ஹி பரம் த்ரஷ்டும் அர்ஹந்தி ஸூரயஃ

இவ்வாறு, பக்தியின் மூலம் பகவான் வெளிப்பட்டார்; அப்படி பக்தி இல்லையெனில், பெரிய ஞானிகளும் அவரை காண முடியாது.

நாஸ்ய கர்மணி ஜந்மாதௌ பரஸ்ய அநுவிதீயதே । கர்த்ரு'த்வப்ரதிஷேதார்தம் மாயயாரோபிதம் ஹி தத்

அவரது பிறப்பு, செயல் போன்றவை மற்றவர்களுக்கு பொருந்தும் விதிகளுக்கு உட்பட்டவை அல்ல; செயற்கருத்தை மறைக்க, அவை மாயையால் அவருக்கு ஏற்றப்பட்டவை.

அயம் து ப்ரஹ்மணஃ கல்பஃ ஸவிகல்ப உதாஹ்ரு'தஃ । விதிஃ ஸாதாரணோ யத்ர ஸர்காஃ ப்ராக்ரு'தவைக்ரு'தாஃ

இது பிரமாவின் ஒரு காலம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; இதில் படைப்பின் பொதுவான முறை, முதன்மை மற்றும் இரண்டாம் வகை படைப்புகள் நடைபெறுகின்றன.

பரிமாணம் ச காலஸ்ய கல்பலக்ஷண விக்ரஹம் । யதா புரஸ்தாத் வ்யாக்யாஸ்யே பாத்மம் கல்பமதோ ஶ்ர்ரு'ணு

காலத்தின் அளவு, ஒரு காலத்தின் தனித்துவமான வடிவம், மற்றும் முன்பு போல பத்மம் என்னும் காலத்தை விளக்கப்போகிறேன்; இப்போது கேளுங்கள்.

ஶௌநக உவாச । யதாஹ நோ பவாந் ஸூத க்ஷத்தா பாகவதோத்தமஃ । சசார தீர்தாநி புவஃ த்யக்த்வா பம்தூந் ஸு-துஸ்த்யஜாந்

சௌனகன் சொன்னான்: சூதா, நீயே கூறினாய், பக்தர்களில் சிறந்தவனான விதுரன், மிக அரிதாக விட முடியாத உறவுகளை விட்டுவிட்டு பூமியில் திருத்தலங்களுக்கு சென்றான் என்று.

க்ஷத்துஃ கௌஶாரவேஃ தஸ்ய ஸம்வாதோऽத்யாத்மஸம்ஶ்ரிதஃ । யத்வா ஸ பகவாந் தஸ்மை ப்ரு'ஷ்டஃ தத்த்வம் உவாச ஹ

வியாசரின் மகன் விதுரனும், கவுசாரவ முனிவரும் ஆன்மீக விசாரணை சார்ந்த உரையாடல் நடத்தினர்; அல்லது அந்த மகான், கேட்டபோது உண்மையை அவனுக்குச் சொன்னான்.

ப்ரூஹி நஃ தத் இதம் ஸௌம்ய விதுரஸ்ய விசேஷ்டிதம் । பந்துத்யாக நிமித்தம் ச யதைவ ஆகதவாந் புநஃ

அன்புள்ளவரே, விதுரன் என்ன செய்தான், எந்த காரணத்தால் அவன் உறவுகளை விட்டுச் சென்றான், பின்னர் எப்படி திரும்பி வந்தான் என்பதை எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.

ஸூத உவாச । ராஜ்ஞா பரீக்ஷிதா ப்ரு'ஷ்டோ யத் அவோசத் மஹாமுநிஃ । தத்வோऽபிதாஸ்யே ஶ்ர்ரு'ணுத ராஜ்ஞஃ ப்ரஶ்நாநுஸாரதஃ

சூதன் சொன்னான்: ராஜா பரீக்ஷித்து கேட்டபோது அந்த மகாமுனிவர் என்ன பதிலளித்தாரோ, அதை இப்போது உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்; ராஜாவின் கேள்விகளுக்கேற்ப கேளுங்கள்.

ராஜோவாச। கஸ்மிந்கர்மணி தேவஸ்ய மயோऽஹந்ஜகதீஶிதுஃ। யதா சோபசிதா கீர்திஃ க்ரு'ஷ்ணேநாநேந கத்யதாம்

ராஜா சொன்னான்: உலகத்தையும் என்னையும் படைத்த இறைவனின் எந்த செயலில் அவனது புகழ் கிருஷ்ணனால் உயர்ந்தது? அதை விளக்கவும்.

ஶ்ரீநாரத உவாச। நிர்ஜிதா அஸுரா தேவைர்யுத்யநேநோபப்ரு'ம்ஹிதைஃ। மாயிநாம் பரமாசார்யம் மயம் ஶரணமாயயுஃ

ஸ்ரீ நாரதர் சொன்னார்: அசுரர்கள், அவனால் வலிமை பெற்ற தேவர்களால் போரில் தோற்கடிக்கப்பட்டபோது, மாயை எனும் மாயையின் தலைவரிடம் பாதுகாப்புக்காக சென்றார்கள்.

ஸ நிர்மாய புரஸ்திஸ்ரோ ஹைமீரௌப்யாயஸீர்விபுஃ। துர்லக்ஷ்யாபாயஸம்யோகா துர்விதர்க்யபரிச்சதாஃ

அந்த வல்லமைமிக்கவன், தங்கம், வெள்ளி, இரும்பு என மூன்று நகரங்களை உருவாக்கினான்; அவை எளிதில் காண முடியாதவை, நுண்ணிய முறையில் இணைக்கப்பட்டவை, யாராலும் ஊகிக்க முடியாத பாதுகாப்புகளுடன் அமைந்தவை.

தாபிஸ்தேऽஸுரஸேநாந்யோ லோகாம்ஸ்த்ரீந்ஸேஶ்வராந்ந்ரு'ப। ஸ்மரந்தோ நாஶயாம் சக்ருஃ பூர்வவைரமலக்ஷிதாஃ

அந்த நகரங்களுடன், அசுரர்களின் படைகள் மற்றும் அவர்களின் தலைவர்கள், பழைய பகையை நினைத்து, மூன்று உலகங்களையும் அழிக்கத் தொடங்கினார்கள், அரசே.

ததஸ்தே ஸேஶ்வரா லோகா உபாஸாத்யேஶ்வரம் நதாஃ। த்ராஹி நஸ்தாவகாந்தேவ விநஷ்டாம்ஸ்த்ரிபுராலயைஃ

பின்னர், உலகங்களின் தலைவர்கள், தங்கள் தலைவர்களுடன், இறைவனை நாடி, வணங்கி, 'ஓ தேவா! திரிபுர வாசிகளால் நாங்கள் அழிக்கப்படுகிறோம், எங்களை காப்பாற்று' என்று வேண்டினார்கள்.

அதாநுக்ரு'ஹ்ய பகவாந்மா பைஷ்டேதி ஸுராந்விபுஃ। ஶரம் தநுஷி ஸந்தாய புரேஷ்வஸ்த்ரம் வ்யமுஞ்சத

அப்போது இறைவன் அவர்களுக்கு அருள் செய்து, 'பயப்பட வேண்டாம்' என்று கூறி, வில்லில் அம்பை ஏற்றி, அந்த நகரங்களின் மீது ஒரு ஆயுதத்தை விட்டான்.

ததோऽக்நிவர்ணா இஷவ உத்பேதுஃ ஸூர்யமண்டலாத்। யதா மயூகஸந்தோஹா நாத்ரு'ஶ்யந்த புரோ யதஃ

அப்போது, சூரிய மண்டலத்திலிருந்து தீ போல ஜ்வலிக்கும் அம்புகள் எழுந்தன; அவை ஒளிக்கற்றைகள் போல் நகரங்களை நோக்கி சென்றபோது காணப்படவில்லை.