ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

யஸ்யாத்மபுத்திஃ குணபே த்ரிதாதுகே ஸ்வதீஃ கலத்ராதிஷு பௌம இஜ்யதீஃ । யத்தீர்தபுத்திஃ ஸலிலே ந கர்ஹிசித் ஜநேஷ்வபிஜ்ஞேஷு ஸ ஏவ கோகரஃ

உடலை தான் என்று எண்ணி, மனைவி, பிள்ளைகள், சொந்தங்களை தான் என்று கருதி, பூமியை தெய்வமாக வழிபட்டு, தீர்த்தங்களை வெறும் நீராகவே பார்த்து, அறிவாளிகளை நாடாதவன், மாடு அல்லது கழுதை போல் தான்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) நிஶம்யேத்தம் பகவதஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்யாகுண்தமேதஸஃ । வசோ துரந்வயம் விப்ராஃ தூஷ்ணீமாஸந் ப்ரமத்தியஃ

கிருஷ்ணரின் அளவிட முடியாத ஞானம் நிறைந்த இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட முனிவர்கள், மனதில் குழப்பத்துடன் அமைதியாக அமர்ந்திருந்தார்கள்.

சிரம் விம்ரு'ஶ்ய முநய ஈஶ்வரஸ்யேஶிதவ்யதாம் । ஜநஸங்க்ரஹ இத்யூசுஃ ஸ்மயந்தஸ்தம் ஜகத்‌குரும்

நீண்ட நேரம் யோசித்த பிறகு, அந்த முனிவர்கள், உலகுக்கு ஆசானான அவரை நோக்கி சிரித்துக்கொண்டு, 'உங்கள் ஆட்சி மக்கள் அனைவரையும் ஒன்று சேர்க்கத்தான்' என்றார்கள்.

ஶ்ரீமுநய ஊசுஃ - ( மிஶ்ர ) யந்மாயயா தத்த்வவிதுத்தமா வயம் விமோஹிதா விஶ்வஸ்ரு'ஜாமதீஶ்வராஃ । யதீஶிதவ்யாயதி கூட ஈஹயா அஹோ விசித்ரம் பகவத் விசேஷ்டிதம்

முனிவர்கள் கூறினார்கள்: உங்களது மாயையால், உலகை உருவாக்கும் தலைவர்களான நாங்களும் குழப்பமடைந்தோம்; உங்கள் ஆட்சி மறைந்திருக்கும்; பகவானின் செயல்கள் எவ்வளவு ஆச்சரியம்!

அநீஹ ஏதத்‌ பஹுதைக ஆத்மநா ஸ்ரு'ஜத்யவத்யத்தி ந பத்யதே யதா । பௌமைர்ஹி பூமிர்பஹுநாமரூபிணீ அஹோ விபூம்நஶ்சரிதம் விடம்பநம்

இச்சை இல்லாதவராக இருந்தும், நீ பலவகையில் உலகை உருவாக்கி, காப்பாற்றி, மறைக்கும்; ஆனாலும் பிணைப்பு எதுவும் இல்லை. பூமி பல பெயர் உருவங்களில் தோன்றினாலும், அது மாறாதது போல. உமது பெருமையின் செயல்கள் எவ்வளவு வியப்பும், மர்மமும் நிறைந்தவை!

அதாபி காலே ஸ்வஜநாபிகுப்தயே பிபர்ஷி ஸத்த்வம் கலநிக்ரஹாய ச । ஸ்வலீலயா வேதபதம் ஸநாதநம் வர்ணாஶ்ரமாத்மா புருஷஃ பரோ பவாந்

உகந்த நேரத்தில், உன் மக்கள் பாதுகாப்புக்காகவும், தீயவர்களை அடக்கவும், நீ சத்துவம் எனும் குணத்தை எடுத்துக்கொள்கிறாய்; உன் விளையாட்டாகவே, நீ எப்போதும் நிலைத்திருக்கும் வேத மார்க்கத்தை நிலைநிறுத்துகிறாய்; நான்கு வகை வாழ்க்கை முறைகளுக்கும் ஆதாரமான பரமபுருஷா, நீயே அதற்கும் உயிராக இருக்கிறாய்.

( அநுஷ்டுப் ) ப்ரஹ்ம தே ஹ்ரு'தயம் ஶுக்லம் தபஃஸ்வாத்யாயஸம்யமைஃ । யத்ரோபலப்தம் ஸத்வ்யக்தம் அவ்யக்தம் ச ததஃ பரம்

பிரம்மனே, உன் மனம் தூய்மையானது; தவம், வேதபடிப்பு, அடக்கம் ஆகியவற்றால் அது பெற்றது; அதில், வெளிப்பட்டதும், மறைந்ததும், அவற்றைத் தாண்டியதுமான உண்மை உணரப்படுகிறது.

தஸ்மாத்‌ ப்ரஹ்மகுலம் ப்ரஹ்மந் ஶாஸ்த்ரயோநேஸ்த்வமாத்மநஃ । ஸபாஜயஸி ஸத்தாம தத்‌ ப்ரஹ்மண்யாக்ரணீர்பவாந்

அதனால், பிரம்மனே, நீ வேதங்களுக்கும் உனக்கும் ஆதாரமான பிராமண சமுதாயத்தை மதிக்கிறாய்; அதனால் நீ பிரம்மத்தை விரும்புவோரில் முதன்மையானவராகிறாய்.

அத்ய நோ ஜந்மஸாபல்யம் வித்யாயாஸ்தபஸோ த்ரு'ஶஃ । த்வயா ஸங்கம்ய ஸத்‌கத்யா யதந்தஃ ஶ்ரேயஸாம் பரஃ

இன்று, உன்னைச் சந்தித்து, நம் பிறப்பு, கல்வி, தவம், பார்வை எல்லாம் பயனடைந்தன; ஏனெனில், உன்னையே உயர்ந்த இலட்சியமாகக் கொண்டு, நாம் சிறந்த நன்மையை அடைந்தோம்.

நமஸ்தஸ்மை பகவதே க்ரு'ஷ்ணாயாகுண்டமேதஸே । ஸ்வயோகமாயயாச்சந்ந மஹிம்நே பரமாத்மநே

அழியாத புத்தியுடைய பகவான் கிருஷ்ணருக்கு வணக்கம்; தன் யோகமாயையால் தன் மகிமையை மறைத்திருக்கும் பரமாத்மாவுக்கு வணக்கம்.

ந யம் விதந்த்யமீ பூபா ஏகாராமாஶ்ச வ்ரு'ஷ்ணயஃ । மாயாஜவநிகாச்சந்நம் ஆத்மாநம் காலமீஶ்வரம்

இந்த அரசர்களும், கிருஷ்ணரை மட்டுமே விரும்பும் வ்ருஷ்ணிகள் கூட, யார் என்பதை அறியவில்லை; அவர் காலத்தின் ஆண்டவரும், ஆத்மாவும், மாயை என்ற திரையில் மறைந்தவரும் ஆவார்.

யதா ஶயாநஃ புருஷ ஆத்மாநம் குணதத்த்வத்ரு'க் । நாமமாத்ரேந்த்ரியாபாதம் ந வேத ரஹிதம் பரம்

ஒரு மனிதன் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும்போது, அவன் புலன்கள் மற்றும் பெயர்களை அறிந்தாலும், உண்மையான தன்னை, அதாவது பெயரும் புலன்களும் அல்லாத பரமானதை, அவன் அறியமாட்டான்.

ஏவம் த்வா நாமமாத்ரேஷு விஷயேஷ்விந்த்ரியேஹயா । மாயயா விப்ரமச்சித்தோ ந வேத ஸ்ம்ரு'த்யுபப்லவாத்

அதேபோல், மாயையின் மயக்கத்தால், பெயர்கள், பொருட்கள், புலன்களில் மனம் மூடப்பட்டு, நினைவில் குழப்பம் ஏற்படுவதால், உன்னை அறிய முடியவில்லை.

( வஸம்ததிலகா ) தஸ்யாத்ய தே தத்ரு'ஶிமாங்‌க்ரிமகௌகமர்ஷ தீர்தாஸ்பதம் ஹ்ரு'தி க்ரு'தம் ஸுவிபக்வயோகைஃ । உத்ஸிக்தபக்த்யுபஹதாஶய ஜீவகோஶா ஆபுர்பவத்‌கதிமதாநுக்ரு'ஹாந பக்தாந்

இன்று, பாவங்களை நீக்கும், தீர்த்தங்கள் தங்கும் உன் திருவடிகளை, முழுமையாக யோகத்தில் பழகியவர்கள் உள்ளத்தில் வைத்திருப்பதை நாங்கள் கண்டோம்; பெரும் பக்தியால் உள்ளம் உருகி, உயிரின் உறைகள் உடைந்த பக்தர்கள், உன் பாதையை அடைகிறார்கள்; அவர்களுக்கு தயை செய்யும் இறைவா, எங்களை அருளில் சேர்த்துக்கொள்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) இத்யநுஜ்ஞாப்ய தாஶார்ஹம் த்ரு'தராஷ்ட்ரம் யுதிஷ்டிரம் । ராஜர்ஷே ஸ்வாஶ்ரமாந் கந்தும் முநயோ ததிரே மநஃ

ஶுகர் சொன்னார்: இவ்வாறு தாஷார்ஹரான கிருஷ்ணரிடம், த்ருதராஷ்டிரரிடம், யுதிஷ்டிரரிடம் விடைபெற்று, அந்த முனிவர்கள் தங்கள் ஆசிரமங்களுக்கு திரும்ப மனதை வைத்தார்கள்.

தத் வீக்ஷ்ய தாநுபவ்ரஜ்ய வஸுதேவோ மஹாயஶாஃ । ப்ரணம்ய சோபஸங்க்ரு'ஹ்ய பபாஷேதம் ஸுயந்த்ரிதஃ

அவர்களைப் பார்த்து, புகழ் மிகுந்த வசுதேவர் அருகில் சென்று, வணங்கி, மரியாதை செய்து, கட்டுப்பாட்டுடன் இனிய வார்த்தைகள் பேசினார்.

ஶ்ரீவஸுதேவ உவாச - நமோ வஃ ஸர்வதேவேப்ய ரு'ஷயஃ ஶ்ரோதுமர்ஹத । கர்மணா கர்மநிர்ஹாரோ யதா ஸ்யாந்நஸ்ததுச்யதாம்

வசுதேவர் சொன்னார்: எல்லா தேவர்களும் போன்ற முனிவர்களே, உங்களுக்கு வணக்கம். செய்கையால், செய்கையின் பந்தம் எவ்வாறு நீங்கும் என்பதை எங்களுக்கு சொல்லுங்கள்.

ஶ்ரீநாரத உவாச - நாதிசித்ரமிதம் விப்ரா வஸுதேவோ புபுத்ஸயா । க்ரு'ஷ்ணம் மத்வார்பகம் யந்நஃ ப்ரு'ச்சதி ஶ்ரேய ஆத்மநஃ

நாரதர் சொன்னார்: பிராமணர்களே, வசுதேவர் தன் மகனாகக் கருதும் கிருஷ்ணரைப் பற்றி, தன் உயிருக்காக உயர்ந்த நன்மையை அறிய விரும்பி, எங்களை கேட்டது ஆச்சரியமல்ல.

ஸந்நிகர்ஷோऽத்ர மர்த்யாநாம் அநாதரணகாரணம் । காங்கம் ஹித்வா யதாந்யாம்பஃ தத்ரத்யோ யாதி ஶுத்தயே

மனிதர்களிடையே நெருக்கம் அதிகமானால், அவமதிப்பு ஏற்படும்; அது போல, ஒருவர் கங்கை நீரை விட்டு வேறு நீரைத் தேடி தூய்மை பெற முயல்வதைப் போல்.

யஸ்யாநுபூதிஃ காலேந லயோத்பத்த்யாதிநாஸ்ய வை । ஸ்வதோऽந்யஸ்மாச்ச குணதோ ந குதஶ்சந ரிஷ்யதி

யாருடைய உணர்வு, காலம், படைப்பு, அழிவு முதலியவற்றால், தன்னால், பிறரால், அல்லது குணங்களால் எங்கும் குறையாது, அவர் தான்.

( வஸம்ததிலகா ) தம் க்லேஶகர்மபரிபாககுணப்ரவாஹைஃ அவ்யாஹதாநுபவமீஶ்வரமத்விதீயம் । ப்ராணாதிபிஃ ஸ்வவிபவைருபகூடமந்யோ மந்யேத ஸூர்யமிவ மேகஹிமோபராகைஃ

துயரம், கர்மா, குணங்கள் ஆகியவை ஓடினாலும், யாருடைய அனுபவம் தடையில்லாமல் இருக்கிறதோ, அந்தத் தனித்துவமான இறைவன், உயிர் முதலிய தன் சக்திகளால் மறைக்கப்படுகிறார்; மேகங்கள், பனி, கிரகணம் ஆகியவை சூரியனை மறைப்பதைப்போல், ஒருவர் அவரை தவறாக எண்ணலாம்.

( அநுஷ்டுப் ) அதோசுர்முநயோ ராஜந் ஆபாஷ்யாநகதும்துபிம் । ஸர்வேஷாம் ஶ்ர்ரு'ணதாம் ராஜ்ஞாம் ததைவாச்யுதராமயோஃ

அப்போது, ராஜா, அந்த முனிவர்கள் அனகதுண்டுபி வசுதேவரை அழைத்து, அங்கு கூடியிருந்த அரசர்களும், அச்சுத வம்சத்தவரும் கேட்கும்படி பேசினார்கள்.

கர்மணா கர்மநிர்ஹார ஏஷ ஸாதுநிரூபிதஃ । யச்ச்ரத்தயா யஜேத் விஷ்ணும் ஸர்வயஜ்ஞேஶ்வரம் மகைஃ

செய்கையால் செய்கையின் பந்தம் நீங்கும் என்பது அறிஞர்கள் கூறியது; விசுவாசத்துடன், எல்லா யாகங்களுக்கும் ஆண்டவனான விஷ்ணுவை யாகங்களால் வழிபட வேண்டும்.

சித்தஸ்யோபஶமோऽயம் வை கவிபிஃ ஶாஸ்த்ரசக்ஷுஷா । தர்ஶிதஃ ஸுகமோ யோகோ தர்மஶ்சாத்மமுதாவஹஃ

மனதிற்கு அமைதி கிடைக்கும் இந்த வழியை, ஞானிகள் வேதங்களின் பார்வையில் எளிதாகச் சுட்டிக் காட்டியுள்ளனர். இந்த யோகம் எளிதாகப் பின்பற்றலாம்; அது ஆன்மாவுக்கு மகிழ்ச்சி தரும் தர்மம் ஆகும்.

அயம் ஸ்வஸ்த்யயநஃ பந்தா த்விஜாதேர்க்ரு'ஹமேதிநஃ । யச்ச்ரத்தயாऽऽப்தவித்தேந ஶுக்லேநேஜ்யேத பூருஷஃ

இது, இருமுறை பிறந்த குடும்பஸ்தருக்கு நல்வழி. அவன் பெற்ற செல்வத்துக்கேற்ப, தூய்மையான முறையில், நம்பிக்கையுடன் இறைவனை வழிபட வேண்டும்.

வித்தைஷணாம் யஜ்ஞதாநைஃ க்ரு'ஹைர்தாரஸுதைஷணாம் । ஆத்மலோகைஷணாம் தேவ காலேந விஸ்ரு'ஜேத்‌புதஃ । க்ராமே த்யக்தைஷணாஃ ஸர்வே யயுர்தீராஸ்தபோவநம்

ஐயா, அறிவுடையவர் செல்வத்தை யாகம், தானம் மூலம், மனைவி, பிள்ளைகளை குடும்ப வாழ்வில், ஆன்மாவை ஆன்மிக உலகில் நாடும் ஆசைகளை காலத்துக்கேற்ப விட்டு விட வேண்டும். கிராமத்தில் எல்லா ஆசைகளையும் விட்டவர்கள், தைரியத்துடன் தவவனத்திற்கு சென்றார்கள்.

ரு'ணைஸ்த்ரிபிர்த்விஜோ ஜாதோ தேவர்ஷிபித்ரூ'ணாம் ப்ரபோ । யஜ்ஞாத்யயநபுத்ரைஸ்தாநி அநிஸ்தீர்ய த்யஜந்பதேத்

ஐயா, இருமுறை பிறந்தவன் தேவர்கள், முனிவர்கள், பிதாக்கள் ஆகிய மூவருக்கும் பிறப்பிலேயே கடன் பெற்றிருப்பான். அந்தக் கடன்களை, யாகம், வேதபடிப்பு, மகன்கள் மூலம் தீர்க்க வேண்டும்; அவற்றைச் செய்யாமல் விட்டுவிட்டால், அவன் வீழ்ச்சி அடைவான்.

த்வம் த்வத்ய முக்தோ த்வாப்யாம் வை ரு'ஷிபித்ரோர்மஹாமதே । யஜ்ஞைர்தேவர்ணமுந்முச்ய நிர்ரு'ணோऽஶரணோ பவ

மிகுந்த ஞானமுள்ளவரே, இன்று நீ முனிவர்களுக்கும் பிதாக்களுக்கும் உள்ள இரண்டு கடன்களிலிருந்து விடுபட்டுள்ளாய். யாகங்கள் மூலம் தேவர்களுக்கு உள்ள கடனையும் தீர்த்து, இனி எந்தக் கடனும் இல்லாதவனாகவும், ஆதரவின்றி நிற்கவும் செய்.

வஸுதேவ பவாந்நூநம் பக்த்யா பரமயா ஹரிம் । ஜகதாமீஶ்வரம் ப்ரார்சஃ ஸ யத்வாம் புத்ரதாம் கதஃ

வசுதேவா, நீ மிகுந்த பக்தியுடன் உலகங்களின் ஆண்டான ஹரியை வழிபட்டுள்ளாய்; அதனால் அவர் உனக்கு மகனாக வந்துள்ளார்.