ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

அர்ஜுந உவாச । க்ரு'ஷ்ண க்ரு'ஷ்ண மஹாபாஹோ பக்தாநாமபயங்கர । த்வமேகோ தஹ்யமாநாநாம் அபவர்கோऽஸி ஸம்ஸ்ரு'தேஃ

அர்ஜுனன் கூறினான்: கிருஷ்ணா, கிருஷ்ணா, வலிமைமிக்கவனே! உன் பக்தர்களுக்கு அஞ்சல்கொடுக்க வல்லவரும், பிறவி மரண சுழற்சியில் துயரத்தில் சிக்கியவர்களுக்கு நீயே விடுவிப்பவனும் நீயே.

த்வமாத்யஃ புருஷஃ ஸாக்ஷாத் ஈஶ்வரஃ ப்ரக்ரு'தேஃ பரஃ । மாயாம் வ்யுதஸ்ய சிச்சக்த்யா கைவல்யே ஸ்தித ஆத்மநி

நீயே ஆதிமூலமான புருஷன், நேரடி ஆண்டவன், இயற்கையைத் தாண்டியவன்; மாயையை உன் அறிவின் சக்தியால் நீக்கி, ஒன்றாக ஆன்மாவில் நிலைத்திருப்பவன்.

ஸ ஏவ ஜீவலோகஸ்ய மாயாமோஹிதசேதஸஃ । விதத்ஸே ஸ்வேந வீர்யேண ஶ்ரேயோ தர்மாதிலக்ஷணம்

உன் மாயையால் மனம் மயங்கிய உயிர்கள் அனைவருக்கும், நீயே உன் சொந்த வலிமையால் தர்மம் முதலான நற்குணங்களால் ஆன உயர்ந்த நன்மையை அளிப்பவன்.

ததாயம் சாவதாரஸ்தே புவோ பாரஜிஹீர்ஷயா । ஸ்வாநாம் சாநந்யபாவாநாம் அநுத்யாநாய சாஸக்ரு'த்

அதனால், இந்த அவதாரம் பூமியின் பாரத்தை குறைக்கவும், உன் பக்தர்கள் எப்போதும் உன்னைத் தியானிக்கும்படி, மீண்டும் மீண்டும் தோன்றியது.

கிமிதம் ஸ்வித்குதோ வேதி தேவதேவ ந வேத்‌ம்யஹம் । ஸர்வதோ முகமாயாதி தேஜஃ பரமதாருணம்

இது என்ன? எங்கிருந்து வந்தது? தெய்வங்களின் தெய்வமே, எனக்குத் தெரியவில்லை. எல்லா பக்கங்களிலும் மிகக் கொடிய ஒளி வந்து கொண்டிருக்கிறது.

ஶ்ரீபகவாநுவாச । வேத்தேதம் த்ரோணபுத்ரஸ்ய ப்ராஹ்மமஸ்த்ரம் ப்ரதர்ஶிதம் । நைவாஸௌ வேத ஸம்ஹாரம் ப்ராணபாத உபஸ்திதே

பகவான் கூறினான்: இது, த்ரோணபுத்தன் ஏவிய பிரம்மாஸ்திரம் என்பதை அறிந்து கொள்; அவனுக்கு அதை எவ்வாறு திரும்பப் பெறுவது என்று தெரியாது, உயிருக்கு ஆபத்து நெருங்கியிருக்கிறது.

ந ஹ்யஸ்யாந்யதமம் கிஞ்சித் அஸ்த்ரம் ப்ரத்யவகர்ஶநம் । ஜஹ்யஸ்த்ரதேஜ உந்நத்தம் அஸ்த்ரஜ்ஞோ ஹ்யஸ்த்ரதேஜஸா

இதற்கு வேறு எந்த ஆயுதமும் எதிராக முடியாது; இதைப் போல் இன்னொரு ஆயுதம் மட்டுமே இதை அடக்க முடியும், ஆயுதங்களை அறிந்தவனே ஆயுதத்தின் சக்தியை அடக்க முடியும்.

ஸூத உவாச । ஶ்ருத்வா பகவதா ப்ரோக்தம் பால்குநஃ பரவீரஹா । ஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வாபஸ்தம் பரிக்ரம்ய ப்ராஹ்மம் ப்ராஹ்மாய ஸம்ததே

சூதர் கூறினான்: பகவான் சொன்னதை கேட்ட அர்ஜுனன், பகைவரை அழிப்பவன், தண்ணீரைத் தொடந்து, சுற்றி வந்து, பிரம்மாஸ்திரத்தை எதிராக பிரம்மாஸ்திரத்தால் ஏவினான்.

ஸம்ஹத்ய அந்யோந்யம் உபயோஃ தேஜஸீ ஶரஸம்வ்ரு'தே । ஆவ்ரு'த்ய ரோதஸீ கம் ச வவ்ரு'தாதேऽர்கவஹ்நிவத்

இரு ஆயுதங்களின் ஒளி ஒன்றோடொன்று மோத, அம்புகளால் சூழப்பட்டு, பூமி மற்றும் ஆகாயத்தை மூடி, சூரியனின் நெருப்பைப் போல பெரிதாகியது.

த்ரு'ஷ்ட்வாஸ்த்ரதேஜஸ்து தயோஃ த்ரிँல்லோகாந் ப்ரதஹந்மஹத் । தஹ்யமாநாஃ ப்ரஜாஃ ஸர்வாஃ ஸாம்வர்தகமமம்ஸத

அந்த இரு ஆயுதங்களின் தீப்பொலி மூன்று உலகங்களையும் எரிக்க, எல்லா உயிர்களும் எரியும்போது, இது அழிவின் நெருப்பாக இருக்கலாம் என்று நினைத்தனர்.

ப்ரஜோபப்லவமாலக்ஷ்ய லோகவ்யதிகரம் ச தம் । மதம் ச வாஸுதேவஸ்ய ஸம்ஜஹாரார்ஜுநோ த்வயம்

மக்கள் குழப்பமும், உலகங்களில் ஏற்பட்ட கலவரமும் பார்த்து, வாசுதேவனின் உபதேசத்தை நினைவுகூர்ந்து, அர்ஜுனன் இரு ஆயுதங்களையும் திரும்பப் பெற்றான்.

தத ஆஸாத்ய தரஸா தாருணம் கௌதமீஸுதம் । பபம்தாமர்ஷதாம்ராக்ஷஃ பஶும் ரஶநயா யதா

பின்னர், கோபத்தால் கண்கள் சிவந்தவனாக, அர்ஜுனன் வேகமாக சென்று, கொடிய கௌதமியின் மகனை, மிருகத்தை கட்டுவது போலக் கட்டினான்.

ஶிபிராய நிநீஷந்தம் ரஜ்ஜ்வா பத்த்வா ரிபும் பலாத் । ப்ராஹார்ஜுநம் ப்ரகுபிதோ பகவாந் அம்புஜேக்ஷணஃ

பகையை கட்டி, அவனை முகாமுக்கு அழைத்துச் செல்ல முயன்றபோது, தாமரைப்போல் கண்கள் கொண்ட பகவான் கோபத்துடன் அர்ஜுனனை நோக்கி பேசினான்.

மைநம் பார்தார்ஹஸி த்ராதும் ப்ரஹ்மபம்துமிமம் ஜஹி । யோ அஸௌ அநாகஸஃ ஸுப்தாந் அவதீந்நிஶி பாலகாந்

பார்த்தா, இவனை காப்பாற்ற வேண்டாம்! இந்தப் பெயருக்கு மட்டும் பிராமணனை, இரவில் தூங்கிக்கொண்டிருந்த குற்றமற்ற சிறார்களை கொன்றவனை, நீ கொல்ல வேண்டும்.

மத்தம் ப்ரமத்தமுந்மத்தம் ஸுப்தம் பாலம் ஸ்த்ரியம் ஜடம் । ப்ரபந்நம் விரதம் பீதம் ந ரிபும் ஹந்தி தர்மவித்

தர்மத்தை அறிந்தவன், மதிப்பிழந்தவனை, கவனமில்லாதவனை, பைத்தியக்காரனை, தூங்குகிறவனை, குழந்தையை, பெண்ணை, அறிவில்லாதவனை, சரணடைந்தவனை, ஆயுதமில்லாதவனை, பயந்தவனை — பகை என நினைத்து கொல்ல மாட்டான்.

ஸ்வப்ராணாந்யஃ பரப்ராணைஃ ப்ரபுஷ்ணாத்யக்ரு'ணஃ கலஃ । தத் வதஸ்தஸ்ய ஹி ஶ்ரேயோ யத் தோஷாத்யாத்யதஃ புமாந்

இன்னொருவரின் உயிரை அழித்து தன் உயிரை காப்பாற்றும் இரக்கம் இல்லாத தீயவன், அவனுக்கு மரணம் தான் சிறந்தது; ஏனெனில் அவ்வாறு பாவம் செய்தால் மனிதன் கீழே வீழ்கிறான்.

ப்ரதிஶ்ருதம் ச பவதா பாஞ்சால்யை ஶ்ர்ரு'ண்வதோ மம । ஆஹரிஷ்யே ஶிரஸ்தஸ்ய யஸ்தே மாநிநி புத்ரஹா

நீ என் காதில், பாஞ்சாலிக்கு, 'உன் மக்களை கொன்ற அந்த அகந்தைமிக்கவனின் தலையை நான் கொண்டு வருவேன்' என்று வாக்குறுதி அளித்தாய்.

ததஸௌ வத்யதாம் பாப ஆததாய்யாத்மபம்துஹா । பர்துஶ்ச விப்ரியம் வீர க்ரு'தவாந் குலபாம்ஸநஃ

ஆகையால், இந்த பாவியை கொல்ல வேண்டும்; அவன் தாக்கியவன், உறவினரை கொன்றவன், தன் ஆண்டவருக்கு விரோதமான காரியம் செய்து, குலத்துக்கு பழி சேர்த்தவன்.

ஸூத உவாச । ஏவம் பரீக்ஷதா தர்மம் பார்தஃ க்ரு'ஷ்ணேந சோதிதஃ । நைச்சத் ஹந்தும் குருஸுதம் யத்யப்யாத்மஹநம் மஹாந்

சூதர் சொன்னார்: தர்மத்தை ஆராய்ந்து, கிருஷ்ணரால் தூண்டப்பட்டபோதும், அர்ஜுனன், பெரிய குற்றம் செய்தாலும், ஆசானின் மகனை கொல்ல விரும்பவில்லை.

அதோபேத்ய ஸ்வஶிபிரம் கோவிம்தப்ரியஸாரதிஃ । ந்யவேதயத் தம் ப்ரியாயை ஶோசந்த்யா ஆத்மஜாந் ஹதாந்

பின்னர், கோவிந்தனுக்கு பிரியமான தேரோட்டியார் தன் பாளையத்திற்குத் திரும்பி, தன் மக்களை இழந்து துயரத்தில் அழும் தன் மனைவிக்கு அந்த செய்தியை சொன்னார்.

(வம்ஶஸ்த) ததாஹ்ரு'தம் பஶுவத்பாஶபத்தம் அவாங்முகம் கர்மஜுகுப்ஸிதேந । நிரீக்ஷ்ய க்ரு'ஷ்ணாபக்ரு'தம் குரோஃ ஸுதம் வாமஸ்வபாவா க்ரு'பயா நநாம ச

கயிறால் கட்டப்பட்டு, தன் தவறுக்காக தலை குனிந்து, கிருஷ்ணனால் பெருமை இழந்த ஆசானின் மகனை, மிருகம்போல் கொண்டு வரப்பட்டதை பார்த்து, இயல்பில் மென்மையான க்ருபி, இரக்கத்துடன் வணங்கினார்.

(அநுஷ்டுப்) உவாச சாஸஹந்த்யஸ்ய பம்தநாநயநம் ஸதீ । முச்யதாம் முச்யதாம் ஏஷ ப்ராஹ்மணோ நிதராம் குருஃ

அவனை கட்டி இழுப்பதை சகிக்க முடியாமல், அந்த நம்பிக்கையுள்ள மனைவி, 'விடுதலை செய்யுங்கள், விடுதலை செய்யுங்கள்! இவர் ஒரு பிராமணர், உண்மையான ஆசான்,' என்று கூறினார்.

ஸரஹஸ்யோ தநுர்வேதஃ ஸவிஸர்கோபஸம்யமஃ । அஸ்த்ரக்ராமஶ்ச பவதா ஶிக்ஷிதோ யதநுக்ரஹாத்

அம்பு எய்வதற்கும், திரும்பப் பெறுவதற்கும், ஆயுதங்களின் எல்லா ரகசியங்களும், நீ அவனுடைய அருளால் கற்றுக்கொண்டாயே.

ஸ ஏஷ பகவாந் த்ரோணஃ ப்ரஜாரூபேண வர்ததே । தஸ்யாத்மநோऽர்தம் பத்‍ந்யாஃ தே நாந்வகாத் வீரஸூஃ க்ரு'பீ

அந்த மகானான த்ரோணர் இப்போது தன் மகனாகத் திகழ்கிறார்; அவனுடைய பாதி ஆன்மா, இந்த வீரனை பெற்ற க்ருபியில் உள்ளது.

தத் தர்மஜ்ஞ மஹாபாக பவத்‌பிஃ ர்கௌரவம் குலம் । வ்ரு'ஜிநம் நார்ஹதி ப்ராப்தும் பூஜ்யம் வந்த்யமபீக்ஷ்ணஶஃ

ஆகையால், தர்மத்தை அறிந்த பெருமகனே, உங்களது மதிப்புமிக்க குலம், எப்போதும் போற்றப்பட வேண்டியதாக இருக்க, இப்படி பழி ஏற்படக் கூடாது.

மா ரோதீதஸ்ய ஜநநீ கௌதமீ பதிதேவதா । யதாஹம் ம்ரு'தவத்ஸாऽர்தா ரோதிம்யஶ்ருமுகீ முஹுஃ

அவனுடைய தாய், கணவனுக்கு பக்தியுள்ள கவுதமி, நான் என் பிள்ளைகளை இழந்து அழுததைப்போல், கண்களில் கண்ணீர் விட்டு மீண்டும் மீண்டும் அழ வேண்டாம்.

யைஃ கோபிதம் ப்ரஹ்மகுலம் ராஜந்யைரஜிதாத்மபிஃ । தத் குலம் ப்ரதஹத்யாஶு ஸாநுபம்தம் ஶுசார்பிதம்

ஆட்கட்டுப்பாடு இல்லாத அரசர்கள், பிராமணர்களை கோபப்படுத்தினால், அந்த குலம், தங்கள் உறவினர்களோடு சேர்த்து—even தூய்மையானவர்களாக இருந்தாலும்—விரைவில் அழிக்கப்படும்.

ஸூத உவாச । தர்ம்யம் ந்யாய்யம் ஸகருணம் நிர்வ்யலீகம் ஸமம் மஹத் । ராஜா தர்மஸுதோ ராஜ்ஞ்யாஃ ப்ரத்யநம்தத் வசோ த்விஜாஃ

சூதர் சொன்னார்: தர்மபுத்திரன், அரசன், அரசியின் நீதிமிக்க, கருணையுள்ள, நேர்மையான, சமமான வார்த்தைகளை ஏற்றார், பிராமணர்களே.

நகுலஃ ஸஹதேவஶ்ச யுயுதாநோ தநம்ஜயஃ । பகவாந் தேவகீபுத்ரோ யே சாந்யே யாஶ்ச யோஷிதஃ

அங்கு நகுலன், சகதேவன், யுயுதானன், தனஞ்சயன், தேவகியின் மகன் பகவான், மற்ற ஆண்கள் மற்றும் பெண்கள் அனைவரும் இருந்தனர்.