ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ப்ரஜோபப்லவமாலக்ஷ்ய லோகவ்யதிகரம் ச தம் । மதம் ச வாஸுதேவஸ்ய ஸம்ஜஹாரார்ஜுநோ த்வயம்

மக்கள் குழப்பமும், உலகங்களில் ஏற்பட்ட கலவரமும் பார்த்து, வாசுதேவனின் உபதேசத்தை நினைவுகூர்ந்து, அர்ஜுனன் இரு ஆயுதங்களையும் திரும்பப் பெற்றான்.

தத ஆஸாத்ய தரஸா தாருணம் கௌதமீஸுதம் । பபம்தாமர்ஷதாம்ராக்ஷஃ பஶும் ரஶநயா யதா

பின்னர், கோபத்தால் கண்கள் சிவந்தவனாக, அர்ஜுனன் வேகமாக சென்று, கொடிய கௌதமியின் மகனை, மிருகத்தை கட்டுவது போலக் கட்டினான்.

ஶிபிராய நிநீஷந்தம் ரஜ்ஜ்வா பத்த்வா ரிபும் பலாத் । ப்ராஹார்ஜுநம் ப்ரகுபிதோ பகவாந் அம்புஜேக்ஷணஃ

பகையை கட்டி, அவனை முகாமுக்கு அழைத்துச் செல்ல முயன்றபோது, தாமரைப்போல் கண்கள் கொண்ட பகவான் கோபத்துடன் அர்ஜுனனை நோக்கி பேசினான்.

மைநம் பார்தார்ஹஸி த்ராதும் ப்ரஹ்மபம்துமிமம் ஜஹி । யோ அஸௌ அநாகஸஃ ஸுப்தாந் அவதீந்நிஶி பாலகாந்

பார்த்தா, இவனை காப்பாற்ற வேண்டாம்! இந்தப் பெயருக்கு மட்டும் பிராமணனை, இரவில் தூங்கிக்கொண்டிருந்த குற்றமற்ற சிறார்களை கொன்றவனை, நீ கொல்ல வேண்டும்.

மத்தம் ப்ரமத்தமுந்மத்தம் ஸுப்தம் பாலம் ஸ்த்ரியம் ஜடம் । ப்ரபந்நம் விரதம் பீதம் ந ரிபும் ஹந்தி தர்மவித்

தர்மத்தை அறிந்தவன், மதிப்பிழந்தவனை, கவனமில்லாதவனை, பைத்தியக்காரனை, தூங்குகிறவனை, குழந்தையை, பெண்ணை, அறிவில்லாதவனை, சரணடைந்தவனை, ஆயுதமில்லாதவனை, பயந்தவனை — பகை என நினைத்து கொல்ல மாட்டான்.

ஸ்வப்ராணாந்யஃ பரப்ராணைஃ ப்ரபுஷ்ணாத்யக்ரு'ணஃ கலஃ । தத் வதஸ்தஸ்ய ஹி ஶ்ரேயோ யத் தோஷாத்யாத்யதஃ புமாந்

இன்னொருவரின் உயிரை அழித்து தன் உயிரை காப்பாற்றும் இரக்கம் இல்லாத தீயவன், அவனுக்கு மரணம் தான் சிறந்தது; ஏனெனில் அவ்வாறு பாவம் செய்தால் மனிதன் கீழே வீழ்கிறான்.

ப்ரதிஶ்ருதம் ச பவதா பாஞ்சால்யை ஶ்ர்ரு'ண்வதோ மம । ஆஹரிஷ்யே ஶிரஸ்தஸ்ய யஸ்தே மாநிநி புத்ரஹா

நீ என் காதில், பாஞ்சாலிக்கு, 'உன் மக்களை கொன்ற அந்த அகந்தைமிக்கவனின் தலையை நான் கொண்டு வருவேன்' என்று வாக்குறுதி அளித்தாய்.

ததஸௌ வத்யதாம் பாப ஆததாய்யாத்மபம்துஹா । பர்துஶ்ச விப்ரியம் வீர க்ரு'தவாந் குலபாம்ஸநஃ

ஆகையால், இந்த பாவியை கொல்ல வேண்டும்; அவன் தாக்கியவன், உறவினரை கொன்றவன், தன் ஆண்டவருக்கு விரோதமான காரியம் செய்து, குலத்துக்கு பழி சேர்த்தவன்.

ஸூத உவாச । ஏவம் பரீக்ஷதா தர்மம் பார்தஃ க்ரு'ஷ்ணேந சோதிதஃ । நைச்சத் ஹந்தும் குருஸுதம் யத்யப்யாத்மஹநம் மஹாந்

சூதர் சொன்னார்: தர்மத்தை ஆராய்ந்து, கிருஷ்ணரால் தூண்டப்பட்டபோதும், அர்ஜுனன், பெரிய குற்றம் செய்தாலும், ஆசானின் மகனை கொல்ல விரும்பவில்லை.

அதோபேத்ய ஸ்வஶிபிரம் கோவிம்தப்ரியஸாரதிஃ । ந்யவேதயத் தம் ப்ரியாயை ஶோசந்த்யா ஆத்மஜாந் ஹதாந்

பின்னர், கோவிந்தனுக்கு பிரியமான தேரோட்டியார் தன் பாளையத்திற்குத் திரும்பி, தன் மக்களை இழந்து துயரத்தில் அழும் தன் மனைவிக்கு அந்த செய்தியை சொன்னார்.

(வம்ஶஸ்த) ததாஹ்ரு'தம் பஶுவத்பாஶபத்தம் அவாங்முகம் கர்மஜுகுப்ஸிதேந । நிரீக்ஷ்ய க்ரு'ஷ்ணாபக்ரு'தம் குரோஃ ஸுதம் வாமஸ்வபாவா க்ரு'பயா நநாம ச

கயிறால் கட்டப்பட்டு, தன் தவறுக்காக தலை குனிந்து, கிருஷ்ணனால் பெருமை இழந்த ஆசானின் மகனை, மிருகம்போல் கொண்டு வரப்பட்டதை பார்த்து, இயல்பில் மென்மையான க்ருபி, இரக்கத்துடன் வணங்கினார்.

(அநுஷ்டுப்) உவாச சாஸஹந்த்யஸ்ய பம்தநாநயநம் ஸதீ । முச்யதாம் முச்யதாம் ஏஷ ப்ராஹ்மணோ நிதராம் குருஃ

அவனை கட்டி இழுப்பதை சகிக்க முடியாமல், அந்த நம்பிக்கையுள்ள மனைவி, 'விடுதலை செய்யுங்கள், விடுதலை செய்யுங்கள்! இவர் ஒரு பிராமணர், உண்மையான ஆசான்,' என்று கூறினார்.

ஸரஹஸ்யோ தநுர்வேதஃ ஸவிஸர்கோபஸம்யமஃ । அஸ்த்ரக்ராமஶ்ச பவதா ஶிக்ஷிதோ யதநுக்ரஹாத்

அம்பு எய்வதற்கும், திரும்பப் பெறுவதற்கும், ஆயுதங்களின் எல்லா ரகசியங்களும், நீ அவனுடைய அருளால் கற்றுக்கொண்டாயே.

ஸ ஏஷ பகவாந் த்ரோணஃ ப்ரஜாரூபேண வர்ததே । தஸ்யாத்மநோऽர்தம் பத்‍ந்யாஃ தே நாந்வகாத் வீரஸூஃ க்ரு'பீ

அந்த மகானான த்ரோணர் இப்போது தன் மகனாகத் திகழ்கிறார்; அவனுடைய பாதி ஆன்மா, இந்த வீரனை பெற்ற க்ருபியில் உள்ளது.

தத் தர்மஜ்ஞ மஹாபாக பவத்‌பிஃ ர்கௌரவம் குலம் । வ்ரு'ஜிநம் நார்ஹதி ப்ராப்தும் பூஜ்யம் வந்த்யமபீக்ஷ்ணஶஃ

ஆகையால், தர்மத்தை அறிந்த பெருமகனே, உங்களது மதிப்புமிக்க குலம், எப்போதும் போற்றப்பட வேண்டியதாக இருக்க, இப்படி பழி ஏற்படக் கூடாது.

மா ரோதீதஸ்ய ஜநநீ கௌதமீ பதிதேவதா । யதாஹம் ம்ரு'தவத்ஸாऽர்தா ரோதிம்யஶ்ருமுகீ முஹுஃ

அவனுடைய தாய், கணவனுக்கு பக்தியுள்ள கவுதமி, நான் என் பிள்ளைகளை இழந்து அழுததைப்போல், கண்களில் கண்ணீர் விட்டு மீண்டும் மீண்டும் அழ வேண்டாம்.

யைஃ கோபிதம் ப்ரஹ்மகுலம் ராஜந்யைரஜிதாத்மபிஃ । தத் குலம் ப்ரதஹத்யாஶு ஸாநுபம்தம் ஶுசார்பிதம்

ஆட்கட்டுப்பாடு இல்லாத அரசர்கள், பிராமணர்களை கோபப்படுத்தினால், அந்த குலம், தங்கள் உறவினர்களோடு சேர்த்து—even தூய்மையானவர்களாக இருந்தாலும்—விரைவில் அழிக்கப்படும்.

ஸூத உவாச । தர்ம்யம் ந்யாய்யம் ஸகருணம் நிர்வ்யலீகம் ஸமம் மஹத் । ராஜா தர்மஸுதோ ராஜ்ஞ்யாஃ ப்ரத்யநம்தத் வசோ த்விஜாஃ

சூதர் சொன்னார்: தர்மபுத்திரன், அரசன், அரசியின் நீதிமிக்க, கருணையுள்ள, நேர்மையான, சமமான வார்த்தைகளை ஏற்றார், பிராமணர்களே.

நகுலஃ ஸஹதேவஶ்ச யுயுதாநோ தநம்ஜயஃ । பகவாந் தேவகீபுத்ரோ யே சாந்யே யாஶ்ச யோஷிதஃ

அங்கு நகுலன், சகதேவன், யுயுதானன், தனஞ்சயன், தேவகியின் மகன் பகவான், மற்ற ஆண்கள் மற்றும் பெண்கள் அனைவரும் இருந்தனர்.

தத்ராஹாமர்ஷிதோ பீமஃ தஸ்ய ஶ்ரேயாந் வதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । ந பர்துர்நாத்மநஶ்சார்தே யோऽஹந் ஸுப்தாந் ஶிஶூந் வ்ரு'தா

அப்போது பீமன் கோபத்தில், 'தன் ஆண்டவருக்காகவோ, தன்னுக்காகவோ அல்லாமல், தூங்கிக்கொண்டிருந்த குழந்தைகளை வீணாக கொன்றவனுக்கு, மரணமே சரியான தண்டனை,' என்று கூறினார்.

நிஶம்ய பீமகதிதம் த்ரௌபத்யாஶ்ச சதுர்புஜஃ । ஆலோக்ய வதநம் ஸக்யுஃ இதமாஹ ஹஸந்நிவ

பீமனும் திரௌபதியும் சொன்னதை நான்கு கரங்களுடன் உள்ள பெருமான் கேட்டார்; நண்பனின் முகத்தைப் பார்த்து, மென்மையாகப் புன்னகையுடன் இவ்வாறு பேசினார்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச । ப்ரஹ்மபம்துர்ந ஹந்தவ்ய ஆததாயீ வதார்ஹணஃ । மயைவோபயமாம்நாதம் பரிபாஹ்யநுஶாஸநம்

பகவான் சொன்னார்: பிராமணரை—even தாக்கியவனாக இருந்தாலும்—கொல்லக் கூடாது; ஆனால் தாக்குபவருக்கு மரண தண்டனை உரியது. இரண்டையும் நான் உங்களுக்கு கூறியுள்ளேன்; என் உத்தரவைப் பின்பற்றுங்கள்.

குரு ப்ரதிஶ்ருதம் ஸத்யம் யத்தத் ஸாம்த்வயதா ப்ரியாம் । ப்ரியம் ச பீமஸேநஸ்ய பாஞ்சால்யா மஹ்யமேவ ச

நீ குருவுக்கு கொடுத்த வாக்குறுதியையும், உன் மனதிற்கு அன்பாகியவளுக்கு ஆறுதல் அளிக்கச் சொன்னதையும், பீமசேனனுக்கும் பாஞ்சாளிக்கும் எனக்கும் மனதிற்கு மிகவும் பிடித்ததையும் நிறைவேற்ற வேண்டும்.

ஸூத உவாச । அர்ஜுநஃ ஸஹஸாऽऽஜ்ஞாய ஹரேர்ஹார்தமதாஸிநா । மணிம் ஜஹார மூர்தந்யம் த்விஜஸ்ய ஸஹமூர்தஜம்

சூதர் சொன்னார்: அர்ஜுனன், ஹரியின் மனதை உடனே உணர்ந்து, தனது வாளால் அந்த இருமுறை பிறந்தவனின் தலையில் இருந்த மணியையும் கூந்தலையும் ஒருசேர வெட்டினார்.

விமுச்ய ரஶநாபத்தம் பாலஹத்யாஹதப்ரபம் । தேஜஸா மணிநா ஹீநம் ஶிபிராந் நிரயாபயத்

அந்த மனிதனை இடுப்பில் கயிறு கட்டி, பிள்ளை கொன்ற பாவத்தால் ஒளி குறைந்து, மணியின் பிரகாசமும் இழந்து இருந்தவனை விடுவித்து, அவனை முகாமிலிருந்து வெளியே அழைத்துச் சென்றான்.

வபநம் த்ரவிணாதாநம் ஸ்தாநாந் நிர்யாபணம் ததா । ஏஷ ஹி ப்ரஹ்மபம்தூநாம் வதோ நாந்யோऽஸ்தி தைஹிகஃ

தலைமுடி சீவுதல், செல்வத்தை எடுத்துக்கொள்வது, ஊரிலிருந்து வெளியேற்றுவது—இவை தான் பெயருக்கு மட்டும் பிராமணராக இருப்பவர்களுக்கு உடல் தண்டனையாகும்; வேறு தண்டனை இல்லை.

புத்ரஶோகாதுராஃ ஸர்வே பாண்டவாஃ ஸஹ க்ரு'ஷ்ணயா । ஸ்வாநாம் ம்ரு'தாநாம் யத்க்ரு'த்யம் சக்ருர்நிர்ஹரணாதிகம்

மகனுக்காக துயரத்தில் மூழ்கிய பாண்டவர்கள் அனைவரும் கிருஷ்ணையுடன் சேர்ந்து, தங்கள் இறந்தவர்களுக்கு தேவையான கிரியைகள், உடலை எடுத்துச் செல்வது போன்றவற்றை செய்தார்கள்.

அத ஸப்தமோऽத்யாயஃ । ஶ்ரீபகவாநுவாச। யதாத்த மாம் மஹாபாக தச்சிகீர்ஷிதமேவ மே। ப்ரஹ்மா பவோ லோகபாலாஃ ஸ்வர்வாஸம் மேऽபிகாங்க்ஷிணஃ

இப்போது ஏழாவது அதிகாரம். ஸ்ரீ பகவான் சொன்னார்: நீ என்னிடம் கேட்டதைச் செய்வதே எனக்கு விருப்பமானது. பிரம்மா, சிவன், உலகங்களை காக்கும் தேவர்கள்—allும் என் உலகில் வாழ விரும்புகிறார்கள்.

ப்ரஜாஃ புபுஷதுஃ ப்ரீதௌ தம்பதீ புத்ரவத்ஸலௌ। ஶ்ரு'ண்வந்தௌ கூஜிதம் தாஸாம் நிர்வ்ரு'தௌ கலபாஷிதைஃ

மக்கள் மகிழ்ச்சியில் வளர்ந்தார்கள்; அந்த தம்பதிகள் பிள்ளைகளை பாசத்துடன் வளர்த்து, அவர்கள் கூவி பேசும் இனிய குரலைக் கேட்டு மகிழ்ந்தார்கள்.