ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

விரக்தஶ்சேத் பவேத் ஶ்ரோதா கீதா வாத்யா பரேऽஹநி । க்ரு'ஹஸ்தஶ்சேத் ததா ஹோமஃ கர்தவ்யஃ கர்மஶாந்தயே

கேட்பவர் விருப்பம் இல்லாதவராக இருந்தால், அடுத்த நாள் பாடலும் வாசிப்பும் நடத்த வேண்டும்; இல்லற வாழ்க்கை நடத்துபவர் என்றால், பாவங்களை நீக்க ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

ப்ரதிஶ்லோகம் து ஜுஹுயாத் விதிநா தஶமஸ்ய ச । பாயஸம் மது ஸர்பிஶ்ச திலாந் ஆதிகஸம்யுதம்

ஒவ்வொரு சுலோகத்திற்கும், முறையின்படி, பாயசம், தேன், நெய், எள் மற்றும் பிற பொருட்கள் சேர்த்து, குறிப்பாக பத்தாம் ஸ்கந்தத்திற்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

அதவா ஹவநம் குர்யாத் காயத்ர்யா ஸுஸமாஹிதஃ । தந்மயத்வாத் புராணஸ்ய பரமஸ்ய ச தத்த்வதஃ

அல்லது, முழு மனதுடன், காயத்ரி மந்திரத்துடன் ஹோமம் செய்யலாம்; ஏனெனில் இந்தப் புராணம், பரமத்துடன் ஒரே தன்மையுடையது.

ஹோமாஶக்தௌ புதோ ஹௌம்யம் தத்யாத் தத்பல ஸித்தயே । நாநாச்சித்ரநிரோதார்தம் ந்யூநதாதிகதாநயோஃ

ஹோமம் செய்ய இயலாதபோது, அறிவுள்ளவர், அதன் பலனை பெற, ஹோமப் பொருட்களை பிறருக்கு வழங்க வேண்டும்; பல்வேறு தடைகள், குறை, அதிகம் ஆகியவை நீங்கும்.

தோஷயோஃ ப்ரஶமார்தம் ச படேத் நாமஸஹஸ்ரகம் । தேந ஸ்யாத் ஸபலம் ஸர்வம் நாஸ்த்யஸ்மாததிகம் யதஃ

தோஷங்களை நீக்க, பகவானின் ஆயிரம் நாமங்களை பாராயணம் செய்ய வேண்டும்; இதனால் எல்லாம் பலனடையும், இதைவிட உயர்ந்தது எதுவும் இல்லை.

த்வாதஶ ப்ராஹ்மணாந் பஶ்சாத் போஜயேத் மதுபாயஸைஃ । தத்யாத் ஸுவர்ணம் தேநும் ச வ்ரதபூர்ணத்வஹேதவே

பின்னர், பன்னிரண்டு பிராமணர்களை பாயசம், தேன் ஆகியவற்றால் போஜனம் செய்ய வைத்து, தங்கமும், ஒரு பசுவும் வழங்கி விரதம் நிறைவு செய்ய வேண்டும்.

ஶக்தௌ பலத்ரயமிதம் ஸ்வர்ணஸிம்ஹம் விதாய ச । தத்ராஸ்ய புஸ்தகம் ஸ்தாப்யம் லிகிதம் லலிதாக்ஷரம்

சாத்தியமிருந்தால், மூன்று பல அளவு தங்கத்தில் ஒரு சிங்கம் வடிவமைத்து, அதில் அழகாக எழுதிய நூலை வைத்து வைக்க வேண்டும்.

ஸம்பூஜ்ய ஆவாஹநாத்யைஃ தத் உபசாரைஃ ஸதக்ஷிணம் । வஸ்த்ரபூஷண கந்தாத்யைஃ பூஜிதாய யதாத்மநே

அவரை வரவேற்கும் முறையுடன், எல்லா மரியாதைகளும், தகுந்த பரிசுகளும், உடை, ஆபரணம், வாசனைப்பொருட்கள் முதலியவற்றால், தன்னைக் கட்டுப்படுத்தியவரும், பூஜிக்கத் தகுதியானவரும் ஆனவருக்கு மரியாதை செய்து கொண்டார்கள்.

ஆசார்யாய ஸுதீர்தத்த்வா முக்தஃ ஸ்யாத் பவபம்தநைஃ । ஏவம் க்ரு'தே விதாநே ச ஸர்வபாபநிவாரணே

அந்த அறிவுள்ளவன் இதை ஆசானுக்கு கொடுத்தால், அவன் பிறவிப் பாசங்களிலிருந்து விடுபடுவான்; இப்படிச் செய்யும் முறையில் எல்லா பாவங்களும் நீங்கும்.

பலதம் ஸ்யாத் புராணம் து ஶ்ரீமத்‌பாகவதம் ஶுபம் । தர்மகாமார்தமோக்ஷாணாம் ஸாதநம் ஸ்யாத் ந ஸம்ஶயஃ

இந்த புனிதமான புராணமான ஸ்ரீமத்பாகவதம் பலனை அளிக்கிறது; தர்மம், பொருள், காமம், மோக்ஷம் ஆகிய நான்கு நோக்கங்களையும் அடைய இது நிச்சயமாக வழி, இதில் சந்தேகம் இல்லை.

குமாரா ஊசுஃ - இதி தே கதிதம் ஸர்வம் கிம் பூயஃ ஶ்ரோதுமிச்சஸி । ஶ்ரீமத்‌பாகவதேநைவ புக்திமுக்தி கரே ஸ்திதே

குமாரர்கள் கூறினார்கள்: இவ்வாறு எல்லாவற்றையும் உனக்கு சொன்னோம்; இன்னும் என்ன கேட்க விரும்புகிறாய்? ஸ்ரீமத்பாகவதம் தான் போகமும் மோட்சமும் தருகிறது.

ஸூத உவாச - இத்யுக்த்வா தே மஹாத்மாநஃ ப்ரோசுர்பாகவதீம் கதாம் । ஸர்வபாபஹராம் புண்யாம் புக்திமுக்திப்ரதாயிநீம்

சூதர் சொன்னார்: இவ்வாறு கூறி, அந்த மகான்கள் பாவங்களை நீக்கும், புண்ணியமான, போகமும் மோட்சமும் தரும் பாகவதக் கதையை உரைத்தார்கள்.

ஶ்ர்ரு'ண்வதாம் ஸர்வபூதாநாம் ஸப்தாஹம் நியதாத்மநாம் । யதாவிதி ததோ தேவம் துஷ்டுவுஃ புருஷோத்தமம்

அனைத்து உயிர்களும் மனதை கட்டுப்படுத்தி, ஏழு நாட்கள் முறையோடு கேட்டார்கள்; பின்னர் அவர்கள் தேவாதி தேவனைப் புகழ்ந்தார்கள்.

ததந்தே ஜ்ஞாநவைராக்ய-பக்தீநாம் புஷ்டதா பரா । தாருண்யம் பரமம் சாபூத் ஸர்வபூதமநோஹரம்

அதற்குப் பிறகு, ஞானம், வைராகியம், பக்தி ஆகியவற்றின் வலிமை மிகுதியானது ஆனது; எல்லா உயிர்களையும் கவரும் இளமைத் தழைப்பு எழுந்தது.

நாரதஶ்ச க்ரு'தார்தோऽபூத் ஸித்தே ஸ்வீயே மநோரதே । புலகீக்ரு'தஸர்வாங்‌க பரமாநந்தஸம்ப்ரு'தஃ

நாரதர் தன் குறிக்கோளை அடைந்து, தன் விருப்பம் நிறைவேறி, பேரானந்தத்தில் முழுமையாக, உடல் முழுவதும் புளகிதமடைந்தார்.

ஏவம் கதாம் ஸமாகர்ண்ய நாரதோ பகவத்ப்ரியஃ । ப்ரேமகத்‌கதயா வாசா தாநுவாச க்ரு'தாஞலிஃ

இவ்வாறு அந்தக் கதையை கவனமாகக் கேட்ட நாரதர், பகவானுக்கு பிரியமானவர், காதலால் கண்ணீர் கலந்த குரலில், கைகளை கூப்பி அவர்களை நோக்கி உரைத்தார்.

நாரத உவாச - தந்யோஸ்மி அநுக்ரு'ஹிதோऽஸ்மி பவத்‌பிஃ கருணாபரைஃ । அத்ய மே பகவாந் லப்தஃ ஸர்வபாபஹரோ ஹரிஃ

நாரதர் கூறினார்: நான் பாக்கியசாலி, நீங்கள் அளவற்ற கருணையுடன் எனக்கு அருள் செய்தீர்கள்; இன்று எனக்கு பாவங்களை நீக்கும் ஹரியை அடைந்தேன்.

ஶ்ரவணம் ஸர்வதர்மேப்யோ வரம் மந்யே தபோதநாஃ । வைகுண்டஸ்தோ யதஃ க்ரு'ஷ்ணஃ ஶ்ரவணாத் யஸ்ய லப்யதே

எல்லா தர்மங்களிலும் கேட்பது சிறந்தது என்று நான் நினைக்கிறேன், தவசிகளே; ஏனெனில் கேட்பதினால் மட்டும் வைகுண்டத்தில் இருக்கும் கிருஷ்ணரை அடையலாம்.

ஸூத உவாச - ஏவம் ப்ருவதி வை தத்ர நாரதே வைஷ்ணவோத்தமே । பரிப்ரமந் ஸமாயாதஃ ஶுகோ யோகேஶ்வராஸ்ததா

சூதர் சொன்னார்: இவ்வாறு வைஷ்ணவர்களில் சிறந்த நாரதர் பேசிக் கொண்டிருக்கும் போது, யோகிகளுக்குத் தலைவனான சுகர் அங்கு வந்தார்.

(வம்ஶஸ்த) தத்ராயயௌ ஷோடஶவார்ஷிகஸ்ததா வ்யாஸாத்மஜோ ஜ்ஞாநமஹாப்திசந்த்ரமாஃ । கதாவஸாநே நிஜலாபபூர்ணஃ ப்ரேம்ணா படந் பாகவதம் ஶநைஃ ஶநைஃ

அப்போது பதினாறு வயதுடைய வியாசரின் மகனும், ஞானக் கடலின் சந்திரனும் அங்கு வந்தார்; உரையின் முடிவில், தன் குறிக்கோள் நிறைவடைந்து, அன்போடு மெதுவாக பாகவதத்தைப் பாடத் தொடங்கினார்.

(இம்த்ரவம்ஶா) த்ரு'ஷ்ட்வா ஸதஸ்யாஃ பரமோருதேஜஸம் ஸத்யஃ ஸமுத்தாய ததுர்மஹாஸநம் । ப்ரீத்யா ஸுரர்ஷிஸ்தமபூஜயத் ஸுகம் ஸ்திதோऽவதத் ஸம்ஶ்ர்ரு'ணுதாமலாம் கிரம்

அவரை பார்த்தவுடன், அந்தச் சபையினர் அவருடைய பேரொளியை உணர்ந்து உடனே எழுந்து, பெரிய ஆசனத்தை வழங்கினார்கள்; தேவரிஷி அவரை அன்புடன் மரியாதை செய்து, சுகமாக அமர்ந்தபின், 'என் தூய வார்த்தைகளை கேளுங்கள்' என்று சொன்னார்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - (த்ருதவிலம்பித) நிகமகல்பதரோர்கலிதம் பலம் ஶுகமுகாத் அம்ரு'தத்ரவஸம்யுதம் । பிபத பாகவதம் ரஸமாலயம் முஹுரகோ ரஸிகா புவி பாவுகாஃ

ஸ்ரீ சுகர் கூறினார்: வேத மரத்தின் பழுத்த பழம் பாகவதம், சுகரின் வாயிலிருந்து அமுதம் கலந்தது; பூமியில் உள்ள ருசிகரர்களும் உணர்வுள்ளவர்களும், பாகவதத்தின் சாரத்தை மீண்டும் மீண்டும் பருகுங்கள்.

(ஶார்தூலவிக்ரீடித) தர்மப்ரோஜ்சிதகைதவோऽத்ர பரமோ நிர்மத்ஸராணாம் ஸதாம் வேத்யம் வாஸ்தவமத்ர வஸ்து ஶிவதம் தாபத்ரயோந்மூலநம் । ஶ்ரீமத்‌பாகவதே மஹாமுநிக்ரு'தே கிம் வா பரைரீஶ்வரஃ ஸத்யோ ஹ்ரு'த்யவருத்யதேऽத்ர க்ரு'திபிஃ ஶுஶ்ரூஷுபிஸ்தத்க்ஷணாத்

ஶ்ரீமத்‌பாகவதம் புராணதிலகம் யத்‌வைஷ்ணவாநாம் தநம் யஸ்மிந் பாரமஹம்ஸ்யமேவமமலம் ஜ்ஞாநம் பரம் கீயதே । யத்ர ஜ்ஞாநவிராகபக்திஸஹிதம் நைஷ்கர்ம்யமாவிஷ்க்ரு'தம் தத் ஶ்ருண்வந் ப்ரபடந் விசாரணபரோ பக்த்யா விமுச்யேந்நரஃ

ஸ்ரீமத்பாகவதம் புராணங்களில் முத்து, வைஷ்ணவர்களின் செல்வம்; அதில் பரமஹம்ஸர்களுக்கான தூய ஞானம் பாடப்படுகிறது. இங்கு ஞானம், வைராகியம், பக்தி சேர்ந்து, கர்மமில்லாத நிலை வெளிப்படுகிறது; அதை கேட்டு, பாடி, ஆழ்ந்து சிந்தித்து, பக்தியுடன் இருப்பவர் விடுதலை பெறுவார்.

(அநுஷ்டுப்) ஸ்வர்கே ஸத்யே ச கைலாஸே வைகுண்டே நாஸ்த்யயம் ரஸஃ । அதஃ பிபந்து ஸத்‌பாக்யா மா மா முஞ்சத கர்ஹிசித்

சுவர்க்கத்தில், சத்தியலோகத்தில், கைலாசத்தில், வைகுண்டத்தில் கூட இந்த ருசி கிடையாது; ஆகவே, பாக்கியசாலிகளே, எப்போதும் இதை பருகுங்கள்—ஒருபோதும் அதை விடாதீர்கள்.

ஸூத உவாச - (இம்த்ரவம்ஶா) ஏவம் ப்ருவாணே ஸதி பாதராயணௌ மத்யே ஸபாயாம் ஹரிராவிராஸீத் । ப்ரஹ்ராதபல்யுத்தவபால்குநாதிபிஃ வ்ரு'த்தம் ஸுரர்ஷிஸ்தமபூஜயச்ச தாந்

சூதர் சொன்னார்: அந்தச் சமயத்தில் பாதராயணன் பேசிக் கொண்டிருந்தபோது, அந்தச் சபையில் ஹரி திகழ்ந்து தோன்றினார். அவருடன் பிரஹ்லாதன், பாலி, உத்தவன், அர்ஜுனன் மற்றும் பலரும் இருந்தார்கள். தேவரிஷி நாரதர் அவரையும், அந்தச் சஹாயர்களையும் மரியாதையுடன் வணங்கினார்.

த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரஸந்நம் மஹதாஸநே ஹரிம் தே சக்ரிரே கீர்தநமக்ரதஸ்ததா । பவோ பவாந்யா கமலாஸநஸ்து தத்ராகமத் கீர்தநதர்ஶநாய

அந்த உயர்ந்த ஆசனத்தில் பிரகாசமாக அமர்ந்திருந்த ஹரியை பார்த்து, அவர்கள் முன்பாகவே புகழ்ச்சி பாட ஆரம்பித்தார்கள். பிறகு பார்வதியுடன் சிவபெருமான், தாமரையில் அமர்ந்த பிரம்மாவும் அங்கு வந்து, அந்தப் புகழ்ச்சியை காண விரும்பினார்கள்.

(ஸ்ரக்தரா) ப்ரஹ்ராதஸ்தாலதாரீ தரலகதிதயா சோத்தவஃ காம்ஸ்யதாரீ வீணாதாரீ ஸுரர்ஷி ஸ்வரகுஶலதயா ராககர்தார்ஜுநோऽபூத் । இந்த்ரோऽவாதீந்ம்ரு'தங்‌கம் ஜய ஜய ஸுகராஃ கீர்தநே தே குமாரா யத்ராக்ரே பவவக்தா ஸரஸரசநயா வ்யாஸபுத்ரோ பபூவ

(உபேம்த்ரவஜ்ரா) நநர்த மத்யே த்ரிகமேவ தத்ர பக்த்யாதிகாநாம் நடவத்ஸுதேஜஸாம் । அலௌலிகம் கீர்தநமேததீக்ஷ்ய ஹரிஃ ப்ரஸந்நோऽபி வசோऽப்ரவீத் தத்

அங்கே நடுவில் ஹரி, சிவன், பிரம்மா ஆகிய மூவரும் ஒன்றாக நடனமாடினர்; அவர்கள் பக்தர்களில் மிகுந்த ஒளியுடன் கலைஞர்களைப் போல் திகழ்ந்தனர். இந்த அற்புதமான புகழ்ச்சியை பார்த்து, ஹரி மகிழ்ச்சியுடன் இவ்வாறு பேசினார்.