ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

அப்யத்ய நஸ்த்வம் ஸ்வக்ரு'தேஹித ப்ரபோ ஜிஹாஸஸி ஸ்வித் ஸுஹ்ரு'தோऽநுஜீவிநஃ । யேஷாம் ந சாந்யத் பவதஃ பதாம்புஜாத் பராயணம் ராஜஸு யோஜிதாம்ஹஸாம்

ஓ பிரபு, உன் நம்பிக்கையிலேயே வாழும் நாங்கள், உன் பாதங்களைத் தவிர வேறு அடைக்கலம் இல்லாதவர்கள்; அரசாட்சி பாவங்களில் கட்டுண்டாலும், இப்போது நீ எங்களை விட்டு விலகப்போகிறாயா?

(அநுஷ்டுப்) கே வயம் நாமரூபாப்யாம் யதுபிஃ ஸஹ பாண்டவாஃ । பவதோऽதர்ஶநம் யர்ஹி ஹ்ரு'ஷீகாணாம் இவ ஈஶிதுஃ

யாதவர்கள் மற்றும் பாண்டவர்கள் எனும் நாங்கள் யார்? பெயரும் உருவமும் மட்டுமே. உண்மையில், உன்னை, இந்திரியங்களின் ஆண்டவனை, காணாதபோது எதுவும் அல்ல.

நேயம் ஶோபிஷ்யதே தத்ர யதேதாநீம் கதாதர । த்வத்பதைஃ அங்‌கிதா பாதி ஸ்வலக்ஷணவிலக்ஷிதைஃ

கடாதரா, இப்போது உன் தனித்துவமான அடிச்சுவடுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இந்த பூமி எப்படி பிரகாசிக்கிறதோ, அப்படி இனி பிரகாசிக்காது.

இமே ஜநபதாஃ ஸ்வ்ரு'த்தாஃ ஸுபக்வௌஷதிவீருதஃ । வநாத்ரி நதீ உதந்வந்தோ ஹ்யேதந்தே தவ வீக்ஷிதைஃ

இந்த நாடுகள் செழிப்புடன் இருக்கின்றன; மூலிகைகள், செடிகள் நன்கு பழுத்துள்ளன; காடுகள், மலைகள், நதிகள், கடல்கள்—all உன் பார்வையால் வளம் பெறுகின்றன.

அத விஶ்வேஶ விஶ்வாத்மந் விஶ்வமூர்தே ஸ்வகேஷு மே । ஸ்நேஹபாஶம் இமம் சிந்தி த்ரு'டம் பாண்டுஷு வ்ரு'ஷ்ணிஷு

அதனால், உலகத்தின் ஆண்டவரே, உயிராகியோ, உருவாகியோ நிறைந்தவரே, எனக்குள்ள பாண்டவர்கள் மற்றும் வ்ருஷ்ணிகள் மீது உள்ள இந்த வலுவான பாசத்தை நீ துண்டித்து விடும்.

த்வயி மேऽநந்யவிஷயா மதிர்மதுபதேऽஸக்ரு'த் । ரதிம் உத்வஹதாத் அத்தா கங்கேவௌகம் உதந்வதி

மதுபதி, என் மனம் வேறு எதிலும் செல்லாமல் எப்போதும் உன்னை நேசிக்கட்டும்; கங்கை நதி கடலை நோக்கி இடையறாது ஓடுவது போல.

(வஸம்ததிலகா) ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண க்ரு'ஷ்ணஸக வ்ரு'ஷ்ணி ரு'ஷபாவநித்ருக் ராஜந்யவம்ஶதஹந அநபவர்க வீர்ய । கோவிந்த கோத்விஜஸுரார்திஹராவதார யோகேஶ்வராகிலகுரோ பகவந் நமஸ்தே

ஓ ஸ்ரீகிருஷ்ணா, கிருஷ்ணனின் தோழா, வ்ருஷ்ணி குலத்தின் தலைவா, துர்மார்க்கரை அழிப்பவர், அரசர்களுக்குள் தீயாய் எரிவவர், முக்தி தரும் வலிமை உடையவர், கோவிந்தா, பசுக்கள், பிராமணர்கள், தேவர்கள் ஆகியோரின் துயரை போக்கும் அவதாரா, யோகத்தின் முதல்வா, எல்லோருக்கும் குருவாகிய பகவான், உமக்கு வணக்கம்.

ஸூத உவாச । (அநுஷ்டுப்) ப்ரு'தயேத்தம் கலபதைஃ பரிணூதாகிலோதயஃ । மந்தம் ஜஹாஸ வைகுண்டோ மோஹயந்நிவ மாயயா

சூதர் கூறினார்: இப்படிக் பிரிதா இனிமையான சொற்களால் அனைத்துப் புகழையும் பாடியபோது, வைகுண்டன் மெதுவாக சிரித்தார்; அவளை மாயையால் மயக்குவது போல்.

தாம் பாடம் இதி உபாமம்த்ர்ய ப்ரவிஶ்ய கஜஸாஹ்வயம் । ஸ்த்ரியஶ்ச ஸ்வபுரம் யாஸ்யந் ப்ரேம்ணா ராஜ்ஞா நிவாரிதஃ

அவளை அன்புடன் விடைபெற்று, கஜாஹ்வய நகரத்துக்குள் சென்றார்; பின்னர் பெண்களுடன் தன் நகரம் செல்ல முயன்றபோது, அரசன் அன்பால் அவரைத் தடுத்தான்.

வ்யாஸாத்யைரீஶ்வரேஹா ஜ்ஞைஃ க்ரு'ஷ்ணேநாத்‍புதகர்மணா । ப்ரபோதிதோऽபி இதிஹாஸைஃ நாபுத்யத ஶுசார்பிதஃ

வியாசர் மற்றும் பிற முனிவர்களாலும், அதிசய செயல்கள் செய்த கிருஷ்ணனாலும், வரலாற்று கதைகள் மூலம் அறிவுறுத்தப்பட்டும், அவர் துயரால் மூடப்பட்டதால் புரிந்துகொள்ளவில்லை.

ஆஹ ராஜா தர்மஸுதஃ சிந்தயந் ஸுஹ்ரு'தாம் வதம் । ப்ராக்ரு'தேநாத்மநா விப்ராஃ ஸ்நேஹமோஹவஶம் கதஃ

தர்மபுத்திரனாகிய அரசன், நண்பர்கள் அழிக்கப்பட்டதை நினைத்து, பிராமணர்களே, இயல்பான மனதுடன் பாசத்தாலும் மயக்கத்தாலும் ஆட்கொள்ளப்பட்டு பேசினார்.

அஹோ மே பஶ்யதாஜ்ஞாநம் ஹ்ரு'தி ரூடம் துராத்மநஃ । பாரக்யஸ்யைவ தேஹஸ்ய பஹ்வ்யோ மேऽக்ஷௌஹிணீர்ஹதாஃ

அய்யோ, என் அறிவீனத்தைப் பாருங்கள்; என் மனதில் ஆழமாக வேரூன்றியுள்ளது! மற்றொருவரின் உடலுக்காக பல சேனைகளை அழித்துவிட்டேன்.

பாலத்விஜஸுஹ்ரு'ந் மித்ர பித்ரு'ப்ராத்ரு'குரு த்ருஹஃ । ந மே ஸ்யாத் நிரயாத் மோக்ஷோ ஹ்யபி வர்ஷ அயுத ஆயுதைஃ

பிள்ளைகள், பிராமணர்கள், நண்பர்கள், உறவினர், தந்தை, சகோதரர், ஆசான் ஆகியோருக்கு தீங்கு செய்த பாவத்திலிருந்து, பத்து ஆயிரம் ஆயிரம் வருடங்கள் நரகத்திலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டாலும், நான் விடுபடமாட்டேன்.

நைநோ ராஜ்ஞஃ ப்ரஜாபர்துஃ தர்மயுத்தே வதோ த்விஷாம் । இதி மே ந து போதாய கல்பதே ஶாஸநம் வசஃ

ஒரு அரசன் தனது رعஜ்யத்தை காப்பாற்றும் போது தர்ம யுத்தத்தில் பகைவரை கொல்வது பாவமல்ல; ஆனாலும், இந்த உத்தரவுகள் எனக்கு உணர்வு தரவில்லை.

ஸ்த்ரீணாம் மத் ஹதபம்தூநாம் த்ரோஹோ யோऽஸௌ இஹோத்திதஃ । கர்மபிஃ க்ரு'ஹமேதீயைஃ நாஹம் கல்போ வ்யபோஹிதும்

பெண்கள் தங்கள் உறவினர்கள் கொல்லப்பட்டதால் ஏற்பட்ட பகையை, இல்லற வாழ்க்கை நடத்தும் மனிதர்கள் செய்த செயல்களால் வந்ததை, நான் அகற்ற முடியாது.

யதா பங்கேந பங்காம்பஃ ஸுரயா வா ஸுராக்ரு'தம் । பூதஹத்யாம் ததைவைகாம் ந யஜ்ஞைஃ மார்ஷ்டுமர்ஹதி

எப்படி சேற்றால் சேற்றுக் கலந்த நீரை சுத்தம் செய்ய முடியாது, மதுவால் மதுவின் களங்கம் போகாது, அதுபோல் உயிரினங்களை கொன்ற பாவம் யாகங்களால் ஒருபோதும் கழுவ முடியாது.

ஜபஶ்ச பரமோ குஹ்யஃ ஶ்ரூயதாம் மே ந்ரு'பாத்மஜ । யம் ஸப்தராத்ரம் ப்ரபடந் புமாந் பஶ்யதி கேசராந்

அரசகுமாரனே, மிக ரகசியமான ஒரு மந்திரத்தை நான் சொல்கிறேன், அதை ஏழு நாட்கள் தொடர்ந்து ஜபித்தால், ஒருவர் ஆகாயத்தில் சஞ்சரிக்கும் உயிர்களை காண முடியும்.

ௐ நமோ பகவதே வாஸுதேவாய । மந்த்ரேணாநேந தேவஸ்ய குர்யாத் த்ரவ்யமயீம் புதஃ । ஸபர்யாம் விவிதைர்த்ரவ்யைஃ தேஶகாலவிபாகவித்

ஓம் நமோ பகவதே வாசுதேவாய. இந்த மந்திரத்துடன் பகவானை, அறிவுள்ளோர் பலவகை பொருட்களால், இடமும் காலமும் அறிந்து, ஆராதனை செய்ய வேண்டும்.

ஸலிலைஃ ஶுசிபிர்மால்யைஃ வந்யைர்மூலபலாதிபிஃ । ஶஸ்தாங்‌குராம்ஶுகைஶ்சார்சேத் துலஸ்யா ப்ரியயா ப்ரபும்

தூய நீர், மலர்கள், காட்டு வேர், பழங்கள், இளங்கொடி, புதிய vasthiram ஆகியவற்றால், மேலும் மிகவும் பிரியமான துளசிப் பத்தையால் பகவானை வழிபட வேண்டும்.

லப்த்வா த்ரவ்யமயீமர்சாம் க்ஷித்யம்ப்வாதிஷு வார்சயேத் । ஆப்ரு'தாத்மா முநிஃ ஶாந்தோ யதவாங்‌மிதவந்யபுக்

மண்ணால், நீரால் அல்லது வேறு பொருள்களால் உருவாக்கப்பட்ட வடிவத்தை பெற்றபின், மனம் அமைதியாகவும், சொற்களில் கட்டுப்பாடும், உணவில் மிதமாகவும் இருந்து, அந்த வடிவை முனிவர் ஆராதிக்க வேண்டும்.

ஸ்வேச்சாவதாரசரிதைஃ அசிந்த்யநிஜமாயயா । கரிஷ்யதி உத்தமஶ்லோகஃ தத் த்யாயேத் ஹ்ரு'தயங்‌கமம்

புகழ் பெற்ற பாடல்களில் போற்றப்படும் பகவான், தன்னுடைய அதிசயமான சக்தியால், தானே விரும்பும் செயல்களால் வெளிப்படுவார்; அவரை உள்ளத்தில் தியானிக்க வேண்டும்.

பரிசர்யா பகவதோ யாவத்யஃ பூர்வஸேவிதாஃ । தா மம்த்ரஹ்ரு'தயேநைவ ப்ரயுஞ்ஜ்யாந் மம்த்ரமூர்தயே

முன்பு செய்த எல்லா பக்தி சேவைகளையும், இப்போது அந்த மந்திரத்தின் மூலம் உருவான பகவான் வடிவிற்கு, மனதை மந்திரத்தில் நிலைநிறுத்தி அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஏவம் காயேந மநஸா வசஸா ச மநோகதம் । பரிசர்யமாணோ பகவாந் பக்திமத்பரிசர்யயா

இவ்வாறு உடல், மனம், சொல் மூலமாகவும், உள்ளம் நிறைந்த பக்தியுடன் பகவானை சேவை செய்தால், அவர் உண்மையில் வழிபடப்படுகிறார்.

பும்ஸாம் அமாயிநாம் ஸம்யக் பஜதாம் பாவவர்தநஃ । ஶ்ரேயோ திஶத்யபிமதம் யத்தர்மாதிஷு தேஹிநாம்

ஏமாற்றமில்லாமல், முறையாக பக்தியுடன் வழிபடும் மனிதர்களுக்கு, பகவான் அவர்களின் பக்தியை அதிகரித்து, சாதாரண தர்மங்களால் கிடைக்காத உயர்ந்த நன்மையை அருளுவார்.

விரக்தஶ்சேந்த்ரியரதௌ பக்தியோகேந பூயஸா । தம் நிரந்தரபாவேந பஜேதாத்தா விமுக்தயே

இந்திரிய சுகங்களில் பற்றில்லாதவன், பக்தி யோகத்தின் மூலம், இடையறாத உண்மையான பக்தியுடன் அவரை வழிபட்டால், முழுமையான விடுதலை பெறுவான்.

இத்யுக்தஸ்தம் பரிக்ரம்ய ப்ரணம்ய ச ந்ரு'பார்பகஃ । யயௌ மதுவநம் புண்யம் ஹரேஶ்சரணசர்சிதம்

இவ்வாறு உபதேசம் பெற்ற அரசகுமாரன், அவரைச் சுற்றி வணங்கி, பணிந்து, ஹரியின் பாதம் பதித்த புனித மதுவனத்திற்கு சென்றான்.

தபோவநம் கதே தஸ்மிந் ப்ரவிஷ்டோऽந்தஃபுரம் முநிஃ । அர்ஹிதார்ஹணகோ ராஜ்ஞா ஸுகாஸீந உவாச தம்

அவன் தவவனத்திற்கு சென்றபோது, முனிவர் அரண்மனையின் உள்ளே புகுந்து, அரசனால் மரியாதை பெற்றுத், சௌகரியமாக அமர்ந்து, அவனை நோக்கி பேசினார்.

நாரத உவாச - ராஜந் கிம் த்யாயஸே தீர்கம் முகேந பரிஶுஷ்யதா । கிம் வா ந ரிஷ்யதே காமோ தர்மோ வார்தேந ஸம்யுதஃ

நாரதர் கூறினார்: அரசே, நீ ஏன் நீண்ட நேரம் சிந்தனையில் அமர்ந்திருக்கிறாய்? உன் முகம் வருத்தத்தால் வாடியுள்ளது. ஆசையோ, இல்லையெனில் செல்வத்துடன் கூடிய தர்மமோ நிறைவேறவில்லையா?

ராஜோவாச - ஸுதோ மே பாலகோ ப்ரஹ்மந் ஸ்த்ரைணேநா-கருணாத்மநா । நிர்வாஸிதஃ பஞ்சவர்ஷஃ ஸஹ மாத்ரா மஹாந்கவிஃ

அரசன் கூறினான்: பிராமணனே, என் மகன், ஐந்து வயது குழந்தை, ஒரு கடுமையான மனம் கொண்ட பெண்ணால் தாயுடன் சேர்த்து வனத்தில் அனுப்பப்பட்டான்; அவன் பெரிய முனிவன்.