ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஸர்வதோ மந ஆக்ரு'ஷ்ய ஹ்ரு'தி பூதேந்த்ரியாஶயம் । த்யாயந் பகவதோ ரூபம் நாத்ராக்ஷீத் கிம்சநாபரம்

எங்கும் உள்ள மனதை இழுத்து, இதயத்தில் நிலைநிறுத்தி, உயிரும், உடல் உறுப்புகளும் இருக்கும் இடத்தில், பகவானின் உருவத்தை தியானித்து, வேறு எதையும் காணவில்லை.

ஆதாரம் மஹதாதீநாம் ப்ரதாநபுருஷேஶ்வரம் । ப்ரஹ்ம தாரயமாணஸ்ய த்ரயோ லோகாஶ்சகம்பிரே

மூலப் பொருளும், பெரிய tattva-களும் ஆகிய அனைத்துக்கும் ஆதாரமான பரம்பொருளை தியானித்தபோது, மூன்று உலகங்களும் நடுங்கின.

யதைகபாதேந ஸ பார்திவார்பகஃ தஸ்தௌ ததங்‌குஷ்டநிபீடிதா மஹீ । நநாம தத்ரார்தமிபேந்த்ரதிஷ்டிதா தரீவ ஸவ்யேதரதஃ பதே பதே

அந்த அரசகுமாரன் ஒரு காலில் நின்றபோது, அவன் பெருவிரல் அழுத்தத்தில் பூமி வளைந்து, யானை மேடையில் நிற்கும் போல், அவன் நின்ற இடங்களில் சாய்ந்தது.

தஸ்மிந் அபித்யாயதி விஶ்வமாத்மநோ த்வாரம் நிருத்யாஸுமநந்யயா தியா । லோகா நிருச்ச்வாஸநிபீடிதா ப்ரு'ஶம் ஸலோகபாலாஃ ஶரணம் யயுர்ஹரிம்

அவன் உலகத்தின் ஆத்மாவை தியானித்து, உணர்வுகளின் வாயில்களை மூடி, மனதை ஒருமைப்படுத்தியபோது, உலகங்களும் அவற்றை காக்கும் தேவர்களும் மூச்சு திணறி, ஹரியை அடைக்கலம் அடைந்தார்கள்.

தேவா ஊசுஃ - நைவம் விதாமோ பகவந் ப்ராணரோதம் சராசரஸ்யாகிலஸத்த்வதாம்நஃ । விதேஹி தந்நோ வ்ரு'ஜிநாத்விமோக்ஷம் ப்ராப்தா வயம் த்வாம் ஶரணம் ஶரண்யம்

தேவர்கள் கூறினார்கள்: பகவானே, எல்லா உயிர்களிலும் இவ்வளவு மூச்சை அடக்கும் tapas-ஐ எங்களால் அறிய முடியவில்லை. எங்களை இந்த துயரிலிருந்து விடுவிக்க வேண்டும்; நாங்கள் உம்மைத் தான் அடைக்கலமாக வந்தோம்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச - மா பைஷ்ட பாலம் தபஸோ துரத்யயாந் நிவர்தயிஷ்யே ப்ரதியாத ஸ்வதாம । யதோ ஹி வஃ ப்ராணநிரோத ஆஸீத் ஔத்தாநபாதிர்மயி ஸங்‌கதாத்மா

பகவான் கூறினார்: பயப்படாதீர்கள். அந்தக் குழந்தை இந்த கடினமான தவத்தை நிறுத்தச் செய்வேன். நீங்கள் உங்கள் உலகங்களுக்கு திரும்புங்கள். உத்தானபாதனின் மகனாகிய அவன் என்னுடன் மனதை இணைத்ததால் தான் உங்கள் மூச்சு தடைப்பட்டது.

ஸூத உவாச । (அநுஷ்டுப்) இதி பீதஃ ப்ரஜாத்ரோஹாத் ஸர்வதர்மவிவித்ஸயா । ததோ விநஶநம் ப்ராகாத் யத்ர தேவவ்ரதோऽபதத்

சூதர் சொன்னார்: இவ்வாறு, رعாசிகளைத் துன்புறுத்துவதைப் பயந்து, எல்லா தர்மங்களையும் அறிய விரும்பி, அவர் தேவவிரதன் விழுந்திருந்த இடத்துக்கு சென்றார்.

ததா தே ப்ராதரஃ ஸர்வே ஸதஶ்வைஃ ஸ்வர்ணபூஷிதைஃ । அந்வகச்சந் ரதைர்விப்ரா வ்யாஸதௌம்யாதயஸ்ததா

அப்போது, அவரது சகோதரர்கள் அனைவரும் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட குதிரைகளுடன், ரதங்களில் பின்தொடர்ந்தார்கள்; வியாசர், தௌம்யர் மற்றும் பிற முனிவர்களும் வந்தார்கள்.

பகவாநபி விப்ரர்ஷே ரதேந ஸதநஞ்ஜயஃ । ஸ தைர்வ்யரோசத ந்ரு'பஃ குபேர இவ குஹ்யகைஃ

பகவான், தான்ஞயனுடன், ரதத்தில் வந்தார்; அவர்களுடன் அந்த அரசன், குபேரன் யக்ஷர்களுடன் இருப்பதைப் போல், ஒளிர்ந்தார்.

த்ரு'ஷ்ட்வா நிபதிதம் பூமௌ திவஶ்ச்யுதம் இவாமரம் । ப்ரணேமுஃ பாண்டவா பீஷ்மம் ஸாநுகாஃ ஸஹ சக்ரிணா

பீஷ்மர் பூமியில் விழுந்து, விண்ணிலிருந்து விழுந்த தேவனைப் போலக் காண, பாண்டவர்கள், தங்கள் உடனிருந்தவர்களும் சக்கரதாரியுடன் சேர்ந்து அவரை வணங்கினார்கள்.

தத்ர ப்ரஹ்மர்ஷயஃ ஸர்வே தேவர்ஷயஶ்ச ஸத்தம । ராஜர்ஷயஶ்ச தத்ராஸந் த்ரஷ்டும் பரதபுங்கவம்

அங்கே எல்லா பிரம்மருஷிகள், தெய்வ ருஷிகளில் சிறந்தவர்கள், மற்றும் அரச ருஷிகள், பாரதர்களில் தலைவனைப் பார்க்கச் சேர்ந்திருந்தார்கள்.

பர்வதோ நாரதோ தௌம்யோ பகவாந் பாதராயணஃ । ப்ரு'ஹதஶ்வோ பரத்வாஜஃ ஸஶிஷ்யோ ரேணுகாஸுதஃ

அங்கு பர்வதர், நாரதர், தௌம்யர், மதிப்பிற்குரிய பாதராயணர், ப்ருஹதஶ்வர், பரத்வாஜர் தம் சீடர்களுடன், ரேணுகையின் மகன் ஆகியோரும் வந்திருந்தார்கள்.

வஸிஷ்ட இந்த்ரப்ரமதஃ த்ரிதோ க்ரு'த்ஸமதோऽஸிதஃ । கக்ஷீவாந் கௌதமோऽத்ரிஶ்ச கௌஶிகோऽத ஸுதர்ஶநஃ

வசிஷ்டர், இந்த்ரப்ரமதன், திரிதன், க்ருத்ஸமதன், அசிதன், கக்ஷீவான், கவுதமர், அத்ரி, கௌசிகர், சுதர்சனன் ஆகியோரும் அங்கு இருந்தார்கள்.

அந்யே ச முநயோ ப்ரஹ்மந் ப்ரஹ்மராதாதயோऽமலாஃ । ஶிஷ்யைருபேதா ஆஜக்முஃ கஶ்யபாங்‌கிரஸாதயஃ

மற்ற முனிவர்களும், புனிதமான மனம் கொண்ட பிரம்மரதர் மற்றும் பலரும், தங்கள் சீடர்களுடன், கச்யபர், அங்கிரசர் முதலியோரும் வந்தார்கள்.

தாந் ஸமேதாந் மஹாபாகாந் உபலப்ய வஸூத்தமஃ । பூஜயாமாஸ தர்மஜ்ஞோ தேஶகாலவிபாகவித்

அங்கே கூடிய அந்த மகா பாக்கியசாலிகளை அறிந்த vasu-க்களில் சிறந்தவர், தர்மத்தை அறிந்தவர், இடமும் காலமும் பொருந்தும் முறையை அறிந்தவர், அவர்களை மரியாதையுடன் வரவேற்றார்.

க்ரு'ஷ்ணம் ச தத்ப்ரபாவஜ்ஞ ஆஸீநம் ஜகதீஶ்வரம் । ஹ்ரு'திஸ்தம் பூஜயாமாஸ மாயயோபாத்த விக்ரஹம்

அங்கே உட்கார்ந்திருந்த உலகத்திற்குத் தலைவரும், தன் பெருமையை அறிந்தவருமான கிருஷ்ணரையும், தன் உள்ளத்தில் இருப்பவராகவும், தன் மாயையால் உருவம் எடுத்தவராகவும், அவர் வழிபட்டார்.

பாண்டுபுத்ராந் உபாஸீநாந் ப்ரஶ்ரயப்ரேமஸங்கதாந் । அப்யாசஷ்டாநுராகாஶ்ரைஃ அந்தீபூதேந சக்ஷுஷா

பாண்டுபுத்திரர்கள் பணிவும் அன்பும் கொண்டு அமர்ந்திருந்தார்கள்; அவர்களுக்கு ஆழ்ந்த பாசத்தால் கண்கள் கண்ணீரால் மறைந்திருந்தன. அவர்களை அவர் உரையாடினார்.

அஹோ கஷ்டமஹோऽந்யாய்யம் யத் யூயம் தர்மநந்தநாஃ । ஜீவிதும் நார்ஹத க்லிஷ்டம் விப்ரதர்மாச்யுதாஶ்ரயாஃ

அய்யோ, எவ்வளவு துயரம், எவ்வளவு அநியாயம்! தர்மத்தின் மகன்களான நீங்கள், பிராமணர்களையும் தர்மத்தையும் அச்யுதனைச் சார்ந்தவர்களும், இவ்வளவு துன்பம் அனுபவிக்கத் தகுதியும் இல்லை, துன்பத்தில் வாழவும் உரியவர்கள் அல்ல.

ஸம்ஸ்திதேऽதிரதே பாண்டௌ ப்ரு'தா பாலப்ரஜா வதூஃ । யுஷ்மத்க்ரு'தே பஹூந் க்லேஶாந் ப்ராப்தா தோகவதீ முஹுஃ

பெரும் வீரர் பாண்டு இறந்தபின், ப்ரிதை, சிறு பிள்ளைகளுடன் விதவையாக, உங்களுக்காக பல தடவைகள் பல துன்பங்களை அனுபவித்தார், ஒரு பிள்ளையுடன் இருப்பவள்போல்.

ஸர்வம் காலக்ரு'தம் மந்யே பவதாம் ச யதப்ரியம் । ஸபாலோ யத்வஶே லோகோ வாயோரிவ கநாவலிஃ

உங்களுக்கு ஏற்பட்ட எல்லா துயரங்களும் காலத்தின் செயல் என்று நான் நினைக்கிறேன்; இந்த உலகமும் அதன் ஆள்களும், காற்றால் மேகங்கள் இழுக்கப்படுவது போல, அதன் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளன.

யத்ர தர்மஸுதோ ராஜா கதாபாணிர்வ்ரு'கோதரஃ । க்ரு'ஷ்ணோऽஸ்த்ரீ காண்டிவம் சாபம் ஸுஹ்ரு'த் க்ரு'ஷ்ணஃ ததோ விபத்

தர்மபுத்திரன் அரசனாகவும், வ்ருகோதரன் (பீமன்) கதை ஏந்தியவராகவும், கிருஷ்ணர் காந்தீவம் வில்லுடன் இருப்பவராகவும், கிருஷ்ணர் நண்பராக இருப்பவராகவும் இருந்தால், எவ்வாறு துன்பம் வர முடியும்?

ந ஹ்யஸ்ய கர்ஹிசித் ராஜந் புமாந் வேத விதித்ஸிதம் । யத் விஜிஜ்ஞாஸயா யுக்தா முஹ்யந்தி கவயோऽபி ஹி

அவரது எண்ணத்தை யாரும் ஒருபோதும் அறிய முடியாது, ராஜா; ஆராய்ச்சி மனம் கொண்டவர்களும், ஞானிகளும் கூட அதில் குழப்பமடைகிறார்கள்.

தஸ்மாத் இதம் தைவதம்த்ரம் வ்யவஸ்ய பரதர்ஷப । தஸ்யாநுவிஹிதோऽநாதா நாத பாஹி ப்ரஜாஃ ப்ரபோ

ஆகையால், பாரதர்களில் சிறந்தவரே, இது எல்லாம் விதியின் ஏற்பாடு என்று உணருங்கள்; இப்படிக் கட்டளையிடப்பட்டதால், ஆதரவில்லாதவராக நீர், ஆண்டவராக மக்களை காப்பாற்றுங்கள்.

ஏஷ வை பகவாந் ஸாக்ஷாத் ஆத்யோ நாராயணஃ புமாந் । மோஹயந் மாயயா லோகம் கூடஶ்சரதி வ்ரு'ஷ்ணிஷு

இவர் உண்மையில் பகவான், ஆதிநாராயணர்; வ்ருஷ்ணிகளிடையே மறைந்து, தன் மாயையால் உலகை மயக்கி நடமாடுகிறார்.

அஸ்யாநுபாவம் பகவாந் வேத குஹ்யதமம் ஶிவஃ । தேவர்ஷிர்நாரதஃ ஸாக்ஷாத் பகவாந் கபிலோ ந்ரு'ப

அவரது மிக ரகசியமான ஆற்றலை, பகவான் சிவன், தெய்வ ருஷி நாரதர், பகவான் கபிலர் ஆகியோர் அறிகிறார்கள், அரசனே.

யம் மந்யஸே மாதுலேயம் ப்ரியம் மித்ரம் ஸுஹ்ரு'த்தமம் । அகரோஃ ஸசிவம் தூதம் ஸௌஹ்ரு'தாதத ஸாரதிம்

நீங்கள் உங்களது மாமனின் மகனாகவும், அன்பான நண்பராகவும், மிகச் சிறந்த நல்வாழ்த்துபவராகவும், அமைச்சராகவும், தூதராகவும், சாரதியாகவும் வைத்தவராகவும் நினைத்தவரே—

ஸர்வாத்மநஃ ஸமத்ரு'ஶோ ஹ்யத்வயஸ்யாநஹங்க்ரு'தேஃ । தத்க்ரு'தம் மதிவைஷம்யம் நிரவத்யஸ்ய ந க்வசித்

எல்லோருக்கும் ஆத்மாவாகவும், சமமாகப் பார்ப்பவராகவும், இரட்டையில்லாதவராகவும், அகம்பாவமில்லாதவராகவும் இருப்பவருக்கு, அவர் பிறர் மனதில் ஏற்படுத்தும் வேறுபாடுகளில் ஒருபோதும் குற்றம் இல்லை.

ததாப்யேகாந்தபக்தேஷு பஶ்ய பூபாநுகம்பிதம் । யத் மே அஸூந் த்யஜதஃ ஸாக்ஷாத் க்ரு'ஷ்ணோ தர்ஶநமாகதஃ

இருப்பினும், முழுமையான பக்தி கொண்டவர்களுக்கு அவர் காட்டும் கருணையைப் பாருங்கள், அரசனே! நான் உயிரை விட்டுக்கொடுக்கும்போது, கிருஷ்ணர் நேரில் வந்து எனக்கு தரிசனம் தந்துள்ளார்.

பக்த்யாவேஶ்ய மநோ யஸ்மிந் வாசா யந்நாம கீர்தயந் । த்யஜந் கலேவரம் யோகீ முச்யதே காமகர்மபிஃ

யார் பக்தியுடன் மனதை அவனிடம் நிலைநிறுத்தி, வாயால் அவன் நாமத்தை பாடுகிறார்களோ, அந்த யோகி இந்த உடலை விட்டு பிரியும் போது, ஆசைகளும் செயல்களும் அவரை விட்டு விடுகின்றன.