ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே உத்தரார்தே வேதஸ்துதி நாம ஸப்தாஶீதிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, பரமஹம்சர்களுக்கான ஸ்ரீமத்பாகவத மகாபுராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் இரண்டாம் பகுதியிலுள்ள 'வேதங்கள் பாடும் ஸ்துதி' எனும் எண்பத்திஏழாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

ஶ்ரீராஜோவாச। தேவாஸுரமநுஷ்யேஸு யே பஜந்த்யஶிவம் ஶிவம்। ப்ராயஸ்தே தநிநோ போஜா ந து லக்ஷ்ம்யாஃ பதிம் ஹரிம்

அரசன் கேட்டான்: தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்களில், அசிவமானதை சிவமானதாக வழிபடுவோர் பெரும்பாலும் செல்வம் கொண்ட அரசர்களே; ஆனால் லட்சுமியின் நாதன் ஹரியை பக்தியுடன் வழிபடுவோர் அல்ல.

ஏதத்வேதிதுமிச்சாமஃ ஸந்தேஹோऽத்ர மஹாந்ஹி நஃ। விருத்தஶீலயோஃ ப்ரப்வோர்விருத்தா பஜதாம் கதிஃ

இதைக் குறித்து அறிய விரும்புகிறோம்; ஏனெனில் இதில் எங்களுக்கு பெரிய சந்தேகம் உள்ளது: எதிர்மறை இயல்புடைய இரு இறைவர்களை வழிபடுவோர் எப்படி எதிர்மாறான பலனை பெறுகிறார்கள்?

ஶ்ரீஶுக உவாச। ஶிவஃ ஶக்தியுதஃ ஶஶ்வத்த்ரிலிங்கோ குணஸம்வ்ரு'தஃ। வைகாரிகஸ்தைஜஸஶ்ச தாமஸஶ்சேத்யஹம் த்ரிதா

சுகர் சொன்னார்: சிவன் எப்போதும் சக்தியுடன் இணைந்தவர்; அவர் மூன்று வகை குணங்களால் சூழப்பட்டவர்—அவர் சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் ஆகிய மூன்று இயல்புகளும் கொண்டவர்; எனவே, நான் மூன்று வகையாக இருக்கிறேன்.

ததோ விகாரா அபவந்ஷோடஶாமீஷு கஞ்சந। உபதாவந்விபூதீநாம் ஸர்வாஸாமஶ்நுதே கதிம்

அவரிடமிருந்து பதினாறு விதமான மாற்றங்கள் தோன்றின. அனைத்து வடிவங்களையும் எடுத்துக்கொண்டு, எல்லா நிலைகளையும் அடைகிறார்.

ஹரிர்ஹி நிர்குணஃ ஸாக்ஷாத்புருஷஃ ப்ரக்ரு'தேஃ பரஃ। ஸ ஸர்வத்ரு'குபத்ர ஷ்டா தம் பஜந்நிர்குணோ பவேத்

ஆனால் ஹரி குணங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவர், நேரடியாக பரமபுருஷன், இயற்கையைத் தாண்டியவர்; அவர் எல்லாவற்றையும் காண்பவர், கண்காணிப்பவர்—அவரை வழிபடுவோர் குணங்களிலிருந்து விடுபடுவார்கள்.

நிவ்ரு'த்தேஷ்வஶ்வமேதேஷு ராஜா யுஷ்மத்பிதாமஹஃ। ஶ்ரு'ண்வந்பகவதோ தர்மாநப்ரு'ச்சதிதமச்யுதம்

அசுவமேத யாகங்கள் நிறுத்தப்பட்டபோது, உன் தாத்தா அரசன், பகவானின் தர்மங்களை கேட்டு, அச்சுதனிடம் இதை கேட்டார்.

ஸ ஆஹ பகவாம்ஸ்தஸ்மை ப்ரீதஃ ஶுஶ்ரூஷவே ப்ரபுஃ। ந்ரு'ணாம் நிஃஶ்ரேயஸார்தாய யோऽவதீர்ணோ யதோஃ குலே

அவரது பக்தியால் மகிழ்ந்த பகவான், யாதவர்கள் குலத்தில் அவதரித்தவர், மனிதர்களுக்கான உயர்ந்த நன்மைக்காக அவரிடம் பேசினார்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச। யஸ்யாஹமநுக்ரு'ஹ்ணாமி ஹரிஷ்யே தத்தநம் ஶநைஃ। ததோऽதநம் த்யஜந்த்யஸ்ய ஸ்வஜநா துஃகதுஃகிதம்

பகவான் சொன்னார்: நான் யார்மேல் அருள் பார்வை வைக்கிறேனோ, அவருடைய செல்வத்தை மெதுவாக எடுத்துக்கொள்வேன்; பின்னர், அவருடைய உறவினர்கள் அவரை விட்டு விலகிச் செல்வார்கள்; அவன் துன்பத்தில் மேலும் துன்பம் அனுபவிப்பான்.

ஸ யதா விததோத்யோகோ நிர்விண்ணஃ ஸ்யாத்தநேஹயா। மத்பரைஃ க்ரு'தமைத்ரஸ்ய கரிஷ்யே மதநுக்ரஹம்

அவன் முயற்சிகள் பலனளிக்காமல், செல்வ ஆசையில் விரக்தி அடைந்தபோது, என் பக்தர்களுடன் நட்பை வளர்க்கிறான்; அப்போது நான் அவனுக்கு என் அருளை அளிப்பேன்.

தத்ப்ரஹ்ம பரமம் ஸூக்ஷ்மம் சிந்மாத்ரம் ஸதநந்தகம்। விஜ்ஞாயாத்மதயா தீரஃ ஸம்ஸாராத்பரிமுச்யதே

அந்த பரம, நுண்ணிய, சுத்த அறிவே ஆன, சதா நிலைத்திருக்கும் அந்த பிரம்மத்தை, தான் தான் என்று அறிந்தால், ஞானி இந்த பிறவி பந்தத்திலிருந்து விடுபடுவான்.

அதோ மாம் ஸுதுராராத்யம் ஹித்வாந்யாந்பஜதே ஜநஃ। ததஸ்த ஆஶுதோஷேப்யோ லப்தராஜ்யஶ்ரியோத்ததாஃ। மத்தாஃ ப்ரமத்தா வரதாந்விஸ்மயந்த்யவஜாநதே

எனவே, என்னை வழிபட மிகவும் கடினம் என்று எண்ணி, மக்கள் வேறு தெய்வங்களை நாடுகிறார்கள்; அவர்கள் விரைவில் கிடைக்கும் ஆசீர்வாதம், அரசாட்சி, செல்வம் ஆகியவற்றால் மதித்து, பெருமை கொண்டு, மேலும் வரங்களை நாடி, என்னை அசட்டையாகப் பார்க்கிறார்கள்.

ஶ்ரீஶுக உவாச। ஶாபப்ரஸாதயோரீஶா ப்ரஹ்மவிஷ்ணுஶிவாதயஃ। ஸத்யஃ ஶாபப்ரஸாதோऽங்க ஶிவோ ப்ரஹ்மா ந சாச்யுதஃ

சுகர் சொன்னார்: சாபமும் அருளும் வழங்கும் தலைவர்கள்—பிரமா, விஷ்ணு, சிவன் மற்றும் பிறர்; இவர்களில், சிவன் உடனே சாபம் அல்லது வரம் தருவார்; பிரமா உடனே தரமாட்டார்; அச்சுதன் ஒருபோதும் உடனே தரமாட்டார்.

அத்ர சோதாஹரந்தீமமிதிஹாஸம் புராதநம்। வ்ரு'காஸுராய கிரிஶோ வரம் தத்த்வாப ஸங்கடம்

இதில், ஒரு பழைய கதையைச் சொல்கிறார்கள்: வ்ருகாஸுரனுக்கு வரம் அளித்ததால், கிறிசன் (சிவன்) துன்பத்தில் சிக்கினார்.

வ்ரு'கோ நாமாஸுரஃ புத்ரஃ ஶகுநேஃ பதி நாரதம்। த்ரு'ஷ்ட்வாஶுதோஷம் பப்ரச்ச தேவேஷு த்ரிஷு துர்மதிஃ

வ்ருகன் என்ற பெயர் கொண்ட அசுரன், சகுனியின் மகன்; ஒரு நாள் வழியில் நாரதரைப் பார்த்து, மூன்று தெய்வங்களில் யார் விரைவில் திருப்தி அடைவார் என்று கேள்வி கேட்டான்.

ஸ ஆஹ தேவம் கிரிஶமுபாதாவாஶு ஸித்த்யஸி। யோऽல்பாப்யாம் குணதோஷாப்யாமாஶு துஷ்யதி குப்யதி

அவர் விரைவாக கிரீசனை அடைந்து, "நீ வெற்றி பெறுவாய்; அவர் சிறிய நல்லொழுக்கத்தாலும் குற்றத்தாலும் உடனே மகிழ்வார் அல்லது கோபமடைவார்" என்று சொன்னார்.

தஶாஸ்யபாணயோஸ்துஷ்டஃ ஸ்துவதோர்வந்திநோரிவ। ஐஶ்வர்யமதுலம் தத்த்வா தத ஆப ஸுஸங்கடம்

இராவணனும் பாணனும் அவரை பாடி மகிழ்வித்தபோது, அவர் அவர்களுக்கு ஒப்பற்ற வல்லமை வழங்கினார்; ஆனால் பின்னர் அவர்கள் பெரும் துயருக்கு ஆளானார்கள்.

இத்யாதிஷ்டஸ்தமஸுர உபாதாவத்ஸ்வகாத்ரதஃ। கேதார ஆத்மக்ரவ்யேண ஜுஹ்வாநோ க்நிமுகம் ஹரம்

இவ்வாறு அறிவுறுத்தப்பட்ட அசுரன், தன் உடலிலிருந்து தன் மாம்சத்தை எடுத்து, ஹரனாகிய அக்கினி வாயில் அர்ப்பணித்து விரைந்து சென்றான்.

தேவோபலப்திமப்ராப்ய நிர்வேதாத்ஸப்தமேऽஹநி। ஶிரோऽவ்ரு'ஶ்சத்ஸுதிதிநா தத்தீர்தக்லிந்நமூர்தஜம்

ஏழாவது நாளில், தேவனை அடைய முடியாமல் ஏமாற்றத்தால், கூரிய ஆயுதத்தால் தன் தலையை வெட்டினான்; அந்தத் திருத்தலத்தில் அவன் முடி நனைந்திருந்தது.

ததா மஹாகாருணிகோ ஸ தூர்ஜடிர்யதா வயம் சாக்நிரிவோத்திதோऽநலாத்। நிக்ரு'ஹ்ய தோர்ப்யாம் புஜயோர்ந்யவாரயத்தத்ஸ்பர்ஶநாத்பூய உபஸ்க்ரு'தாக்ரு'திஃ

அப்பொழுது, பேரகருணையுள்ள தூர்ஜடி, நாம்போல், தீயிலிருந்து எழும் அக்கினிபோல் தோன்றி, அவனைத் தன் கரங்களால் தடுத்து, அவன் தொடாமல் பார்த்து, அவனது உருவத்தை மேலும் அழகாக மாற்றினார்.

தமாஹ சாங்காலமலம் வ்ரு'ணீஷ்வ மே யதாபிகாமம் விதராமி தே வரம்। ப்ரீயேய தோயேந ந்ரு'ணாம் ப்ரபத்யதாமஹோ த்வயாத்மா ப்ரு'ஶமர்த்யதே வ்ரு'தா

அவர், "ஆங்காலா, போதும்! உனக்கு விருப்பமான வரத்தை என்னிடமிருந்து தேர்ந்தெடு; நான் உனக்கு தருகிறேன். எனக்கு சரணடைந்தவர்கள் தண்ணீர் கொடுத்தாலும் மகிழ்வேன்; ஆனால் நீ உன்னை மிகையாகவும் வீணாகவும் வருத்திக்கொண்டாய்" என்று கூறினார்.

தேவம் ஸ வவ்ரே பாபீயாந்வரம் பூதபயாவஹம்। யஸ்ய யஸ்ய கரம் ஶீர்ஷ்ணி தாஸ்யே ஸ ம்ரியதாமிதி

அந்த பாவி, உயிர்களுக்கு பயத்தை உண்டாக்கும் வகையில், "நான் யாரது தலையில் என் கையை வைத்தாலும், அவர் இறக்கட்டும்" என்ற வரத்தை தேவனிடம் கேட்டான்.

தச்ச்ருத்வா பகவாந்ருத்ரோ துர்மநா இவ பாரத। ௐ இதி ப்ரஹஸம்ஸ்தஸ்மை ததேऽஹேரம்ரு'தம் யதா

இதைக் கேட்ட பகவான் ருத்ரன், மனதில் விருப்பமில்லாவிட்டும், "ஓம்" என்று சிரித்தபடி அந்த வரத்தை வழங்கினார்; அது பாம்புக்கு அமிர்தம் கொடுப்பதைப் போலவே.

ஸ தத்வரபரீக்ஷார்தம் ஶம்போர்மூர்த்நி கிலாஸுரஃ। ஸ்வஹஸ்தம் தாதுமாரேபே ஸோऽபிப்யத்ஸ்வக்ரு'தாச்சிவஃ

பின்னர், அந்த அசுரன், தன் வரத்தைச் சோதிக்க, சம்புவின் தலையில் தன் கையை வைக்க முயன்றான்; ஆனால் சிவன், தன் செயலைக் கண்டு பயந்து விலகினார்.

தேநோபஸ்ரு'ஷ்டஃ ஸந்த்ரஸ்தஃ பராதாவந்ஸவேபதுஃ। யாவதந்தம் திவோ பூமேஃ கஷ்டாநாமுதகாதுதக்

அவன் துரத்த, சிவன் அச்சத்தால் நடுங்கி, விண்ணும் மண்ணும் எல்லையிலும், திசைகளின் எல்லை வரை, நீரில் கூட ஓடினார்.

அஜாநந்தஃ ப்ரதிவிதிம் தூஷ்ணீமாஸந்ஸுரேஶ்வராஃ। ததோ வைகுண்டமகமத்பாஸ்வரம் தமஸஃ பரம்

தேவர்களின் தலைவர்கள், என்ன செய்வது என்று அறியாமல் அமைதியாக இருந்தார்கள்; பின்னர் அவன், இருளைத் தாண்டி பிரகாசிக்கும் வைகுண்டத்திற்குச் சென்றான்.

யத்ர நாராயணஃ ஸாக்ஷாந்ந்யாஸிநாம் பரமோ கதிஃ। ஶாந்தாநாம் ந்யஸ்ததண்டாநாம் யதோ நாவர்ததே கதஃ

அங்கு, துறவிகளின் உன்னத இலக்காகவும், மனம் அமைதியானவர்கள் தண்டை விட்டு அடையும் இடமாகவும், போனவர்கள் திரும்பாத இடமாகவும், நாராயணன் நேரில் இருக்கிறார்.

தம் ததா வ்யஸநம் த்ரு'ஷ்ட்வா பகவாந்வ்ரு'ஜிநார்தநஃ। தூராத்ப்ரத்யுதியாத்பூத்வா படுகோ யோகமாயயா

அவனை இப்படிப் பாடுபட்டவனாகக் கண்ட வஞ்சனைக்கெதிரியான பகவான், தன் யோகமாயையால் ஒரு இளம் பிரம்மச்சாரி வடிவம் எடுத்து, தொலைவில் இருந்து அருகில் வந்தார்.

மேகலாஜிநதண்டாக்ஷைஸ்தேஜஸாக்நிரிவ ஜ்வலந்। அபிவாதயாமாஸ ச தம் குஶபாணிர்விநீதவத்

அவர் இடுப்பில் கட்டும் கயிறும், மான் தோலும், தண்டும் தரித்து, தீயைப் போல ஒளிவீசினார்; குசகிரையை கையில் பிடித்து, பணிவுடன் அவனை வணங்கினார்.