ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

தாம்ஸ்ததைவாவ்ரு'தாந் ஶிக்பிர்ம்ரு'த்யுக்ரஸ்தாந்விசேஷ்டதஃ। ஸ்வயம் ச க்ரு'பணஃ ஶிக்ஷு பஶ்யந்நப்யபுதோऽபதத்

அந்த பறவை தன் குஞ்சுகளால் சூழப்பட்டு, மரணத்தின் பிடியில் வலிக்க வலிக்க, துயரத்தில் தவித்து, அம்புகளை பார்த்தும் அறியாமல் கீழே விழுந்தது.

தம் லப்த்வா லுப்தகஃ க்ரூரஃ கபோதம் க்ரு'ஹமேதிநம்। கபோதகாந்கபோதீம் ச ஸித்தார்தஃ ப்ரயயௌ க்ரு'ஹம்

அப்போது அந்தக் கொடூரமான வேட்டைக்காரன், அந்தக் கபோத்தையும், அவன் மனைவியையும், குஞ்சுகளையும்—all குடும்பத்தினரையும்—பிடித்து, திருப்தியுடன் வீட்டிற்கு கொண்டு சென்றான்.

ஏவம் குடும்ப்யஶாந்தாத்மா த்வந்த்வாராமஃ பதத்ரிவத்। புஷ்ணந்குடும்பம் க்ரு'பணஃ ஸாநுபந்தோऽவஸீததி

இவ்வாறு, குடும்பத்தில் பற்றுடன், இரட்டையிலே மகிழ்ந்து, மனம் அமைதியில்லாமல், பறவைபோல் குடும்பத்தைப் போஷித்து வாழ்பவன், துயரத்தில் சிக்கிக்கொள்கிறான்.

யஃ ப்ராப்ய மாநுஷம் லோகம் முக்தித்வாரமபாவ்ரு'தம்। க்ரு'ஹேஷு ககவத்ஸக்தஸ்தமாரூடச்யுதம் விதுஃ

மனித பிறவி பெற்று, விடுதலையின் வாயில் திறந்திருக்க, பறவைபோல் வீட்டு வாழ்க்கையில் பற்றுடன் இருப்பவனை, உயர்ந்த இடத்திலிருந்து விழுந்தவன் என்று அறிஞர்கள் கூறுவர்.

ஸூத உவாச । (அநுஷ்டுப்) அத தே ஸம்பரேதாநாம் ஸ்வாநாமுதகமிச்சதாம் । தாதும் ஸக்ரு'ஷ்ணா கங்காயாம் புரஸ்க்ரு'த்ய யயுஃ ஸ்த்ரியஃ

சூதர் கூறினார்: பிறகு, தங்கள் உறவினர்களுக்காக நீர் அர்ப்பணிக்க விரும்பிய பெண்கள், கிருஷ்ணா முன்னிலையாக, கங்கை நதிக்குச் சென்றார்கள்.

தே நிநீயோதகம் ஸர்வே விலப்ய ச ப்ரு'ஶம் புநஃ । ஆப்லுதா ஹரிபாதாப்ஜஃ அஜஃபூதஸரிஜ்ஜலே

அவர்கள் அனைவரும் நீர் அர்ப்பணித்து, மீண்டும் மிகுந்த துயரத்துடன் அழுதபடி, ஹரியின் திருவடிகள் மற்றும் அஜன் புனிதம் செய்த அந்த நதியில் நீராடினார்கள்.

தத்ராஸீநம் குருபதிம் த்ரு'தராஷ்ட்ரம் ஸஹாநுஜம் । காந்தாரீம் புத்ரஶோகார்தாம் ப்ரு'தாம் க்ரு'ஷ்ணாம் ச மாதவஃ

அங்கே, மாதவன், குரு மன்னன் த்ருதராஷ்டிரனை அவன் தம்பியுடன், தன் மகன்கள் இழப்பால் துயரத்தில் மூழ்கிய காந்தாரி, ப்ரிதா, கிருஷ்ணா ஆகியோரை பார்த்தான்.

ஸாம்த்வயாமாஸ முநிபிஃ ஹதபம்தூந் ஶுசார்பிதாந் । பூதேஷு காலஸ்ய கதிம் தர்ஶயந் அப்ரதிக்ரியாம்

அவர் முனிவர்களுடன் சேர்ந்து, உறவினர்களை இழந்து துயரத்தில் மூழ்கியவர்களை ஆறுதல் கூறினார்; எல்லா உயிர்களிலும் காலத்தின் இயல்பை, அதை மாற்ற இயலாததை எடுத்துக்காட்டினார்.

ஸாதயித்வாஜாதஶத்ரோஃ ஸ்வம் ராஜ்யம் கிதவைர்ஹ்ரு'தம் । காதயித்வாஸதோ ராஜ்ஞஃ கசஸ்பர்ஶக்ஷதாயுஷஃ

அஜாதசத்ருவுக்குத் தன் அரசை மீட்டுத் தந்து, சூதாடியவர்களால் பறிக்கப்பட்டதை மீட்டும், கசனின் தொடுதலால் ஆயுள் கெட்ட அநியாயமான அரசர்களை அழித்தும், தன் குறிக்கோளை நிறைவேற்றினார்.

யாஜயித்வாஶ்வமேதைஸ்தம் த்ரிபிருத்தமகல்பகைஃ । தத்யஶஃ பாவநம் திக்ஷு ஶதமந்யோரிவாதநோத்

அவரை மூன்று சிறந்த அசுவமேத யாகங்கள் செய்ய வைத்துப், அந்த புகழை எல்லா திசைகளிலும் பரப்பினார்; அது இந்திரனின் புகழைப் போல பரவியது.

ஆமம்த்ர்ய பாண்டுபுத்ராம்ஶ்ச ஶைநேயோத்தவஸம்யுதஃ । த்வைபாயநாதிபிர்விப்ரைஃ பூஜிதைஃ ப்ரதிபூஜிதஃ

பாண்டுபுத்திரர்களிடம் விடைபெற்று, சைனேயர், உதவனுடன், வியாசர் முதலான முனிவர்களால் மரியாதை பெற்றும், அவர்களுக்கும் மரியாதை செய்தார்.

கந்தும் க்ரு'தமதிர்ப்ரஹ்மந் த்வாரகாம் ரதமாஸ்திதஃ । உபலேபேऽபிதாவந்தீம் உத்தராம் பயவிஹ்வலாம்

பிராமணா, துவாரகைக்கு செல்ல தீர்மானித்து, ரதத்தில் ஏறி புறப்பட்டார். அப்போது பயத்தில் கலங்கிய உத்தரா ஓடி வந்து அவரை எதிர்கொண்டாள்.

உத்தரோவாச பாஹி பாஹி மஹாயோகிந் தேவதேவ ஜகத்பதே । நாந்யம் த்வதபயம் பஶ்யே யத்ர ம்ரு'த்யுஃ பரஸ்பரம்

உத்தரா கூறினாள்: பெரிய யோகீஸ்வரனே, தேவர்களுக்குத் தலைவனே, உலகத்தின் ஆண்டவனே, என்னைக் காப்பாற்றும்! எல்லா பக்கமும் மரணம் சூழ்ந்திருக்கும் இந்த நேரத்தில், உன்னைத் தவிர எனக்கு வேறு பாதுகாப்பு இல்லை.

அபித்ரவதி மாமீஶ ஶரஸ்தப்தாயஸோ விபோ । காமம் தஹது மாம் நாத மா மே கர்போ நிபாத்யதாம்

ஐயா, ஒரு தீப்பொறி போன்ற இரும்பு அம்பு என்மேல் பாய்ந்து வருகிறது! அது என்னை எரித்தாலும் பரவாயில்லை; ஆனால், என் கருவில் உள்ள குழந்தை அழியாமல் பார்த்துக்கொள்.

ஸூத உவாச । உபதார்ய வசஸ்தஸ்யா பகவாந் பக்தவத்ஸலஃ । அபாண்டவமிதம் கர்தும் த்ரௌணேரஸ்த்ரமபுத்யத

சூதர் கூறினார்: அவளது வார்த்தைகளை கேட்ட பகவான், தன் பக்தர்களை நேசிப்பவர், அது த்ரோணபுத்திரனுடைய அஸ்திரம் பாண்டவர்கள் வம்சத்தை அழிக்க வந்தது என்பதை உணர்ந்தார்.

தர்ஹ்யேவாத முநிஶ்ரேஷ்ட பாண்டவாஃ பஞ்ச ஸாயகாந் । ஆத்மநோऽபிமுகாந் தீப்தாந் ஆலக்ஷ்யாஸ்த்ராண்யுபாததுஃ

அப்போது, முனிவர்களில் சிறந்தவரே, அந்த ஐந்து பாண்டவர்கள், தங்களை நோக்கி பாயும் தீப்பொறி அம்புகளைப் பார்த்து, தாங்கள் தங்கள் ஆயுதங்களை எடுத்தனர்.

வ்யஸநம் வீக்ஷ்ய தத்தேஷாம் அநந்யவிஷயாத்மநாம் । ஸுதர்ஶநேந ஸ்வாஸ்த்ரேண ஸ்வாநாம் ரக்ஷாம் வ்யதாத்விபுஃ

அவர்களைச் சூழ்ந்த அந்த ஆபத்தைப் பார்த்த பகவான், தன் மீது முழுமையாக மனதை வைத்திருந்தவர்களை, தன் சுதர்சன சக்கரத்தால் பாதுகாத்தார்.

அந்தஃஸ்தஃ ஸர்வபூதாநாம் ஆத்மா யோகேஶ்வரோ ஹரிஃ । ஸ்வமாயயாऽऽவ்ரு'ணோத்‍கர்பம் வைராட்யாஃ குருதந்தவே

யோகசக்தியில் முதன்மை பெற்ற ஹரி, எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள ஆத்மாவாக இருந்து, தன் மாயையால், குருவம்சத்தைச் சேர்ந்த உத்தராவின் கருவை பாதுகாத்தார்.

யத்யப்யஸ்த்ரம் ப்ரஹ்மஶிரஃ த்வமோகம் சாப்ரதிக்ரியம் । வைஷ்ணவம் தேஜ ஆஸாத்ய ஸமஶாம்யத் ப்ரு'கூத்வஹ

பிரம்மாஸ்திரம் தவறாததும், எதிர்க்க முடியாததும் என்றாலும், ப்ருகு குலத்தில் சிறந்தவரே, உங்கள் வைஷ்ணவ சக்தியை எதிர்கொண்டபோது அது தணிந்துவிட்டது.

மா மம்ஸ்தா ஹ்யேததாஶ்சர்யம் ஸர்வாஶ்சர்யமயேऽச்யுதே । ய இதம் மாயயா தேவ்யா ஸ்ரு'ஜத்யவதி ஹந்த்யஜஃ

இதில் ஆச்சரியப்பட வேண்டாம்; எல்லா அதிசயங்களாலும் நிரம்பிய அச்யுதனில், பிறவியில்லாதவன் தன் மாயையால் இந்த உலகை உருவாக்கி, காப்பாற்றி, அழிக்கிறான்.

ப்ரஹ்மதேஜோவிநிர்முக்தைஃ ஆத்மஜைஃ ஸஹ க்ரு'ஷ்ணயா । ப்ரயாணாபிமுகம் க்ரு'ஷ்ணம் இதமாஹ ப்ரு'தா ஸதீ

பிரம்ம சக்தியிலிருந்து விடுபட்டு, தன் மக்களும் கிருஷ்ணனும் உடன் இருந்தபோது, புணிதை ப்ரிதா, புறப்படவிருக்கும் கிருஷ்ணனிடம் இவ்வாறு கூறினாள்.

குந்த்யுவாச । நமஸ்யே புருஷம் த்வாऽऽத்யம் ஈஶ்வரம் ப்ரக்ரு'தேஃ பரம் । அலக்ஷ்யம் ஸர்வபூதாநாம் அந்தர்பஹிரவஸ்திதம்

குன்தி கூறினாள்: ஆதியாய் இருக்கும் புருஷனே, இயற்கையைத் தாண்டிய ஆண்டவரே, எல்லா உயிர்களுக்கும் தெரியாமல் உள்ளும் புறமும் நிறைந்திருப்பவரே, உமக்கு நான் வணங்குகிறேன்.

மாயாஜவநிகாச்சந்நம் அஜ்ஞாதோக்ஷஜமவ்யயம் । ந லக்ஷ்யஸே மூடத்ரு'ஶா நடோ நாட்யதரோ யதா

மாயை என்ற திரையில் மறைந்திருக்கும், அறிய முடியாத, அழியாதவரே, மயங்கியவர்கள் உம்மை காண முடியாது; ஒரு நாடகத்தில் நடிகர் வேடம் போல் மறைந்திருப்பது போல்.

ததா பரமஹம்ஸாநாம் முநீநாம் அமலாத்மநாம் । பக்தியோகவிதாநார்தம் கதம் பஶ்யேம ஹி ஸ்த்ரியஃ

அவ்வாறு, பரமஹம்ஸர்களும் தூய மனம் கொண்ட முனிவர்களும் பக்தியை நிலைநிறுத்த உம்மை அறிய முயல்கின்றனர்; அப்படி இருக்க, எங்கள்போன்ற பெண்கள் உம்மை எப்படிக் காண முடியும்?

க்ரு'ஷ்ணாய வாஸுதேவாய தேவகீநம்தநாய ச । நம்தகோபகுமாராய கோவிம்தாய நமோ நமஃ

கிருஷ்ணனுக்கு, வாசுதேவருக்கு, தேவகியின் மகனுக்கு, நந்தகோபரின் பையனுக்கு, கோவிந்தனுக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம் செய்கிறேன்.

நமஃ பங்கஜநாபாய நமஃ பங்கஜமாலிநே । நமஃ பங்கஜநேத்ராய நமஸ்தே பங்கஜாங்க்ரயே

தாமரை நாபியுள்ளவருக்கு வணக்கம், தாமரை மாலையணிந்தவருக்கு வணக்கம், தாமரை போன்ற கண்கள் கொண்டவருக்கு வணக்கம், தாமரை போன்ற பாதங்கள் கொண்ட உமக்கு வணக்கம்.

(வம்ஶஸ்த) யதா ஹ்ரு'ஷீகேஶ கலேந தேவகீ கம்ஸேந ருத்தாதிசிரம் ஶுசார்பிதா । விமோசிதாஹம் ச ஸஹாத்மஜா விபோ த்வயைவ நாதேந முஹுர்விபத்‍கணாத்

ஹ்ருஷீகேசனே, கம்சன் என்ற தீயவன் தேவகியை நீண்ட நாட்கள் சிறையில் வைக்க அவள் துயருற்றாள்; அதுபோல், என் மக்களும் நானும் பல அபாயங்களில் இருந்து உம்மால் மீண்டும் மீண்டும் காப்பாற்றப்பட்டோம்.

விஷாந்மஹாக்நேஃ புருஷாததர்ஶநாத் அஸத்ஸபாயா வநவாஸக்ரு'ச்ச்ரதஃ । ம்ரு'தே ம்ரு'தேऽநேகமஹாரதாஸ்த்ரதோ த்ரௌண்யஸ்த்ரதஶ்சாஸ்ம ஹரேऽபிரக்ஷிதாஃ

கடுமையான விஷம், பெரிய நெருப்பு, மனிதராகிய ராக்ஷசனைப் பார்த்தது, பொய்யாளர்களின் சபை, காட்டில் ஏற்பட்ட துன்பங்கள், பல போர்களில் பல வீரர்களிடம் ஏற்பட்ட அபாயங்கள், மற்றும் த்ரௌணனின் அஸ்திரம் ஆகிய அனைத்திலிருந்தும், ஹரியே, நீ எங்களை காப்பாற்றினாய்.

(அநுஷ்டுப்) விபதஃ ஸந்து தாஃ ஶஶ்வத் தத்ர தத்ர ஜகத்‍குரோ । பவதோ தர்ஶநம் யத்ஸ்யாத் அபுநர்பவதர்ஶநம்

உலகுக்கு ஆசானே, எங்கெங்கும் எப்போதும் அந்த அபாயங்கள் எங்களுக்கு வரட்டும்; ஏனெனில், அப்போது உம்மை மீண்டும் மீண்டும் காண முடியும்; உம்மை காண்பது என்றால் பிறவியை மீண்டும் காண வேண்டியதில்லை.