ஸ ஏவ பூயோ நிஜவீர்யசோதிதாம் ஸ்வஜீவமாயாம் ப்ரக்ரு'திம் ஸிஸ்ரு'க்ஷதீம் । அநாமரூபாத்மநி ரூபநாமநீ விதித்ஸமாநோऽநுஸஸார ஶாஸ்த்ரக்ரு'த்
அவரே, தன் சக்தியால் தூண்டப்பட்டு, தன் உயிரும் மாயையும் ஆன இயற்கையை உருவாக்க விரும்பி, உருவும் பெயரும் இல்லாத தன்னில் அவற்றை அமைக்க நினைத்து, ஞானம் அளிப்பவராக அதை இயக்கினார்.
ஸ வா அயம் யத்பதமத்ர ஸூரயோ ஜிதேந்த்ரியா நிர்ஜிதமாதரிஶ்வநஃ । பஶ்யந்தி பக்தி உத்கலிதாமலாத்மநா நந்வேஷ ஸத்த்வம் பரிமார்ஷ்டுமர்ஹதி
இந்த இடத்தில், மனதை அடக்கி, காற்றையும் வென்று, பரிபூரண பக்தியால் தூய்மையடைந்த முனிவர்கள் காணும் அந்த இடம், நிச்சயம் உலகைத் தூய்மைப்படுத்தும் அந்த பரமனே ஆவார்.
ஸ வா அயம் ஸக்யநுகீத ஸத்கதோ வேதேஷு குஹ்யேஷு ச குஹ்யவாதிபிஃ । ய ஏக ஈஶோ ஜகதாத்மலீலயா ஸ்ரு'ஜத்யவத்யத்தி ந தத்ர ஸஜ்ஜதே
அவரது நட்பு பாடப்படுகிறது, அவரது புனித கதைகள் வேதங்களிலும், ரகசியமாக அறிந்தவர்களாலும் சொல்லப்படுகிறது; ஒரே ஆண்டவராக, உலகின் ஆத்மாவாக, விளையாட்டாக படைத்து, காக்கி, அழிக்கிறார்; ஆனால் அதில் பற்றில்லாமல் இருக்கிறார்.
யதா ஹ்யதர்மேண தமோதியோ ந்ரு'பா ஜீவந்தி தத்ரைஷ ஹி ஸத்த்வதஃ கில । தத்தே பகம் ஸத்யம்ரு'தம் தயாம் யஶோ பவாய ரூபாணி ததத் யுகே யுகே
அநியாயத்தால் இருண்ட மனம் கொண்ட அரசர்கள் வாழும் போது, சாத்த்வதர்களில் இருந்து அவர், செல்வம், உண்மை, கருணை, புகழ் ஆகியவற்றை ஏந்தி, உலக நன்மிக்காக யுகம் யுகமாக உருவம் எடுக்கிறார்.
அஹோ அலம் ஶ்லாக்யதமம் யதோஃ குலம் அஹோ அலம் புண்யதமம் மதோர்வநம் । யதேஷ பும்ஸாம் ரு'ஷபஃ ஶ்ரியஃ பதிஃ ஸ்வஜந்மநா சங்க்ரமணேந சாஞ்சதி
யது குலம் எவ்வளவு புகழுக்குரியது! மதுவனமும் எவ்வளவு புனிதமானது! ஏனெனில், மனிதர்களில் சிறந்தவரும், லட்சுமியின் நாதனும், தன் பிறப்பாலும், அங்கு நடமாடுவதாலும் மகிழ்கிறார்.
அஹோ பத ஸ்வர்யஶஸஃ திரஸ்கரீ குஶஸ்தலீ புண்யயஶஸ்கரீ புவஃ । பஶ்யந்தி நித்யம் யதநுக்ரஹேஷிதம் ஸ்மிதாவலோகம் ஸ்வபதிம் ஸ்ம யத்ப்ரஜாஃ
சொர்க்கத்தின் புகழை மிஞ்சும் குசஸ்தலி, பூமிக்கு புண்ணியப் புகழை தரும் இடம்; அங்கு உள்ளவர்கள், அவருடைய அருள் கொண்டு, எப்போதும் தங்கள் ஆண்டவரின் புன்னகைமிகும் முகத்தைப் பார்க்கும் பாக்கியம் பெற்றுள்ளனர்.
நூநம் வ்ரதஸ்நாநஹுதாதிநேஶ்வரஃ ஸமர்சிதோ ஹ்யஸ்ய க்ரு'ஹீதபாணிபிஃ । பிபம்தி யாஃ ஸக்யதராம்ரு'தம் முஹுஃ வ்ரஜஸ்த்ரியஃ ஸம்முமுஹுஃ யதாஶயாஃ
இந்த பெண்கள் விரதம், தீர்த்தஸ்நானம், ஹோமம் போன்ற வழிபாடுகள் செய்து, அவரை மணம் புரிந்து கொண்டதால், அவர் அவர்களின் கைகளைப் பிடித்துள்ளார். இவரது இனிய சொற்கள் என்ற அமுதத்தை மீண்டும் மீண்டும் கேட்டு, வ்ரஜ நாட்டுப் பெண்கள் அவரில் முழுமையாக மனதை மூழ்க வைத்துவிட்டார்கள்.
யா வீர்யஶுல்கேந ஹ்ரு'தாஃ ஸ்வயம்வரே ப்ரமத்ய சைத்யஃ ப்ரமுகாந்ஹி ஶுஷ்மிணஃ । ப்ரத்யும்ந ஸாம்பாம்ப ஸுதாதயோऽபரா யாஃ சாஹ்ரு'தா பௌமவதே ஸஹஸ்ரஶஃ
சுயம்வரத்தில் வீரத்தைக் காட்டி, சிசுபாலன் முதலான பலவான அரசர்களை வென்று, அவர்களை மணந்து கொண்டவரும், பௌமாசுரனை அழித்து, பிரத்யும்னன், சாம்பன் போன்ற அரசர்களின் மகளிரையும் ஆயிரக்கணக்காக மீட்டு கொண்டவரும் இவரே.
ஏதாஃ பரம் ஸ்த்ரீத்வமபாஸ்தபேஶலம் நிரஸ்தஶௌசம் பத ஸாது குர்வதே । யாஸாம் க்ரு'ஹாத் புஷ்கரலோசநஃ பதிஃ ந ஜாது அபைத்யாஹ்ரு'திபிஃ ஹ்ரு'தி ஸ்ப்ரு'ஶந்
இவர்கள் எல்லாம் பழக்கநெறி, தூய்மை ஆகியவற்றை விட்டுவிட்ட போதும், உண்மையான பெண்ணிய பெருமையை அடைந்துள்ளனர். ஏனென்றால், தாமரைப்பாதம் கொண்ட கணவர் இவர்களின் இல்லத்திலிருந்து ஒருபோதும் பிரியாமல், அவர்களின் உள்ளங்களைத் தொடுகிறார்.
(அநுஷ்டுப்) ஏவம்விதா கதந்தீநாம் ஸ கிரஃ புரயோஷிதாம் । நிரீக்ஷணேந அபிநந்தந் ஸஸ்மிதேந யயௌ ஹரிஃ
அந்நகரின் பெண்கள் இவ்வாறு பேசிக் கொண்டிருக்க, ஹரி அவர்கள் புன்னகையுடன் பார்வைமீட்டு, அவர்களின் வார்த்தைகளை ஏற்று, தன் வழியில் சென்றார்.
அஜாதஶத்ருஃ ப்ரு'தநாம் கோபீதாய மதுத்விஷஃ । பரேப்யஃ ஶங்கிதஃ ஸ்நேஹாத் ப்ராயுங்க்த சதுரங்கிணீம்
அஜாதசத்ரு, மதுவை விரோதிக்கும் அவரை மற்றவர்களிடமிருந்து பாதுகாக்கும் எண்ணத்தில், அன்புடன் நான்கு படைகளையும் அனுப்பினார்.
அத தூராகதாந் ஶௌரிஃ கௌரவாந் விரஹாதுராந் । ஸந்நிவர்த்ய த்ரு'டம் ஸ்நிக்தாந் ப்ராயாத்ஸ்வநகரீம் ப்ரியைஃ
பின்னர், தூரத்திலிருந்து வந்த, பிரிவால் வருந்தும் கௌரவர்களை, ஷௌரி அவர்கள் அன்புடன் சமாதானம் செய்து, தன் பிரியமானவர்களுடன் தன் நகருக்கு புறப்பட்டார்.
குருஜாங்கலபாஞ்சாலாந் ஶூரஸேநாந் ஸயாமுநாந் । ப்ரஹ்மாவர்தம் குருக்ஷேத்ரம் மத்ஸ்யாந் ஸாரஸ்வதாநத
அவர் குரு, ஜாங்கல, பாஞ்சால, சூரசேன, யமுனை ஓரங்கள், பிரம்மாவர்த்தம், குருக்ஷேத்திரம், மத்சியர், சாரஸ்வதர் ஆகிய நாடுகளைக் கடந்து சென்றார்.
மருதந்வமதிக்ரம்ய ஸௌவீராபீரயோஃ பராந் । ஆநர்தாந் பார்கவோபாகாத் ஶ்ராந்தவாஹோ மநாக்விபுஃ
மருதன்வா பாலைவனத்தை தாண்டி, சௌவீரர், ஆபீரர் பகுதிகளையும் கடந்து, பாகரவருடன் ஆனர்த்த நாட்டை அடைந்தார். அப்போது அவரது குதிரைகள் சற்று சோர்வடைந்திருந்தன.
தத்ர தத்ர ஹ தத்ரத்யைஃ ஹரிஃ ப்ரத்யுத்யதார்ஹணஃ । ஸாயம் பேஜே திஶம் பஶ்சாத் கவிஷ்டோ காம் கதஸ்ததா
ஒவ்வொரு இடத்திலும், அங்குள்ள மக்கள் ஹரியை மரியாதையுடன் வரவேற்றனர். மாலை நேரத்தில், அவர் மேற்கே திரும்பி, மாடுகளை மேய்க்கும் நிலத்தை அடைந்தார்.
அநுஜாநீஹி நௌ பூமந் தவாநுசரகிங்கரௌ । தர்ஶநம் நௌ பகவத ரு'ஷேராஸீதநுக்ரஹாத்
"பெரியவரே, நாங்கள் உமது அடியார்கள், உமது அனுமதியுடன் இப்போது புறப்படட்டும்; முனிவரின் அருளால் உம்மை நேரில் காணும் பாக்கியம் எங்களுக்கு கிடைத்தது."
( வஸம்ததிலகா ) வாணீ குணாநுகதநே ஶ்ரவணௌ கதாயாம் ஹஸ்தௌ ச கர்மஸு மநஸ்தவ பாதயோர்நஃ । ஸ்ம்ரு'த்யாம் ஶிரஸ்தவ நிவாஸஜகத்ப்ரணாமே த்ரு'ஷ்டிஃ ஸதாம் தர்ஶநேऽஸ்து பவத்தநூநாம்
எங்கள் வாக்கு உமது குணங்களைப் புகழும் கதைகளில், காதுகள் உம்மை பற்றிய கதைகளை கேட்பதில், கரங்கள் உமது சேவையில், மனம் உமது பாதங்களில் நிலைத்திருக்கட்டும். நினைவில் தலை உம்மை வணங்கட்டும்; கண்கள் உம்மை உடைய நல்லோரைக் காணட்டும்.
ஶ்ரீஶுக உவாச । ( அநுஷ்டுப் ) இத்தம் ஸங்கீர்திதஸ்தாப்யாம் பகவாந் கோகுலேஶ்வரஃ । தாம்நா சோலூகலே பத்தஃ ப்ரஹஸந்நாஹ குஹ்யகௌ
ஶுகர் சொன்னார்: இவ்வாறு அந்த இருவரும் அவரை புகழ்ந்தபோது, கோகுலத்தின் ஆண்டவன், கட்டப்பட்ட உலூகலத்துடன், புன்னகையுடன் அந்த தேவதைகளிடம் பேசினார்.
ஶ்ரீபகவாநுவாச । ஜ்ஞாதம் மம புரைவைதத் ரு'ஷிணா கருணாத்மநா । யத் ஶ்ரீமதாந்தயோர்வாக்பிஃ விப்ரம்ஶோऽநுக்ரஹஃ க்ரு'தஃ
பகவான் கூறினார்: கருணைமிகு முனிவர் இதை எனக்குத் தானே முன்பே சொன்னார்; செல்வத்தில் மயங்கியவர்களின் வார்த்தையால் நீங்கள் உங்கள் நிலையை இழந்து, என் அருளைப் பெற்றீர்கள்.
ஸாதூநாம் ஸமசித்தாநாம் ஸுதராம் மத்க்ரு'தாத்மநாம் । தர்ஶநாந்நோ பவேத்பந்தஃ பும்ஸோऽக்ஷ்ணோஃ ஸவிதுர்யதா
நல்லோர், சமமான மனம் கொண்டோர், என்னை முழுமையாக அர்ப்பணித்தவர்கள் எனைக் கண்டாலும் பந்தம் ஏற்படாது; அது மனிதர்களுக்கு சூரியனைப் பார்ப்பது போலவே.
தத்கச்சதம் மத்பரமௌ நலகூபர ஸாதநம் । ஸஞ்ஜாதோ மயி பாவோ வாம் ஈப்ஸிதஃ பரமோऽபவஃ
நலகூபரா, இப்போது நீங்கள் இருவரும் உங்களுடைய உலகத்திற்கு செல்லுங்கள்; நீங்கள் விரும்பிய அந்த உயர்ந்த பக்தி என் மீது உங்கள் உள்ளத்தில் பிறந்துவிட்டது.
ஶ்ரீஶுக உவாச । இத்யுக்தௌ தௌ பரிக்ரம்ய ப்ரணம்ய ச புநஃ புநஃ । பத்தோலூகலமாமந்த்ர்ய ஜக்மதுர்திஶமுத்தராம்
ஶுகர் சொன்னார்: இவ்வாறு அவர் கூறியதும், அவர்கள் இருவரும் அவரைச் சுற்றி வணங்கி, மீண்டும் மீண்டும் பணிந்து, கட்டப்பட்ட உலூகலத்துக்கு விடை கூறி, வடதிசையை நோக்கிப் புறப்பட்டார்கள்.
இத்தம் பாவேந கதிதோ பகவாந் பகவத்தமஃ । ந இத்தம் பாவேந ஹி பரம் த்ரஷ்டும் அர்ஹந்தி ஸூரயஃ
இவ்வாறு, பக்தியின் மூலம் பகவான் வெளிப்பட்டார்; அப்படி பக்தி இல்லையெனில், பெரிய ஞானிகளும் அவரை காண முடியாது.
நாஸ்ய கர்மணி ஜந்மாதௌ பரஸ்ய அநுவிதீயதே । கர்த்ரு'த்வப்ரதிஷேதார்தம் மாயயாரோபிதம் ஹி தத்
அவரது பிறப்பு, செயல் போன்றவை மற்றவர்களுக்கு பொருந்தும் விதிகளுக்கு உட்பட்டவை அல்ல; செயற்கருத்தை மறைக்க, அவை மாயையால் அவருக்கு ஏற்றப்பட்டவை.
அயம் து ப்ரஹ்மணஃ கல்பஃ ஸவிகல்ப உதாஹ்ரு'தஃ । விதிஃ ஸாதாரணோ யத்ர ஸர்காஃ ப்ராக்ரு'தவைக்ரு'தாஃ
இது பிரமாவின் ஒரு காலம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; இதில் படைப்பின் பொதுவான முறை, முதன்மை மற்றும் இரண்டாம் வகை படைப்புகள் நடைபெறுகின்றன.
பரிமாணம் ச காலஸ்ய கல்பலக்ஷண விக்ரஹம் । யதா புரஸ்தாத் வ்யாக்யாஸ்யே பாத்மம் கல்பமதோ ஶ்ர்ரு'ணு
காலத்தின் அளவு, ஒரு காலத்தின் தனித்துவமான வடிவம், மற்றும் முன்பு போல பத்மம் என்னும் காலத்தை விளக்கப்போகிறேன்; இப்போது கேளுங்கள்.
ஶௌநக உவாச । யதாஹ நோ பவாந் ஸூத க்ஷத்தா பாகவதோத்தமஃ । சசார தீர்தாநி புவஃ த்யக்த்வா பம்தூந் ஸு-துஸ்த்யஜாந்
சௌனகன் சொன்னான்: சூதா, நீயே கூறினாய், பக்தர்களில் சிறந்தவனான விதுரன், மிக அரிதாக விட முடியாத உறவுகளை விட்டுவிட்டு பூமியில் திருத்தலங்களுக்கு சென்றான் என்று.
க்ஷத்துஃ கௌஶாரவேஃ தஸ்ய ஸம்வாதோऽத்யாத்மஸம்ஶ்ரிதஃ । யத்வா ஸ பகவாந் தஸ்மை ப்ரு'ஷ்டஃ தத்த்வம் உவாச ஹ
வியாசரின் மகன் விதுரனும், கவுசாரவ முனிவரும் ஆன்மீக விசாரணை சார்ந்த உரையாடல் நடத்தினர்; அல்லது அந்த மகான், கேட்டபோது உண்மையை அவனுக்குச் சொன்னான்.
ப்ரூஹி நஃ தத் இதம் ஸௌம்ய விதுரஸ்ய விசேஷ்டிதம் । பந்துத்யாக நிமித்தம் ச யதைவ ஆகதவாந் புநஃ
அன்புள்ளவரே, விதுரன் என்ன செய்தான், எந்த காரணத்தால் அவன் உறவுகளை விட்டுச் சென்றான், பின்னர் எப்படி திரும்பி வந்தான் என்பதை எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.
ஸூத உவாச । ராஜ்ஞா பரீக்ஷிதா ப்ரு'ஷ்டோ யத் அவோசத் மஹாமுநிஃ । தத்வோऽபிதாஸ்யே ஶ்ர்ரு'ணுத ராஜ்ஞஃ ப்ரஶ்நாநுஸாரதஃ
சூதன் சொன்னான்: ராஜா பரீக்ஷித்து கேட்டபோது அந்த மகாமுனிவர் என்ன பதிலளித்தாரோ, அதை இப்போது உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்; ராஜாவின் கேள்விகளுக்கேற்ப கேளுங்கள்.