ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

த்வைபாயநோ நாரதஶ்ச ச்யவநோ தேவலோऽஸிதஃ । விஶ்வாமித்ரஃ ஶதாநந்தோ பரத்வாஜோऽத கௌதமஃ

வ்யாசர், நாரதர், ச்யவனர், தேவலர், அசிதர், விஸ்வாமித்திரர், சதானந்தர், பரத்வாஜர், கவுதமர் ஆகியோர் அங்கு வந்தார்கள்.

ராமஃ ஸஶிஷ்யோ பகவாந் வஸிஷ்டோ காலவோ ப்ரு'குஃ । புலஸ்த்யஃ கஶ்யபோऽத்ரிஶ்ச மார்கண்டேயோ ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ

ராமர், அவருடைய சீடர்கள், புகழ்பெற்ற வசிஷ்டர், காலவர், ப்ருகு முனிவர், புலஸ்தியர், கஷ்யபர், அத்ரி முனிவர், மார்க்கண்டேயர், ப்ருஹஸ்பதி—all இவர்கள் அங்கு வந்தார்கள்.

த்விதஸ்த்ரிதஶ்சைகதஶ்ச ப்ரஹ்மபுத்ராஸ்ததாங்‌கிராஃ । அகஸ்த்யோ யாஜ்ஞவல்க்யஶ்ச வாமதேவாதயோऽபரே

த்விதர், த்ரிதர், ஏகதர், பிரம்மாவின் புதல்வர்கள், அங்கிராசு, அகத்தியர், யாஜ்ஞவல்க்யர், வாமதேவர் மற்றும் பலரும் அங்கு வந்தார்கள்.

தாந்த்ரு'ஷ்ட்வா ஸஹஸோத்தாய ப்ராகாஸீநா ந்ரு'பாதயஃ । பாண்டவாஃ க்ரு'ஷ்ணராமௌ ச ப்ரணேமுர்விஶ்வவந்திதாந்

அவர்களை பார்த்ததும், முன்பே அமர்ந்திருந்த அரசர்கள், பாண்டவர்கள், கிருஷ்ணர், பாலராமர்—all உடனே எழுந்து, உலகம் வணங்கும் அந்த முனிவர்களுக்கு வணக்கம் செய்தார்கள்.

தாந் ஆநர்சுர்யதா ஸர்வே ஸஹராமோऽச்யுதோऽர்சயத் । ஸ்வாகதாஸநபாத்யார்க்ய மால்யதூபாநுலேபநைஃ

அனைவரும் அந்த முனிவர்களை முறையாகப் போற்றினார்கள்; ராமரும் அச்யுதனும் அவர்களுக்கு வரவேற்பு, இருக்கை, பாதம் கழுவும் நீர், அரை, மாலை, தூபம், சந்தனம் ஆகியவற்றால் மரியாதை செய்தார்கள்.

உவாச ஸுகமாஸீநாந் பகவாந் தர்மகுப்தநுஃ । ஸதஸஸ்தஸ்ய மஹதோ யதவாசோऽநுஶ்ர்ரு'ண்வதஃ

தர்மத்தை உடைய ஆண்டவன், அவர்கள் சௌகரியமாக அமர்ந்தபோது, பெரிய சபை அமைதியாகக் கேட்டுக்கொண்டிருக்க, அளவான வார்த்தைகளால் பேசினார்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச - அஹோ வயம் ஜந்மப்ரு'தோ லப்தம் கார்த்ஸ்ந்யேந தத்பலம் । தேவாநாமபி துஷ்ப்ராபம் யத் யோகேஶ்வரதர்ஶநம்

பகவான் கூறினார்: இந்த உலகில் பிறந்த நாங்கள், தேவர்களுக்கே கடினமாகக் கிடைக்கக்கூடிய யோகிகளைக் காணும் அதிவேறு பலனை பெற்றுள்ளோம்.

கிம் ஸ்வல்பதபஸாம் ந்ரூ'ணாம் அர்சாயாம் தேவசக்ஷுஷாம் । தர்ஶநஸ்பர்ஶநப்ரஶ்ந ப்ரஹ்வபாதார்சநாதிகம்

சிறிது தவம் செய்தவர்களும், உலகுக்கு கண்கள் போன்ற தெய்வங்களை வழிபடும் போது, இப்படிப்பட்ட மகான்களைப் பார்க்கவும், தொடவும், கேள்வி கேட்கவும், காலடியில் வணங்கவும் வாய்ப்பு பெறுகிறார்கள்—அது எவ்வளவு அருமை!

ந ஹ்யம்மயாநி தீர்தாநி ந தேவா ம்ரு'ச்சிலாமயாஃ । தே புநந்த்யுருகாலேந தர்ஶநாதேவ ஸாதவஃ

தீர்த்த நீர்களும், மண் கல் உருவான தெய்வங்களும், நீண்ட காலம் கழித்தாலும், இப்படிப்பட்ட முனிவர்களை ஒரு கணம் பார்த்தால் கிடைக்கும் தூய்மை அளவிற்கு கொண்டு வர முடியாது.

( மிஶ்ர ) நாக்நிர்ந ஸூர்யோ ந ச சந்த்ரதாரகா ந பூர்ஜலம் கம் ஶ்வஸநோऽத வாங்‌மநஃ । உபாஸிதா பேதக்ரு'தோ ஹரந்த்யகம் விபஶ்சிதோ க்நந்தி முஹூர்தஸேவயா

அக்னி, சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள், பூமி, நீர், ஆகாயம், காற்று, வாக்கு, மனம்—இவை தனித்தனியாக வழிபட்டாலும் பாவத்தை அகற்ற முடியாது; ஆனால், அறிவுள்ளவர்கள், ஒரு கணம் ஞானிகளை சேவித்தாலும் பாவம் நீங்கும்.

யஸ்யாத்மபுத்திஃ குணபே த்ரிதாதுகே ஸ்வதீஃ கலத்ராதிஷு பௌம இஜ்யதீஃ । யத்தீர்தபுத்திஃ ஸலிலே ந கர்ஹிசித் ஜநேஷ்வபிஜ்ஞேஷு ஸ ஏவ கோகரஃ

உடலை தான் என்று எண்ணி, மனைவி, பிள்ளைகள், சொந்தங்களை தான் என்று கருதி, பூமியை தெய்வமாக வழிபட்டு, தீர்த்தங்களை வெறும் நீராகவே பார்த்து, அறிவாளிகளை நாடாதவன், மாடு அல்லது கழுதை போல் தான்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) நிஶம்யேத்தம் பகவதஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்யாகுண்தமேதஸஃ । வசோ துரந்வயம் விப்ராஃ தூஷ்ணீமாஸந் ப்ரமத்தியஃ

கிருஷ்ணரின் அளவிட முடியாத ஞானம் நிறைந்த இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட முனிவர்கள், மனதில் குழப்பத்துடன் அமைதியாக அமர்ந்திருந்தார்கள்.

சிரம் விம்ரு'ஶ்ய முநய ஈஶ்வரஸ்யேஶிதவ்யதாம் । ஜநஸங்க்ரஹ இத்யூசுஃ ஸ்மயந்தஸ்தம் ஜகத்‌குரும்

நீண்ட நேரம் யோசித்த பிறகு, அந்த முனிவர்கள், உலகுக்கு ஆசானான அவரை நோக்கி சிரித்துக்கொண்டு, 'உங்கள் ஆட்சி மக்கள் அனைவரையும் ஒன்று சேர்க்கத்தான்' என்றார்கள்.

ஶ்ரீமுநய ஊசுஃ - ( மிஶ்ர ) யந்மாயயா தத்த்வவிதுத்தமா வயம் விமோஹிதா விஶ்வஸ்ரு'ஜாமதீஶ்வராஃ । யதீஶிதவ்யாயதி கூட ஈஹயா அஹோ விசித்ரம் பகவத் விசேஷ்டிதம்

முனிவர்கள் கூறினார்கள்: உங்களது மாயையால், உலகை உருவாக்கும் தலைவர்களான நாங்களும் குழப்பமடைந்தோம்; உங்கள் ஆட்சி மறைந்திருக்கும்; பகவானின் செயல்கள் எவ்வளவு ஆச்சரியம்!

அநீஹ ஏதத்‌ பஹுதைக ஆத்மநா ஸ்ரு'ஜத்யவத்யத்தி ந பத்யதே யதா । பௌமைர்ஹி பூமிர்பஹுநாமரூபிணீ அஹோ விபூம்நஶ்சரிதம் விடம்பநம்

இச்சை இல்லாதவராக இருந்தும், நீ பலவகையில் உலகை உருவாக்கி, காப்பாற்றி, மறைக்கும்; ஆனாலும் பிணைப்பு எதுவும் இல்லை. பூமி பல பெயர் உருவங்களில் தோன்றினாலும், அது மாறாதது போல. உமது பெருமையின் செயல்கள் எவ்வளவு வியப்பும், மர்மமும் நிறைந்தவை!

அதாபி காலே ஸ்வஜநாபிகுப்தயே பிபர்ஷி ஸத்த்வம் கலநிக்ரஹாய ச । ஸ்வலீலயா வேதபதம் ஸநாதநம் வர்ணாஶ்ரமாத்மா புருஷஃ பரோ பவாந்

உகந்த நேரத்தில், உன் மக்கள் பாதுகாப்புக்காகவும், தீயவர்களை அடக்கவும், நீ சத்துவம் எனும் குணத்தை எடுத்துக்கொள்கிறாய்; உன் விளையாட்டாகவே, நீ எப்போதும் நிலைத்திருக்கும் வேத மார்க்கத்தை நிலைநிறுத்துகிறாய்; நான்கு வகை வாழ்க்கை முறைகளுக்கும் ஆதாரமான பரமபுருஷா, நீயே அதற்கும் உயிராக இருக்கிறாய்.

( அநுஷ்டுப் ) ப்ரஹ்ம தே ஹ்ரு'தயம் ஶுக்லம் தபஃஸ்வாத்யாயஸம்யமைஃ । யத்ரோபலப்தம் ஸத்வ்யக்தம் அவ்யக்தம் ச ததஃ பரம்

பிரம்மனே, உன் மனம் தூய்மையானது; தவம், வேதபடிப்பு, அடக்கம் ஆகியவற்றால் அது பெற்றது; அதில், வெளிப்பட்டதும், மறைந்ததும், அவற்றைத் தாண்டியதுமான உண்மை உணரப்படுகிறது.

தஸ்மாத்‌ ப்ரஹ்மகுலம் ப்ரஹ்மந் ஶாஸ்த்ரயோநேஸ்த்வமாத்மநஃ । ஸபாஜயஸி ஸத்தாம தத்‌ ப்ரஹ்மண்யாக்ரணீர்பவாந்

அதனால், பிரம்மனே, நீ வேதங்களுக்கும் உனக்கும் ஆதாரமான பிராமண சமுதாயத்தை மதிக்கிறாய்; அதனால் நீ பிரம்மத்தை விரும்புவோரில் முதன்மையானவராகிறாய்.

அத்ய நோ ஜந்மஸாபல்யம் வித்யாயாஸ்தபஸோ த்ரு'ஶஃ । த்வயா ஸங்கம்ய ஸத்‌கத்யா யதந்தஃ ஶ்ரேயஸாம் பரஃ

இன்று, உன்னைச் சந்தித்து, நம் பிறப்பு, கல்வி, தவம், பார்வை எல்லாம் பயனடைந்தன; ஏனெனில், உன்னையே உயர்ந்த இலட்சியமாகக் கொண்டு, நாம் சிறந்த நன்மையை அடைந்தோம்.

நமஸ்தஸ்மை பகவதே க்ரு'ஷ்ணாயாகுண்டமேதஸே । ஸ்வயோகமாயயாச்சந்ந மஹிம்நே பரமாத்மநே

அழியாத புத்தியுடைய பகவான் கிருஷ்ணருக்கு வணக்கம்; தன் யோகமாயையால் தன் மகிமையை மறைத்திருக்கும் பரமாத்மாவுக்கு வணக்கம்.

ந யம் விதந்த்யமீ பூபா ஏகாராமாஶ்ச வ்ரு'ஷ்ணயஃ । மாயாஜவநிகாச்சந்நம் ஆத்மாநம் காலமீஶ்வரம்

இந்த அரசர்களும், கிருஷ்ணரை மட்டுமே விரும்பும் வ்ருஷ்ணிகள் கூட, யார் என்பதை அறியவில்லை; அவர் காலத்தின் ஆண்டவரும், ஆத்மாவும், மாயை என்ற திரையில் மறைந்தவரும் ஆவார்.

யதா ஶயாநஃ புருஷ ஆத்மாநம் குணதத்த்வத்ரு'க் । நாமமாத்ரேந்த்ரியாபாதம் ந வேத ரஹிதம் பரம்

ஒரு மனிதன் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும்போது, அவன் புலன்கள் மற்றும் பெயர்களை அறிந்தாலும், உண்மையான தன்னை, அதாவது பெயரும் புலன்களும் அல்லாத பரமானதை, அவன் அறியமாட்டான்.

ஏவம் த்வா நாமமாத்ரேஷு விஷயேஷ்விந்த்ரியேஹயா । மாயயா விப்ரமச்சித்தோ ந வேத ஸ்ம்ரு'த்யுபப்லவாத்

அதேபோல், மாயையின் மயக்கத்தால், பெயர்கள், பொருட்கள், புலன்களில் மனம் மூடப்பட்டு, நினைவில் குழப்பம் ஏற்படுவதால், உன்னை அறிய முடியவில்லை.

( வஸம்ததிலகா ) தஸ்யாத்ய தே தத்ரு'ஶிமாங்‌க்ரிமகௌகமர்ஷ தீர்தாஸ்பதம் ஹ்ரு'தி க்ரு'தம் ஸுவிபக்வயோகைஃ । உத்ஸிக்தபக்த்யுபஹதாஶய ஜீவகோஶா ஆபுர்பவத்‌கதிமதாநுக்ரு'ஹாந பக்தாந்

இன்று, பாவங்களை நீக்கும், தீர்த்தங்கள் தங்கும் உன் திருவடிகளை, முழுமையாக யோகத்தில் பழகியவர்கள் உள்ளத்தில் வைத்திருப்பதை நாங்கள் கண்டோம்; பெரும் பக்தியால் உள்ளம் உருகி, உயிரின் உறைகள் உடைந்த பக்தர்கள், உன் பாதையை அடைகிறார்கள்; அவர்களுக்கு தயை செய்யும் இறைவா, எங்களை அருளில் சேர்த்துக்கொள்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) இத்யநுஜ்ஞாப்ய தாஶார்ஹம் த்ரு'தராஷ்ட்ரம் யுதிஷ்டிரம் । ராஜர்ஷே ஸ்வாஶ்ரமாந் கந்தும் முநயோ ததிரே மநஃ

ஶுகர் சொன்னார்: இவ்வாறு தாஷார்ஹரான கிருஷ்ணரிடம், த்ருதராஷ்டிரரிடம், யுதிஷ்டிரரிடம் விடைபெற்று, அந்த முனிவர்கள் தங்கள் ஆசிரமங்களுக்கு திரும்ப மனதை வைத்தார்கள்.

தத் வீக்ஷ்ய தாநுபவ்ரஜ்ய வஸுதேவோ மஹாயஶாஃ । ப்ரணம்ய சோபஸங்க்ரு'ஹ்ய பபாஷேதம் ஸுயந்த்ரிதஃ

அவர்களைப் பார்த்து, புகழ் மிகுந்த வசுதேவர் அருகில் சென்று, வணங்கி, மரியாதை செய்து, கட்டுப்பாட்டுடன் இனிய வார்த்தைகள் பேசினார்.

ஶ்ரீவஸுதேவ உவாச - நமோ வஃ ஸர்வதேவேப்ய ரு'ஷயஃ ஶ்ரோதுமர்ஹத । கர்மணா கர்மநிர்ஹாரோ யதா ஸ்யாந்நஸ்ததுச்யதாம்

வசுதேவர் சொன்னார்: எல்லா தேவர்களும் போன்ற முனிவர்களே, உங்களுக்கு வணக்கம். செய்கையால், செய்கையின் பந்தம் எவ்வாறு நீங்கும் என்பதை எங்களுக்கு சொல்லுங்கள்.

ஶ்ரீநாரத உவாச - நாதிசித்ரமிதம் விப்ரா வஸுதேவோ புபுத்ஸயா । க்ரு'ஷ்ணம் மத்வார்பகம் யந்நஃ ப்ரு'ச்சதி ஶ்ரேய ஆத்மநஃ

நாரதர் சொன்னார்: பிராமணர்களே, வசுதேவர் தன் மகனாகக் கருதும் கிருஷ்ணரைப் பற்றி, தன் உயிருக்காக உயர்ந்த நன்மையை அறிய விரும்பி, எங்களை கேட்டது ஆச்சரியமல்ல.

ஸந்நிகர்ஷோऽத்ர மர்த்யாநாம் அநாதரணகாரணம் । காங்கம் ஹித்வா யதாந்யாம்பஃ தத்ரத்யோ யாதி ஶுத்தயே

மனிதர்களிடையே நெருக்கம் அதிகமானால், அவமதிப்பு ஏற்படும்; அது போல, ஒருவர் கங்கை நீரை விட்டு வேறு நீரைத் தேடி தூய்மை பெற முயல்வதைப் போல்.