ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ப்ரதிபாஹுரபூத்தஸ்மாத் ஸுபாஹுஸ்தஸ்ய சாத்மஜஃ । ஸுபாஹோஃ ஶாந்தஸேநோऽபூத் ஶதஸேநஸ்து தத்ஸுதஃ

அனிருத்தனுக்கு பிறந்தவன் பிரதிபாகு; பிரதிபாகுவுக்கு சுபாகு பிறந்தான்; சுபாகுவுக்கு சாந்தசேனன் பிறந்தான்; சாந்தசேனனுக்கு சதசேனன் மகனாகப் பிறந்தான்.

ந ஹ்யேதஸ்மிந்குலே ஜாதா அதநா அபஹுப்ரஜாஃ । அல்பாயுஷோऽல்பவீர்யாஶ்ச அப்ரஹ்மண்யாஶ்ச ஜஜ்ஞிரே

இந்த வம்சத்தில் பிறந்தவர்கள் யாரும் ஏழை அல்லர், குறைவான பிள்ளைகள் உடையவர்களும் அல்லர், குறைந்த ஆயுள் கொண்டவர்களும் அல்லர், பலமற்றவர்களும் அல்லர், பிராமணர்களை மதிக்காதவர்களும் இல்லை.

யதுவம்ஶப்ரஸூதாநாம் பும்ஸாம் விக்யாதகர்மணாம் । ஸங்க்யா ந ஶக்யதே கர்தும் அபி வர்ஷாயுதைர்ந்ரு'ப

மன்னா, யாதவர்கள் வம்சத்தில் பிறந்த புகழ்பெற்ற ஆண்கள் எத்தனை பேர் என்று, பத்து ஆயிரம் ஆண்டுகளாக எண்ணினாலும் முடிவதில்லை.

திஸ்ரஃ கோட்யஃ ஸஹஸ்ராணாம் அஷ்டாஶீதிஶதாநி ச । ஆஸந்யதுகுலாசார்யாஃ குமாராணாம் இதி ஶ்ருதம்

யாதவர்கள் வம்சத்தில், குருவினரால் கற்றுக் கொள்ளும் இளவரசர்கள் மூன்று கோடி எண்பத்தெட்டாயிரம் பேர் இருந்ததாகக் கேள்விப்பட்டோம்.

ஸங்க்யாநம் யாதவாநாம் கஃ கரிஷ்யதி மஹாத்மநாம் । யத்ராயுதாநாம் அயுத லக்ஷேணாஸ்தே ஸ ஆஹுகஃ

அந்த மகான்கள் ஆன யாதவர்களை யார் எண்ண முடியும்? அங்கு, ஆயிரக்கணக்கான ஆயிரக்கணக்கில் கூட, ஆஹுகன் இருந்தான்.

தேவாஸுராஹவஹதா தைதேயா யே ஸுதாருணாஃ । தே சோத்பந்நா மநுஷ்யேஷு ப்ரஜா த்ரு'ப்தா பபாதிரே

தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்களுக்கிடையே நடந்த போரில் வீழ்ந்த கொடிய தைத்யர்கள், மனிதர்களாகப் பிறந்து, பெருமிதத்துடன் உலக மக்களை துன்புறுத்தினார்கள்.

தந்நிக்ரஹாய ஹரிணா ப்ரோக்தா தேவா யதோஃ குலே । அவதீர்ணாஃ குலஶதம் தேஷாம் ஏகாதிகம் ந்ரு'ப

அவர்களை அடக்க, ஹரியின் கட்டளையின்படி தேவர்கள் யாது வம்சத்தில் நூறு குடும்பங்களில், அதற்கு மேல் ஒன்றிலும், அவதரித்தார்கள்.

தேஷாம் ப்ரமாணம் பகவாந் ப்ரபுத்வேநாபவத்தரிஃ । யே சாநுவர்திநஸ்தஸ்ய வவ்ரு'துஃ ஸர்வயாதவாஃ

அவர்களில் பெருமை அளவாக இருந்தவர் பகவான் ஹரி; அவரைத் தொடர்ந்து நடந்த யாதவர்கள் அனைவரும் வளம் பெற்றார்கள்.

ஶய்யாஸநாடநாலாப க்ரீடாஸ்நாநாதிகர்மஸு । ந விதுஃ ஸந்தமாத்மாநம் வ்ரு'ஷ்ணயஃ க்ரு'ஷ்ணசேதஸஃ

விருஷ்ணிகள், கிருஷ்ணனை மனதில் வைத்து, படுக்கும் இடம், இருக்கை, நடப்பது, பேசுவது, விளையாடுவது, குளிப்பது போன்ற செயல்களில், தங்கள் உண்மையான தன்மையை உணரவில்லை.

( மாலிநீ ) ஜயதி ஜநநிவாஸோ தேவகீஜந்மவாதோ யதுவரபரிஷத்ஸ்வைர்தோர்பிரஸ்யந்நதர்மம் । ஸ்திரசரவ்ரு'ஜிநக்நஃ ஸுஸ்மிதஶ்ரீமுகேந வ்ரஜபுரவநிதாநாம் வர்தயந் காமதேவம்

எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆதரவாக இருப்பவர், தேவகியின் மகனாகப் புகழப்படுபவர், யாது வம்ச மகான்கள் சூழ, தன் கரங்களால் அநியாயத்தை அழித்தவர்; அசையாததும் அசையும் உயிர்களின் துயரை அழிப்பவர், அழகான புன்னகை முகத்தால், வ்ரஜ நகரத்து பெண்களில் காதலை வளர்த்தவர், அவருக்கு வெற்றி.

( வஸம்ததிலகா ) இத்தம் பரஸ்ய நிஜவர்த்மரிரக்ஷயாத்த லீலாதநோஸ்ததநுரூபவிடம்பநாநி । கர்மாணி கர்மகஷணாநி யதூத்தமஸ்ய ஶ்ரூயாதமுஷ்ய பதயோரநுவ்ரு'த்திமிச்சந்

இவ்வாறு, தன் மார்க்கத்தை பாதுகாக்க, தகுந்த லீலைகளை எடுத்துக் காட்டிய யாது வம்சச் சிறந்தவரின், பாவங்களை அறுக்கும் செயல்கள், அவருடைய பாதத்தைப் பின்பற்ற விரும்புவோர் கேட்க வேண்டும்.

மர்த்யஸ்தயாநுஸவமேதிதயா முகுந்த ஶ்ரீமத்கதாஶ்ரவணகீர்தநசிந்தயைதி । தத்தாம துஸ்தரக்ரு'தாந்தஜவாபவர்கம் க்ராமாத்வநம் க்ஷிதிபுஜோऽபி யயுர்யதர்தாஃ

முகுந்தனின் புகழ் கதைகளை கேட்டு, பாடி, சிந்தித்தால், சாதாரண மனிதருக்கும், அந்த பக்தியால், மரணத்தைத் தாண்டிய அவனது உலகை அடைய முடியும்; அவனை நாடி, அரசர்களும் தங்கள் ஊர்களை விட்டு காட்டிற்குச் சென்றார்கள்.

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே உத்தரார்தே ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணசரிதாநுவர்ணநம் நாம நவதிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, பரமஹம்சர்களுக்கான ஸ்ரீமத் பாகவத மகாபுராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் இரண்டாம் பகுதியிலுள்ள, 'ஸ்ரீ கிருஷ்ணனின் செயல்கள்' என்ற தொண்ணூறாவது அதிகாரம் முடிகிறது.