ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஜரடத்வம் ஸமாயாதௌ தேந துஃகேந துஃகிதா । ஸாஹம் து தருணீ கஸ்மாத் ஸுதௌ வ்ரு'த்தௌ இமௌ குதஃ

இவர்கள் முதுமை அடைந்ததால், அந்த துயரத்தால் நான் வருந்துகிறேன்; நான் இளமையாக இருக்க, என் மகன்கள் ஏன் இவ்வளவு முதுமை அடைந்தார்கள்?

த்ரயாணாம் ஸஹசாரித்வாத் வைபரீத்யம் குதஃ ஸ்திதம் । கடதே ஜரடா மாதா தருணௌ தநயௌ இதி

நாம் மூவரும் எப்போதும் சேர்ந்து இருந்தும், இந்த மாற்றம் எப்படி வந்தது? பொதுவாக தாயார் முதுமை அடைந்து, மகன்கள் இளமையாக இருப்பதே இயல்பு.

அதஃ ஶோசாமி சாத்மாநம் விஸ்மயாவிஷ்டமாநஸா । வத யோகநிதே தீமந் காரணம் சாத்ர கிம் பவேத்

அதனால், நான் என்னை நினைத்து வருந்துகிறேன், என் மனம் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கியுள்ளது; யோகத்தின் பொக்கிஷமே, அறிவுள்ளவரே, இதற்குக் காரணம் என்னவென்று சொல்லவும்.

நாரத உவாச - ஜ்ஞாநேநாத்மநி பஶ்யாமி ஸர்வம் ஏதத் தவாநகே । ந விஷாதஃ த்வயா கார்யோ ஹரிஃ ஶம் தே கரிஷ்யதி

நாரதர் சொன்னார்: அறிவால், பாவமில்லாதவளே, எல்லாவற்றையும் என் உள்ளத்தில் காண்கிறேன்; நீ மனம் தளர வேண்டாம், ஹரி உனக்கு நன்மை செய்வார்.

ஸூத உவாச - க்ஷணமாத்ரேண தஜ்ஜ்ஞாத்வா வாக்யம் ஊசே முநீஶ்வரஃ

சூதர் சொன்னார்: அந்த வார்த்தையை உடனே புரிந்த மஹரிஷி பேசினார்.

நாரத உவாச - ஶ்ருணுஷ்வவஹிதா பாலே யோகோऽயம் தாருணா கலிஃ । தேந லுப்தஃ ஸதாசாரோ யோகமார்கஃ தபாம்ஸி ச

நாரதர் சொன்னார்: கவனமாகக் கேள், மகளே; இந்த யோகம், கொடிய கலியுகம், நல்ல நடத்தை, யோகப் பாதை, தவம் ஆகியவை மறைந்து போயின.

ஜநா அகாஸுராயந்தே ஶாட்யதுஷ்கர்மகாரிணஃ । இஹ ஸந்தோ விஷீதந்தி ப்ரஹ்ரு'ஷ்யந்தி ஹி அஸாதவஃ । தத்தே தைர்யம் து யோ தீமாந் ஸ தீரஃ பண்டிதோऽதவா

மக்கள் அகாசுரனைப் போல கபடமும் தீய செயல்களும் செய்கிறார்கள்; இங்கே நல்லவர்கள் துயரப்படுகிறார்கள், தீயவர்கள் மகிழ்கிறார்கள்; ஆனாலும் தைரியமாக இருப்பவர் தான் உண்மையில் அறிவாளி.

அஸ்ப்ரு'ஶ்யாந் அவலோக்யேயம் ஶேஷபாரகரீ தரா । வர்ஷே வர்ஷே க்ரமாத் ஜாதா மம்கலம் நாபி த்ரு'ஶ்யதே

இந்தத் தள்ளுபவர்கள் காண, பூமி பாரம் சுமக்கும் நிலை அடைந்தது; ஆண்டுக்காண்டு, மெதுவாக, நன்மை எங்கும் தெரியவில்லை.

ந த்வாமபி ஸுதைஃ ஸாகம் கோऽபி பஶ்யதி ஸாம்ப்ரதம் । உபேக்ஷிதாநுராகாந்தைஃ ஜர்ஜரத்வேந ஸம்ஸ்திதா

இப்போது, உன்னை உன் மக்களுடன் யாரும் காணவில்லை; பற்றில் மூழ்கியவர்களால் புறக்கணிக்கப்பட்டு, முதுமையில் சோர்ந்திருக்கிறாய்.

வ்ரு'ந்தாவநஸ்ய ஸம்யோகாத் புநஸ்த்வம் தருணீ நவா । தந்யம் வ்ரு'ந்தாவநம் தேந பக்திஃ ந்ரு'த்யதி யத்ர ச

விருந்தாவனத்துடன் இணைந்ததால், நீ மீண்டும் இளமையுடன் புதுமையாக ஆனாய்; அதனால் விருந்தாவனம் பாக்கியசாலி, அங்கு பக்தி கூட ஆடுகிறது.

அத்ரேமௌ க்ராஹகாபாவாத் ந ஜராமபி முஞ்சதஃ । கிஞ்சித் ஆத்மஸுகேநேஹ ப்ரஸுப்திஃ மந்யதேऽநயோஃ

இங்கே, பெறுபவர்கள் இல்லாததால், முதுமை கூட இவர்களை விட்டு போகவில்லை; சிறிது உள்ள மகிழ்ச்சியுடன், இருவரும் தாமே ஓய்வென்று நினைக்கிறார்கள்.

பக்திருவாச - கதம் பரீக்ஷிதா ராஜ்ஞா ஸ்தாபிதோ ஹ்யஶுசிஃ கலிஃ । ப்ரவ்ரு'த்தே து கலௌ ஸர்வஸாரஃ குத்ர கதோ மஹாந்

பக்தி சொன்னாள்: பரீக்ஷித் மன்னனால் அசுத்தமான கலி எப்படி நிலைபெற்றான்? கலியுகம் வந்தபோது எல்லா நல்லதின் சாரமும் எங்கே போனது?

கருணாபரேண ஹரிணாபி அதர்ம கதமீக்ஷ்யதே । இமம் மே ஸம்ஶயம் சிந்தி த்வத்வாசா ஸுகிதாஸ்ம்யஹம்

அருளில் நிறைந்த ஹரியாலும், அநியாயம் எப்படி பார்க்கப்படுகிறது? என் சந்தேகத்தை நீ சொல்வதால் நீக்கி மகிழ்ச்சியடையச் செய்.

நாரத உவாச - யதி ப்ரு'ஷ்டஸ்த்வயா பாலே ப்ரேமதஃ ஶ்ரவணம் குரு । ஸர்வம் வக்ஷ்யாமி தே பத்ரே கஶ்மலம் தே கமிஷ்யதி

நாரதர் சொன்னார்: நீ கேட்டதால், மகளே, அன்புடன் கேள்; எல்லாவற்றையும் சொல்வேன், பாக்கியவளே, உன் குழப்பம் நீங்கும்.

யதா முகுந்தோ பகவாந் க்ஷ்மாம் த்யக்த்வா ஸ்வபதம் கதஃ । தத்‌திநாத் கலிராயாதஃ ஸர்வஸாதநபாதகஃ

முகுந்தன், பகவான், பூமியை விட்டு தன் இடத்திற்கு சென்ற நாளிலிருந்து, கலியுகம் வந்தது; அது எல்லா நற்காரியங்களுக்கும் தடையாக உள்ளது.

த்ரு'ஷ்டோ திக்விஜயே ராஜ்ஞா தீநவத் ஶரணம் கதஃ । ந மயா மாரணீயோऽயம் ஸாரம்க இவ ஸரபுக்

அந்த மன்னன் திசை வென்றபோது கலி துன்பத்தில் அடைக்கலம் தேடினான்; நான் அவனை கொல்லவில்லை, தேன்கூட்டில் தேனை சேகரிப்பவன் தேனீயை விட்டுவைப்பதைப் போல.

யத்பலம் நாஸ்தி தபஸா ந யோகேந ஸமாதிநா । தத்பலம் லபதே ஸம்யக் கலௌ கேஶவகீர்தநாத்

தவம், யோகம், தியானம் ஆகியவற்றால் கிடைக்காத பலன், கலியுகத்தில் கேசவனைப் புகழ்வதால் முழுமையாக கிடைக்கிறது.

ஏகாகாரம் கலிம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸாரவத்ஸாரநீரஸம் । விஷ்ணுராதஃ ஸ்தாபிதவாந் கலிஜாநாம் ஸுகாய ச

கலியை ஒரே மாதிரியாக, சாரமற்றதாகப் பார்த்த விஷ்ணுராதன், கலியில் பிறந்தவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தரும் வகையில் அவனை நிலைநிறுத்தினார்.

குகர்மாசரநாத்ஸாரஃ ஸர்வதோ நிர்கதோऽதுநா । பதார்தாஃ ஸம்ஸ்திதா பூமௌ பீஜஹீநாஸ்துஷா யதா

தீய செயல்களால், இப்போது எல்லா இடங்களிலும் சாரம் போய்விட்டது; பொருள்கள் பூமியில் விதையில்லாத தானியத்தின் தோற்றம் கொண்டுள்ளன.

விப்ரைர்பாகவதீ வார்தா கேஹே கேஹே ஜநே ஜநே । காரிதா கணலோபேந கதாஸாரஸ்ததோ கதஃ

பிராமணர்கள் பாகவதக் கதை வீடு வீடாகவும், மனிதர் மனிதராகவும் எடுத்துச் சென்றார்கள்; ஆனால், பரிசுக்காக ஆசை கொண்டதால் கதையின் சாரம் போய்விட்டது.

அத்யுக்ரபூரிகர்மாணோ நாஸ்திகா ரௌரவா ஜநாஃ । தேऽபி திஷ்டந்தி தீர்தேஷு தீர்தஸாரஸ்ததோ கதஃ

மிகவும் கொடிய, அதிகமான பாவங்களைச் செய்பவர்கள், நம்பிக்கையில்லாத நரக வாசிகள் கூட தீர்த்தங்களில் இருக்கிறார்கள்; ஆனால் தீர்த்தத்தின் சாரம் போய்விட்டது.

காமக்ரோத மஹாலோப த்ரு'ஷ்ணாவ்யாகுலசேதஸஃ । தேऽபி திஷ்டந்தி தபஸி தபஃஸாரஸ்ததோ கதஃ

பெரும் ஆசை, கோபம், பேராசை, தாகம் ஆகியவற்றால் மனம் கலங்கியவர்களும் தவம் செய்கிறார்கள்; ஆனால், இவ்வாறு தவத்தின் உண்மையான சாரம் இழக்கப்படுகிறது.

மநஸஶ்சாஜயாத் லோபாத் தம்பாத் பாகண்டஸம்ஶ்ரயாத் । ஶாஸ்த்ராந் அப்யஸநாச்சைவ த்யாநயோகபலம் கதம்

மனம் வெல்லப்படுதல், பேராசை, பாசாங்கு, தவறான நம்பிக்கை, அல்லது வெறும் நூல் படிப்பால் கூட, தியானம் மற்றும் யோகத்தின் பலன் இழக்கப்படுகிறது.

பண்டிதாஸ்து கலத்ரேண ரமந்தே மஹிஷா இவ । புத்ரஸ்யோத்பாதநே தக்ஷா அதக்ஷா முக்திஸாதநே

பண்டிதர்கள் தங்கள் மனைவியுடன் எருமைபோல் மகிழ்கிறார்கள்; அவர்கள் மக்களைப் பெறுவதில் திறமைசாலிகள், ஆனால் விடுதலை அடைவதில் திறமையற்றவர்கள்.

ந ஹி வைஷ்ணவதா குத்ர ஸம்ப்ரதாயபுரஃஸரா । ஏவம் ப்ரலயதாம் ப்ராப்தோ வஸ்துஸாரஃ ஸ்தலே ஸ்தலே

சமய மரபுகளின் தலைவர்களிடையிலும் உண்மையான வைஷ்ணவம் எங்கும் காணப்படவில்லை; இவ்வாறு, பொருளின் சாரம் எல்லா இடங்களிலும் அழிந்துவிட்டது.

அயம் து யுகதர்மோ ஹி வர்ததே கஸ்ய தூஷணம் । அதஸ்து புண்டரீகாக்ஷஃ ஸஹதே நிகடே ஸ்திதஃ

இது யுகத்தின் இயல்பு; இதில் யாரை குற்றம் சொல்ல முடியும்? ஆகவே, தாமரைப்பாதம் உடையவன் அருகில் நின்று பொறுத்துக்கொள்கிறான்.

ஸூத உவாச - இதி தத்வசநம் ஶ்ருத்வா விஸ்மயம் பரமம் கதா । பக்திரூசே வசோ பூயஃ ஶ்ரூயதாம் தச்ச ஶௌநக

சூதர் சொன்னார்: இந்த வார்த்தைகளை கேட்டவுடன் அவர்கள் மிகுந்த ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினார்கள். பக்தி மீண்டும் பேசினாள்: 'இதைவும் கேளுங்கள், சௌனகா.'

பக்திருவாச - ஸுரர்ஷே த்வம் ஹி தந்யோऽஸி மத்‌பாக்யேந ஸமாகதஃ । ஸாதூநாம் தர்ஶநம் லோகே ஸர்வஸித்திகரம் பரம்

பக்தி சொன்னாள்: தேவர்களின் முனிவரே, நீ உண்மையில் பாக்கியசாலி; என் அருளால் இங்கு வந்துள்ளாய். இந்த உலகில் சாந்தர்களை காண்பது எல்லா Siddhigalையும் தரும்.

(மாலிநீ) ஜயதி ஜயதி மாயாம் யஸ்ய காயாதவஸ்தே வசநரசநமேகம் கேவலம் சாகலய்ய । த்ருவபதமபி யாதோ யத்க்ரு'பாதோ த்ருவோऽயம் ஸகலகுஶலபாத்ரம் ப்ரஹ்மபுத்ரம் நதாஸ்மி

வாழ்க, வாழ்க! யாருடைய உடல் மாயையின் ஆதாரமாக உள்ளது, ஒரே சொற்களால் எல்லா மொழிகளையும் உருவாக்குகிறான்! அவனுடைய அருளால் த்ருவன் நிலையான நிலையை அடைந்தான். எல்லா நன்மைகளுக்கும் பாத்திரமான பிரமாவின் மகனை நான் வணங்குகிறேன்.