ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

யதி நஃ ஶ்ரவணாயாலம் யுஷ்மத்வ்யவஸிதம் விபோ। பண்யதாம் ப்ராயஶஃ பும்பிர்த்ரு'தைஃ ஸ்வார்தாந்ஸமீஹதே

"உன் நோக்கம் எங்களுக்குச் சொல்ல முடியாத ரகசியமில்லை என்றால், பெருமையே, அதைச் சொல்; பொதுவாக மனிதர்கள் தங்கள் இலக்கை மற்றவர்களின் உதவியால் அடைய முயற்சிப்பார்கள்."

ஶ்ரீஶுக உவாச। ஏவம் பகவதா ப்ரு'ஷ்டோ வசஸாம்ரு'தவர்ஷிணா। கதக்லமோऽப்ரவீத்தஸ்மை யதாபூர்வமநுஷ்டிதம்

ஸ்ரீசுகர் கூறினார்: இவ்வாறு அமுதம் போன்ற வார்த்தைகள் பேசும் பகவான் கேட்டபோது, அவனது சோர்வு நீங்கி, நடந்ததை எல்லாம் முறையே கூறினான்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச। ஏவம் சேத்தர்ஹி தத்வாக்யம் ந வயம் ஶ்ரத்ததீமஹி। யோ தக்ஷஶாபாத்பைஶாச்யம் ப்ராப்தஃ ப்ரேதபிஶாசராட்

பெருமான் கூறினார்: "இப்படி என்றால், தக்ஷனின் சாபத்தால் பேயாகி, பிரேதங்களுக்கும் பிசாசுகளுக்கும் தலைவனாகியவனின் வார்த்தையை நாங்கள் நம்பமாட்டோம்."

யதி வஸ்தத்ர விஶ்ரம்போ தாநவேந்த்ர ஜகத்குரௌ। தர்ஹ்யங்காஶு ஸ்வஶிரஸி ஹஸ்தம் ந்யஸ்ய ப்ரதீயதாம்

தானவர்களின் தலைவனே, நீ உலகுக்கு ஆசானாகியவரிடம் உண்மையான நம்பிக்கை கொண்டிருந்தால், அன்புள்ளவனே, உடனே உன் கையை உன் தலையில் வைத்து, அது உண்மை என நிரூபிக்கப்படட்டும்.

யத்யஸத்யம் வசஃ ஶம்போஃ கதஞ்சித்தாநவர்ஷப। ததைநம் ஜஹ்யஸத்வாசம் ந யத்வக்தாந்ரு'தம் புநஃ

தானவர்களில் சிறந்தவனே, சம்புவின் வார்த்தைகள் எப்படியும் பொய் என்றால், பொய் பேசுகிறவரை விட்டுவிடு; ஏனெனில் பொய் பேசுபவரை மீண்டும் நம்பக்கூடாது.

இத்தம் பகவதஶ்சித்ரைர்வசோபிஃ ஸ ஸுபேஶலைஃ। பிந்நதீர்விஸ்ம்ரு'தஃ ஶீர்ஷ்ணி ஸ்வஹஸ்தம் குமதிர்ந்யதாத்

இவ்வாறு பகவான் கூர்மையான, அழகான வார்த்தைகளால் அவன் மனதை குழப்பினார்; தன்னை மறந்து, அந்த முட்டாளானவன் தன் கையை தன் தலையில் வைத்தான்.

அதாபதத்பிந்நஶிராஃ வ்ரஜாஹத இவ க்ஷணாத்। ஜயஶப்தோ நமஃஶப்தஃ ஸாதுஶப்தோऽபவத்திவி

உடனே அவன் தலையிலிருந்து இரண்டாகப் பிளந்து, காளை ஒன்று வீழ்ந்தது போல் விழுந்தான்; அப்பொழுது விண்ணுலகில் 'ஜெயம்', 'வணக்கம்', 'நன்று' என்ற குரல்கள் எழுந்தன.

முமுசுஃ புஷ்பவர்ஷாணி ஹதே பாபே வ்ரு'காஸுரே। தேவர்ஷிபித்ரு'கந்தர்வா மோசிதஃ ஸங்கடாச்சிவஃ

அந்த பாவி வ்ருகாசுரன் அழிக்கப்பட்டபோது, தேவர்கள், முனிவர்கள், பித்ருக்கள், கந்தர்வர்கள் மலர் மழை பொழிந்து ஆனந்தமடைந்தனர்; சிவபெருமான் துன்பத்திலிருந்து விடுபட்டார்.

முக்தம் கிரிஶமப்யாஹ பகவாந்புருஷோத்தமஃ। அஹோ தேவ மஹாதேவ பாபோऽயம் ஸ்வேந பாப்மநா

பரமபுருஷன் விடுதலையான மலைநாதனிடம் சொன்னார்: 'தேவனே, மகாதேவனே, இந்தப் பாவி தன் பாவத்தால் தான் அழிந்தான்.'

ஹதஃ கோ நு மஹத்ஸ்வீஶ ஜந்துர்வை க்ரு'தகில்பிஷஃ। க்ஷேமீ ஸ்யாத்கிமு விஶ்வேஶே க்ரு'தாகஸ்கோ ஜகத்குரௌ

ஈசா, பெரிய உயிர்களில் யார் பாவம் செய்தும் உயிர் வாழ முடியும்? உலகாசானைத் தவறாக நடத்தினால் என்ன ஆகும் என்று சொல்லவே வேண்டுமா, உலகநாதனே?

ய ஏவமவ்யாக்ரு'தஶக்த்யுதந்வதஃ பரஸ்ய ஸாக்ஷாத்பரமாத்மநோ ஹரேஃ। கிரித்ரமோக்ஷம் கதயேச்ச்ரு'ணோதி வா விமுச்யதே ஸம்ஸ்ரு'திபிஸ்ததாரிபிஃ

அளவிட முடியாத சக்தி கொண்ட பரமாத்மா ஹரியால் மலைநாதன் விடுதலை பெற்ற இந்தக் கதையை யார் சொன்னாலும், கேட்டாலும், அவர்கள் மட்டும் அல்ல, அவர்களது பகைவர்களும் பிறவி சுழற்சியில் இருந்து விடுபடுவார்கள்.

அதைகோநநவதிதமோऽத்யாயஃ ஶ்ரீஶுக உவாச। ஸரஸ்வத்யாஸ்தடே ராஜந்ந்ரு'ஷயஃ ஸத்ரமாஸத। விதர்கஃ ஸமபூத்தேஷாம் த்ரிஷ்வதீஶேஷு கோ மஹாந்

பின்னர், சரஸ்வதி நதிக்கரையில், அரசே, முனிவர்கள் யாகம் நடத்திக் கொண்டிருந்தார்கள்; அவர்களுக்குள், 'மூவரில் யார் பெரியவர்?' என்ற விவாதம் எழுந்தது.

தஸ்ய ஜிஜ்ஞாஸயா தே வை ப்ரு'கும் ப்ரஹ்மஸுதம் ந்ரு'ப। தஜ்ஜ்ஞப்த்யை ப்ரேஷயாமாஸுஃ ஸோऽப்யகாத்ப்ரஹ்மணஃ ஸபாம்

அதை அறிய விரும்பி, அரசே, அவர்கள் பிருகு எனும் பிரம்மாவின் மகனை உண்மை தெரிந்து கொள்ள அனுப்பினார்கள்; அவர் பிரம்மாவின் சபைக்கு சென்றார்.

ந தஸ்மை ப்ரஹ்வணம் ஸ்தோத்ரம் சக்ரே ஸத்த்வபரீக்ஷயா। தஸ்மை சுக்ரோத பகவாந்ப்ரஜ்வலந்ஸ்வேந தேஜஸா

அவர் அவரிடம் வணக்கம் செலுத்தவோ, புகழ்ச்சியும் பாடவோ செய்யவில்லை; அவரது இயல்பை அறியவே அப்படி செய்தார். அதனால், பகவான் தன் ஒளியால் எரிகின்றபடி கோபமடைந்தார்.

ஸ ஆத்மந்யுத்திதம்மந்யுமாத்மஜாயாத்மநா ப்ரபுஃ। அஶீஶமத்யதா வஹ்நிம் ஸ்வயோந்யா வாரிணாத்மபூஃ

ஆனால், அந்த ஆண்டவர் தன் உள்ளத்தில் எழுந்த கோபத்தை அடக்கினார்; தன் பிறப்பிடம் நீரால் நெருப்பை அடக்கும் படி, அவர் தன் மனதை கட்டுப்படுத்தினார்.

ததஃ கைலாஸமகமத்ஸ தம் தேவோ மஹேஶ்வரஃ। பரிரப்தும் ஸமாரேபே உத்தாய ப்ராதரம் முதா

பின்னர் அவர் கைலாயத்திற்கு சென்றார்; அங்கு தேவன் மகேசுவரன் மகிழ்ச்சியுடன் எழுந்து, தம்பியை அணைத்தார்.

நைச்சத்த்வமஸ்யுத்பதக இதி தேவஶ்சுகோப ஹ। ஶூலமுத்யம்ய தம் ஹந்துமாரேபே திக்மலோசநஃ

ஆனால் அவர் அந்த அணைப்பை ஏற்க விரும்பவில்லை; அவன் மரியாதை செய்யவில்லை என்று எண்ணி, கடும் கண்களுடன் கோபம் கொண்டு, தன் சூலம் எடுத்து அவனை அழிக்க முயன்றார்.

பதித்வா பாதயோர்தேவீ ஸாந்த்வயாமாஸ தம் கிரா। அதோ ஜகாம வைகுண்டம் யத்ர தேவோ ஜநார்தநஃ

அப்போது தேவியின் கால்களில் விழுந்து, அவர் இனிய வார்த்தைகளால் சமாதானம் செய்தார்; பின்னர் அவர் வைகுண்டத்திற்கு சென்றார், அங்கு ஜனார்த்தனன் உள்ளார்.

ஶயாநம் ஶ்ரிய உத்ஸங்கே பதா வக்ஷஸ்யதாடயத்। தத உத்தாய பகவாந்ஸஹ லக்ஷ்ம்யா ஸதாம் கதிஃ

அங்கு ஸ்ரீதேவியுடன் மார்பில் படுத்திருந்த பகவானை, அவர் காலால் மார்பில் அடித்தார்; உடனே பகவான், லக்ஷ்மியுடன் எழுந்தார்.

ஸ்வதல்பாதவருஹ்யாத நநாம ஶிரஸா முநிம்। ஆஹ தே ஸ்வாகதம் ப்ரஹ்மந்நிஷீதாத்ராஸநே க்ஷணம்। அஜாநதாமாகதாந்வஃ க்ஷந்துமர்ஹத நஃ ப்ரபோ

தன் படுக்கையிலிருந்து இறங்கி, அவர் முனிவருக்கு தலை வணங்கி, 'பிராமணனே, வரவேற்கின்றேன், சிறிது நேரம் அமருங்கள்; உங்கள் வருகை தெரியாமல் இருந்தோம், அதற்கு மன்னிக்க வேண்டும்' என்றார்.

புநீஹி ஸஹலோகம் மாம் லோகபாலாம்ஶ்ச மத்கதாந்। பாதோதகேந பவதஸ்தீர்தாநாம் தீர்தகாரிணா

புனிதமானவரே, நீர் குளித்த புனித நீரால், என்னையும், என்னை நம்பும் உலகத்தையும், உலகரட்சகர்களையும் தூய்மைப்படுத்துங்கள்; ஏனெனில் நீர் புனித இடங்களை உருவாக்குபவர்களில் தலைவன்.

அத்யாஹம் பகவம்ல்லக்ஷ்ம்யா ஆஸமேகாந்தபாஜநம்। வத்ஸ்யத்யுரஸி மே பூதிர்பவத்பாதஹதாம்ஹஸஃ

இன்று, என் இறைவனே, நான் லக்ஷ்மியின் முழு அருளைப் பெற்றவனாகி இருக்கிறேன்; உமது திருப்பாதங்கள் தொடுந்து பாவம் நீங்கிய செல்வம் என் மார்பில் நிலைபெறும்.

ஶ்ரீஶுக உவாச। ஏவம் ப்ருவாணே வைகுண்டே ப்ரு'குஸ்தந்மந்த்ரயா கிரா। நிர்வ்ரு'தஸ்தர்பிதஸ்தூஷ்ணீம் பக்த்யுத்கண்டோऽஶ்ருலோசநஃ

ஶுகர் சொன்னார்: வைகுண்டத்தில் ப்ருகு இப்படிச் சொன்னபோது, அவர் மென்மையான வார்த்தைகளால் மனம் நிறைந்தார், திருப்தியடைந்து அமைதியாகி, பக்தியில் ஆழ்ந்து கண்களில் கண்ணீர் மல்கினார்.

புநஶ்ச ஸத்ரமாவ்ரஜ்ய முநீநாம் ப்ரஹ்மவாதிநாம்। ஸ்வாநுபூதமஶேஷேண ராஜந்ப்ரு'குரவர்ணயத்

பின்னர், ராஜனே, ப்ருகு மீண்டும் அந்த பிரம்மவாதி முனிவர்களின் சபைக்கு வந்து, தானே அனுபவித்த அனைத்தையும் விரிவாக விவரித்தார்.

தந்நிஶம்யாத முநயோ விஸ்மிதா முக்தஸம்ஶயாஃ। பூயாம்ஸம் ஶ்ரத்ததுர்விஷ்ணும் யதஃ ஶாந்திர்யதோऽபயம்

அதை கேட்ட முனிவர்கள் ஆச்சரியமடைந்து, சந்தேகம் தீர்ந்து, அமைதி மற்றும் அச்சமில்லாத நிலை தரும் விஷ்ணுவில் மேலும் வலிமையான நம்பிக்கையுடன் நிலைத்தனர்.

தர்மஃ ஸாக்ஷாத்யதோ ஜ்ஞாநம் வைராக்யம் ச ததந்விதம்। ஐஶ்வர்யம் சாஷ்டதா யஸ்மாத்யஶஶ்சாத்மமலாபஹம்

அவரிடமிருந்து தர்மமும், அதனுடன் ஞானமும், வைராக்கியமும், எட்டுவகை ஆட்சி, புகழும், ஆன்மாவின் மாசை நீக்கும் பெருமையும் எழுகின்றன.

முநீநாம் ந்யஸ்ததண்டாநாம் ஶாந்தாநாம் ஸமசேதஸாம்। அகிஞ்சநாநாம் ஸாதூநாம் யமாஹுஃ பரமாம் கதிம்

தண்டை விட்டு அமைதியாக, சமமான மனதுடன், எதுவும் சொந்தமில்லாமல், நல்லொழுக்கத்துடன் வாழும் முனிவர்களுக்கு, அவரே உயர்ந்த குறிக்கோளாகக் கூறப்படுகிறார்.

ஸத்த்வம் யஸ்ய ப்ரியா மூர்திர்ப்ராஹ்மணாஸ்த்விஷ்டதேவதாஃ। பஜந்த்யநாஶிஷஃ ஶாந்தா யம் வா நிபுணபுத்தயஃ

அவரது பிரியமான உருவம் சத்த்வம்; பிராமணர்கள் அவருக்கே பிரதான தேவதைகள்; விருப்பமில்லாமல் அமைதியாக, ஞானத்துடன் இருப்பவர்கள் அவரை பலன் நாடாமல் வழிபடுகின்றனர்.

த்ரிவிதாக்ரு'தயஸ்தஸ்ய ராக்ஷஸா அஸுராஃ ஸுராஃ। குணிந்யா மாயயா ஸ்ரு'ஷ்டாஃ ஸத்த்வம் தத்தீர்தஸாதநம்

அவரது குணமுள்ள மாயையால், ராட்சசர், அசுரர், தேவர்கள் என்ற மூன்று வகையினரும் உருவாக்கப்பட்டனர்; அந்த பரமபதத்தை அடைய சத்த்வமே வழியாகும்.