ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

தேப்யஃ ஸ்வவீக்ஷணவிநஷ்டதமிஸ்ரத்ரு'க்ப்யஃ க்ஷேமம் த்ரிலோககுருரர்தத்ரு'ஶம் ச யச்சந் । ஶ்ர்ரு'ணவந் திகந்ததவலம் ஸ்வயஶோऽஶுபக்நம் கீதம் ஸுரைர்ந்ரு'பிரகாத் ஶநகைர்விதேஹாந்

அவரது பார்வையால் மனதில் இருந்த இருள் நீங்கியவர்களுக்கு, மூன்று உலகங்களுக்கும் ஆசானாகிய அவர் பாதுகாப்பையும், தம்மை காணும் அருளையும் வழங்கினார்; தேவர்கள், மனிதர்கள் பாடும் புகழ் எல்லா திசைகளிலும் பரவி, துன்பங்களை நீக்க, அவர் மெதுவாக விதேக நாட்டிற்குள் சென்றார்.

( அநுஷ்டுப் ) தேऽச்யுதம் ப்ராப்தமாகர்ண்ய பௌரா ஜாநபதா ந்ரு'ப । அபீயுர்முதிதாஸ்தஸ்மை க்ரு'ஹீதார்ஹணபாணயஃ

அச்யுதன் வந்தார் என்று கேட்டதும், நகரவாசிகள் மற்றும் நாட்டுமக்கள், அரசே, மகிழ்ச்சியுடன் அவரை நோக்கி, அர்ப்பணங்களை கையில் கொண்டு வந்தார்கள்.

த்ரு'ஷ்ட்வா த உத்தமஃஶ்லோகம் ப்ரீத்யுத்புலாநநாஶயாஃ । கைர்த்ரு'தாஞ்ஜலிபிர்நேமுஃ ஶ்ருதபூர்வாந் ததா முநீந்

அந்த உயரிய புகழுடையவரை பார்த்ததும், மகிழ்ச்சியில் முகம் மலர்ந்த அவர்கள், கைகூப்பி வணங்கினர்; முன்பே கேள்விப்பட்ட முனிவர்களையும் அதேபோல் வணங்கினார்கள்.

ஸ்வாநுக்ரஹாய ஸம்ப்ராப்தம் மந்வாநௌ தம் ஜகத்‌குரும் । மைதிலஃ ஶ்ருததேவஶ்ச பாதயோஃ பேததுஃ ப்ரபோஃ

உலகாசானாகிய அவர் தங்களுக்காக வந்தார் என்று எண்ணி, மிதிலா மன்னரும், ஸ்ருததேவரும், அவருடைய பாதங்களில் விழுந்து வணங்கினார்கள்.

ந்யமந்த்ரயேதாம் தாஶார்ஹம் ஆதித்யேந ஸஹ த்விஜைஃ । மைதிலஃ ஶ்ருததேவஶ்ச யுகபத் ஸம்ஹதாஞ்ஜலீ

மிதிலா மன்னரும் ஸ்ருததேவரும், இருவரும் கைகூப்பி, தாஷார்ஹரையும், அந்த பிராமணர்களையும் ஒரே நேரத்தில் தங்கள் வீட்டிற்கு வர அழைத்தார்கள்.

பகவாந் ததபிப்ரேத்ய த்வயோஃ ப்ரியசிகீர்ஷயா । உபயோராவிஶத்‌ கேஹம் உபாப்யாம் ததலக்ஷிதஃ

பகவான் அவர்களின் எண்ணத்தை அறிந்து, இருவருக்கும் மகிழ்ச்சி அளிக்க விரும்பி, இருவரது வீடுகளிலும் தனித்தனியாக, மற்றொருவருக்குத் தெரியாமல் சென்றார்.

ஶ்ரோதுமப்யஸதாம் தூராந் ஜநகஃ ஸ்வக்ரு'ஹாகதாந் । ஆநீதேஷ்வாஸநாக்ர்யேஷு ஸுகாஸீநாந் மஹாமநாஃ

மிகுந்த மனதுடைய ஜனகர், தன் வீட்டிற்கு தூரத்திலிருந்து வந்தவர்களை—even நல்லொழுக்கமில்லாதவர்களையும்—அழைத்து, சிறந்த இருக்கைகளில் அமர வைத்து, அவர்களது பேச்சைக் கேட்டார்.

ப்ரவ்ரு'த்தபக்த்யா உத்தர்ஷ ஹ்ரு'தயாஸ்ராவிலேக்ஷணஃ । நத்வா ததங்‌க்ரீந் ப்ரக்ஷால்ய ததபோ லோகபாவநீஃ

அழுத்தமான பக்தியுடன், ஆனந்தத்தில் கண்களில் கண்ணீர் மல்க, அவர் அவர்களது பாதங்களை வணங்கி, கழுவி, அந்த நீரை உலகை தூய்மைப்படுத்தும் நீராக எடுத்தார்.

ஸகுடும்போ வஹந்மூர்த்நா பூஜயாம் சக்ர ஈஶ்வராந் । கந்தமால்யாம்பராகல்ப தூபதீபார்க்யகோவ்ரு'ஷைஃ

தன் குடும்பத்துடன், அந்த நீரை தலையில் சுமந்து, வாசனை பொருட்கள், மாலைகள், உடைகள், தூபம், விளக்கு, அர்ப்பணங்கள், மாடுகள், காளைகள் கொண்டு இறைவர்களை வழிபட்டார்.

வாசா மதுரயா ப்ரீணந் இதமாஹாந்நதர்பிதாந் । பாதாவங்ககதௌ விஷ்ணோஃ ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶஞ்சநகைர்முதா

இனிய வார்த்தைகளால் அவர்களை மகிழ்வித்து, அவர்கள் இன்னும் திருப்தி அடையாதபோது, விஷ்ணுவின் பாதங்களை மெதுவாக மகிழ்ச்சியுடன் தொடும் போது, இவ்வாறு பேசினார்.

ஶ்ரீபஹுலாஶ்வ உவாச - பவாந்ஹி ஸர்வபூதாநாம் ஆத்மா ஸாக்ஷீ ஸ்வத்ரு'க் விபோ । அத நஸ்த்வத்பதாம்போஜம் ஸ்மரதாம் தர்ஶநம் கதஃ

பகுலாஷ்வ மன்னன் கூறினான்: எல்லா உயிர்களுக்கும் நீயே ஆத்மாவும், சாட்சி, காண்பவனும், இறைவனும்; உன் திருவடிகளை நினைக்கும் நமக்கு, நீயே இன்று கண்களுக்கு தோன்றியுள்ளாய்.

ஸ்வவசஸ்தத்ரு'தம் கர்தும் அஸ்மத்‌த்ரு'க்கோசரோ பவாந் । யதாத்தைகாந்தபக்தாந் மே நாநந்தஃ ஶ்ரீரஜஃ ப்ரியஃ

உன் சொற்களை உண்மையாக்க, நீ நமக்கு காணக்கிடைத்தாய்; ஏனெனில், முழுமையான பக்தர்களே உனக்கு லட்சுமி, பிரம்மா ஆகியோரைவிடவும் பிரியமானவர்கள் என்று நீயே கூறினாய், அனந்தா.

கோ நு த்வச்சரணாம்போஜம் ஏவம்வித் விஸ்ரு'ஜேத் புமாந் । நிஷ்கிஞ்சநாநாம் ஶாந்தாநாம் முநீநாம் யஸ்த்வமாத்மதஃ

எந்த மனிதன் உன் திருவடிகளை விட்டு விலகுவான்? எதுவும் இல்லாத அமைதியான முனிவர்களுக்கு நீயே ஆத்மானுபவத்தை அளிப்பவன்.

யோऽவதீர்ய யதோர்வம்ஶே ந்ரு'ணாம் ஸம்ஸரதாமிஹ । யஶோ விதேநே தச்சாந்த்யை த்ரைலோக்யவ்ரு'ஜிநாபஹம்

யாதவர்கள் வம்சத்தில் அவதரித்து, இவ்வுலகில் சுற்றும் மனிதர்களுக்காக, உன் புகழை பரப்பி, மூன்று உலகங்களின் துன்பங்களை நீக்கி அமைதியை அளித்தாய்.

நமஸ்துப்யம் பகவதே க்ரு'ஷ்ணாயாகுண்டமேதஸே । நாராயணாய ரு'ஷயே ஸுஶாந்தம் தப ஈயுஷே

உனக்கு வணக்கம், பகவான் கிருஷ்ணா, குறையில்லாத ஞானம் கொண்டவரே, நாராயணா, அமைதியான தவம் செய்த முனிவரே.

திநாநி கதிசித்‌ பூமந் க்ரு'ஹாந் நோ நிவஸ த்விஜைஃ । ஸமேதஃ பாதரஜஸா புநீஹீதம் நிமேஃ குலம்

அருளாளா, இந்த பிராமணர்களுடன் சேர்ந்து, சில நாட்கள் எங்கள் வீட்டில் தங்கிப், உங்கள் திருப்பாத தூளால் இந்த நிமி வம்சத்தை புனிதமாக்குங்கள்.

இத்யுபாமந்த்ரிதோ ராஜ்ஞா பகவாந் லோகபாவநஃ । உவாஸ குர்வந் கல்யாணம் மிதிலாநரயோஷிதாம்

அந்த மன்னரால் அழைக்கப்பட்ட ஆண்டவன், உலகை உருவாக்குபவர், மிதிலா நகரத்து ஆண்கள் பெண்களுக்கு நன்மை தரும் வகையில் அங்கு தங்கி இருந்தார்.

ஶ்ருததேவோऽச்யுதம் ப்ராப்தம் ஸ்வக்ரு'ஹாஞ்ஜநகோ யதா । நத்வா முநீந் ஸுஸம்ஹ்ரு'ஷ்டோ துந்வந் வாஸோ நநர்த ஹ

சிருதேவன், அச்யுதர் தனது வீட்டிற்கு வந்ததை ஜனகர் போலவே மகிழ்ச்சியுடன் வரவேற்று, முனிவர்களுக்கு வணங்கி, ஆடையைக் குலுக்கி ஆடினார்.

த்ரு'ணபீடப்ரு'ஷீஷ்வேதாந் ஆநீதேஷூபவேஶ்ய ஸஃ । ஸ்வாகதேநாபிநந்த்யாங்க்ரீந் ஸபார்யோऽவநிஜே முதா

அவர் கொண்டு வந்த தரைமயிரும் மாடு தோலிலும் அவர்களை அமர வைத்து, தன் மனைவியுடன் சேர்ந்து மகிழ்ச்சியுடன் அவர்களின் பாதங்களை கழுவி, வரவேற்பு செய்தார்.

ததம்பஸா மஹாபாக ஆத்மாநம் ஸக்ரு'ஹாந்வயம் । ஸ்நாபயாம் சக்ர உத்தர்ஷோ லப்தஸர்வமநோரதஃ

அந்த நீரால், மகிழ்ச்சியுடன், தானும், குடும்பத்தாரும், வீட்டாரும், எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேறியதால், தங்களை சுத்தமாகக் குளித்துக் கொண்டார்கள்.

( மிஶ்ர ) பலார்ஹணோஶீரஶிவாம்ரு'தாம்புபிஃ ம்ரு'தா ஸுரப்யா துலஸீகுஶாம்புஜைஃ । ஆராதயாமாஸ யதோபபந்நயா ஸபர்யயா ஸத்த்வவிவர்தநாந்தஸா

பழங்கள், வாசனை வேர், தூய நீர், மண், பசு பொருட்கள், துளசி, தரைமயிர், தாமரை போன்றவற்றால், நல்லதை வளர்க்கும் முறையில், இருளை நீக்கும் வழிபாடுகளைச் செய்து அவர்களை ஆராதித்தார்.

ஸ தர்கயாமாஸ குதோ மமாந்வபூத் க்ரு'ஹாந்தகுபே பதிதஸ்ய ஸங்கமஃ । யஃ ஸர்வதீர்தாஸ்பதபாதரேணுபிஃ க்ரு'ஷ்ணேந சாஸ்யாத்மநிகேதபூஸுரைஃ

இந்த இல்ல வாழ்க்கை எனும் குருட் கிணற்றில் விழுந்த என்னை, எல்லா தீர்த்தங்களும் அடங்கும் உங்கள் திருப்பாத தூளும், உங்களே இல்லமாகக் கொண்ட இந்த பிராமணர்களும் வந்து சந்தித்தது எப்படி என ஆச்சரியப்பட்டார்.

( அநுஷ்டுப் ) ஸூபவிஷ்டாந் க்ரு'தாதித்யாந் ஶ்ருததேவ உபஸ்திதஃ । ஸபார்யஸ்வஜநாபத்ய உவாசாங்‌க்ர்யபிமர்ஶநஃ

விருந்தினர்கள் அமர்ந்து, மரியாதை பெற்றபின், சிருதேவன் தன் மனைவி, பிள்ளைகள், உறவினர்களுடன் சென்று அவர்களின் பாதங்களைத் தொட்டார்.

ஶ்ருததேவ உவாச - நாத்ய நோ தர்ஶநம் ப்ராப்தஃ பரம் பரமபூருஷஃ । யர்ஹீதம் ஶக்திபிஃ ஸ்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரவிஷ்டோ ஹ்யாத்மஸத்தயா

சிருதேவன் சொன்னார்: இன்று, இந்த உலகை சக்திகளால் படைத்து, தானே அதில் புகுந்து வாழும் பரம்பொருள், முதன்முறையாக நமக்கு தோன்றவில்லை.

யதா ஶயாநஃ புருஷோ மநஸைவாத்மமாயயா । ஸ்ரு'ஷ்ட்வா லோகம் பரம் ஸ்வாப்நம் அநுவிஶ்யாவபாஸதே

ஒரு மனிதன் படுத்தபோது, தன் மனதினால் கனவு உலகை உருவாக்கி, அதில் புகுந்து ஒளிர்வதைப் போலவே, அவர் செய்கிறார்.

ஶ்ர்ரு'ண்வதாம் கததாம் ஶஶ்வத் அர்சதாம் த்வாபிவந்ததாம் । ந்ரு'ணாம் ஸம்வததாமந்தஃ ஹ்ரு'தி பாஸ்யமலாத்மநாம்

உங்களை கேட்டுக்கொள்வோர், பேசுவோர், வழிபடுவோர், வணங்குவோர், உண்மையுடன் உரையாடுவோரின் தூய மனங்களில், நீங்களே வெளிப்படுகிறீர்.

ஹ்ரு'திஸ்தோऽப்யதிதூரஸ்தஃ கர்மவிக்ஷிப்தசேதஸாம் । ஆத்மஶக்திபிரக்ராஹ்யோऽபி அந்த்யுபேதகுணாத்மநாம்

நீங்கள் மனதில் இருப்பினும், செயலில் மனம் சிதறியவர்களுக்கு மிகவும் தொலைவில் இருக்கிறீர்; உங்கள் சக்தியால் அடைய முடியாதவராக இருந்தும், பொருள் குணங்களில் பற்றுள்ளவர்களுக்கு தெரியாதவராக இருக்கிறீர்.

( வம்ஶஸ்தா ) நமோऽஸ்து தேऽத்யாத்மவிதாம் பராத்மநே அநாத்மநே ஸ்வாத்மவிபக்தம்ரு'த்யவே । ஸகாரணாகாரணலிங்கமீயுஷே ஸ்வமாயயாஸம்வ்ரு'தருத்தத்ரு'ஷ்டயே

உள் அர்த்தத்தை அறிந்த பரமாத்மாவே, ஆத்மாவைத் தாண்டியவரே, ஆன்மாவை மரணத்திலிருந்து பிரிப்பவரே, காரணம் உடையதும், காரணம் இல்லாத உருவங்களும் எடுப்பவரே, உங்கள் மாயையால் பார்வை மறைக்கப்பட்டவரே, உமக்கு வணக்கம்.

( அநுஷ்டுப் ) ஸ த்வம் ஶாதி ஸ்வப்ரு'த்யாந் நஃ கிம் தேவ கரவாமஹே । ஏததந்தோ ந்ரு'ணாம் க்லேஶோ யத்‌பவாநக்ஷிகோசரஃ

அருளாளா, உமது பணியாளர்களான எங்களை வழி நடத்துங்கள்; நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்? ஏனெனில், மனிதர்களுக்கு மிகப்பெரிய துன்பம், நீங்கள் அவர்களது அறிவுக்கு எட்டாதவராக இருப்பதே.