ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஸ யதஜயா த்வஜாமநுஶயீத குணாம்ஶ்ச ஜுஷந் பஜதி ஸரூபதாம் ததநு ம்ரு'த்யுமபேதபகஃ । த்வமுத ஜஹாஸி தாமஹிரிவ த்வசமாத்தபகோ மஹஸி மஹீயஸேऽஷ்டகுணிதேऽபரிமேயபகஃ

பிறவியில்லாத உன்னுடன் சேர்ந்து, உயிர் பண்புகளை ஏற்கும்போது, அது உன்னோடு ஒத்த தன்மை அடைகிறது; பிறகு, மரணத்தைத் தாண்டி விடும். நீயும் அந்த உருவத்தை, பாம்பு தன் தோலை விட்டுவிடும் போல், விட்டு, உன் அளவிட முடியாத, எட்டுமடங்கு பெரும் மகிமையில் நிலைநிற்கிறாய்.

யதி ந ஸமுத்தரந்தி யதயோ ஹ்ரு'தி காமஜடா துரதிகமோऽஸதாம் ஹ்ரு'தி கதோऽஸ்ம்ரு'தகண்டமணிஃ । அஸுத்ரு'பயோகிநாமுபயதோऽப்யஸுகம் பகவந்ந் அநபகதாந்தகாதநதிரூடபதாத்‌பவதஃ

துறவிகள் தங்கள் மனதில் உள்ள ஆசை முடிகளை அகற்றவில்லை என்றால், நீ, தகுதியில்லாதவர்களுக்கு எட்ட முடியாதவனாக, உள்ளத்தில் மறைந்திருப்பாய்; அது, கழுத்தில் மறந்துபோன மாணிக்கம் போல். ஆன்மாவில் திருப்தி அடையாதவர்களுக்கு, இருபுறமும் துயரம் தான், ஏனெனில், மரணமற்ற உன் நிலையை அடையாமல், உறுதியாக நிலைநிற்க முடியவில்லை.

த்வதவகமீ ந வேத்தி பவதுத்தஶுபாஶுபயோஃ குணவிகுணாந்வயாம்ஸ்தர்ஹி தேஹப்ரு'தாம் ச கிரஃ । அநுயுகமந்வஹம் ஸகுண கீதபரம்பரயா ஶ்ரவணப்ரு'தோ யதஸ்த்வமபவர்ககதிர்மநுஜைஃ

உன்னை அறியாதவன், உன்னிலிருந்து எழும் நன்மை, தீமை, பண்புகள், குறைகள், உயிர்கள் பேசும் சொற்கள் ஆகியவற்றை புரிந்துகொள்ள முடியாது. ஆனாலும், ஒவ்வொரு யுகத்திலும், பண்புகளுடன் கூடிய பரமனே, நீ தொடர்ச்சியாக பாடப்படுகிறாய்; உன்னைப் பற்றிச் செவிமடுக்கிறவர்கள், மனிதர்களால் முக்தி நோக்கி அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

த்யுபதய ஏவ தே ந யயுரந்தமநந்ததயா த்வமபி யதந்தராண்டநிசயா நநு ஸாவரணாஃ । க இவ ரஜாம்ஸி வாந்தி வயஸா ஸஹ யத் ஶ்ருதயஃ த்வயி ஹி பலந்த்யதந்நிரஸநேந பவந்நிதநாஃ

வானவர்களின் தலைவர்கள் கூட, முடிவில்லாத உன் எல்லையை அடைய முடியவில்லை; உன்னை இடையில் உள்ள அந்த சாவர்ண உலகங்கள் கூட முடியவில்லை. விண்ணில் தூசுகள் காற்றோடு பறப்பதைப் போலவே, வேதங்களும் காலத்தோடு போய்விடுகின்றன; ஆனால், அவை உன்னில் பயனடைகின்றன, பொய்யை விட்டு நீக்கி, உன்னில் முடிவடைகின்றன.

ஶ்ரீபகவாநுவாச - ( அநுஷ்டுப் ) இத்யேதத்‌ப்ரஹ்மணஃ புத்ரா ஆஶ்ருத்யாத்மாநுஶாஸநம் । ஸநந்தநமதாநர்சுஃ ஸித்தா ஜ்ஞாத்வாऽऽத்மநோ கதிம்

பெருமான் சொன்னார்: இவ்வாறு பிரம்மாவின் உபதேசத்தை கேட்டபின், அவரது மகன்கள், சித்தர்கள், ஆத்மாவின் பாதையை அறிந்து, சனந்தனரை மரியாதையுடன் வணங்கினார்கள்.

இத்யஶேஷஸமாம்நாய புராணோபநிஷத்ரஸஃ । ஸமுத்த்ரு'தஃ பூர்வஜாதைஃ வ்யோமயாநைர்மஹாத்மபிஃ

இவ்வாறு, எல்லா வேதங்களும், புராணங்களும், உபநிடதுகளும் உள்ள சாரம், விண்ணில் பயணித்த முன்னோர் மகான்கள் மூலம் எடுத்துக்காட்டப்பட்டது.

த்வம் சைதத்‌ப்ரஹ்மதாயாத ஶ்ரத்தயாऽऽத்மாநுஶாஸநம் । தாரயம்ஶ்சர காம் காமம் காமாநாம் பர்ஜநம் ந்ரு'ணாம்

பிரம்மாவின் வாரிசே, இந்த ஆத்ம உபதேசத்தை நம்பிக்கையுடன் ஏற்று, இந்த பூமியில் விருப்பப்படி வாழ்ந்து, மனிதர்களின் ஆசைகளை அழிக்க வேண்டும்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - ஏவம் ஸ ரு'ஷிணாऽऽதிஷ்டம் க்ரு'ஹீத்வா ஶ்ரத்தயாத்மவாந் । பூர்ணஃ ஶ்ருததரோ ராஜந் ஆஹ வீரவ்ரதோ முநிஃ

ஸ்ரீ சுகர் சொன்னார்: இப்படிக் குருவின் உபதேசத்தை நம்பிக்கையுடன் ஏற்று, தன்னை அடக்கிக் கொண்ட, பூரண ஞானமும், ஞாபகமும் கொண்ட வீரவரத முனிவர் பேசினார்.

ஶ்ரீநாரத உவாச - நமஸ்தஸ்மை பகவதே க்ரு'ஷ்ணாயாமலகீர்தயே । யோ தத்தே ஸர்வபூதாநாம் அபவாயோஶதீஃ கலாஃ

ஸ்ரீ நாரதர் சொன்னார்: எல்லா உயிர்களின் தோற்றம், அழிவு ஆகிய சக்திகளை உடைய, களங்கமற்ற புகழ் பெற்ற கிருஷ்ண பகவானுக்கு வணக்கம்.

இத்யாத்யம்ரு'ஷிமாநம்ய தச்சிஷ்யாம்ஶ்ச மஹாத்மநஃ । ததோऽகாத் ஆஶ்ரமம் ஸாக்ஷாத் பிதுர்த்வைபாயநஸ்ய மே

இவ்வாறு, அந்த பழமையான முனிவருக்கும், அவருடைய மாணாக்கர்களுக்கும் வணங்கி, பிறகு என் தந்தை த்வைபாயனரின் ஆசிரமத்திற்கு சென்றேன்.

ஸபாஜிதோ பகவதா க்ரு'தாஸநபரிக்ரஹஃ । தஸ்மை தத் வர்ணயாமாஸ நாராயணமுகாச்ச்ருதம்

பெருமான் அவரால் மரியாதை பெற்றவுடன், ஆசனத்தில் அமர்ந்தார். பிறகு, நாராயணன் வாயிலிருந்து கேட்டதை அவருக்குச் சொன்னார்.

இத்யேதத் வர்ணிதம் ராஜந் யந்நஃ ப்ரஶ்நஃ க்ரு'தஸ்த்வயா । யதா ப்ரஹ்மண்யநிர்தேஶ்யே நீரு'குணேऽபி மநஶ்சரேத்

இப்படியாக, அரசே, நீ கேட்டதை விளக்கியுள்ளேன்—எப்படி விவரிக்க முடியாத, குணங்கள் இல்லாத பரம்பொருளில் மனம் நிலைபெற முடியும் என்பதை.

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே உத்தரார்தே வேதஸ்துதி நாம ஸப்தாஶீதிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, பரமஹம்சர்களுக்கான ஸ்ரீமத்பாகவத மகாபுராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் இரண்டாம் பகுதியிலுள்ள 'வேதங்கள் பாடும் ஸ்துதி' எனும் எண்பத்திஏழாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

ஶ்ரீராஜோவாச। தேவாஸுரமநுஷ்யேஸு யே பஜந்த்யஶிவம் ஶிவம்। ப்ராயஸ்தே தநிநோ போஜா ந து லக்ஷ்ம்யாஃ பதிம் ஹரிம்

அரசன் கேட்டான்: தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்களில், அசிவமானதை சிவமானதாக வழிபடுவோர் பெரும்பாலும் செல்வம் கொண்ட அரசர்களே; ஆனால் லட்சுமியின் நாதன் ஹரியை பக்தியுடன் வழிபடுவோர் அல்ல.

ஏதத்வேதிதுமிச்சாமஃ ஸந்தேஹோऽத்ர மஹாந்ஹி நஃ। விருத்தஶீலயோஃ ப்ரப்வோர்விருத்தா பஜதாம் கதிஃ

இதைக் குறித்து அறிய விரும்புகிறோம்; ஏனெனில் இதில் எங்களுக்கு பெரிய சந்தேகம் உள்ளது: எதிர்மறை இயல்புடைய இரு இறைவர்களை வழிபடுவோர் எப்படி எதிர்மாறான பலனை பெறுகிறார்கள்?

ஶ்ரீஶுக உவாச। ஶிவஃ ஶக்தியுதஃ ஶஶ்வத்த்ரிலிங்கோ குணஸம்வ்ரு'தஃ। வைகாரிகஸ்தைஜஸஶ்ச தாமஸஶ்சேத்யஹம் த்ரிதா

சுகர் சொன்னார்: சிவன் எப்போதும் சக்தியுடன் இணைந்தவர்; அவர் மூன்று வகை குணங்களால் சூழப்பட்டவர்—அவர் சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் ஆகிய மூன்று இயல்புகளும் கொண்டவர்; எனவே, நான் மூன்று வகையாக இருக்கிறேன்.

ததோ விகாரா அபவந்ஷோடஶாமீஷு கஞ்சந। உபதாவந்விபூதீநாம் ஸர்வாஸாமஶ்நுதே கதிம்

அவரிடமிருந்து பதினாறு விதமான மாற்றங்கள் தோன்றின. அனைத்து வடிவங்களையும் எடுத்துக்கொண்டு, எல்லா நிலைகளையும் அடைகிறார்.

ஹரிர்ஹி நிர்குணஃ ஸாக்ஷாத்புருஷஃ ப்ரக்ரு'தேஃ பரஃ। ஸ ஸர்வத்ரு'குபத்ர ஷ்டா தம் பஜந்நிர்குணோ பவேத்

ஆனால் ஹரி குணங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவர், நேரடியாக பரமபுருஷன், இயற்கையைத் தாண்டியவர்; அவர் எல்லாவற்றையும் காண்பவர், கண்காணிப்பவர்—அவரை வழிபடுவோர் குணங்களிலிருந்து விடுபடுவார்கள்.

நிவ்ரு'த்தேஷ்வஶ்வமேதேஷு ராஜா யுஷ்மத்பிதாமஹஃ। ஶ்ரு'ண்வந்பகவதோ தர்மாநப்ரு'ச்சதிதமச்யுதம்

அசுவமேத யாகங்கள் நிறுத்தப்பட்டபோது, உன் தாத்தா அரசன், பகவானின் தர்மங்களை கேட்டு, அச்சுதனிடம் இதை கேட்டார்.

ஸ ஆஹ பகவாம்ஸ்தஸ்மை ப்ரீதஃ ஶுஶ்ரூஷவே ப்ரபுஃ। ந்ரு'ணாம் நிஃஶ்ரேயஸார்தாய யோऽவதீர்ணோ யதோஃ குலே

அவரது பக்தியால் மகிழ்ந்த பகவான், யாதவர்கள் குலத்தில் அவதரித்தவர், மனிதர்களுக்கான உயர்ந்த நன்மைக்காக அவரிடம் பேசினார்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச। யஸ்யாஹமநுக்ரு'ஹ்ணாமி ஹரிஷ்யே தத்தநம் ஶநைஃ। ததோऽதநம் த்யஜந்த்யஸ்ய ஸ்வஜநா துஃகதுஃகிதம்

பகவான் சொன்னார்: நான் யார்மேல் அருள் பார்வை வைக்கிறேனோ, அவருடைய செல்வத்தை மெதுவாக எடுத்துக்கொள்வேன்; பின்னர், அவருடைய உறவினர்கள் அவரை விட்டு விலகிச் செல்வார்கள்; அவன் துன்பத்தில் மேலும் துன்பம் அனுபவிப்பான்.

ஸ யதா விததோத்யோகோ நிர்விண்ணஃ ஸ்யாத்தநேஹயா। மத்பரைஃ க்ரு'தமைத்ரஸ்ய கரிஷ்யே மதநுக்ரஹம்

அவன் முயற்சிகள் பலனளிக்காமல், செல்வ ஆசையில் விரக்தி அடைந்தபோது, என் பக்தர்களுடன் நட்பை வளர்க்கிறான்; அப்போது நான் அவனுக்கு என் அருளை அளிப்பேன்.

தத்ப்ரஹ்ம பரமம் ஸூக்ஷ்மம் சிந்மாத்ரம் ஸதநந்தகம்। விஜ்ஞாயாத்மதயா தீரஃ ஸம்ஸாராத்பரிமுச்யதே

அந்த பரம, நுண்ணிய, சுத்த அறிவே ஆன, சதா நிலைத்திருக்கும் அந்த பிரம்மத்தை, தான் தான் என்று அறிந்தால், ஞானி இந்த பிறவி பந்தத்திலிருந்து விடுபடுவான்.

அதோ மாம் ஸுதுராராத்யம் ஹித்வாந்யாந்பஜதே ஜநஃ। ததஸ்த ஆஶுதோஷேப்யோ லப்தராஜ்யஶ்ரியோத்ததாஃ। மத்தாஃ ப்ரமத்தா வரதாந்விஸ்மயந்த்யவஜாநதே

எனவே, என்னை வழிபட மிகவும் கடினம் என்று எண்ணி, மக்கள் வேறு தெய்வங்களை நாடுகிறார்கள்; அவர்கள் விரைவில் கிடைக்கும் ஆசீர்வாதம், அரசாட்சி, செல்வம் ஆகியவற்றால் மதித்து, பெருமை கொண்டு, மேலும் வரங்களை நாடி, என்னை அசட்டையாகப் பார்க்கிறார்கள்.

ஶ்ரீஶுக உவாச। ஶாபப்ரஸாதயோரீஶா ப்ரஹ்மவிஷ்ணுஶிவாதயஃ। ஸத்யஃ ஶாபப்ரஸாதோऽங்க ஶிவோ ப்ரஹ்மா ந சாச்யுதஃ

சுகர் சொன்னார்: சாபமும் அருளும் வழங்கும் தலைவர்கள்—பிரமா, விஷ்ணு, சிவன் மற்றும் பிறர்; இவர்களில், சிவன் உடனே சாபம் அல்லது வரம் தருவார்; பிரமா உடனே தரமாட்டார்; அச்சுதன் ஒருபோதும் உடனே தரமாட்டார்.

அத்ர சோதாஹரந்தீமமிதிஹாஸம் புராதநம்। வ்ரு'காஸுராய கிரிஶோ வரம் தத்த்வாப ஸங்கடம்

இதில், ஒரு பழைய கதையைச் சொல்கிறார்கள்: வ்ருகாஸுரனுக்கு வரம் அளித்ததால், கிறிசன் (சிவன்) துன்பத்தில் சிக்கினார்.

வ்ரு'கோ நாமாஸுரஃ புத்ரஃ ஶகுநேஃ பதி நாரதம்। த்ரு'ஷ்ட்வாஶுதோஷம் பப்ரச்ச தேவேஷு த்ரிஷு துர்மதிஃ

வ்ருகன் என்ற பெயர் கொண்ட அசுரன், சகுனியின் மகன்; ஒரு நாள் வழியில் நாரதரைப் பார்த்து, மூன்று தெய்வங்களில் யார் விரைவில் திருப்தி அடைவார் என்று கேள்வி கேட்டான்.

ஸ ஆஹ தேவம் கிரிஶமுபாதாவாஶு ஸித்த்யஸி। யோऽல்பாப்யாம் குணதோஷாப்யாமாஶு துஷ்யதி குப்யதி

அவர் விரைவாக கிரீசனை அடைந்து, "நீ வெற்றி பெறுவாய்; அவர் சிறிய நல்லொழுக்கத்தாலும் குற்றத்தாலும் உடனே மகிழ்வார் அல்லது கோபமடைவார்" என்று சொன்னார்.