ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

வஸுதேவோऽஞ்ஜஸோத்தீர்ய மநோரதமஹார்ணவம் । ஸுஹ்ரு'த்‌வ்ரு'தஃ ப்ரீதமநா நந்தமாஹ கரே ஸ்ப்ரு'ஶந்

வசுதேவர், தன் ஆசைகள் எல்லாம் எளிதில் தீர்ந்த மனதுடன், நண்பர்கள் சூழ, மகிழ்ச்சியுடன் நந்தரின் கையைத் தொட்டு அவரிடம் பேசினார்.

ஶ்ரீவஸுதேவ உவாச - ப்ராதரீஶக்ரு'தஃ பாஶோ ந்ரு'நாம் யஃ ஸ்நேஹஸம்ஜ்ஞிதஃ । தம் துஸ்த்யஜமஹம் மந்யே ஶூராணாமபி யோகிநாம்

வசுதேவர் சொன்னார்: சகோதரனே, மனிதர்களிடையே அன்பால் உருவாகும் பாசம், அதுவே காதல் எனப்படும்; அதை வீரர்களும், யோகிகளும் கூட எளிதில் விட்டு விட முடியாது என்று நான் நினைக்கிறேன்.

அஸ்மாஸ்வப்ரதிகல்பேயம் யத்க்ரு'தாஜ்ஞேஷு ஸத்தமைஃ । மைத்ர்யர்பிதாபலா சாபி ந நிவர்தேத கர்ஹிசித்

நல்லவர்கள், நம்மை மதிக்காதவர்களுக்கே கூட, நட்பாக பழகி, அதன் பலனை நட்பாகவே அர்ப்பணிப்பது, இந்த நட்பு எப்போதும் விலகக் கூடாது.

ப்ராககல்பாச்ச குஶலம் ப்ராதர்வோ நாசராம ஹி । அதுநா ஶ்ரீமதாந்தாக்ஷா ந பஶ்யாமஃ புரஃ ஸதஃ

முன்னர், சகோதரர்களே, நாம் ஒருவருக்கொருவர் நன்மை செய்யவில்லை; இப்போது செல்வத்தில் பெருமை கொண்டு, நம்மை முன்னிலையில் நிற்கும் உறவினர்களையும் பார்க்க முடியாமல் போய்விட்டோம்.

மா ராஜ்யஶ்ரீரபூத்பும்ஸஃ ஶ்ரேயஸ்காமஸ்ய மாநத । ஸ்வஜநாநுத பந்தூந் வா ந பஶ்யதி யயாந்தத்ரு'க்

மாண்யா, உண்மையான நன்மையை விரும்பும் மனிதனுக்கு, அரசரின் செல்வம் கிடைக்கவே கூடாது; ஏனென்றால், அதனால் அவன் தன் சொந்த மக்களையும் உறவினர்களையும் காண முடியாமல், பார்வை மங்கிப் போகிறான்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - ஏவம் ஸௌஹ்ரு'தஶைதில்ய சித்த ஆநகதுந்துபிஃ । ருரோத தத்க்ரு'தாம் மைத்ரீம் ஸ்மரந் அஶ்ருவிலோசநஃ

ஶுகர் சொன்னார்: இப்படியாக, அன்பால் மனம் உருகி, ஆனகதுந்துபி வசுதேவர், அவர்களால் காட்டப்பட்ட நட்பை நினைத்து, கண்களில் கண்ணீர் விட்டு அழுதார்.

நந்தஸ்து ஸக்யுஃ ப்ரியக்ரு'த் ப்ரேம்ணா கோவிந்தராமயோஃ । அத்ய ஶ்வ இதி மாஸாம்ஸ்த்ரீந் யதுபிர்மாநிதோऽவஸத்

நந்தர், கோவிந்தர் மற்றும் ராமருக்கு செய்த அன்புக்காக யாதவர்கள் அவரை மரியாதை செய்ததால், 'இன்று, நாளை' என்று எண்ணி, மூன்று மாதங்கள் அங்கே தங்கினார்.

ததஃ காமைஃ பூர்யமாணஃ ஸவ்ரஜஃ ஸஹபாந்தவஃ । பரார்த்யாபரணக்ஷௌம நாநாநர்க்யபரிச்சதைஃ

பிறகு, ஆசைகள் நிறைந்த நந்தரும், அவருடைய உறவினரும், வ்ரஜவாசிகளும், உயர்ந்த ஆபரணங்கள், பட்டு உடைகள், பல விலைமதிப்பில்லாத பரிசுகளால் போற்றப்பட்டனர்.

வஸுதேவோக்ரஸேநாப்யாம் க்ரு'ஷ்ணோத்தவபலாதிபிஃ । தத்தமாதாய பாரிபர்ஹம் யாபிதோ யதுபிர்யயௌ

வசுதேவர், உக்ரசேனர், கிருஷ்ணர், உதவா, பாலராமர் மற்றும் மற்றவர்களிடமிருந்து பெற்ற பெரும் பரிசுகளை எடுத்துக்கொண்டு, யாதவர்கள் உடன் நந்தர் புறப்பட்டார்.

நந்தோ கோபாஶ்ச கோப்யஶ்ச கோவிந்தசரணாம்புஜே । மநஃ க்ஷிப்தம் புநர்ஹர்தும் அநீஶா மதுராம் யயுஃ

நந்தரும், கோபர்களும், கோபியர்களும், தங்கள் மனதை கோவிந்தரின் திருவடிகளில் பூரணமாக வைத்ததால், அதை மீண்டும் எடுக்க முடியாமல், மதுரையை நோக்கிப் புறப்பட்டனர்.

பந்துஷு ப்ரதியாதேஷு வ்ரு'ஷ்ணயஃ க்ரு'ஷ்ணதேவதாஃ । வீக்ஷ்ய ப்ராவ்ரு'ஷமாஸந்நாத் யயுர்த்வாரவதீம் புநஃ

உறவினர்கள் புறப்பட்ட பிறகு, கிருஷ்ணரை தெய்வமாகக் கொண்ட வ்ருஷ்ணிகள், மழைக்காலம் வருவதை பார்த்து, திரும்பத் துவாரகைக்கு சென்றனர்.

ஜநேப்யஃ கதயாம் சக்ருஃ யதுதேவமஹோத்ஸவம் । யதாஸீத் தீர்தயாத்ராயாம் ஸுஹ்ரு'த் ஸம்தர்ஶநாதிகம்

யாதவர்கள், தீர்த்தயாத்திரையில் நடந்த யாது மக்களின் பெரிய விழாவையும், நண்பர்களை சந்தித்தது மற்றும் பிற நிகழ்ச்சிகளையும் மக்களுக்கு விவரித்தனர்.

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே உத்தரார்தே தீர்தயாத்ராநுவர்ணநம் நாம சதுரஶீதிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு பரமஹம்சர்களுக்கான புனிதமான ஸ்ரீமத் பாகவத மகாபுராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் இரண்டாம் பகுதியிலுள்ள 'தீர்த்தயாத்திரை விவரம்' எனும் எண்பத்திநான்காவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

ஸுபத்ராஹரணம் ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணஸ்ய மிதிலாகமநம் தத்ர பஹுலாஶ்வஶ்ருததேவயோஃ ஸத்மநி ஸக்ரு'தேவ ப்ரவேஶஃ - ஶ்ரீராஜோவாச - ( அநுஷ்டுப் ) ப்ரஹ்மந் வேதிதுமிச்சாமஃ ஸ்வஸாரம் ராமக்ரு'ஷ்ணயோஃ । யதோபயேமே விஜயோ யா மமாஸீத் பிதாமஹீ

பரீக்ஷித் மன்னன் கேட்டான்: பிராமணா, ராமனும் கிருஷ்ணனும் உடைய சகோதரியைக் குறித்து, அர்ஜுனன் அவளை எவ்வாறு மணந்து கொண்டான், அவள் எனக்கு பாட்டி ஆனாள் என்பதை அறிய விரும்புகிறோம்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - அர்ஜுநஸ்தீர்தயாத்ராயாம் பர்யடந் அவநீம் ப்ரபுஃ । கதஃ ப்ரபாஸமஶ்ர்ரு'ணோந் மாதுலேயீம் ஸ ஆத்மநஃ

ஶுகர் சொன்னார்: அர்ஜுனன் தீர்த்தயாத்திரை மேற்கொண்டு பூமியில் பல இடங்களைச் சுற்றி, பிரபாசம் என்ற ஊருக்கு வந்தான். அங்கு அவன் தன் மாமாவின் மகளைப் பற்றி கேட்டான்.

துர்யோதநாய ராமஸ்தாம் தாஸ்யதீதி ந சாபரே । தல்லிப்ஸுஃ ஸ யதிர்பூத்வா த்ரிதண்டீ த்வாரகாமகாத்

சிலர், ராமன் அவளை துரியோதனனுக்கு கொடுப்பான் என்று கூறினர்; மற்றவர்கள் அதற்கு ஒப்புக்கொள்ளவில்லை. அவளை விரும்பிய அர்ஜுனன் யதிராக மும்மடக்கோல் ஏந்தி, துவாரகைக்கு சென்றான்.

தத்ர வை வார்ஷிகாந் மாஸாந் அவாத்ஸீத் ஸ்வார்தஸாதகஃ । பௌரைஃ ஸபாஜிதோऽபீக்ஷ்ணம் ராமேணாஜாநதா ச ஸஃ

அங்கு, தன் நோக்கை நிறைவேற்றும் எண்ணத்தில், அர்ஜுனன் பல மாதங்கள் தங்கினான். நகர மக்கள் மற்றும் ராமன், அவனை அடையாளம் காணாமல், அவனை மறுமறு மதிப்பளித்தனர்.

ஏகதா க்ரு'ஹமாநீய ஆதித்யேந நிமம்த்ர்ய தம் । ஶ்ரத்தயோபஹ்ரு'தம் பைக்ஷ்யம் பலேந புபுஜே கில

ஒரு நாள், ராமன் அர்ஜுனனை வீட்டிற்கு அழைத்து, விருந்தினராக வரவேற்று, பக்தியுடன் அளித்த பிச்சை உணவை அர்ஜுனன் உண்டான்.

ஸோऽபஶ்யத்தத்ர மஹதீம் கந்யாம் வீரமநோஹராம் । ப்ரீத்யுத்புல்லேக்ஷணஸ்தஸ்யாம் பாவக்ஷுப்தம் மநோ ததே

அங்கே, வீரர்களை கவரும் அழகான ஒரு பெரிய பெண்ணை அவன் பார்த்தான். அவளை நோக்கி அர்ஜுனனின் மனம், பாசத்தால் மலர்ந்த கண்களால், ஆழமாக ஈர்க்கப்பட்டது.

ஸாபி தம் சகமே வீக்ஷ்ய நாரீணாம் ஹ்ரு'தயம்கமம் । ஹஸந்தீ வ்ரீடிதாபாங்கீ தந்ந்யஸ்தஹ்ரு'தயேக்ஷணா

அவளும் அவனைப் பார்த்ததும், பெண்கள் இயல்பாக ஈர்க்கப்படுவது போல், மனமும் பார்வையும் அவனிடம் நிலைநிறுத்தினாள்; சிரித்தவளாக, வெட்கத்துடன் பக்கமாகப் பார்த்தாள்.

தாம் பரம் ஸமநுத்யாயந் நந்தரம் ப்ரேப்ஸுரர்ஜுநஃ । ந லேபே ஶம் ப்ரமச்சித்தஃ காமேநாதிபலீயஸா

அர்ஜுனன் அவளை இடையறாது நினைத்து, அவளை விரும்பி, மனம் குழம்பி அமைதியில்லாமல் இருந்தான்; அவனது மனதை மிகுந்த ஆசை ஆட்கொண்டது.

மஹத்யாம் தேவயாத்ராயாம் ரதஸ்தாம் துர்கநிர்கதாம் । ஜஹாராநுமதஃ பித்ரோஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்ய ச மஹாரதஃ

ஒரு பெரிய திருவிழாவில், அவள் ரதத்தில் இருந்து கோட்டையை விட்டு வெளியேறும்போது, அவளது பெற்றோர்களும் கிருஷ்ணனும் ஒப்புதல் அளித்ததால், அர்ஜுனன் அவளை அழைத்துச் சென்றான்.

ரதஸ்தோ தநுராதாய ஶூராம்ஶ்சாருந்ததோ படாந் । வித்ராவ்ய க்ரோஶதாம் ஸ்வாநாம் ஸ்வபாகம் ம்ரு'கராடிவ

ரதத்தில் நின்று, வில்லைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு, அவனைத் தடுக்க வந்த வீரர்களை அர்ஜுனன் விரட்டினான்; தன் சொந்த மக்களையே சிங்கம் மான்களை விரட்டும் போல் ஓடச்செய்தான்.

தச்ச்ருத்வா க்ஷுபிதோ ராமஃ பர்வணீவ மஹார்ணவஃ । க்ரு'ஹீதபாதஃ க்ரு'ஷ்ணேந ஸுஹ்ரு'த்‌பிஶ்சாநுஸாம்யத

இதை கேட்ட ராமன், பௌர்ணமி அலைக்கும் பெருங்கடலைப் போலக் கோபமடைந்தான்; ஆனால் கிருஷ்ணன், நண்பர்களுடன் சேர்ந்து, அவன் கால்களைப் பிடித்து சமாதானப்படுத்தினான்.

ப்ராஹிணோத்பாரிபர்ஹாணி வரவத்வோர்முதா பலஃ । மஹாதநோபஸ்கரேப ரதாஶ்வநரயோஷிதஃ

பாலராமன் திருமணத்திற்கு மகிழ்ச்சியுடன், பெரும் செல்வம் கொண்ட யானைகள், ரதங்கள், குதிரைகள், ஆண்கள், பெண்கள் என பல பரிசுகளை அனுப்பினார்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - க்ரு'ஷ்ணஸ்யாஸீத் த்விஜஶ்ரேஷ்டஃ ஶ்ருததேவ இதி ஶ்ருதஃ । க்ரு'ஷ்ணைகபக்த்யா பூர்ணார்தஃ ஶாந்தஃ கவிரலம்படஃ

ஶுகர் சொன்னார்: கிருஷ்ணனுக்கு இடையே, ஶ்ருததேவன் என்ற பிரபலமான பிராமணர் ஒருவர் இருந்தார்; அவர் கிருஷ்ணனிடம் மட்டுமே பக்தி கொண்டவர், எல்லா குறிக்கோளும் நிறைவேறியவர், அமைதியானவர், ஞானியார், ஆசை இல்லாதவர்.

ஸ உவாஸ விதேஹேஷு மிதிலாயாம் க்ரு'ஹாஶ்ரமீ । அநீஹயாகதாஹார்ய நிர்வர்திதநிஜக்ரியஃ

அவர் விதேக நாட்டில், மிதிலா நகரில், குடும்ப வாழ்வில் இருந்தார்; எதுவும் முயற்சி செய்யாமல், யாத்ரைக்கு கிடைக்கும் அளவிலேயே ஏற்றுக்கொண்டு, தன் கடமைகளைச் செய்தார்.

யாத்ராமாத்ரம் த்வஹரஹஃ தைவாத் உபநமத்யுத । நாதிகம் தாவதா துஷ்டஃ க்ரியா சக்ரே யதோசிதாஃ

அவர் தினமும் யாத்திரைக்கு தேவையான அளவிலேயே, தெய்வத்தால் கிடைத்ததை ஏற்றுக்கொண்டு, அதில் திருப்தியடைந்து, தேவையான கிரியைகளை மட்டும் செய்தார்.

ததா தத்‌ராஷ்ட்ரபாலோऽங்க பஹுலாஶ்வ இதி ஶ்ருதஃ । மைதிலோ நிரஹம்மாந உபாவப்யச்யுதப்ரியௌ

அந்த நாட்டின் அரசன் பகுலாஷ்வன் என அழைக்கப்பட்டான்; மைதில நாட்டைச் சேர்ந்தவன், அஹங்காரம் இல்லாதவன்; இருவரும் அச்யுதனுக்கு மிகவும் பிரியமானவர்கள்.