ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஶ்ரீஸூத உவாச। இத்யேதந்முநிதநயாஸ்யபத்மகந்த। பீயூஷம் பவபயபித்பரஸ்ய பும்ஸஃ। ஸுஶ்லோகம் ஶ்ரவணபுடைஃ பிபத்யபீக்ஷ்ணம்। பாந்தோऽத்வப்ரமணபரிஶ்ரமம் ஜஹாதி

சூதர் சொன்னார்: யார் இந்த முனிவனின் மகனின் திருப்பாத வாசனை கொண்ட அமுதத்தை, உலகப் பிறவியின் பயத்தை நீக்கும், பரமபுருஷனைப் பற்றிய இந்த இனிய கதையை, காதுகளால் மீண்டும் மீண்டும் கேட்கிறார்களோ, அவர்கள் வாழ்க்கை பயணத்தின் சோர்வை விட்டு விடுகிறார்கள்.

ஶ்ரீஶுக உவாச। ஏகதா த்வாரவத்யாம் து விப்ரபத்ந்யாஃ குமாரகஃ। ஜாதமாத்ரோ புவம் ஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வா மமார கில பாரத

ஶுகர் சொன்னார்: ஒருநாள் துவாரகையில், ஒரு பிராமணரின் மனைவிக்கு பிறந்த புதுவாழ்ந்த குழந்தை, பூமியைத் தொடந்தவுடன் இறந்துவிட்டது, பாரதா.

விப்ரோ க்ரு'ஹீத்வா ம்ரு'தகம் ராஜத்வார்யுபதாய ஸஃ। இதம் ப்ரோவாச விலபந்நாதுரோ தீநமாநஸஃ

அந்த பிராமணர், இறந்த குழந்தையை எடுத்துக் கொண்டு, அரசரின் வாசலில் வைத்து, துயரத்தில் அழுது, மனம் வருந்தி இவ்வாறு கூறினார்.

ப்ரஹ்மத்விஷஃ ஶடதியோ லுப்தஸ்ய விஷயாத்மநஃ। க்ஷத்ரபந்தோஃ கர்மதோஷாத்பஞ்சத்வம் மே கதோऽர்பகஃ

பிராமணர்களை வெறுக்கும், வஞ்சகமான, பேராசை கொண்ட, இன்பங்களில் மூழ்கிய அரசனின் தவறான செயலால் என் குழந்தை இறந்துவிட்டது.

ஹிம்ஸாவிஹாரம் ந்ரு'பதிம் துஃஶீலமஜிதேந்த்ரியம்। ப்ரஜா பஜந்த்யஃ ஸீதந்தி தரித்ரா நித்யதுஃகிதாஃ

அரசன் வன்முறையில் மகிழ்ந்து, கெட்டொழுக்கத்துடன், உணர்வுகளை அடக்க முடியாமல் இருந்தால், மக்கள் வறுமையில் சிக்கி எப்போதும் துயரத்துடன் வாழ்வார்கள்.

ஏவம் த்விதீயம் விப்ரர்ஷிஸ்த்ரு'தீயம் த்வேவமேவ ச। விஸ்ரு'ஜ்ய ஸ ந்ரு'பத்வாரி தாம் காதாம் ஸமகாயத

இப்படியே இரண்டாவது, மூன்றாவது குழந்தையும் இறந்தபோது, அந்த பிராமணர் அவற்றை அரசரின் வாசலில் விட்டு, அதே புலம்பலை பாடினார்.

தாமர்ஜுந உபஶ்ருத்ய கர்ஹிசித்கேஶவாந்திகே। பரேதே நவமே பாலே ப்ராஹ்மணம் ஸமபாஷத

அதை கேட்ட அர்ஜுனன், ஒருவேளை கேசவன் அருகில் இருந்தபோது, ஒன்பதாவது குழந்தை இறந்தபோது அந்த பிராமணரைப் பார்த்து பேசினார்.

கிம் ஸ்வித்ப்ரஹ்மம்ஸ்த்வந்நிவாஸே இஹ நாஸ்தி தநுர்தரஃ। ராஜந்யபந்துரேதே வை ப்ராஹ்மணாஃ ஸத்ரமாஸதே

பிராமணனே, உமது இல்லத்தில் என்ன குறை உள்ளது? வில்லதிகாரி நீ இருக்கிறாய்; இந்த பிராமணர்கள் யாகம் செய்கிறார்கள், க்ஷத்திரிய நண்பர்களும் உடன் இருக்கிறார்கள்.

தநதாராத்மஜாப்ரு'க்தா யத்ர ஶோசந்தி ப்ராஹ்மணாஃ। தே வை ராஜந்யவேஷேண நடா ஜீவந்த்யஸும்பராஃ

செல்வம், மனைவி, பிள்ளைகள் இருந்தும் பிராமணர்கள் துயரப்படுகிற இடத்தில், க்ஷத்திரிய வேடத்தில் இருப்பவர்கள் உண்மையில் பொய்யர்கள், அவமானமாக வாழ்கிறார்கள்.

அஹம் ப்ரஜாஃ வாம் பகவந்ரக்ஷிஷ்யே தீநயோரிஹ। அநிஸ்தீர்ணப்ரதிஜ்ஞோऽக்நிம் ப்ரவேக்ஷ்யே ஹதகல்மஷஃ

அரசே, இங்கு துன்பப்பட்டு உதவியில்லாமல் இருக்கும் உங்கள் மக்களை நான் காப்பாற்றுவேன்; என் வாக்குறுதியை நிறைவேற்ற முடியாவிட்டால், பாவம் தீர நான் நெருப்பில் குதிப்பேன்.

ஶ்ரீப்ராஹ்மண உவாச। ஸங்கர்ஷணோ வாஸுதேவஃ ப்ரத்யும்நோ தந்விநாம் வரஃ। அநிருத்தோऽப்ரதிரதோ ந த்ராதும் ஶக்நுவந்தி யத்

பிராமணர் சொன்னார்: சங்கர்ஷணன், வாசுதேவன், வில்லாளர்களில் சிறந்த பிரத்யும்னன், வெல்ல முடியாத ரதம் கொண்ட அனிருத்தன் — இவர்களால் கூட அவர்களை காப்பாற்ற முடியவில்லை.

தத்கதம் நு பவாந்கர்ம துஷ்கரம் ஜகதீஶ்வரைஃ। த்வம் சிகீர்ஷஸி பாலிஶ்யாத்தந்ந ஶ்ரத்தத்மஹே வயம்

அப்படியிருக்க, உலகத்துக்கே தலைவர்களால் செய்ய முடியாத காரியத்தை, குழந்தை மனப்பான்மையால் நீ செய்வதாக நினைக்கிறாய்; நாங்கள் அதை நம்ப முடியவில்லை.

ஶ்ரீஅர்ஜுந உவாச। நாஹம் ஸங்கர்ஷணோ ப்ரஹ்மந்ந க்ரு'ஷ்ணஃ கார்ஷ்ணிரேவ ச। அஹம் வா அர்ஜுநோ நாம காண்டீவம் யஸ்ய வை தநுஃ

அர்ஜுனன் சொன்னான்: பிராமணரே, நான் சங்கர்ஷணனும் அல்ல, கிருஷ்ணனும் அல்ல, கிருஷ்ணனின் மகனும் அல்ல; என் பெயர் அர்ஜுனன், என் வில் தான் காந்தீவம்.

மாவமம்ஸ்தா மம ப்ரஹ்மந்வீர்யம் த்ர்யம்பகதோஷணம்। ம்ரு'த்யும் விஜித்ய ப்ரதநே ஆநேஷ்யே தே ப்ரஜாஃ ப்ரபோ

பிராமணரே, என் வீரத்தை நீ குறைத்து மதிக்க வேண்டாம்; அது திரியம்பகனை மகிழ்வித்தது. போரில் மரணத்தை வென்று, உங்கள் மக்களை திரும்பக் கொண்டு வருவேன்.

ஏவம் விஶ்ரம்பிதோ விப்ரஃ பால்குநேந பரந்தப। ஜகாம ஸ்வக்ரு'ஹம் ப்ரீதஃ பார்தவீர்யம் நிஶாமயந்

பால்குணனின் உறுதியான வார்த்தைகளால் மகிழ்ந்த பிராமணர், பார்த்தனின் வீரத்தை பார்த்து மகிழ்ந்து, தனது வீட்டிற்கு திரும்பினார்.

ப்ரஸூதிகால ஆஸந்நே பார்யாயா த்விஜஸத்தமஃ। பாஹி பாஹி ப்ரஜாம் ம்ரு'த்யோரித்யாஹார்ஜுநமாதுரஃ

பிராமணரின் மனைவிக்கு பிரசவ நேரம் வந்தபோது, அந்த சிறந்த பிராமணர் கலங்கிய மனதுடன், 'மரணத்திலிருந்து என் மகனை காப்பாற்று, காப்பாற்று!' என்று அர்ஜுனனை அழைத்தார்.

ஸ உபஸ்ப்ரு'ஶ்ய ஶுச்யம்போ நமஸ்க்ரு'த்ய மஹேஶ்வரம்। திவ்யாந்யஸ்த்ராணி ஸம்ஸ்ம்ரு'த்ய ஸஜ்யம் காண்டீவமாததே

அர்ஜுனன் தூய நீரில் குளித்து, மகேஸ்வரனை வணங்கி, தெய்வீக ஆயுதங்களை நினைத்து, காந்தீவ விலைத் தயாராக எடுத்தான்.

ந்யருணத்ஸூதிகாகாரம் ஶரைர்நாநாஸ்த்ரயோஜிதைஃ। திர்யகூர்த்வமதஃ பார்தஶ்சகார ஶரபஞ்ஜரம்

பார்த்தன் பல்வேறு ஆயுதங்களை பயன்படுத்தி அம்புகளால் பிரசவ அறையை மூடியான்; மேலும், கீழும், எல்லா பக்கங்களிலும் அம்புகளால் ஒரு கூண்டை உருவாக்கினான்.

ததஃ குமாரஃ ஸஞ்ஜாதோ விப்ரபத்ந்யா ருதந்முஹுஃ। ஸத்யோऽதர்ஶநமாபேதே ஸஶரீரோ விஹாயஸா

பின்னர், பிராமணரின் மனைவிக்கு குழந்தை பிறந்ததும், அது அழுது கொண்டே இருந்தது; உடனே, உடலோடு வானில் மறைந்துவிட்டது.

ததாஹ விப்ரோ விஜயம் விநிந்தந்க்ரு'ஷ்ணஸந்நிதௌ। மௌட்யம் பஶ்யத மே யோऽஹம் ஶ்ரத்ததே க்லீபகத்தநம்

அப்போது கிருஷ்ணன் முன்னிலையில், பிராமணர் அர்ஜுனனின் வெற்றியை இகழ்ந்து, 'அவன் பெருமை பேசினதை நம்பிய என் அறியாமையைப் பார்' என்றார்.

ந ப்ரத்யும்நோ நாநிருத்தோ ந ராமோ ந ச கேஶவஃ। யஸ்ய ஶேகுஃ பரித்ராதும் கோऽந்யஸ்ததவிதேஶ்வரஃ

பிரத்யும்னன், அனிருத்தன், ராமன், கேசவன் — இவர்களால் கூட காப்பாற்ற முடியவில்லை; பிறகு, உலகின் இறையா, வேறு யார் அதை செய்ய முடியும்?

திகர்ஜுநம் ம்ரு'ஷாவாதம் திகாத்மஶ்லாகிநோ தநுஃ। தைவோபஸ்ரு'ஷ்டம் யோ மௌட்யாதாநிநீஷதி துர்மதிஃ

அர்ஜுனனின் பொய்யான வார்த்தைகளுக்கும், தன்னைப் புகழ்ந்ததற்கும், அவன் விற்கும் அவமானம்; துஷ்ட புத்தியால், விதியால் ஏற்படும் காரியத்தை செய்ய நினைக்கிறான்.

ஏவம் ஶபதி விப்ரர்ஷௌ வித்யாமாஸ்தாய பால்குநஃ। யயௌ ஸம்யமநீமாஶு யத்ராஸ்தே பகவாந்யமஃ

இவ்வாறு பிராமண முனிவரால் திட்டப்பட்ட பால்குணன், தன் அறிவை நம்பி, சீக்கிரம் சம்யமனிக்கு — அங்கு எமன் இருக்கிறான் — சென்றான்.

விப்ராபத்யமசக்ஷாணஸ்தத ஐந்த்ரீ மகாத்புரீம்। ஆக்நேயீம் நைர்ரு'தீம் ஸௌம்யாம் வாயவ்யாம் வாருணீமத

பிராமணரின் மகனை அங்கு காணவில்லை; அதனால், ஆயுதம் ஏந்தி இந்திரனின் நகரம், அக்கினி, நிருத்தி, சோமன், வாயு, வருணன் ஆகியோரின் நகரங்களுக்கும் சென்றான்.

ரஸாதலம் நாகப்ரு'ஷ்டம் திஷ்ண்யாந்யந்யாந்யுதாயுதஃ। ததோऽலப்தத்விஜஸுதோ ஹ்யநிஸ்தீர்ணப்ரதிஶ்ருதஃ । அக்நிம் விவிக்ஷுஃ க்ரு'ஷ்ணேந ப்ரத்யுக்தஃ ப்ரதிஷேததா

பின்னர், ரசாதலம், வானம், மற்ற தெய்வங்களின் உலகங்களுக்கும் ஆயுதம் ஏந்தி சென்றான்; ஆனாலும் பிராமணரின் மகனை காணவில்லை, வாக்குறுதியை நிறைவேற்ற முடியாமல், நெருப்பில் குதிக்க நினைத்தான்; ஆனால் கிருஷ்ணன் தடுத்தான்.

தர்ஶயே த்விஜஸூநூம்ஸ்தே மாவஜ்ஞாத்மாநமாத்மநா। யே தே நஃ கீர்திம் விமலாம் மநுஷ்யாஃ ஸ்தாபயிஷ்யந்தி

கிருஷ்ணன் சொன்னான்: நான் உனக்கு அந்த பிராமணரின் மக்களை காண்பிப்பேன்; நீ உன்னை குறைத்து நினைக்காதே. எங்கள் தூய புகழை நிலைநிறுத்தும் மனிதர்கள் வாழ்த்தப்படுவார்கள்.

இதி ஸம்பாஷ்ய பகவாநர்ஜுநேந ஸஹேஶ்வரஃ। திவ்யம் ஸ்வரதமாஸ்தாய ப்ரதீசீம் திஶமாவிஶத்

இவ்வாறு அர்ஜுனனுடன் உரையாடிய இறைவன், உலகின் ஆண்டவரோடு சேர்ந்து தெய்வீக ரதத்தில் மேற்கு திசையில் புறப்பட்டார்.

ஸப்த த்வீபாந்ஸஸிந்தூம்ஶ்ச ஸப்த ஸப்த கிரீநத। லோகாலோகம் ததாதீத்ய விவேஶ ஸுமஹத்தமஃ

அவர், மிக உயர்ந்தவர், ஏழு தீவுகள், ஏழு கடல்கள், ஏழு மலைகள், மேலும் லோகாலோகத்தை கடந்து, அந்தப் பெரிய இடத்துக்குள் நுழைந்தார்.

தத்ராஶ்வாஃ ஶைப்யஸுக்ரீவ மேகபுஷ்பபலாஹகாஃ। தமஸி ப்ரஷ்டகதயோ பபூவுர்பரதர்ஷப

அங்கே, பாரதர்களில் சிறந்தவரே, ஷைப்யன், சுக்ரீவன், மேகபுஷ்பன், பலாகன் என்ற குதிரைகள், அந்த இருளில் வழிதவறி, காணாமல் போயின.