ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

புநீஹி ஸஹலோகம் மாம் லோகபாலாம்ஶ்ச மத்கதாந்। பாதோதகேந பவதஸ்தீர்தாநாம் தீர்தகாரிணா

புனிதமானவரே, நீர் குளித்த புனித நீரால், என்னையும், என்னை நம்பும் உலகத்தையும், உலகரட்சகர்களையும் தூய்மைப்படுத்துங்கள்; ஏனெனில் நீர் புனித இடங்களை உருவாக்குபவர்களில் தலைவன்.

அத்யாஹம் பகவம்ல்லக்ஷ்ம்யா ஆஸமேகாந்தபாஜநம்। வத்ஸ்யத்யுரஸி மே பூதிர்பவத்பாதஹதாம்ஹஸஃ

இன்று, என் இறைவனே, நான் லக்ஷ்மியின் முழு அருளைப் பெற்றவனாகி இருக்கிறேன்; உமது திருப்பாதங்கள் தொடுந்து பாவம் நீங்கிய செல்வம் என் மார்பில் நிலைபெறும்.

ஶ்ரீஶுக உவாச। ஏவம் ப்ருவாணே வைகுண்டே ப்ரு'குஸ்தந்மந்த்ரயா கிரா। நிர்வ்ரு'தஸ்தர்பிதஸ்தூஷ்ணீம் பக்த்யுத்கண்டோऽஶ்ருலோசநஃ

ஶுகர் சொன்னார்: வைகுண்டத்தில் ப்ருகு இப்படிச் சொன்னபோது, அவர் மென்மையான வார்த்தைகளால் மனம் நிறைந்தார், திருப்தியடைந்து அமைதியாகி, பக்தியில் ஆழ்ந்து கண்களில் கண்ணீர் மல்கினார்.

புநஶ்ச ஸத்ரமாவ்ரஜ்ய முநீநாம் ப்ரஹ்மவாதிநாம்। ஸ்வாநுபூதமஶேஷேண ராஜந்ப்ரு'குரவர்ணயத்

பின்னர், ராஜனே, ப்ருகு மீண்டும் அந்த பிரம்மவாதி முனிவர்களின் சபைக்கு வந்து, தானே அனுபவித்த அனைத்தையும் விரிவாக விவரித்தார்.

தந்நிஶம்யாத முநயோ விஸ்மிதா முக்தஸம்ஶயாஃ। பூயாம்ஸம் ஶ்ரத்ததுர்விஷ்ணும் யதஃ ஶாந்திர்யதோऽபயம்

அதை கேட்ட முனிவர்கள் ஆச்சரியமடைந்து, சந்தேகம் தீர்ந்து, அமைதி மற்றும் அச்சமில்லாத நிலை தரும் விஷ்ணுவில் மேலும் வலிமையான நம்பிக்கையுடன் நிலைத்தனர்.

தர்மஃ ஸாக்ஷாத்யதோ ஜ்ஞாநம் வைராக்யம் ச ததந்விதம்। ஐஶ்வர்யம் சாஷ்டதா யஸ்மாத்யஶஶ்சாத்மமலாபஹம்

அவரிடமிருந்து தர்மமும், அதனுடன் ஞானமும், வைராக்கியமும், எட்டுவகை ஆட்சி, புகழும், ஆன்மாவின் மாசை நீக்கும் பெருமையும் எழுகின்றன.

முநீநாம் ந்யஸ்ததண்டாநாம் ஶாந்தாநாம் ஸமசேதஸாம்। அகிஞ்சநாநாம் ஸாதூநாம் யமாஹுஃ பரமாம் கதிம்

தண்டை விட்டு அமைதியாக, சமமான மனதுடன், எதுவும் சொந்தமில்லாமல், நல்லொழுக்கத்துடன் வாழும் முனிவர்களுக்கு, அவரே உயர்ந்த குறிக்கோளாகக் கூறப்படுகிறார்.

ஸத்த்வம் யஸ்ய ப்ரியா மூர்திர்ப்ராஹ்மணாஸ்த்விஷ்டதேவதாஃ। பஜந்த்யநாஶிஷஃ ஶாந்தா யம் வா நிபுணபுத்தயஃ

அவரது பிரியமான உருவம் சத்த்வம்; பிராமணர்கள் அவருக்கே பிரதான தேவதைகள்; விருப்பமில்லாமல் அமைதியாக, ஞானத்துடன் இருப்பவர்கள் அவரை பலன் நாடாமல் வழிபடுகின்றனர்.

த்ரிவிதாக்ரு'தயஸ்தஸ்ய ராக்ஷஸா அஸுராஃ ஸுராஃ। குணிந்யா மாயயா ஸ்ரு'ஷ்டாஃ ஸத்த்வம் தத்தீர்தஸாதநம்

அவரது குணமுள்ள மாயையால், ராட்சசர், அசுரர், தேவர்கள் என்ற மூன்று வகையினரும் உருவாக்கப்பட்டனர்; அந்த பரமபதத்தை அடைய சத்த்வமே வழியாகும்.

ஶ்ரீஶுக உவாச। இத்தம் ஸாரஸ்வதா விப்ரா ந்ரு'ணாம்ஸம்ஶயநுத்தயே। புருஷஸ்ய பதாம்போஜ ஸேவயா தத்கதிம் கதாஃ

ஶுகர் சொன்னார்: இப்படியாக, சாரண முனிவர்கள், மக்களின் சந்தேகங்களை நீக்க, பரமபுருஷனின் திருப்பாதங்களை சேவித்து, உயர்ந்த நிலையை அடைந்தார்கள்.

ஶ்ரீஸூத உவாச। இத்யேதந்முநிதநயாஸ்யபத்மகந்த। பீயூஷம் பவபயபித்பரஸ்ய பும்ஸஃ। ஸுஶ்லோகம் ஶ்ரவணபுடைஃ பிபத்யபீக்ஷ்ணம்। பாந்தோऽத்வப்ரமணபரிஶ்ரமம் ஜஹாதி

சூதர் சொன்னார்: யார் இந்த முனிவனின் மகனின் திருப்பாத வாசனை கொண்ட அமுதத்தை, உலகப் பிறவியின் பயத்தை நீக்கும், பரமபுருஷனைப் பற்றிய இந்த இனிய கதையை, காதுகளால் மீண்டும் மீண்டும் கேட்கிறார்களோ, அவர்கள் வாழ்க்கை பயணத்தின் சோர்வை விட்டு விடுகிறார்கள்.

ஶ்ரீஶுக உவாச। ஏகதா த்வாரவத்யாம் து விப்ரபத்ந்யாஃ குமாரகஃ। ஜாதமாத்ரோ புவம் ஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வா மமார கில பாரத

ஶுகர் சொன்னார்: ஒருநாள் துவாரகையில், ஒரு பிராமணரின் மனைவிக்கு பிறந்த புதுவாழ்ந்த குழந்தை, பூமியைத் தொடந்தவுடன் இறந்துவிட்டது, பாரதா.

விப்ரோ க்ரு'ஹீத்வா ம்ரு'தகம் ராஜத்வார்யுபதாய ஸஃ। இதம் ப்ரோவாச விலபந்நாதுரோ தீநமாநஸஃ

அந்த பிராமணர், இறந்த குழந்தையை எடுத்துக் கொண்டு, அரசரின் வாசலில் வைத்து, துயரத்தில் அழுது, மனம் வருந்தி இவ்வாறு கூறினார்.

ப்ரஹ்மத்விஷஃ ஶடதியோ லுப்தஸ்ய விஷயாத்மநஃ। க்ஷத்ரபந்தோஃ கர்மதோஷாத்பஞ்சத்வம் மே கதோऽர்பகஃ

பிராமணர்களை வெறுக்கும், வஞ்சகமான, பேராசை கொண்ட, இன்பங்களில் மூழ்கிய அரசனின் தவறான செயலால் என் குழந்தை இறந்துவிட்டது.

ஹிம்ஸாவிஹாரம் ந்ரு'பதிம் துஃஶீலமஜிதேந்த்ரியம்। ப்ரஜா பஜந்த்யஃ ஸீதந்தி தரித்ரா நித்யதுஃகிதாஃ

அரசன் வன்முறையில் மகிழ்ந்து, கெட்டொழுக்கத்துடன், உணர்வுகளை அடக்க முடியாமல் இருந்தால், மக்கள் வறுமையில் சிக்கி எப்போதும் துயரத்துடன் வாழ்வார்கள்.

ஏவம் த்விதீயம் விப்ரர்ஷிஸ்த்ரு'தீயம் த்வேவமேவ ச। விஸ்ரு'ஜ்ய ஸ ந்ரு'பத்வாரி தாம் காதாம் ஸமகாயத

இப்படியே இரண்டாவது, மூன்றாவது குழந்தையும் இறந்தபோது, அந்த பிராமணர் அவற்றை அரசரின் வாசலில் விட்டு, அதே புலம்பலை பாடினார்.

தாமர்ஜுந உபஶ்ருத்ய கர்ஹிசித்கேஶவாந்திகே। பரேதே நவமே பாலே ப்ராஹ்மணம் ஸமபாஷத

அதை கேட்ட அர்ஜுனன், ஒருவேளை கேசவன் அருகில் இருந்தபோது, ஒன்பதாவது குழந்தை இறந்தபோது அந்த பிராமணரைப் பார்த்து பேசினார்.

கிம் ஸ்வித்ப்ரஹ்மம்ஸ்த்வந்நிவாஸே இஹ நாஸ்தி தநுர்தரஃ। ராஜந்யபந்துரேதே வை ப்ராஹ்மணாஃ ஸத்ரமாஸதே

பிராமணனே, உமது இல்லத்தில் என்ன குறை உள்ளது? வில்லதிகாரி நீ இருக்கிறாய்; இந்த பிராமணர்கள் யாகம் செய்கிறார்கள், க்ஷத்திரிய நண்பர்களும் உடன் இருக்கிறார்கள்.

தநதாராத்மஜாப்ரு'க்தா யத்ர ஶோசந்தி ப்ராஹ்மணாஃ। தே வை ராஜந்யவேஷேண நடா ஜீவந்த்யஸும்பராஃ

செல்வம், மனைவி, பிள்ளைகள் இருந்தும் பிராமணர்கள் துயரப்படுகிற இடத்தில், க்ஷத்திரிய வேடத்தில் இருப்பவர்கள் உண்மையில் பொய்யர்கள், அவமானமாக வாழ்கிறார்கள்.

அஹம் ப்ரஜாஃ வாம் பகவந்ரக்ஷிஷ்யே தீநயோரிஹ। அநிஸ்தீர்ணப்ரதிஜ்ஞோऽக்நிம் ப்ரவேக்ஷ்யே ஹதகல்மஷஃ

அரசே, இங்கு துன்பப்பட்டு உதவியில்லாமல் இருக்கும் உங்கள் மக்களை நான் காப்பாற்றுவேன்; என் வாக்குறுதியை நிறைவேற்ற முடியாவிட்டால், பாவம் தீர நான் நெருப்பில் குதிப்பேன்.

ஶ்ரீப்ராஹ்மண உவாச। ஸங்கர்ஷணோ வாஸுதேவஃ ப்ரத்யும்நோ தந்விநாம் வரஃ। அநிருத்தோऽப்ரதிரதோ ந த்ராதும் ஶக்நுவந்தி யத்

பிராமணர் சொன்னார்: சங்கர்ஷணன், வாசுதேவன், வில்லாளர்களில் சிறந்த பிரத்யும்னன், வெல்ல முடியாத ரதம் கொண்ட அனிருத்தன் — இவர்களால் கூட அவர்களை காப்பாற்ற முடியவில்லை.

தத்கதம் நு பவாந்கர்ம துஷ்கரம் ஜகதீஶ்வரைஃ। த்வம் சிகீர்ஷஸி பாலிஶ்யாத்தந்ந ஶ்ரத்தத்மஹே வயம்

அப்படியிருக்க, உலகத்துக்கே தலைவர்களால் செய்ய முடியாத காரியத்தை, குழந்தை மனப்பான்மையால் நீ செய்வதாக நினைக்கிறாய்; நாங்கள் அதை நம்ப முடியவில்லை.

ஶ்ரீஅர்ஜுந உவாச। நாஹம் ஸங்கர்ஷணோ ப்ரஹ்மந்ந க்ரு'ஷ்ணஃ கார்ஷ்ணிரேவ ச। அஹம் வா அர்ஜுநோ நாம காண்டீவம் யஸ்ய வை தநுஃ

அர்ஜுனன் சொன்னான்: பிராமணரே, நான் சங்கர்ஷணனும் அல்ல, கிருஷ்ணனும் அல்ல, கிருஷ்ணனின் மகனும் அல்ல; என் பெயர் அர்ஜுனன், என் வில் தான் காந்தீவம்.

மாவமம்ஸ்தா மம ப்ரஹ்மந்வீர்யம் த்ர்யம்பகதோஷணம்। ம்ரு'த்யும் விஜித்ய ப்ரதநே ஆநேஷ்யே தே ப்ரஜாஃ ப்ரபோ

பிராமணரே, என் வீரத்தை நீ குறைத்து மதிக்க வேண்டாம்; அது திரியம்பகனை மகிழ்வித்தது. போரில் மரணத்தை வென்று, உங்கள் மக்களை திரும்பக் கொண்டு வருவேன்.

ஏவம் விஶ்ரம்பிதோ விப்ரஃ பால்குநேந பரந்தப। ஜகாம ஸ்வக்ரு'ஹம் ப்ரீதஃ பார்தவீர்யம் நிஶாமயந்

பால்குணனின் உறுதியான வார்த்தைகளால் மகிழ்ந்த பிராமணர், பார்த்தனின் வீரத்தை பார்த்து மகிழ்ந்து, தனது வீட்டிற்கு திரும்பினார்.

ப்ரஸூதிகால ஆஸந்நே பார்யாயா த்விஜஸத்தமஃ। பாஹி பாஹி ப்ரஜாம் ம்ரு'த்யோரித்யாஹார்ஜுநமாதுரஃ

பிராமணரின் மனைவிக்கு பிரசவ நேரம் வந்தபோது, அந்த சிறந்த பிராமணர் கலங்கிய மனதுடன், 'மரணத்திலிருந்து என் மகனை காப்பாற்று, காப்பாற்று!' என்று அர்ஜுனனை அழைத்தார்.

ஸ உபஸ்ப்ரு'ஶ்ய ஶுச்யம்போ நமஸ்க்ரு'த்ய மஹேஶ்வரம்। திவ்யாந்யஸ்த்ராணி ஸம்ஸ்ம்ரு'த்ய ஸஜ்யம் காண்டீவமாததே

அர்ஜுனன் தூய நீரில் குளித்து, மகேஸ்வரனை வணங்கி, தெய்வீக ஆயுதங்களை நினைத்து, காந்தீவ விலைத் தயாராக எடுத்தான்.

ந்யருணத்ஸூதிகாகாரம் ஶரைர்நாநாஸ்த்ரயோஜிதைஃ। திர்யகூர்த்வமதஃ பார்தஶ்சகார ஶரபஞ்ஜரம்

பார்த்தன் பல்வேறு ஆயுதங்களை பயன்படுத்தி அம்புகளால் பிரசவ அறையை மூடியான்; மேலும், கீழும், எல்லா பக்கங்களிலும் அம்புகளால் ஒரு கூண்டை உருவாக்கினான்.

ததஃ குமாரஃ ஸஞ்ஜாதோ விப்ரபத்ந்யா ருதந்முஹுஃ। ஸத்யோऽதர்ஶநமாபேதே ஸஶரீரோ விஹாயஸா

பின்னர், பிராமணரின் மனைவிக்கு குழந்தை பிறந்ததும், அது அழுது கொண்டே இருந்தது; உடனே, உடலோடு வானில் மறைந்துவிட்டது.