ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

தாம் பரம் ஸமநுத்யாயந் நந்தரம் ப்ரேப்ஸுரர்ஜுநஃ । ந லேபே ஶம் ப்ரமச்சித்தஃ காமேநாதிபலீயஸா

அர்ஜுனன் அவளை இடையறாது நினைத்து, அவளை விரும்பி, மனம் குழம்பி அமைதியில்லாமல் இருந்தான்; அவனது மனதை மிகுந்த ஆசை ஆட்கொண்டது.

மஹத்யாம் தேவயாத்ராயாம் ரதஸ்தாம் துர்கநிர்கதாம் । ஜஹாராநுமதஃ பித்ரோஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்ய ச மஹாரதஃ

ஒரு பெரிய திருவிழாவில், அவள் ரதத்தில் இருந்து கோட்டையை விட்டு வெளியேறும்போது, அவளது பெற்றோர்களும் கிருஷ்ணனும் ஒப்புதல் அளித்ததால், அர்ஜுனன் அவளை அழைத்துச் சென்றான்.

ரதஸ்தோ தநுராதாய ஶூராம்ஶ்சாருந்ததோ படாந் । வித்ராவ்ய க்ரோஶதாம் ஸ்வாநாம் ஸ்வபாகம் ம்ரு'கராடிவ

ரதத்தில் நின்று, வில்லைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு, அவனைத் தடுக்க வந்த வீரர்களை அர்ஜுனன் விரட்டினான்; தன் சொந்த மக்களையே சிங்கம் மான்களை விரட்டும் போல் ஓடச்செய்தான்.

தச்ச்ருத்வா க்ஷுபிதோ ராமஃ பர்வணீவ மஹார்ணவஃ । க்ரு'ஹீதபாதஃ க்ரு'ஷ்ணேந ஸுஹ்ரு'த்‌பிஶ்சாநுஸாம்யத

இதை கேட்ட ராமன், பௌர்ணமி அலைக்கும் பெருங்கடலைப் போலக் கோபமடைந்தான்; ஆனால் கிருஷ்ணன், நண்பர்களுடன் சேர்ந்து, அவன் கால்களைப் பிடித்து சமாதானப்படுத்தினான்.

ப்ராஹிணோத்பாரிபர்ஹாணி வரவத்வோர்முதா பலஃ । மஹாதநோபஸ்கரேப ரதாஶ்வநரயோஷிதஃ

பாலராமன் திருமணத்திற்கு மகிழ்ச்சியுடன், பெரும் செல்வம் கொண்ட யானைகள், ரதங்கள், குதிரைகள், ஆண்கள், பெண்கள் என பல பரிசுகளை அனுப்பினார்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - க்ரு'ஷ்ணஸ்யாஸீத் த்விஜஶ்ரேஷ்டஃ ஶ்ருததேவ இதி ஶ்ருதஃ । க்ரு'ஷ்ணைகபக்த்யா பூர்ணார்தஃ ஶாந்தஃ கவிரலம்படஃ

ஶுகர் சொன்னார்: கிருஷ்ணனுக்கு இடையே, ஶ்ருததேவன் என்ற பிரபலமான பிராமணர் ஒருவர் இருந்தார்; அவர் கிருஷ்ணனிடம் மட்டுமே பக்தி கொண்டவர், எல்லா குறிக்கோளும் நிறைவேறியவர், அமைதியானவர், ஞானியார், ஆசை இல்லாதவர்.

ஸ உவாஸ விதேஹேஷு மிதிலாயாம் க்ரு'ஹாஶ்ரமீ । அநீஹயாகதாஹார்ய நிர்வர்திதநிஜக்ரியஃ

அவர் விதேக நாட்டில், மிதிலா நகரில், குடும்ப வாழ்வில் இருந்தார்; எதுவும் முயற்சி செய்யாமல், யாத்ரைக்கு கிடைக்கும் அளவிலேயே ஏற்றுக்கொண்டு, தன் கடமைகளைச் செய்தார்.

யாத்ராமாத்ரம் த்வஹரஹஃ தைவாத் உபநமத்யுத । நாதிகம் தாவதா துஷ்டஃ க்ரியா சக்ரே யதோசிதாஃ

அவர் தினமும் யாத்திரைக்கு தேவையான அளவிலேயே, தெய்வத்தால் கிடைத்ததை ஏற்றுக்கொண்டு, அதில் திருப்தியடைந்து, தேவையான கிரியைகளை மட்டும் செய்தார்.

ததா தத்‌ராஷ்ட்ரபாலோऽங்க பஹுலாஶ்வ இதி ஶ்ருதஃ । மைதிலோ நிரஹம்மாந உபாவப்யச்யுதப்ரியௌ

அந்த நாட்டின் அரசன் பகுலாஷ்வன் என அழைக்கப்பட்டான்; மைதில நாட்டைச் சேர்ந்தவன், அஹங்காரம் இல்லாதவன்; இருவரும் அச்யுதனுக்கு மிகவும் பிரியமானவர்கள்.

தயோஃ ப்ரஸந்நோ பகவாந் தாருகேணாஹ்ரு'தம் ரதம் । ஆருஹ்ய ஸாகம் முநிபிஃ விதேஹாந் ப்ரயயௌ ப்ரபுஃ

அவர்களைப் பார்த்து மகிழ்ந்த பகவன், தாருகன் கொண்டு வந்த ரதத்தில் ஏறி, முனிவர்களுடன் சேர்ந்து விதேக நாட்டிற்கு சென்றார்.

நாரதோ வாமதேவோऽத்ரிஃ க்ரு'ஷ்ணோ ராமோऽஸிதோऽருணிஃ । அஹம் ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ கண்வோ மைத்ரேயஶ்ச்யவநாதயஃ

நாரதர், வாமதேவர், அத்ரி, கிருஷ்ணர், இராமர், அசிதர், அருணி, நானும், பிருஹஸ்பதி, கண்வர், மைத்ரேயர், ச்யவனர் மற்றும் இன்னும் பலரும் இருந்தார்கள்.

தத்ர தத்ர தமாயாந்தம் பௌரா ஜாநபதா ந்ரு'ப । உபதஸ்துஃ ஸார்க்யஹஸ்தா க்ரஹைஃ ஸூர்யமிவோதிதம்

அரசே, அவர் எங்கு சென்றாலும், அங்குள்ள மக்கள் மற்றும் நகரவாசிகள், சூரியன் கிரகங்களுடன் உதயமாகும் போல், அவரை வரவேற்க அர்ப்பணங்கள் கொண்டு வந்தார்கள்.

( வஸம்ததிலகா ) ஆநர்ததந்வகுருஜாங்கலகங்கமத்ஸ்ய பாஞ்சாலகுந்திமதுகேகயகோஶலார்ணாஃ । அந்யே ச தந்முகஸரோஜமுதாரஹாஸ ஸ்நிக்தேக்ஷணம் ந்ரு'ப பபுர்த்ரு'ஶிபிர்ந்ரு'நார்யஃ

ஆனர்த்தம், தன்வம், குரு, ஜாங்கலம், கங்கம், மத்ஸ்யம், பாஞ்சாலம், குந்தி, மது, கேகய, கோசலம், அர்ணம் ஆகிய இடங்களிலுள்ள மக்கள் மற்றும் பிறரும், பரிமளமான புன்னகையுடன், மென்மையான பார்வையுடன் கூடிய அவருடைய தாமரைப்போன்ற முகத்தை ஆண்கள், பெண்கள் அனைவரும் தங்கள் கண்களால் பார்த்து மகிழ்ந்தார்கள்.

தேப்யஃ ஸ்வவீக்ஷணவிநஷ்டதமிஸ்ரத்ரு'க்ப்யஃ க்ஷேமம் த்ரிலோககுருரர்தத்ரு'ஶம் ச யச்சந் । ஶ்ர்ரு'ணவந் திகந்ததவலம் ஸ்வயஶோऽஶுபக்நம் கீதம் ஸுரைர்ந்ரு'பிரகாத் ஶநகைர்விதேஹாந்

அவரது பார்வையால் மனதில் இருந்த இருள் நீங்கியவர்களுக்கு, மூன்று உலகங்களுக்கும் ஆசானாகிய அவர் பாதுகாப்பையும், தம்மை காணும் அருளையும் வழங்கினார்; தேவர்கள், மனிதர்கள் பாடும் புகழ் எல்லா திசைகளிலும் பரவி, துன்பங்களை நீக்க, அவர் மெதுவாக விதேக நாட்டிற்குள் சென்றார்.

( அநுஷ்டுப் ) தேऽச்யுதம் ப்ராப்தமாகர்ண்ய பௌரா ஜாநபதா ந்ரு'ப । அபீயுர்முதிதாஸ்தஸ்மை க்ரு'ஹீதார்ஹணபாணயஃ

அச்யுதன் வந்தார் என்று கேட்டதும், நகரவாசிகள் மற்றும் நாட்டுமக்கள், அரசே, மகிழ்ச்சியுடன் அவரை நோக்கி, அர்ப்பணங்களை கையில் கொண்டு வந்தார்கள்.

த்ரு'ஷ்ட்வா த உத்தமஃஶ்லோகம் ப்ரீத்யுத்புலாநநாஶயாஃ । கைர்த்ரு'தாஞ்ஜலிபிர்நேமுஃ ஶ்ருதபூர்வாந் ததா முநீந்

அந்த உயரிய புகழுடையவரை பார்த்ததும், மகிழ்ச்சியில் முகம் மலர்ந்த அவர்கள், கைகூப்பி வணங்கினர்; முன்பே கேள்விப்பட்ட முனிவர்களையும் அதேபோல் வணங்கினார்கள்.

ஸ்வாநுக்ரஹாய ஸம்ப்ராப்தம் மந்வாநௌ தம் ஜகத்‌குரும் । மைதிலஃ ஶ்ருததேவஶ்ச பாதயோஃ பேததுஃ ப்ரபோஃ

உலகாசானாகிய அவர் தங்களுக்காக வந்தார் என்று எண்ணி, மிதிலா மன்னரும், ஸ்ருததேவரும், அவருடைய பாதங்களில் விழுந்து வணங்கினார்கள்.

ந்யமந்த்ரயேதாம் தாஶார்ஹம் ஆதித்யேந ஸஹ த்விஜைஃ । மைதிலஃ ஶ்ருததேவஶ்ச யுகபத் ஸம்ஹதாஞ்ஜலீ

மிதிலா மன்னரும் ஸ்ருததேவரும், இருவரும் கைகூப்பி, தாஷார்ஹரையும், அந்த பிராமணர்களையும் ஒரே நேரத்தில் தங்கள் வீட்டிற்கு வர அழைத்தார்கள்.

பகவாந் ததபிப்ரேத்ய த்வயோஃ ப்ரியசிகீர்ஷயா । உபயோராவிஶத்‌ கேஹம் உபாப்யாம் ததலக்ஷிதஃ

பகவான் அவர்களின் எண்ணத்தை அறிந்து, இருவருக்கும் மகிழ்ச்சி அளிக்க விரும்பி, இருவரது வீடுகளிலும் தனித்தனியாக, மற்றொருவருக்குத் தெரியாமல் சென்றார்.

ஶ்ரோதுமப்யஸதாம் தூராந் ஜநகஃ ஸ்வக்ரு'ஹாகதாந் । ஆநீதேஷ்வாஸநாக்ர்யேஷு ஸுகாஸீநாந் மஹாமநாஃ

மிகுந்த மனதுடைய ஜனகர், தன் வீட்டிற்கு தூரத்திலிருந்து வந்தவர்களை—even நல்லொழுக்கமில்லாதவர்களையும்—அழைத்து, சிறந்த இருக்கைகளில் அமர வைத்து, அவர்களது பேச்சைக் கேட்டார்.

ப்ரவ்ரு'த்தபக்த்யா உத்தர்ஷ ஹ்ரு'தயாஸ்ராவிலேக்ஷணஃ । நத்வா ததங்‌க்ரீந் ப்ரக்ஷால்ய ததபோ லோகபாவநீஃ

அழுத்தமான பக்தியுடன், ஆனந்தத்தில் கண்களில் கண்ணீர் மல்க, அவர் அவர்களது பாதங்களை வணங்கி, கழுவி, அந்த நீரை உலகை தூய்மைப்படுத்தும் நீராக எடுத்தார்.

ஸகுடும்போ வஹந்மூர்த்நா பூஜயாம் சக்ர ஈஶ்வராந் । கந்தமால்யாம்பராகல்ப தூபதீபார்க்யகோவ்ரு'ஷைஃ

தன் குடும்பத்துடன், அந்த நீரை தலையில் சுமந்து, வாசனை பொருட்கள், மாலைகள், உடைகள், தூபம், விளக்கு, அர்ப்பணங்கள், மாடுகள், காளைகள் கொண்டு இறைவர்களை வழிபட்டார்.

வாசா மதுரயா ப்ரீணந் இதமாஹாந்நதர்பிதாந் । பாதாவங்ககதௌ விஷ்ணோஃ ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶஞ்சநகைர்முதா

இனிய வார்த்தைகளால் அவர்களை மகிழ்வித்து, அவர்கள் இன்னும் திருப்தி அடையாதபோது, விஷ்ணுவின் பாதங்களை மெதுவாக மகிழ்ச்சியுடன் தொடும் போது, இவ்வாறு பேசினார்.

ஶ்ரீபஹுலாஶ்வ உவாச - பவாந்ஹி ஸர்வபூதாநாம் ஆத்மா ஸாக்ஷீ ஸ்வத்ரு'க் விபோ । அத நஸ்த்வத்பதாம்போஜம் ஸ்மரதாம் தர்ஶநம் கதஃ

பகுலாஷ்வ மன்னன் கூறினான்: எல்லா உயிர்களுக்கும் நீயே ஆத்மாவும், சாட்சி, காண்பவனும், இறைவனும்; உன் திருவடிகளை நினைக்கும் நமக்கு, நீயே இன்று கண்களுக்கு தோன்றியுள்ளாய்.

ஸ்வவசஸ்தத்ரு'தம் கர்தும் அஸ்மத்‌த்ரு'க்கோசரோ பவாந் । யதாத்தைகாந்தபக்தாந் மே நாநந்தஃ ஶ்ரீரஜஃ ப்ரியஃ

உன் சொற்களை உண்மையாக்க, நீ நமக்கு காணக்கிடைத்தாய்; ஏனெனில், முழுமையான பக்தர்களே உனக்கு லட்சுமி, பிரம்மா ஆகியோரைவிடவும் பிரியமானவர்கள் என்று நீயே கூறினாய், அனந்தா.

கோ நு த்வச்சரணாம்போஜம் ஏவம்வித் விஸ்ரு'ஜேத் புமாந் । நிஷ்கிஞ்சநாநாம் ஶாந்தாநாம் முநீநாம் யஸ்த்வமாத்மதஃ

எந்த மனிதன் உன் திருவடிகளை விட்டு விலகுவான்? எதுவும் இல்லாத அமைதியான முனிவர்களுக்கு நீயே ஆத்மானுபவத்தை அளிப்பவன்.

யோऽவதீர்ய யதோர்வம்ஶே ந்ரு'ணாம் ஸம்ஸரதாமிஹ । யஶோ விதேநே தச்சாந்த்யை த்ரைலோக்யவ்ரு'ஜிநாபஹம்

யாதவர்கள் வம்சத்தில் அவதரித்து, இவ்வுலகில் சுற்றும் மனிதர்களுக்காக, உன் புகழை பரப்பி, மூன்று உலகங்களின் துன்பங்களை நீக்கி அமைதியை அளித்தாய்.

நமஸ்துப்யம் பகவதே க்ரு'ஷ்ணாயாகுண்டமேதஸே । நாராயணாய ரு'ஷயே ஸுஶாந்தம் தப ஈயுஷே

உனக்கு வணக்கம், பகவான் கிருஷ்ணா, குறையில்லாத ஞானம் கொண்டவரே, நாராயணா, அமைதியான தவம் செய்த முனிவரே.

திநாநி கதிசித்‌ பூமந் க்ரு'ஹாந் நோ நிவஸ த்விஜைஃ । ஸமேதஃ பாதரஜஸா புநீஹீதம் நிமேஃ குலம்

அருளாளா, இந்த பிராமணர்களுடன் சேர்ந்து, சில நாட்கள் எங்கள் வீட்டில் தங்கிப், உங்கள் திருப்பாத தூளால் இந்த நிமி வம்சத்தை புனிதமாக்குங்கள்.