ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

தத்ர துந்துபயோ நேதுஃ தேவமாநவ வாதிதாஃ । ஶஶம்ஸுஃ ஸாதவோ ராஜ்ஞாம் காத்பேதுஃ புஷ்பவ்ரு'ஷ்டயஃ

அந்த நேரத்தில், தேவர்கள் மற்றும் மனிதர்கள் இசைக்கும் பறை ஓசைகள் ஒலித்தன; நல்லவர்கள் அவரை போற்றினார்கள்; வானிலிருந்து மன்னர்மேல் மலர்மழை பொழிந்தது.

தஸ்ய நிர்ஹரணாதீநி ஸம்பரேதஸ்ய பார்கவ । யுதிஷ்டிரஃ காரயித்வா முஹூர்தம் துஃகிதோऽபவத்

பீஷ்மரின் உடலைச் சடங்குகள் செய்து முடித்த பிறகு, யுதிஷ்டிரர் சில நேரம் ஆழ்ந்த துயரத்தில் மூழ்கினார்.

துஷ்டுவுர்முநயோ ஹ்ரு'ஷ்டாஃ க்ரு'ஷ்ணம் தத் குஹ்யநாமபிஃ । ததஸ்தே க்ரு'ஷ்ணஹ்ரு'தயாஃ ஸ்வாஶ்ரமாந்ப்ரயயுஃ புநஃ

முனிவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் கிருஷ்ணரை ரகசியமான பெயர்களால் புகழ்ந்தார்கள்; பின்னர் அவர்கள் கிருஷ்ண பக்தியுடன் தங்கள் ஆசிரமங்களுக்கு திரும்பினார்கள்.

ததோ யுதிஷ்டிரோ கத்வா ஸஹக்ரு'ஷ்ணோ கஜாஹ்வயம் । பிதரம் ஸாந்த்வயாமாஸ காந்தாரீம் ச தபஸ்விநீம்

பின்னர் யுதிஷ்டிரர் கிருஷ்ணருடன் சேர்ந்து கஜாஹ்வய நகரத்திற்கு சென்று தந்தையையும் தவமிருக்கும் காந்தாரியையும் ஆறுதல் கூறினார்.

பித்ரா சாநுமதோ ராஜா வாஸுதேவாநுமோதிதஃ । சகார ராஜ்யம் தர்மேண பித்ரு'பைதாமஹம் விபுஃ

தந்தையின் அனுமதியுடனும் கிருஷ்ணரின் சம்மதத்துடனும், அந்த வலிமைமிக்க மன்னன் தந்தை, தாத்தா வழியாக வந்த அரசை நீதியுடன் ஆட்சி செய்தார்.

பயஃ ஸ்தநாப்யாம் ஸுஸ்ராவ நேத்ரஜைஃ ஸலிலைஃ ஶிவைஃ । ததாபிஷிச்யமாநாப்யாம் வீர வீரஸுவோ முஹுஃ

வீரர்களின் தாயார் தன் மகனைத் திரும்பத் திரும்ப அணைத்து ஆசீர்வதிக்க, அவளது மார்பிலிருந்து பால் பெருகியது; கண்களில் இருந்து நல்ல நீர் கண்ணீர் வடிந்தது.

தாம் ஶஶம்ஸுர்ஜநா ராஜ்ஞீம் திஷ்ட்யா தே புத்ர ஆர்திஹா । ப்ரதிலப்தஶ்சிரம் நஷ்டோ ரக்ஷிதா மண்டலம் புவஃ

மக்கள் அந்த அரசிக்கு, 'நல்ல அதிர்ஷ்டத்தால், துயரை நீக்கும் உங்கள் மகன் நீண்ட நாட்கள் கழித்து மீண்டும் கிடைத்துள்ளார்; இனி பூமியை பாதுகாப்பார்' என்று கூறினார்கள்.

அப்யர்சிதஸ்த்வயா நூநம் பகவாந் ப்ரணதார்திஹா । யதநுத்யாயிநோ தீரா ம்ரு'த்யும் ஜிக்யுஃ ஸுதுர்ஜயம்

நிச்சயமாக, நீ இறைவனை, துன்பங்களை நீக்கும் அவரை வழிபட்டிருக்க வேண்டும்; ஏனெனில் மனதை ஒருமைப்படுத்தி அவரை தியானிப்பவர்கள், கடினமான மரணத்தையும் வெல்ல முடியும்.

லால்யமாநம் ஜநைரேவம் த்ருவம் ஸப்ராதரம் ந்ரு'பஃ । ஆரோப்ய கரிணீம் ஹ்ரு'ஷ்டஃ ஸ்தூயமாநோऽவிஶத்புரம்

இவ்வாறு மக்கள் அவரையும், அவருடைய சகோதரர்களையும் மகிழ்ச்சியுடன் போற்ற, அந்த மகிழ்ச்சியுள்ள மன்னன் யானையில் ஏறி, அனைவராலும் புகழப்பட்டு நகரத்திற்குள் நுழைந்தார்.

தத்ர தத்ரோபஸங்‌க்லு'ப்தைஃ லஸந் மகரதோரணைஃ । ஸவ்ரு'ந்தைஃ கதலீஸ்தம்பைஃ பூகபோதைஶ்ச தத்விதைஃ

அங்கு, ஒவ்வொரு வாயிலிலும் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட மகர தோரணங்கள், வாழைத் தண்டு குழுக்கள், பாக்கு குவிகள் என அனைத்தும் ஒழுங்காக அமைக்கப்பட்டிருந்தன.

சூதபல்லவவாஸஃஸ்ரங்‌ முக்தாதாமவிலம்பிபிஃ । உபஸ்க்ரு'தம் ப்ரதித்வாரம் அபாம் கும்பைஃ ஸதீபகைஃ

ஒவ்வொரு வாயிலிலும், தண்ணீரும் விளக்குகளும் நிரம்பிய குடங்கள், மாம்பழ இலை மாலைகள், முத்து மாலைகள் தொங்கியவாறு அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன.

ப்ராகாரைஃ கோபுராகாரைஃ ஶாதகும்பபரிச்சதைஃ । ஸர்வதோऽலங்‌க்ரு'தம் ஶ்ரீமத் விமாநஶிகரத்யுபிஃ

அந்த நகரம், சுற்றிலும் மதில்களும் கோபுரங்களும் வீடுகளும் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, மாளிகைகளின் ஒளிரும் கோபுரங்களால் அழகுபடுத்தப்பட்டது.

ம்ரு'ஷ்டசத்வரரத்யாட்ட மார்கம் சந்தநசர்சிதம் । லாஜாக்ஷதைஃ புஷ்பபலைஃ தண்டுலைர்பலிபிர்யுதம்

அந்த நகரின் வாசல்கள், தெருக்கள், சந்திகள் எல்லாம் சுத்தமாகவும் சந்தனத்தால் பூசப்பட்டும், லாஜம், அகண்ட அரிசி, மலர்கள், பழங்கள், அரிசி போன்ற பல பலி பொருள்களால் நிரம்பியிருந்தன.

த்ருவாய பதி த்ரு'ஷ்டாய தத்ர தத்ர புரஸ்த்ரியஃ । ஸித்தார்தாக்ஷததத்யம்பு தூர்வாபுஷ்பபலாநி ச

அந்த நிலையான மன்னன் நகர வழியாக சென்றபோது, நகர பெண்கள் பல இடங்களில், அரிசி, அகண்ட அரிசி, தயிர், நீர், தர்ப்பை, மலர்கள், பழங்கள் போன்ற மங்கள பொருள்களை கொண்டு வந்தார்கள்.

உபஜஹ்ருஃ ப்ரயுஞ்ஜாநா வாத்ஸல்யாதாஶிஷஃ ஸதீஃ । ஶ்ரு'ண்வந் தத்வல்குகீதாநி ப்ராவிஶத்‍பவநம் பிதுஃ

அன்பால் நிறைந்த நல்ல பெண்கள், அவர் தந்தையின் அரண்மனைக்கு செல்லும் போது, இனிமையான குழந்தைகளின் பாடல்களை கேட்டு, அவருக்கு வாழ்த்துகள் கூறினார்கள்.

மஹாமணிவ்ராதமயே ஸ தஸ்மிந் பவநோத்தமே । லாலிதோ நிதராம் பித்ரா ந்யவஸத் திவி தேவவத்

அற்புதமான பெரிய மாணிக்கங்கள் அலங்கரித்த அந்த அரண்மனையில், அவர் தந்தையால் மிகுந்த பாசத்துடன் வளர்க்கப்பட்டு, வானத்தில் தெய்வம் போல் வாழ்ந்தார்.

பயஃபேநநிபாஃ ஶய்யா தாந்தா ருக்மபரிச்சதாஃ । ஆஸநாநி மஹார்ஹாணி யத்ர ரௌக்மா உபஸ்கராஃ

அங்கு, பால் நுரை போல் வெண்மையான படுக்கைகள் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன; அம்மனையில் இருந்த இருக்கைகள் மிகவும் விலைமதிப்புள்ளவை, மற்ற பொருட்கள் எல்லாம் பொன்னால் செய்யப்பட்டிருந்தன.

யத்ர ஸ்படிககுட்யேஷு மஹாமாரகதேஷு ச । மணிப்ரதீபா ஆபாந்தி லலநாரத்‍நஸம்யுதாஃ

அந்த இடத்தில், சுருக்கைச் சுவரிலும் பெரிய பச்சை மாணிக்கங்களிலும், பெண்களின் ஆபரண மாணிக்கங்கள் பொருத்தப்பட்ட விளக்குகள் ஒளிர்ந்தன.

உத்யாநாநி ச ரம்யாணி விசித்ரைரமரத்ருமைஃ । கூஜத்விஹங்‌கமிதுநைஃ காயந்மத்தமதுவ்ரதைஃ

அங்கு, வித்தியாசமான தேவர்களின் மரங்களால் சூழப்பட்ட அழகான தோட்டங்கள் இருந்தன; அதில், கூவுகின்ற பறவைகள் ஜோடிகளும், மதமாகிய தேனீகளும் பாடிக்கொண்டிருந்தன.

வாப்யோ வைதூர்யஸோபாநாஃ பத்மோத்பலகுமுத்வதீஃ । ஹம்ஸகாரண்டவகுலைஃ ஜுஷ்டாஶ்சக்ராஹ்வஸாரஸைஃ

அங்கு, வைடூரியக் கற்களால் செய்யப்பட்ட படிக்கட்டுகளும், தாமரை, அல்லி, குமுதம் மலர்களும் நிரம்பிய குளங்களும், அன்னங்கள், கொக்கு, சக்கரவாகம் போன்ற பறவைகளால் நிரம்பியிருந்தன.

உத்தாநபாதோ ராஜர்ஷிஃ ப்ரபாவம் தநயஸ்ய தம் । ஶ்ருத்வா த்ரு'ஷ்ட்வாத்‍புததமம் ப்ரபேதே விஸ்மயம் பரம்

உத்தானபாதன் என்ற ராஜரிஷி, தன் மகனின் அதிசயமான பெருமையை கேட்டும் பார்த்தும், மிகுந்த ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினார்.

வீக்ஷ்யோடவயஸம் தம் ச ப்ரக்ரு'தீநாம் ச ஸம்மதம் । அநுரக்தப்ரஜம் ராஜா த்ருவம் சக்ரே புவஃ பதிம்

அவரை வளர்ந்தவராகவும், ஜனங்கள் அனைவராலும் விரும்பப்பட்டவராகவும், அமைச்சர்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டவராகவும் பார்த்த அரசன், த்ருவனை பூமியின் அரசராக ஆக்கினார்.

ஆத்மாநம் ச ப்ரவயஸம் ஆகலய்ய விஶாம்பதிஃ । வநம் விரக்தஃ ப்ராதிஷ்டத் விம்ரு'ஶந்நாத்மநோ கதிம்

தன் வயது முதிர்ந்துவிட்டதை உணர்ந்த அரசன், மனதில் பற்றின்மை கொண்டு, தன் ஆன்மாவின் பயணத்தை சிந்தித்தபடி, காடுக்குச் சென்றார்.

ஶௌநக உவாச । (வம்ஶஸ்த) ஹத்வா ஸ்வரிக்தஸ்ப்ரு'த ஆததாயிநோ யுதிஷ்டிரோ தர்மப்ரு'தாம் வரிஷ்டஃ । ஸஹாநுஜைஃ ப்ரத்யவருத்தபோஜநஃ கதம் ப்ரவ்ரு'த்தஃ கிமகாரஷீத்ததஃ

சௌனகர் கேட்டார்: தர்மத்தில் சிறந்தவரே, யுதிஷ்டிரன் தன் அரசையும் செல்வத்தையும் ஆசைப்பட்ட பகைவர்களை யுத்தத்தில் வென்று, தம்பிகளுடன் பாதுகாப்பாக வாழ்ந்தபின், அவர் அடுத்ததாக என்ன செய்தார்?

ஸூத உவாச । வம்ஶம் குரோர்வம்ஶதவாக்நிநிர்ஹ்ரு'தம் ஸம்ரோஹயித்வா பவபாவநோ ஹரிஃ । நிவேஶயித்வா நிஜராஜ்ய ஈஶ்வரோ யுதிஷ்டிரம் ப்ரீதமநா பபூவ ஹ

சூதர் சொன்னார்: உலகத்தை உருவாக்கிய ஹரியார், தன் குலத்தினரால் அழிக்கப்பட்ட குரு வம்சத்தை மீண்டும் எழுப்பி, யுதிஷ்டிரனை தன் ராஜ்யத்தில் அமர்த்தி, மனதில் மகிழ்ச்சி அடைந்தார்.

நிஶம்ய பீஷ்மோக்தமதாச்யுதோக்தம் ப்ரவ்ரு'த்த விஜ்ஞாந விதூத விப்ரமஃ । ஶஶாஸ காமிந்த்ர இவாஜிதாஶ்ரயஃ பரித்யுபாந்தாம் அநுஜாநுவர்திதஃ

பீஷ்மரும் அச்யுதனும் கூறியவற்றை கேட்டு, உண்மையான அறிவால் சந்தேகங்கள் நீங்கிய யுதிஷ்டிரன், வெல்ல முடியாதவர்களின் ஆதரவுடன், தம்பிகளுடன், இந்திரன் போல் பூமியை ஆட்சி செய்தார்.

(அநுஷ்டுப்) காமம் வவர்ஷ பர்ஜந்யஃ ஸர்வகாமதுகா மஹீ । ஸிஷிசுஃ ஸ்ம வ்ரஜாந் காவஃ பயஸோதஸ்வதீர்முதா

மழை தேவன் விரும்பியபடி மழை பொழிந்தான்; பூமி எல்லா வேண்டிய பொருட்களையும் தந்தது; பசுக்கள் மகிழ்ச்சியுடன் கிராமங்களை பாலை நிரம்பச் செய்தன.

நத்யஃ ஸமுத்ரா கிரயஃ ஸவநஸ்பதிவீருதஃ । பலந்த்யோஷதயஃ ஸர்வாஃ காமம் அந்வ்ரு'து தஸ்ய வை

ஆறுகள், கடல்கள், மலைகள், காடுகள், செடிகள், எல்லா மூலிகைகளும் அவருக்காக வேண்டியபடி பலன்களை தந்தன.

நாதயோ வ்யாதயஃ க்லேஶா தைவபூதாத்மஹேதவஃ । அஜாதஶத்ரௌ அவபவந் ஜந்தூநாம் ராஜ்ஞி கர்ஹிசித்

அந்த அரசனின் ஆட்சியில், யாரும் பிறக்காத பகைவராக இருந்தபோது, விதி, பிற உயிர்கள், அல்லது தாமே காரணமாகும் நோய், வலி, துன்பங்கள் எந்த உயிர்களையும் எப்போதும் தொந்தரவு செய்யவில்லை.