ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

தஸ்மை ஹ்யவோசத்‌பகவாந் ரு'ஷீணாம் ஶ்ர்ரு'ணதாமிதம் । யோ ப்ரஹ்மவாதஃ பூர்வேஷாம் ஜநலோகநிவாஸிநாம்

அப்போது, முனிவர்கள் கேட்கும் போது, பகவான், ஜநலோகத்தில் பழையவர்கள் பேணிய பிரம்ம வாதத்தை அவருக்குச் சொன்னார்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச - ஸ்வாயம்புவ ப்ரஹ்மஸத்ரம் ஜநலோகேऽபவத் புரா । தத்ரஸ்தாநாம் மாநஸாநாம் முநீநாம் ஊர்த்வரேதஸாம்

பகவான் சொன்னார்: ஒருகாலத்தில், ஜநலோகத்தில், ஸ்வாயம்புவர்களால் பிரம்மயாகம் நடந்தது; அங்கு மனதில் பிறந்த முனிவர்கள், பிரம்மச்சரியத்தில் நிலைத்திருந்தார்கள்.

ஶ்வேதத்வீபம் கதவதி த்வயி த்ரஷ்டும் ததீஶ்வரம் । ப்ரஹ்மவாதஃ ஸுஸம்வ்ரு'த்தஃ ஶ்ருதயோ யத்ர ஶேரதே । தத்ர ஹாயமபூத்ப்ரஶ்நஸ்த்வம் மாம் யமநுப்ரு'ச்சஸி

நீ, அந்தச் சுவேதத்வீபத்திற்கு அங்குள்ள இறைவனைப் பார்க்கச் சென்றபோது, அங்கு வேதங்கள் ஓய்ந்திருக்கும் இடத்தில், பிரம்மவாதம் விரிவாக விவாதிக்கப்பட்டது; அங்கேயே நீ இப்போது என்னிடம் கேட்கும் இந்தக் கேள்வி எழுந்தது.

துல்யஶ்ருததபஃஶீலாஃ துல்யஸ்வீயாரிமத்யமாஃ । அபி சக்ருஃ ப்ரவசநம் ஏகம் ஶுஶ்ரூஷவோऽபரே

அவர்கள் எல்லோரும் கல்வி, தவம், நடத்தை ஆகியவற்றில் சமமானவர்கள்; சொத்துகள், பகைவர்கள், நண்பர்கள் ஆகியவற்றிலும் ஒரே மாதிரி; சிலர் உபதேசம் செய்தார்கள், மற்றவர்கள் ஆர்வமுடன் கேட்டார்கள்.

ஶ்ரீஸநந்தந உவாச - ஸ்வஸ்ரு'ஷ்டமிதமாபீய ஶயாநம் ஸஹ ஶக்திபிஃ । ததந்தே போதயாம் சக்ருஃ தல்லிங்கைஃ ஶ்ருதயஃ பரம்

ஸ்ரீ சனந்தனர் கூறினார்: தன் படைப்பை முழுமையாக உள்வாங்கி, சக்திகளுடன் சேர்ந்து அவர் ஓய்வெடுத்தார். பின்னர், அந்த ஓய்வின் முடிவில், வேதங்கள் அவரை தங்களுடைய அடையாளங்களால் விழிப்பித்தன.

யதா ஶயாநம் ஸம்ராஜம் வந்திநஸ்தத்பராக்ரமைஃ । ப்ரத்யூஷேऽபேத்ய ஸுஶ்லோகைஃ போதயந்த்யநுஜீவிநஃ

எப்படி ஒரு அரசனை, பாடகர்கள் காலை நேரத்தில் வந்து அவனது வீரத்தைப் புகழ்ந்து விழிப்பிக்கிறார்களோ, அதுபோல் அவரைச் சுற்றியுள்ளவர்கள் உயர்ந்த பாடல்களால் அவரை விழிப்பித்தார்கள்.

இதி தவ ஸூரயஸ்த்ர்யதிபதேऽகிலலோகமல க்ஷபணகதாம்ரு'தாப்திமவகாஹ்ய தபாம்ஸி ஜஹுஃ । கிமுத புநஃ ஸ்வதாமவிதுதாஶயகாலகுணாஃ பரம பஜந்தி யே பதமஜஸ்ரஸுகாநுபவம்

த்ரு'தய இவ ஶ்வஸந்த்யஸுப்ரு'தோ யதி தேऽநுவிதா மஹதஹமாதயோऽண்டமஸ்ரு'ஜந் யதநுக்ரஹதஃ புருஷவிதோऽந்வயோऽத்ர சரமோऽந்நமயாதிஷு யஃ ஸதஸதஃ பரம் த்வமத யதேஷ்வவஶேஷம்ரு'தம்

உடலை உயிரோட்டம் கொண்டுவந்தாலும், அது உன் கட்டளையைப் பின்பற்றும். அதுபோல், பெரிய பஞ்சபூதங்கள், அக்கினியிலிருந்து தொடங்கி, உன் அருளால் பிரபஞ்ச முட்டையை உருவாக்கின. உணவு முதலான உயிரினங்களின் வரிசை உன் வெளிப்பாடாகும். ஆனாலும், நீ உண்மை, பொய் இரண்டிற்கும் அப்பாற்பட்டவன்; எது மீதமோ, அது உன் அமரத்துவம்.

உதரமுபாஸதே ய ரு'ஷிவர்த்மஸு கூர்பத்ரு'ஶஃ பரிஸரபத்ததிம் ஹ்ரு'தயமாருணயோ தஹரம் । தத உதகாதநந்த தவ தாம ஶிரஃ பரமம் புநரிஹ யத்ஸமேத்ய ந பதந்தி க்ரு'தாந்தமுகே

குறைவான பார்வையுள்ளவர்கள், முனிவர்களின் கீழ் வழியில், இதயத்தை வழியாகக் கொண்டு, உள்ளிருக்கும் சிறு இடத்தைத் தியானிக்கிறார்கள். அங்கிருந்து, முடிவில், அனந்தா, உன் பரமபதம் தலைக்கு மேலாக எழுகிறது. அதை அடைந்தவர்கள், மீண்டும் மரணத்தின் வாயிலில் விழுவதில்லை.

ஸ்வக்ரு'தவிசித்ரயோநிஷு விஶந்நிவ ஹேதுதயா தரதமதஶ்சகாஸ்ஸ்யநலவத் ஸ்வக்ரு'தாநுக்ரு'திஃ । அத விததாஸ்வமூஷ்வவிததாம் தவ தாம ஸமம் விரஜதியோऽநுயந்த்யபிவிபண்யவ ஏகரஸம்

விதவிதமான பிறப்புகளில் காரணமாக நுழைந்து, நீ, தீயைப் போல, செய்கைகளுக்கேற்ப பல வடிவங்களில் பிரகாசிக்கிறாய். ஆனால், பொய்யான அடையாளங்களை விட்டுவிட்டவர்களிடம், உன் பரம்பதம் எல்லோருக்கும் சமமாகத் தெரிகிறது; தூய மனமுள்ளவர்கள், பல்வேறு வேறுபாடுகளை விட்டு, ஒரே சுவையாக உன்னைத் தொடர்கிறார்கள்.

ஸ்வக்ரு'தபுரேஷ்வமீஷ்வபஹிரந்தரஸம்வரணம் தவ புருஷம் வதந்த்யகிலஶக்தித்ரு'தோம்ऽஶக்ரு'தம் । இதி ந்ரு'கதிம் விவிச்ய கவயோ நிகமாவபநம் பவத உபாஸதேऽங்‌க்ரிமபவம்புவி விஶ்வஸிதாஃ

உன் உருவாக்கமான இந்த உடல்களில், உள்ளும் புறமும், சகல சக்திகளும் கொண்டவராக நீயே இருக்கிறாய் என்று கூறப்படுகிறது. மனிதர்களின் பாதை மற்றும் வேதங்களின் முடிவை ஆராய்ந்த ஞானிகள், பூமியில் உன் திருவடிகளை நம்பிக்கையுடன் வழிபடுகிறார்கள்.

துரவகமாத்மதத்த்வநிகமாய தவாத்ததநோஃ சரிதமஹாம்ரு'தாப்திபரிவர்தபரிஶ்ரமணாஃ । ந பரிலஷந்தி கேசிதபவர்கமபீஶ்வர தே சரணஸரோஜஹம்ஸகுலஸங்கவிஸ்ரு'ஷ்டக்ரு'ஹாஃ

உண்மைத் தன்மையை அறிய விரும்பி, உன் புனிதப் பணிகளின் அமுதக் கடலில் பாடுபடும் சிலர், ஆண்டவரே, விடுதலைக்கே கூட ஆசைப்படவில்லை. வீடுகளை விட்டு விட்டு, உன் திருவடிகளில் அன்னபோலியாருடன் சேர்ந்து, வேறு எதையும் விரும்புவதில்லை.

த்வதநுபதம் குலாயமிதமாத்மஸுஹ்ரு'த்ப்ரியவத் சரதி ததோந்முகே த்வயி ஹிதே ப்ரிய ஆத்மநி ச । ந பத ரமந்த்யஹோ அஸதுபாஸநயாத்மஹநோ யதநுஶயா ப்ரமந்த்யுருபயே குஶரீரப்ரு'தஃ

நிப்ரு'தமருந்மநோऽக்ஷத்ரு'டயோகயுஜோ ஹ்ரு'தி யத் முநய உபாஸதே ததரயோऽபி யயுஃ ஸ்மரணாத் । ஸ்த்ரிய உரகேந்த்ரபோகபுஜதண்டவிஷக்ததியோ வயமபி தே ஸமாஃ ஸமத்ரு'ஶோऽங்‌க்ரிஸரோஜஸுதாஃ

மூச்சும், மனமும், அறிவும் கட்டுப்படுத்தி, உறுதியான யோகத்தில் ஈடுபட்டு, உன் திருவடிகளை இதயத்தில் தியானிக்கும் முனிவர்கள், அவர்களது எதிரிகளும் நினைவால் உன்னை அடைகிறார்கள். பாம்பரசனின் அணைப்பில் மனம் ஈர்க்கப்பட்ட பெண்கள், நாங்களும் உன் திருவடிகளின் அமுதத்தை அனுபவித்து, சமமானவர்களாக இருக்கிறோம்.

க இஹ நு வேத பதாவரஜந்மலயோऽக்ரஸரம் யத உதகாத்ரு'ஷிர்யமநு தேவகணா உபயே । தர்ஹி ந ஸந்ந சாஸதுபயம் ந ச காலஜவஃ கிமபி ந தத்ர ஶாஸ்த்ரமவக்ரு'ஷ்ய ஶயீத யதா

இங்கே யார் உண்மையில் ஆரம்பம், முடிவு, அல்லது பாதையை அறிவார்கள்? யாரிலிருந்து முனிவர் தோன்றினார், அவரைத் தொடர்ந்து தேவர்கள் வந்தார்கள். ஆகவே, அவர் இருப்பதும் அல்ல, இல்லாததும் அல்ல, இரண்டுமே அல்ல; காலத்தால் கட்டுப்படுபவரும் அல்லர். அவர் இவ்வாறு ஓய்வெடுக்கும்போது, எந்த வேதமும் அவரை அடைய முடியாது.

ஜநிமஸதஃ ஸதோ ம்ரு'திமுதாத்மநி யே ச பிதாம் விபணம்ரு'தம் ஸ்மரந்த்யுபதிஶந்தி த ஆருபிதைஃ । த்ரிகுணமயஃ புமாநிதி பிதா யதபோதக்ரு'தா த்வயி ந ததஃ பரத்ர ஸ பவேதவபோதரஸே

ஆன்மா பிறக்கிறது, இறக்கிறது, அல்லது உடலிலிருந்து வேறுபட்டது என்று போதிப்பவர்கள், உண்மையைக் காணாதவர்கள்; அவர்கள் வெளிப்படையானதை மட்டும் நினைத்து சொல்கிறார்கள். மனிதன் மூன்று குணங்களால் ஆனவன் என்ற எண்ணமும் அறியாமையால் தான் வருகிறது; உன்னிலும், உன்னைத் தாண்டியும், இத்தகைய வேறுபாடுகள் உண்மை அறிவில் இல்லை.

ஸதிவ மநஸ்த்ரிவ்ரு'த்த்வயி விபாத்யஸதாமநுஜாத் ஸதபிம்ரு'ஶந்த்யஶேஷமிதமாத்மதயாऽத்மவிதஃ । ந ஹி விக்ரு'திம் த்யஜந்தி கநகஸ்ய ததாத்மதயா ஸ்வக்ரு'தமநுப்ரவிஷ்டமிதமாத்மதயாவஸிதம்

பொன் பல வடிவங்களில் தோன்றினாலும், அதன் சாரத்தை அறிந்தவர்கள் அதை விட்டு விடுவதில்லை. அதுபோல், ஆத்மாவை அறிந்தவர்கள், இந்த எல்லாவற்றையும் தங்களாகவே காண்கிறார்கள்; மாற்றங்களை விட்டு விடுவதில்லை, ஏனெனில் அனைத்தும் உன்னால் நிறைந்துள்ளன.

தவ பரி யே சரந்த்யகிலஸத்த்வநிகேததயா த உத பதாக்ரமந்த்யவிகணய்ய ஶிரோ நிர்‌ரு'தேஃ । பரிவயஸே பஶூநிவ கிரா விபுதாநபி தாந் த்வயி க்ரு'தஸௌஹ்ரு'தாஃ கலு புநந்தி ந யே விமுகாஃ

உன் தோழர்களாக, எல்லா உயிர்களுக்கும் இல்லமாகச் சுற்றும் பெருமக்கள், மரணத்தின் தலைமேல் பயமின்றி நடக்கிறார்கள். நீயே, இறைவா, தேவர்களையும், மாடுகளைச் சேகரிப்பதைப் போல, உன்னிடம் நட்பை வைத்தவர்கள் உண்மையில் தூய்மை பெறுகிறார்கள்; உன்னிலிருந்து விலகுபவர்கள் அல்ல.

த்வமகரணஃ ஸ்வராடகிலகாரகஶக்திதரஃ தவ பலிமுத்வஹந்தி ஸமதந்த்யஜயாநிமிஷாஃ । வர்ஷபுஜோऽகிலக்ஷிதிபதேரிவ விஶ்வஸ்ரு'ஜோ விதததி யத்ர யே த்வதிக்ரு'தா பவதஶ்சகிதாஃ

நீ செயல் இல்லாதவன், தானே ஆளும், எல்லா படைப்புச் சக்திகளையும் கொண்டவன். எப்போதும் விழிப்புடன் இருக்கும் தேவர்கள் உனக்கு பலி செலுத்தி, சமமாக உனக்கு சேவை செய்கிறார்கள். உலகங்களை உருவாக்கும் பெருமக்கள், உன் கட்டளையால் நியமிக்கப்பட்டு, பயத்துடன் செயல் புரிகிறார்கள்.

ஸ்திரசரஜாதயஃ ஸ்யுரஜயோத்தநிமித்தயுஜோ விஹர உதீக்ஷயா யதி பரஸ்ய விமுக்த ததஃ । ந ஹி பரமஸ்ய கஶ்சிதபரோ ந பரஶ்ச பவேத் வியத இவாபதஸ்ய தவ ஶூந்யதுலாம் தததஃ

இயங்கும் மற்றும் நிலையான உயிர்கள், காரணங்களும் பிறவியில்லாதவனும் சேர்ந்ததால் தோன்றுகின்றன; அவை உன் பார்வையில் நடக்கின்றன, விடுதலையானபின் வேறு யாரும் இல்லை, இரண்டாவது யாரும் இல்லை. எல்லாவற்றையும் தாங்கும் ஆகாயம் போல, நீ ஒப்பற்றதும், வெறுமையும் ஆனவன்.

அபரிமிதா த்ருவாஸ்தநுப்ரு'தோ யதி ஸர்வகதாஃ தர்ஹி ந ஶாஸ்யதேதி நியமோ த்ரவ நேதரதா । அஜநி ச யந்மயம் ததவிமுச்ய நியந்த்ரு' பவேத் ஸமமநுஜாநதாம் யதமதம் மததுஷ்டதயா

உடல் கொண்ட உயிர்கள் எல்லாம் அளவில்லாதவை, எங்கும் பரவியவை என்றால், அவற்றை யாரும் கட்டுப்படுத்த முடியாது. ஆனால் அது உண்மை அல்ல. பிறந்தது பிறக்காததிலிருந்து உருவானது என்றால், அதை விடாமல் கட்டுப்படுத்துபவன் எப்போதும் இருக்கும். எல்லாரும் சமம் என்று ஏற்றாலும், இந்த எண்ணத்தை மறுப்பது தவறான புரிதலாகும்.

ந கடத உத்‌பவஃ ப்ரக்ரு'திபூருஷயோரஜயோஃ உபயயுஜா பவந்த்யஸுப்ரு'தோ ஜலபுத்‌புதவத் । த்வயி த இமே ததோ விவிதநாமகுணைஃ பரமே ஸரித இவார்ணவே மதுநி லில்யுரஶேஷரஸாஃ

பிரகிருதி, புருஷன் இருவரும் பிறப்பில்லாதவர்கள் என்பதால், அவர்களிலிருந்து ஏதும் பிறப்பது சாத்தியமில்லை; இருவரும் சேர்ந்தால், அது நீரிலுள்ள கட்டிகள் போல் நிலைநிற்றல்லது. பரமனே, இந்த உலகில் உள்ள பல பெயர்களும் பண்புகளும், நதிகள் எல்லாம் கடலில் கலக்கின்றபோல், உன்னில் ஒன்றாகும்.

ந்ரு'ஷு தவ மயயா ப்ரமமமீஷ்வவகத்ய ப்ரு'ஶம் த்வயி ஸுதியோऽபவே தததி பாவமநுப்ரபவம் । கதமநுவர்ததாம் பவபயம் தவ யத்‌ப்ருகுடிஃ ஸ்ரு'ஜதி முஹுஸ்த்ரிணமிரபவச்சரணேஷு பயம்

விஜிதஹ்ரு'ஷீகவாயுபிரதாந்தமநஸ்துரகம் ய இஹ யதந்தி யந்துமதிலோலமுபாயகிதஃ । வ்யஸநஶதாந்விதாஃ ஸமவஹாய குரோஶ்சரணம் வணிஜ இவாஜ ஸந்த்யக்ரு'தகர்ணதரா ஜலதௌ

இந்த உலகில், கட்டுப்பாடில்லாத மனதை காற்றும், அறிவும் கொண்டு அடக்க முயற்சிப்பவர்கள், ஆனால் குருவின் பாதங்களை மறந்துவிட்டால், எண்ணற்ற துயரங்களை அனுபவிக்க நேரிடும். அது, கடலில் செல்வோர் தங்கள் கப்பலுக்கு வழிகாட்டுவோனை விட்டுவிட்டு, திசை தெரியாமல் அலையும் வணிகர்களைப் போன்றது.

ஸ்வஜநஸுதாத்மதாரதநதாமதராஸுரதைஃ த்வயி ஸதி கிம் ந்ரு'ணாம் ஶ்ரயத ஆத்மநி ஸர்வரஸே । இதி ஸதஜாநதாம் மிதுநதோ ரதயே சரதாம் ஸுகயதி கோ ந்விஹ ஸ்வவிஹதே ஸ்வநிரஸ்தபகே

உன்னுடைய இருப்பில், மனிதர்களுக்கு உறவினர், பிள்ளைகள், தாம், துணை, செல்வம், வீடு, ரதம் ஆகியவற்றில் சார்ந்திருப்பதில் என்ன பயன்? இதை அறியாமல், இருவரும் சேர்ந்து இன்பம் தேடி அலைவோர், தங்களுக்குரிய பாகம் இல்லாமல் போனால், இங்கே யார் உண்மையான சந்தோஷத்தை அடைவார்?

புவி புருபுண்யதீர்தஸதநாந்ய்ரு'ஷயோ விமதாஃ த உத பவத்பதாம்புஜஹ்ரு'தோऽகபிதங்‌க்ரிஜலாஃ । தததி ஸக்ரு'ந்மநஸ்த்வயி ய ஆத்மநி நித்யஸுகே ந புநருபாஸதே புருஷஸாரஹராவஸதாந்

பூமியில், புனிதமான தலங்களிலும், ஆசிரமங்களிலும் சென்று தூய்மையடைந்த முனிவர்கள், உன் தாமரைக் காலடியில் தோய்ந்த நீரால் மனம் கழுவப்பட்டவர்கள், ஒருமுறை கூட மனதை உன்னில் நிலைநிறுத்தினால், மனிதர்களின் உண்மைப் பொருளை பறிக்கும் இடங்களை இனி நாடமாட்டார்கள்.

ஸத இதம் உத்திதம் ஸதிதி சேந்நநு தர்கஹதம் வ்யபிசரதி க்வ ச க்வ ச ம்ரு'ஷா ந ததோபயயுக் । வ்யவஹ்ரு'தயே விகல்ப இஷிதோऽந்தபரம்பரயா ப்ரமயதி பாரதீ த உருவ்ரு'த்திபிருக்தஜடாந்

'இது நிலையான ஒன்றிலிருந்து தோன்றியது' என்று சொன்னால், அந்த யோசனை தவறானது; அது எப்போதும் பொருந்தாது, சில சமயம் பொய்யாகும். உலக வாழ்க்கைக்காகவே இவை பிரித்துப் பார்க்கப்படுகின்றன; ஆனால், பாரம்பரியமாக வந்த இந்த எண்ணங்கள், வெறும் வார்த்தைகளால், வேதமுறை மட்டும் அறிந்தவர்களை குழப்புகின்றன.