ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

( மாலிநீ ) ஜயதி ஜநநிவாஸோ தேவகீஜந்மவாதோ யதுவரபரிஷத்ஸ்வைர்தோர்பிரஸ்யந்நதர்மம் । ஸ்திரசரவ்ரு'ஜிநக்நஃ ஸுஸ்மிதஶ்ரீமுகேந வ்ரஜபுரவநிதாநாம் வர்தயந் காமதேவம்

எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆதரவாக இருப்பவர், தேவகியின் மகனாகப் புகழப்படுபவர், யாது வம்ச மகான்கள் சூழ, தன் கரங்களால் அநியாயத்தை அழித்தவர்; அசையாததும் அசையும் உயிர்களின் துயரை அழிப்பவர், அழகான புன்னகை முகத்தால், வ்ரஜ நகரத்து பெண்களில் காதலை வளர்த்தவர், அவருக்கு வெற்றி.

( வஸம்ததிலகா ) இத்தம் பரஸ்ய நிஜவர்த்மரிரக்ஷயாத்த லீலாதநோஸ்ததநுரூபவிடம்பநாநி । கர்மாணி கர்மகஷணாநி யதூத்தமஸ்ய ஶ்ரூயாதமுஷ்ய பதயோரநுவ்ரு'த்திமிச்சந்

இவ்வாறு, தன் மார்க்கத்தை பாதுகாக்க, தகுந்த லீலைகளை எடுத்துக் காட்டிய யாது வம்சச் சிறந்தவரின், பாவங்களை அறுக்கும் செயல்கள், அவருடைய பாதத்தைப் பின்பற்ற விரும்புவோர் கேட்க வேண்டும்.

மர்த்யஸ்தயாநுஸவமேதிதயா முகுந்த ஶ்ரீமத்கதாஶ்ரவணகீர்தநசிந்தயைதி । தத்தாம துஸ்தரக்ரு'தாந்தஜவாபவர்கம் க்ராமாத்வநம் க்ஷிதிபுஜோऽபி யயுர்யதர்தாஃ

முகுந்தனின் புகழ் கதைகளை கேட்டு, பாடி, சிந்தித்தால், சாதாரண மனிதருக்கும், அந்த பக்தியால், மரணத்தைத் தாண்டிய அவனது உலகை அடைய முடியும்; அவனை நாடி, அரசர்களும் தங்கள் ஊர்களை விட்டு காட்டிற்குச் சென்றார்கள்.

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே உத்தரார்தே ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணசரிதாநுவர்ணநம் நாம நவதிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, பரமஹம்சர்களுக்கான ஸ்ரீமத் பாகவத மகாபுராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் இரண்டாம் பகுதியிலுள்ள, 'ஸ்ரீ கிருஷ்ணனின் செயல்கள்' என்ற தொண்ணூறாவது அதிகாரம் முடிகிறது.