ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ரேமே ஷோடஶஸாஹஸ்ர பத்‍நீநாம் ஏகவல்லபஃ । தாவத்விசித்ரரூபோऽஸௌ தத்‌கேஹேஷு மஹர்த்திஷு

பதினாறாயிரம் மனைவிகளின் ஒரே அன்புக்குரியவராக, அவரவர் வீடுகளில், வியப்பூட்டும் வடிவங்களை எடுத்துக் கொண்டு, அவர் மகிழ்ந்தார்.

ப்ரோத்புல்லோத்பலகஹ்லார குமுதாம்போஜரேணுபிஃ । வாஸிதாமலதோயேஷு கூஜத்‌த்விஜகுலேஷு ச

முழுமையாக மலர்ந்த நீலத்தாமரை, அல்லி, குமுதம் ஆகியவற்றின் தூவல் மணம் பரப்பிய தூய நீரில், கூடி பாடும் பறவைகளிடையே அவர் இருந்தார்.

விஜஹார விகாஹ்யாம்போ ஹ்ரதிநீஷு மஹோதயஃ । குசகுங்குமலிப்தாங்கஃ பரிரப்தஶ்ச யோஷிதாம்

அவர் பெரிய ஏரிகளில் நீரில் இறங்கி விளையாட, பெண்கள் அவரை அணைத்துக் கொண்டு, மார்பில் குங்குமம் பூசி மகிழ்ந்தனர்.

உபகீயமாநோ கந்தர்வைஃ ம்ரு'தங்கபணவாநகாந் । வாதயத்‌பிர்முதா வீணாம் ஸூதமாகதவந்திபிஃ

கந்தர்வர்கள் அவரை பாட, மிருதங்கம், பண்ணை, தாளம் போன்ற வாசனைகள் மகிழ்ச்சியுடன் ஒலிக்க, சூதர், மாகதர், வந்திகள் வீணை வாசித்தனர்.

ஸிச்யமாநோऽச்யுதஸ்தாபிஃ ஹஸந்தீபிஃ ஸ்ம ரேசகைஃ । ப்ரதிஷிஞ்சந் விசிக்ரீடே யக்ஷீபிர்யக்ஷராடிவ

அந்த பெண்கள், சிரித்துக் கொண்டே, கைகளால் தண்ணீர் தெளித்து, அச்யுதன் அவர்களுடன் விளையாடினார்; அது யக்ஷராஜா யக்ஷிகளுடன் மகிழ்வதைப் போல இருந்தது.

( வஸம்ததிலகா ) தாஃ க்லிந்நவஸ்த்ரவிவ்ரு'தோருகுசப்ரதேஶாஃ ஸிஞ்சந்த்ய உத்த்ரு'தப்ரு'ஹத்கவரப்ரஸூநாஃ । காந்தம் ஸ்ம ரேசகஜிஹீர்ஷயயோபகுஹ்ய ஜாதஸ்மரோத்ஸ்மயலஸத் வதநா விரேஜுஃ

அந்த பெண்கள், உடைகள் நனைந்து, பரந்த மார்புகள் வெளிப்பட்டு, பெரிய மலர்களை எடுத்து அவர்மேல் தெளித்து, அன்புடன் அணைத்து, கண்ணில் ஆசை பொங்க, முகத்தில் புன்னகை மலர்ந்தனர்.

க்ரு'ஷ்ணஸ்து தத்ஸ்தநவிஷத் ஜிதகுங்குமஸ்ரக் க்ரீடாபிஷங்கதுதகுந்தலவ்ரு'ந்தபந்தஃ । ஸிஞ்சந் முந்முஹுர்யுவதிபிஃ ப்ரதிஷிச்யமாநோ ரேமே கரேணுபிரிவேபபதிஃ பரீதஃ

கிருஷ்ணர், மார்பில் குங்குமம் பூசப்பட்ட மாலைகள் அணிந்து, விளையாட்டிலும் அணைப்பிலும் கூந்தல் சிதறி, இளம் பெண்கள் மீண்டும் மீண்டும் தண்ணீர் தெளிக்க, யானை பெண் யானைகளால் சூழப்படுவது போல மகிழ்ந்தார்.

( அநுஷ்டுப் ) நடாநாம் நர்தகீநாம் ச கீதவாத்யோபஜீவிநாம் । க்ரீடாலங்காரவாஸாம்ஸி க்ரு'ஷ்ணோऽதாத்தஸ்ய ச ஸ்த்ரியஃ

நடனக்காரர்கள், பாடகர், வாசகர், இசைக்கலைஞர்கள் மற்றும் பெண்களுக்கு கிருஷ்ணர் விளையாட்டு ஆடைகள், அலங்காரங்கள் ஆகியவை வழங்கினார்.

க்ரு'ஷ்ணஸ்யைவம் விஹரதோ கத்யாலாபேக்ஷிதஸ்மிதைஃ । நர்மக்ஷ்வேலிபரிஷ்வங்கைஃ ஸ்த்ரீணாம் கில ஹ்ரு'தா தியஃ

கிருஷ்ணர் இவ்வாறு மகிழ்ந்தபோது, அவருடைய நடையையும், புன்னகையையும், விளையாட்டு சொற்களையும், அணைப்பையும் பார்த்து, அந்த பெண்களின் மனம் அவரிடம் ஈர்க்கப்பட்டது.

ஊசுர்முகுந்தைகதியோ கிர உந்மத்தவஜ்ஜடம் । சிந்தயந்த்யோऽரவிந்தாக்ஷம் தாநி மே கததஃ ஶ்ர்ரு'ணு

அவர்கள், முழு மனதுடன் முகுந்தனை நினைத்து, அவரை பற்றி பேசும் போது, மதுபோனவர்களின் பேச்சைப் போல குழப்பமாக இருந்தது; அந்த அரவிந்தக் கண்களை நினைத்து அவர்கள் சொன்னதை நான் சொல்வதை கேள்.

மஹிஷ்ய ஊசுஃ - ( மாலிநீ ) குரரி விலபஸி த்வம் வீதநித்ரா ந ஶேஷே ஸ்வபிதி ஜகதி ராத்ர்யாமீஶ்வரோ குப்தபோதஃ । வயமிவ ஸகி கச்சித்‌காடநிர்வித்தசேதா நலிநநயநஹாஸோதாரலீலேக்ஷிதேந

மனைவிகள் கூறினார்கள்: குரரி! நீ தூங்காமல், இரவில் அழுகிறாய்; உலகத்தின் ஆண்டவன் இரவில் உறங்குகிறான், நமக்கு தெரியாமல் மறைந்திருக்கிறான். நம்மைப் போலவே, நீயும் அந்த தாமரை கண் கொண்டவரின் பரிபூரண பார்வையாலும் புன்னகையாலும் மனதில் ஆழ்ந்த புண்பட்டவளா?

( வஸம்ததிலகா ) நேத்ரே நிமீலயஸி நக்தமத்ரு'ஷ்டபந்துஃ த்வம் ரோரவீஷி கருணம் பத சக்ரவாகி । தாஸ்யம் கத வயமிவாச்யுதபாதஜுஷ்டாம் கிம் வா ஸ்ரஜம் ஸ்ப்ரு'ஹயஸே கபரேண வோடும்

இரவில் கண்களை மூடி, துணைவனை காணாமல், துயரத்துடன் அழுகிறாய், சக்ரவாகி! நாங்கள் அச்யுதனின் பாத சேவையை அடைந்தோம்; அல்லது, நீ கூந்தலில் அணிவதற்காக ஒரு மலர் மாலையை விரும்புகிறாயா?

( மிஶ்ர ) போ போஃ ஸதா நிஷ்டநஸே உதந்வந் அலப்தநித்ரோऽதிகதப்ரஜாகரஃ । கிம் வா முகுந்தாபஹ்ரு'தாத்மலாஞ்சநஃ ப்ராப்தாம் தஶாம் த்வம் ச கதோ துரத்யயாம்

ஓ! நீ எப்போதும் கடற்கரையில் கண்ணீர் சிந்துகிறாய்; தூக்கம் இல்லாமல், இரவு முழுவதும் விழித்திருக்கிறாய். முகுந்தன் உன் உள்ளத்தின் அடையாளத்தை எடுத்துக்கொண்டதால், நீயும் இந்த கடினமான நிலையை அடைந்துவிட்டாயா?

( வஸம்ததிலகா ) த்வம் யக்ஷ்மணா பலவதாஸி க்ரு'ஹீத இந்தோ க்ஷீணஸ்தமோ ந நிஜதீதிதிபிஃ க்ஷிணோஷி । கச்சிந் ககுந்தகதிதாநி யதா வயம் த்வம் விஸ்ம்ரு'த்ய போஃ ஸ்தகிதகீருபலக்ஷ்யஸே நஃ

ஓ சந்திரனே! உன்னைக் கடுமையான காச நோய் பிடித்திருக்கிறது போல, உன் ஒளி குறைந்து, இருளை நீக்க முடியாமல் இருக்கிறாய். நாங்கள் குழப்பத்தில், உடைந்த வார்த்தைகளில் பேசுகிறோம்; அதுபோல் நீயும் உன் சொந்த ஒளியால் எங்களை நோக்க மறந்து, அமைதியாக மறைந்திருக்கிறாயா?

( அநுஷ்டுப் ) கிம் ந்வாசரிதமஸ்மாபிஃ மலயாநில தேऽப்ரியம் । கோவிந்தாபாங்கநிர்பிந்நே ஹ்ரு'தீரயஸி நஃ ஸ்மரம்

மலயமலை காற்றே! நாங்கள் ஏதாவது உனக்கு விரோதமாக நடந்திருக்கிறோமா? கோவிந்தனின் பக்கநோக்கும் பார்வையால் எங்கள் மனதில் ஏக்கம் எழுகிறது; அதற்குக் காரணம் நீயே என்று நினைக்கிறோம்.

( மம்தாக்ராந்தா ) மேக ஶ்ரீமந் த்வமஸி தயிதோ யாதவேந்த்ரஸ்ய நூநம் ஶ்ரீவத்ஸாங்கம் வயமிவ பவாந் த்யாயதி ப்ரேமபத்தஃ । அத்யுத்கண்டஃ ஶபலஹ்ரு'தயோऽஸ்மத்விதோ பாஷ்பதாராஃ ஸ்ம்ரு'த்வா ஸ்ம்ரு'த்வா விஸ்ரு'ஜஸி முஹுர்துஃகதஸ்தத்ப்ரஸங்கஃ

( வியோகிநி ) ப்ரியராவபதாநி பாஷஸே ம்ரு'த ஸஞ்ஜீவிகயாநயா கிரா கரவாணி கிமத்ய தே ப்ரியம் வத மே வல்கிதகண்ட கோகில

குயிலே! உன் நடுங்கும் குரலில் நீ சொல்லும் சொற்கள் இறந்தவர்களையும் உயிர்ப்பிக்கக் கூடியவை. என் செல்லம், இன்று உனக்காக நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்; நீயே பிரியனின் பெயரை அழைக்கிறாய் போல் தோன்றுகிறது.

( புஷ்பிதாக்ரா ) ந சலஸி ந வதஸ்யுதாரபுத்தே க்ஷிதிதர சிந்தயஸே மஹாந்தமர்தம் । அபி பத வஸுதேவநந்தநாங்‌க்ரிம் வயமிவ காமயஸே ஸ்தநைர்விதர்தும்

பெரிய அறிவு கொண்ட மலைவனே! நீ அசையவும், பேசவும் இல்லாமல், ஏதோ பெரிய பொருளை எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறாய். நாங்கள் போலவே, நீயும் வசுதேவரின் மகனின் பாதங்களை உன் மார்பில் அணைத்துக்கொள்ள ஆசைப்படுகிறாய்.

( வஸம்ததிலகா ) ஶுஷ்யத்த்ரதாஃ கரஶிதா பத ஸிந்துபத்‍ந்யஃ ஸம்ப்ரத்யபாஸ்தகமலஶ்ரிய இஷ்டபர்துஃ । யத்வத் வயம் மதுபதேஃ ப்ரணயாவலோகம் அப்ராப்ய முஷ்டஹ்ரு'தயாஃ புருகர்ஶிதாஃ ஸ்ம

அய்யோ! கடலின் மனைவிகள், அவர்களது ஏரிகள் உலர்ந்து, கரங்கள் வறண்டு, விரும்பிய கணவரை இழந்து, தாமரை அழகு இழந்துவிட்டார்கள். நாங்கள் தேனீகளின் ஆண்டவரின் அன்பான பார்வையை பெறாமல், ஏக்கத்தால் மனம் கொள்ளை கொள்ளப்பட்டு, பல துயரங்களை அனுபவிப்பது போலவே.

( ஶார்தூலவிக்ரிடித ) ஹம்ஸ ஸ்வாகதமாஸ்யதாம் பிப பயோ ப்ரூஹ்யங்க ஶௌரேஃ கதாம் தூதம் த்வாம் நு விதாம கச்சிதஜிதஃ ஸ்வஸ்த்யாஸ்த உக்தம் புரா । கிம் வா நஶ்சலஸௌஹ்ரு'தஃ ஸ்மரதி தம் கஸ்மாத்‌பஜாமோ வயம் க்ஷௌத்ராலாபய காமதம் ஶ்ரியம்ரு'தே ஸைவைகநிஷ்டா ஸ்த்ரியாம்

ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) இதீத்ரு'ஶேந பாவேந க்ரு'ஷ்ணே யோகேஶ்வரேஶ்வரே । க்ரியமாணேந மாதவ்யோ லேபிரே பரமாம் கதிம்

ஶுகர் சொன்னார்: இப்படிப்பட்ட மனப்பான்மையுடன், யோகிகளின் தலைவனான கிருஷ்ணனை நாடி, மாதவியின் பெண்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைந்தார்கள்.

ஶ்ருதமாத்ரோऽபி யஃ ஸ்த்ரீணாம் ப்ரஸஹ்யாகர்ஷதே மநஃ । உருகாயோருகீதோ வா பஶ்யந்தீநாம் குதஃ புநஃ

அவனது புகழ் பெரிய பாடல்களில் பாடப்படும்போது, கேட்கும் பெண்களின் மனதை அவன் வலுக்கட்டாயமாக ஈர்க்கிறான்; நேரில் பார்த்தவர்களுக்கு அது எப்படியிருக்கும்?

யாஃ ஸம்பர்யசரந் ப்ரேம்ணா பாதஸம்வாஹநாதிபிஃ । ஜகத்‌குரும் பர்த்ரு'புத்த்யா தாஸாம் கிம் வர்ண்யதே தபஃ

உலகுக்குத் தலைவனானவரை கணவராக எண்ணி, அன்புடன் பாதங்களை அழுத்தி சேவை செய்த பெண்கள் செய்த தவம் எவ்வளவு என்பதை விவரிக்க முடியுமா?

ஏவம் வேதோதிதம் தர்மம் அநுதிஷ்டந் ஸதாம் கதிஃ । க்ரு'ஹம் தர்மார்தகாமாநாம் முஹுஶ்சாதர்ஶயத் பதம்

வேதங்களில் கூறப்பட்ட தர்மத்தை கடைபிடித்து, கிருஷ்ணன் நல்லவர்களுக்கு உரிய பாதையை காட்டினார்; இல்லற வாழ்வில் தர்மம், பொருள், காமம் ஆகியவற்றின் சிறந்த எடுத்துக்காட்டை மீண்டும் மீண்டும் காட்டினார்.

ஆஸ்திதஸ்ய பரம் தர்மம் க்ரு'ஷ்ணஸ்ய க்ரு'ஹமேதிநாம் । ஆஸந் ஷோடஶஸாஹஸ்ரம் மஹிஷ்யஶ்ச ஶதாதிகம்

இல்லறிகளுக்குள் உயர்ந்த தர்மத்தை நிலைநிறுத்திய கிருஷ்ணனுக்கு பதினாறாயிரத்து நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட மனைவிகள் இருந்தார்கள்.

தாஸாம் ஸ்த்ரீரத்‍நபூதாநாம் அஷ்டௌ யாஃ ப்ராகுதாஹ்ரு'தாஃ । ருக்மிணீப்ரமுகா ராஜந் தத்புத்ராஶ்சாநுபூர்வஶஃ

அந்த மனைவிகளில், ருக்மிணி முதலான எட்டு பெண்கள் சிறந்த பெண்கள் எனப் புகழப்பட்டவர்கள்; அரசே, அவர்களது மகன்கள் வரிசையாக குறிப்பிடப்படுகிறார்கள்.

ஏகைகஸ்யாம் தஶ தஶ க்ரு'ஷ்ணோऽஜீஜநதாத்மஜாந் । யாவத்ய ஆத்மநோ பார்யா அமோககதிரீஶ்வரஃ

அவனுடைய ஒவ்வொரு மனைவியிடமும் கிருஷ்ணன் பத்து பத்து மகன்களை பெற்றான்; அவனுக்கு எத்தனை மனைவிகள் இருந்தனோ, அவ்வளவு மகன்கள்.

தேஷாம் உத்தாமவீர்யாணாம் அஷ்டாதஶ மஹாரதாஃ । ஆஸந்நுதாரயஶஸஃ தேஷாம் நாமாநி மே ஶ்ரு'ணு

அந்த வீரமான மகன்களில் பதினெட்டு பேர் பெரிய ரத வீரர்கள்; அவர்கள் புகழ் பரவியது. அவர்களின் பெயர்களை என்கின்றேன், கேள்.

ப்ரத்யும்நஶ்சாநிருத்தஶ்ச தீப்திமாந் பாநுரேவ ச । ஸாம்போ மதுர்ப்ரு'ஹத்‌பாநுஃ சித்ரபாநுர்வ்ரு'கோऽருணஃ

பிரத்யும்னன், அனிருத்தன், தீப்திமான், பானு, சாம்பன், மது, பிரஹத்பானு, சித்ரபானு, வ்ருக, அருணன்,