ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

அஹோ மே பத தௌராத்ம்யம் ஸ்த்ரீஜிதஸ்யோபதாரய । யோऽங்‌கம் ப்ரேம்ணாऽऽருருக்ஷந்தம் நாப்யநந்தமஸத்தமஃ

அரே, என் துர்பாக்கியம் பாருங்கள்! ஒரு பெண்ணால் வென்று விட்டேன். அப்பாவி மகன் என் மீது அன்புடன் மடியில் ஏற விரும்பியபோது, நான் அவனை வரவேற்கவில்லை; நான் எவ்வளவு தாழ்ந்தவன்!

நாரத உவாச - மா மா ஶுசஃ ஸ்வதநயம் தேவகுப்தம் விஶாம்பதே । தத்ப்ரபாவம் அவிஜ்ஞாய ப்ராவ்ரு'ங்‌க்தே யத்யஶோ ஜகத்

நாரதர் கூறினார்: ஜனங்களை காக்கும் அரசே, உன் மகன் தேவதைகளால் காக்கப்படுகிறான்; அவன் பெருமையை அறியாமல் நீ வருந்துகிறாய், ஆனால் அவன் புகழ் உலகம் முழுவதும் பரவும்.

ஸுதுஷ்கரம் கர்ம க்ரு'த்வா லோகபாலைரபி ப்ரபுஃ । ஐஷ்யத்யசிரதோ ராஜந் யஶோ விபுலயம்ஸ்தவ

உலகங்களை காப்பவர்களுக்கே கடினமான காரியத்தைச் செய்து முடித்த பின், அரசே, அவன் உனக்காக விரைவில் பெரும் புகழை அடைவான்.

மைத்ரேய உவாச - இதி தேவர்ஷிணா ப்ரோக்தம் விஶ்ருத்ய ஜகதீபதிஃ । ராஜலக்ஷ்மீமநாத்ரு'த்ய புத்ரம் ஏவாந்வசிந்தயத்

மைத்ரேயர் சொன்னார்: தேவரிஷி சொன்ன வார்த்தைகளை கேட்ட பின், பூமியின் அரசன் ராஜ்ய வளத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் தன் மகனை மட்டுமே நினைத்தான்.

தத்ராபிஷிக்தஃ ப்ரயதஃ தாம் உபோஷ்ய விபாவரீம் । ஸமாஹிதஃ பர்யசர த்ரு'ஷ்யாதேஶேந பூருஷம்

அங்கு அபிஷேகம் செய்து தூய்மையுடன் அந்த இரவை விரதமாகக் கடத்தி, மனதை ஒருமைப்படுத்தி, கற்றபடி பரமபுருஷனை வழிபட்டான்.

த்ரிராத்ராந்தே த்ரிராத்ராந்தே கபித்தபதராஶநஃ । ஆத்மவ்ரு'த்த்யநுஸாரேண மாஸம் நிந்யேऽர்சயந் ஹரிம்

ஒவ்வொரு மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகும் இலந்தை, இலந்தை பழம் ஆகியவற்றை உணவாக எடுத்துக்கொண்டு, தன் திறமையின்படி ஒரு மாதம் ஹரியை வழிபட்டான்.

த்விதீயம் ச ததா மாஸம் ஷஷ்டே ஷஷ்டேऽர்பகோ திநே । த்ரு'ணபர்ணாதிபிஃ ஶீர்ணைஃ க்ரு'தாந்நோऽப்யர்சயந் விபும்

இரண்டாம் மாதத்தில், ஆறாவது நாளில் ஒருமுறை, விழுந்த இலைகள், புல் போன்றவற்றால் உணவு செய்து, இறைவனை வழிபட்டான்.

த்ரு'தீயம் சாநயந் மாஸம் நவமே நவமேऽஹநி । அப்பக்ஷ உத்தமஶ்லோகம் உபாதாவத்ஸமாதிநா

மூன்றாம் மாதத்தில், ஒன்பதாவது நாளில் ஒருமுறை, தண்ணீரை மட்டும் உணவாக எடுத்துக்கொண்டு, மனதை ஒருமைப்படுத்தி, உயரிய இறைவனை அடைந்தான்.

சதுர்தமபி வை மாஸம் த்வாதஶே த்வாதஶேऽஹநி । வாயுபக்ஷோ ஜிதஶ்வாஸோ த்யாயந் தேவமதாரயத்

நான்காம் மாதத்தில், பன்னிரண்டாவது நாளில் ஒருமுறை, காற்றை மட்டுமே உணவாக எடுத்துக்கொண்டு, மூச்சை அடக்கி, இறைவனை தியானித்தான்.

பஞ்சமே மாஸ்யநுப்ராப்தே ஜிதஶ்வாஸோ ந்ரு'பாத்மஜஃ । த்யாயந் ப்ரஹ்ம பதைகேந தஸ்தௌ ஸ்தாணுரிவாசலஃ

ஐந்தாம் மாதம் வந்தபோது, அரசகுமாரன் மூச்சை அடக்கி, ஒரு காலில் நிற்க, பரம்பொருளை தியானித்து, அசையாமல் தூணைப் போல நின்றான்.

ஸர்வதோ மந ஆக்ரு'ஷ்ய ஹ்ரு'தி பூதேந்த்ரியாஶயம் । த்யாயந் பகவதோ ரூபம் நாத்ராக்ஷீத் கிம்சநாபரம்

எங்கும் உள்ள மனதை இழுத்து, இதயத்தில் நிலைநிறுத்தி, உயிரும், உடல் உறுப்புகளும் இருக்கும் இடத்தில், பகவானின் உருவத்தை தியானித்து, வேறு எதையும் காணவில்லை.

ஆதாரம் மஹதாதீநாம் ப்ரதாநபுருஷேஶ்வரம் । ப்ரஹ்ம தாரயமாணஸ்ய த்ரயோ லோகாஶ்சகம்பிரே

மூலப் பொருளும், பெரிய tattva-களும் ஆகிய அனைத்துக்கும் ஆதாரமான பரம்பொருளை தியானித்தபோது, மூன்று உலகங்களும் நடுங்கின.

யதைகபாதேந ஸ பார்திவார்பகஃ தஸ்தௌ ததங்‌குஷ்டநிபீடிதா மஹீ । நநாம தத்ரார்தமிபேந்த்ரதிஷ்டிதா தரீவ ஸவ்யேதரதஃ பதே பதே

அந்த அரசகுமாரன் ஒரு காலில் நின்றபோது, அவன் பெருவிரல் அழுத்தத்தில் பூமி வளைந்து, யானை மேடையில் நிற்கும் போல், அவன் நின்ற இடங்களில் சாய்ந்தது.

தஸ்மிந் அபித்யாயதி விஶ்வமாத்மநோ த்வாரம் நிருத்யாஸுமநந்யயா தியா । லோகா நிருச்ச்வாஸநிபீடிதா ப்ரு'ஶம் ஸலோகபாலாஃ ஶரணம் யயுர்ஹரிம்

அவன் உலகத்தின் ஆத்மாவை தியானித்து, உணர்வுகளின் வாயில்களை மூடி, மனதை ஒருமைப்படுத்தியபோது, உலகங்களும் அவற்றை காக்கும் தேவர்களும் மூச்சு திணறி, ஹரியை அடைக்கலம் அடைந்தார்கள்.

தேவா ஊசுஃ - நைவம் விதாமோ பகவந் ப்ராணரோதம் சராசரஸ்யாகிலஸத்த்வதாம்நஃ । விதேஹி தந்நோ வ்ரு'ஜிநாத்விமோக்ஷம் ப்ராப்தா வயம் த்வாம் ஶரணம் ஶரண்யம்

தேவர்கள் கூறினார்கள்: பகவானே, எல்லா உயிர்களிலும் இவ்வளவு மூச்சை அடக்கும் tapas-ஐ எங்களால் அறிய முடியவில்லை. எங்களை இந்த துயரிலிருந்து விடுவிக்க வேண்டும்; நாங்கள் உம்மைத் தான் அடைக்கலமாக வந்தோம்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச - மா பைஷ்ட பாலம் தபஸோ துரத்யயாந் நிவர்தயிஷ்யே ப்ரதியாத ஸ்வதாம । யதோ ஹி வஃ ப்ராணநிரோத ஆஸீத் ஔத்தாநபாதிர்மயி ஸங்‌கதாத்மா

பகவான் கூறினார்: பயப்படாதீர்கள். அந்தக் குழந்தை இந்த கடினமான தவத்தை நிறுத்தச் செய்வேன். நீங்கள் உங்கள் உலகங்களுக்கு திரும்புங்கள். உத்தானபாதனின் மகனாகிய அவன் என்னுடன் மனதை இணைத்ததால் தான் உங்கள் மூச்சு தடைப்பட்டது.

ஸூத உவாச । (அநுஷ்டுப்) இதி பீதஃ ப்ரஜாத்ரோஹாத் ஸர்வதர்மவிவித்ஸயா । ததோ விநஶநம் ப்ராகாத் யத்ர தேவவ்ரதோऽபதத்

சூதர் சொன்னார்: இவ்வாறு, رعாசிகளைத் துன்புறுத்துவதைப் பயந்து, எல்லா தர்மங்களையும் அறிய விரும்பி, அவர் தேவவிரதன் விழுந்திருந்த இடத்துக்கு சென்றார்.

ததா தே ப்ராதரஃ ஸர்வே ஸதஶ்வைஃ ஸ்வர்ணபூஷிதைஃ । அந்வகச்சந் ரதைர்விப்ரா வ்யாஸதௌம்யாதயஸ்ததா

அப்போது, அவரது சகோதரர்கள் அனைவரும் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட குதிரைகளுடன், ரதங்களில் பின்தொடர்ந்தார்கள்; வியாசர், தௌம்யர் மற்றும் பிற முனிவர்களும் வந்தார்கள்.

பகவாநபி விப்ரர்ஷே ரதேந ஸதநஞ்ஜயஃ । ஸ தைர்வ்யரோசத ந்ரு'பஃ குபேர இவ குஹ்யகைஃ

பகவான், தான்ஞயனுடன், ரதத்தில் வந்தார்; அவர்களுடன் அந்த அரசன், குபேரன் யக்ஷர்களுடன் இருப்பதைப் போல், ஒளிர்ந்தார்.

த்ரு'ஷ்ட்வா நிபதிதம் பூமௌ திவஶ்ச்யுதம் இவாமரம் । ப்ரணேமுஃ பாண்டவா பீஷ்மம் ஸாநுகாஃ ஸஹ சக்ரிணா

பீஷ்மர் பூமியில் விழுந்து, விண்ணிலிருந்து விழுந்த தேவனைப் போலக் காண, பாண்டவர்கள், தங்கள் உடனிருந்தவர்களும் சக்கரதாரியுடன் சேர்ந்து அவரை வணங்கினார்கள்.

தத்ர ப்ரஹ்மர்ஷயஃ ஸர்வே தேவர்ஷயஶ்ச ஸத்தம । ராஜர்ஷயஶ்ச தத்ராஸந் த்ரஷ்டும் பரதபுங்கவம்

அங்கே எல்லா பிரம்மருஷிகள், தெய்வ ருஷிகளில் சிறந்தவர்கள், மற்றும் அரச ருஷிகள், பாரதர்களில் தலைவனைப் பார்க்கச் சேர்ந்திருந்தார்கள்.

பர்வதோ நாரதோ தௌம்யோ பகவாந் பாதராயணஃ । ப்ரு'ஹதஶ்வோ பரத்வாஜஃ ஸஶிஷ்யோ ரேணுகாஸுதஃ

அங்கு பர்வதர், நாரதர், தௌம்யர், மதிப்பிற்குரிய பாதராயணர், ப்ருஹதஶ்வர், பரத்வாஜர் தம் சீடர்களுடன், ரேணுகையின் மகன் ஆகியோரும் வந்திருந்தார்கள்.

வஸிஷ்ட இந்த்ரப்ரமதஃ த்ரிதோ க்ரு'த்ஸமதோऽஸிதஃ । கக்ஷீவாந் கௌதமோऽத்ரிஶ்ச கௌஶிகோऽத ஸுதர்ஶநஃ

வசிஷ்டர், இந்த்ரப்ரமதன், திரிதன், க்ருத்ஸமதன், அசிதன், கக்ஷீவான், கவுதமர், அத்ரி, கௌசிகர், சுதர்சனன் ஆகியோரும் அங்கு இருந்தார்கள்.

அந்யே ச முநயோ ப்ரஹ்மந் ப்ரஹ்மராதாதயோऽமலாஃ । ஶிஷ்யைருபேதா ஆஜக்முஃ கஶ்யபாங்‌கிரஸாதயஃ

மற்ற முனிவர்களும், புனிதமான மனம் கொண்ட பிரம்மரதர் மற்றும் பலரும், தங்கள் சீடர்களுடன், கச்யபர், அங்கிரசர் முதலியோரும் வந்தார்கள்.

தாந் ஸமேதாந் மஹாபாகாந் உபலப்ய வஸூத்தமஃ । பூஜயாமாஸ தர்மஜ்ஞோ தேஶகாலவிபாகவித்

அங்கே கூடிய அந்த மகா பாக்கியசாலிகளை அறிந்த vasu-க்களில் சிறந்தவர், தர்மத்தை அறிந்தவர், இடமும் காலமும் பொருந்தும் முறையை அறிந்தவர், அவர்களை மரியாதையுடன் வரவேற்றார்.

க்ரு'ஷ்ணம் ச தத்ப்ரபாவஜ்ஞ ஆஸீநம் ஜகதீஶ்வரம் । ஹ்ரு'திஸ்தம் பூஜயாமாஸ மாயயோபாத்த விக்ரஹம்

அங்கே உட்கார்ந்திருந்த உலகத்திற்குத் தலைவரும், தன் பெருமையை அறிந்தவருமான கிருஷ்ணரையும், தன் உள்ளத்தில் இருப்பவராகவும், தன் மாயையால் உருவம் எடுத்தவராகவும், அவர் வழிபட்டார்.

பாண்டுபுத்ராந் உபாஸீநாந் ப்ரஶ்ரயப்ரேமஸங்கதாந் । அப்யாசஷ்டாநுராகாஶ்ரைஃ அந்தீபூதேந சக்ஷுஷா

பாண்டுபுத்திரர்கள் பணிவும் அன்பும் கொண்டு அமர்ந்திருந்தார்கள்; அவர்களுக்கு ஆழ்ந்த பாசத்தால் கண்கள் கண்ணீரால் மறைந்திருந்தன. அவர்களை அவர் உரையாடினார்.

அஹோ கஷ்டமஹோऽந்யாய்யம் யத் யூயம் தர்மநந்தநாஃ । ஜீவிதும் நார்ஹத க்லிஷ்டம் விப்ரதர்மாச்யுதாஶ்ரயாஃ

அய்யோ, எவ்வளவு துயரம், எவ்வளவு அநியாயம்! தர்மத்தின் மகன்களான நீங்கள், பிராமணர்களையும் தர்மத்தையும் அச்யுதனைச் சார்ந்தவர்களும், இவ்வளவு துன்பம் அனுபவிக்கத் தகுதியும் இல்லை, துன்பத்தில் வாழவும் உரியவர்கள் அல்ல.

ஸம்ஸ்திதேऽதிரதே பாண்டௌ ப்ரு'தா பாலப்ரஜா வதூஃ । யுஷ்மத்க்ரு'தே பஹூந் க்லேஶாந் ப்ராப்தா தோகவதீ முஹுஃ

பெரும் வீரர் பாண்டு இறந்தபின், ப்ரிதை, சிறு பிள்ளைகளுடன் விதவையாக, உங்களுக்காக பல தடவைகள் பல துன்பங்களை அனுபவித்தார், ஒரு பிள்ளையுடன் இருப்பவள்போல்.