ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஶ்ரீபத்ரோவாச। பிதா மே மாதுலேயாய ஸ்வயமாஹூய தத்தவாந்। க்ரு'ஷ்ணே க்ரு'ஷ்ணாய தச்சித்தாமக்ஷௌஹிண்யா ஸகீஜநைஃ

பத்ரா கூறினாள்: என் தந்தை, என் மாமாவை அழைத்து, கிருஷ்ணனுக்கே மனம் வைத்த என்னையும், படை மற்றும் தோழிகளுடன் சேர்த்து, கருப்பனாகிய கிருஷ்ணனுக்கு அளித்தார்.

அஸ்ய மே பாதஸம்ஸ்பர்ஶோ பவேஜ்ஜந்மநி ஜந்மநி। கர்மபிர்ப்ராம்யமாணாயா யேந தச்ச்ரேய ஆத்மநஃ

என் பிறவிப் பிறவியிலும் அவருடைய திருப்பாதங்களைத் தொடும் பாக்கியம் எனக்கு கிடைக்க வேண்டும்; ஏனெனில், அதனால் கர்மவினையில் சுழலும் உயிர் உய்யும் நன்மையை அடைகிறது.

ஶ்ரீலக்ஷ்மணோவாச। மமாபி ராஜ்ஞ்யச்யுதஜந்மகர்ம ஶ்ருத்வா முஹுர்நாரதகீதமாஸ ஹ। சித்தம் முகுந்தே கில பத்மஹஸ்தயா வ்ரு'தஃ ஸுஸம்ம்ரு'ஶ்ய விஹாய லோகபாந்

லக்ஷ்மணை கூறினாள்: நாரதர் எங்கள் அரசனின் பிறப்பும் செயல்களும் குறித்து மீண்டும் மீண்டும் பாடியதை கேட்டபோது, என் மனம் தாமரைப்பாதம் கொண்ட முகுந்தனிடம் உறுதியாக ஈர்க்கப்பட்டது; உலகத்தை காக்கும் தேவர்களையும் நான் மறந்துவிட்டேன்.

ஜ்ஞாத்வா மம மதம் ஸாத்வி பிதா துஹித்ரு'வத்ஸலஃ। ப்ரு'ஹத்ஸேந இதி க்யாதஸ்தத்ரோபாயமசீகரத்

என் எண்ணத்தை அறிந்த என் தந்தை, ப்ருஹத்ஸேனன் என்ற பாசமுள்ளவர், என் திருமணத்திற்கு ஒரு வழி செய்தார்.

யதா ஸ்வயம்வரே ராஜ்ஞி மத்ஸ்யஃ பார்தேப்ஸயா க்ரு'தஃ। அயம் து பஹிராச்சந்நோ த்ரு'ஶ்யதே ஸ ஜலே பரம்

பாண்டவருக்காக சுயம்வரத்தில் ஒரு மீன் வைக்கப்பட்டதுபோல், இங்கும் வெளியில் மறைத்து, ஆனால் கீழே நீரில் தெரியும் வகையில் ஒரு மீன் வைக்கப்பட்டது.

ஶ்ருத்வைதத்ஸர்வதோ பூபா ஆயயுர்மத்பிதுஃ புரம்। ஸர்வாஸ்த்ரஶஸ்த்ரதத்த்வஜ்ஞாஃ ஸோபாத்யாயாஃ ஸஹஸ்ரஶஃ

இதை அறிந்து, எல்லாதிசையிலிருந்தும் ஆயிரக்கணக்கான அரசர்களும், ஆயுதங்களின் கலைகளில் தேர்ந்த ஆசான்களுடன், என் தந்தையின் நகருக்கு வந்தனர்.

பித்ரா ஸம்பூஜிதாஃ ஸர்வே யதாவீர்யம் யதாவயஃ। ஆததுஃ ஸஶரம் சாபம் வேத்தும் பர்ஷதி மத்தியஃ

அனைவரும் என் தந்தையால் அவரவர் வயதுக்கும் வீரத்திற்கும் ஏற்ப மரியாதை பெற்றனர்; என்னை விரும்பியவர்கள் அம்பும் வில்லும் எடுத்து, சபையில் குறி வைக்க முனைந்தனர்.

ஆதாய வ்யஸ்ரு'ஜந்கேசித்ஸஜ்யம் கர்துமநீஶ்வராஃ। ஆகோஷ்டம் ஜ்யாம் ஸமுத்க்ரு'ஷ்ய பேதுரேகேऽமுநாஹதாஃ

சிலர் வில்லைக் கொண்டு அதை இழைக்க முயன்றும் முடியவில்லை; சிலர் வில்லின் இழையை மார்பளவு இழுத்தபோது, அதனால் தாக்கப்பட்டு கீழே விழுந்தனர்.

ஸஜ்யம் க்ரு'த்வாபரே வீரா மாகதாம்பஷ்டசேதிபாஃ। பீமோ துர்யோதநஃ கர்ணோ நாவிதம்ஸ்ததவஸ்திதிம்

மற்ற சில வீரர்கள் — மகத நாட்டரசன், அம்பஷ்டர், செதி நாட்டரசன், பீமன், துரியோதனன், கர்ணன் — வில்லைக் கட்டினாலும், உண்மையான சோதனையை அவர்கள் புரிந்துகொள்ளவில்லை.

மத்ஸ்யாபாஸம் ஜலே வீக்ஷ்ய ஜ்ஞாத்வா ச ததவஸ்திதிம்। பார்தோ யத்தோऽஸ்ரு'ஜத்பாணம் நாச்சிநத்பஸ்ப்ரு'ஶே பரம்

அர்ஜுனன், நீரில் மீனின் பிரதிபலிப்பைக் கவனமாகப் பார்த்து, அதன் நிலையை உணர்ந்து, மிகுந்த கவனத்துடன் அம்பை விட, அது குறியைக் கிழிக்காமல் மெதுவாகத் தொட்டது.

ராஜந்யேஷு நிவ்ரு'த்தேஷு பக்நமாநேஷு மாநிஷு। பகவாந்தநுராதாய ஸஜ்யம் க்ரு'த்வாத லீலயா

அரசர்கள் பின்வாங்கி, அவர்களது பெருமை உடைந்தபோது, பகவான் வில்லைக் கொண்டு, எளிதாக அதை நன்கு ஏற்றி வைத்தார்.

தஸ்மிந்ஸந்தாய விஶிகம் மத்ஸ்யம் வீக்ஷ்ய ஸக்ரு'ஜ்ஜலே। சித்த்வேஷுணாபாதயத்தம் ஸூர்யே சாபிஜிதி ஸ்திதே ௨௬ அபிஜித்। திவி துந்துபயோ நேதுர்ஜயஶப்தயுதா புவி। தேவாஶ்ச குஸுமாஸாராந்முமுசுர்ஹர்ஷவிஹ்வலாஃ

அந்த குறிக்கு அம்பை பொருத்தி, நீரில் மீனை ஒருமுறை பார்த்தவுடன், அம்பால் அதை வெட்டி கீழே விழச் செய்தான்; அப்போது சூரியன் அபிஜித் நட்சத்திரத்தில் இருந்தான்.

தத்ரங்கமாவிஶமஹம் கலநூபுராப்யாம்। பத்ப்யாம் ப்ரக்ரு'ஹ்ய கநகோஜ்வலரத்நமாலாம் । நூத்நே நிவீய பரிதாய ச கௌஶிகாக்ர்யே। ஸவ்ரீடஹாஸவதநா கவரீத்ரு'தஸ்ரக்

அப்போது நான் மென்மையாக ஒலிக்கும் சிலம்புகளுடன் அரங்கத்தில் நுழைந்து, கையில் பொன்னால் ஜொலிக்கும் மாணிக்க மாலையை பிடித்து, புதிய பட்டு உடை அணிந்து, வெட்கத்துடன் சிரித்த முகத்துடன், முடியில் மலர் மாலையை சூடி நின்றேன்.

உந்நீய வக்த்ரமுருகுந்தலகுண்டலத்விட்। கண்டஸ்தலம் ஶிஶிரஹாஸகடாக்ஷமோக்ஷைஃ। ராஜ்ஞோ நிரீக்ஷ்ய பரிதஃ ஶநகைர்முராரேர்। அம்ஸேऽநுரக்தஹ்ரு'தயா நிததே ஸ்வமாலாம்

நான் முகத்தை உயர்த்தி, பெரிய குண்டலங்கள் ஜொலிக்க, கன்னங்கள் பிரகாசிக்க, மென்மையான சிரிப்புடன் பார்வை வீசி, சுற்றிலும் அரசர்களை மெதுவாக நோக்கி, முராரிக்கு அன்பு நிறைந்த மனதுடன் என் மாலையை அவரது தோளில் சூட்டினேன்.

தாவந்ம்ரு'தங்கபடஹாஃ ஶங்கபேர்யாநகாதயஃ। நிநேதுர்நடநர்தக்யோ நந்ரு'துர்காயகா ஜகுஃ

அந்த நேரத்தில் மிருதங்கம், பறை, சங்கு, பெரிய, மற்றும் பல வாத்தியங்கள் முழங்க, நடனக்காரர்கள் ஆடினர், பாடகர்கள் பாடினர்.

ஏவம் வ்ரு'தே பகவதி மயேஶே ந்ரு'பயூதபாஃ। ந ஸேஹிரே யாஜ்ஞஸேநி ஸ்பர்தந்தோ ஹ்ரு'ச்சயாதுராஃ

அப்பொழுது மாயையின் ஆண்டவரை நான் தேர்ந்தெடுத்தபோது, மனதில் ஆசை கொண்டு, அரசர்களின் தலைவர்கள் திரௌபதியின் தேர்வை சகிக்காமல், ஒருவருடன் ஒருவர் போட்டியிட்டனர்.

மாம் தாவத்ரதமாரோப்ய ஹயரத்நசதுஷ்டயம்। ஶார்ங்கமுத்யம்ய ஸந்நத்தஸ்தஸ்தாவாஜௌ சதுர்புஜஃ

அவர் என்னை நான்கு சிறந்த குதிரைகள் இணைக்கப்பட்ட ரதத்தில் ஏற்றி, சார்ங்கம் எடுத்துக் கொண்டு, கவசம் அணிந்து, நான்கு கரங்களுடன் போரில் நின்றார்.

தாருகஶ்சோதயாமாஸ காஞ்சநோபஸ்கரம் ரதம்। மிஷதாம் பூபுஜாம் ராஜ்ஞி ம்ரு'காணாம் ம்ரு'கராடிவ

தாருகன் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ரதத்தை ஓட்டினார்; மற்ற அரசர்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, மிருகங்களுக்குள் அரசன் தனது இரையை எடுத்துச் செல்லும் போல் நடந்தது.

தேऽந்வஸஜ்ஜந்த ராஜந்யா நிஷேத்தும் பதி கேசந। ஸம்யத்தா உத்த்ரு'தேஷ்வாஸா க்ராமஸிம்ஹா யதா ஹரிம்

சில அரசர்கள், வழியில் தடுப்பதற்காக ஆயுதம் ஏந்தி, வில் இழுத்து, கிராம சிங்கங்கள் போல ஹரியை பின்தொடர்ந்தனர்.

தே ஶார்ங்கச்யுதபாணௌகைஃ க்ரு'த்தபாஹ்வங்க்ரிகந்தராஃ। நிபேதுஃ ப்ரதநே கேசிதேகே ஸந்த்யஜ்ய துத்ருவுஃ

சார்ங்க விலில் இருந்து வந்த அம்புகளால், அவர்களின் கை, கால், கழுத்து துண்டிக்கப்பட்டு, சிலர் போரில் விழ, மற்றவர்கள் போரைவிட்டு ஓடினர்.

ததஃ புரீம் யதுபதிரத்யலங்க்ரு'தாம்। ரவிச்சதத்வஜபடசித்ரதோரணாம்। குஶஸ்தலீம் திவி புவி சாபிஸம்ஸ்துதாம்। ஸமாவிஶத்தரணிரிவ ஸ்வகேதநம்

பின்னர் யது குலத்தின் தலைவர், சூரியக் குடை, கொடி, ஓவியத் தோரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, விண்ணிலும் மண்ணிலும் புகழப்பட்ட குசஸ்தலிப் பட்டணத்தில், தன் வீடு அடையும் படகு போல் நுழைந்தார்.

பிதா மே பூஜயாமாஸ ஸுஹ்ரு'த்ஸம்பந்திபாந்தவாந்। மஹார்ஹவாஸோऽலங்காரைஃ ஶய்யாஸநபரிச்சதைஃ

என் தந்தை, நண்பர்கள், உறவினர்கள், மற்றும் குடும்பத்தாரை, உயர்ந்த vasthiram, ஆபரணம், படுக்கை, இருக்கை மற்றும் பல பரிசுகளால் மரியாதை செய்தார்.

தாஸீபிஃ ஸர்வஸம்பத்பிர்படேபரதவாஜிபிஃ। ஆயுதாநி மஹார்ஹாணி ததௌ பூர்ணஸ்ய பக்திதஃ

தாசிகள், எல்லா வகை செல்வங்கள், படை வீரர்கள், ரதங்கள், குதிரைகள் ஆகியவற்றுடன், அவர் மிக மதிப்புள்ள ஆயுதங்களை முழு பக்தியுடன் வழங்கினார்.

ஆத்மாராமஸ்ய தஸ்யேமா வயம் வை க்ரு'ஹதாஸிகாஃ। ஸர்வஸங்கநிவ்ரு'த்த்யாத்தா தபஸா ச பபூவிம

தன்னிறைவு கொண்ட அவரைச் சேவிக்க, நாங்கள் அவரது இல்லத் தாசிகளாக ஆனோம்; எல்லா பிணைப்புகளையும் விட்டும், உண்மையான தவத்தால் இவ்வாறு பெற்றோம்.

மஹிஷ்ய ஊசுஃ। பௌமம் நிஹத்ய ஸகணம் யுதி தேந ருத்தா। ஜ்ஞாத்வாத நஃ க்ஷிதிஜயே ஜிதராஜகந்யாஃ। நிர்முச்ய ஸம்ஸ்ரு'திவிமோக்ஷமநுஸ்மரந்தீஃ। பாதாம்புஜம் பரிணிநாய ய ஆப்தகாமஃ

மகிஷிகள் கூறினார்கள்: போமாசுரனை மற்றும் அவனது கூட்டத்தாரை யுத்தத்தில் வென்று, எங்களை - அவனால் வென்ற அரசர் மகள்களை - விடுவித்து, அவன் திருவடிகளை நினைத்து, எங்கள் பந்தங்களை நீக்கி, எங்களை மணந்து கொண்டான்.

ந வயம் ஸாத்வி ஸாம்ராஜ்யம் ஸ்வாராஜ்யம் பௌஜ்யமப்யுத। வைராஜ்யம் பாரமேஷ்ட்யம் ச ஆநந்த்யம் வா ஹரேஃ பதம்

நாங்கள் ராஜ்யம், சுயாதீனம், அதிகாரம், அல்லது பிரம்மாவின் உயர்ந்த பதவி, அல்லது ஹரியின் முடிவில்லா உலகம் ஆகியவற்றையும் விரும்பவில்லை.

காமயாமஹ ஏதஸ்ய ஶ்ரீமத்பாதரஜஃ ஶ்ரியஃ। குசகுங்குமகந்தாட்யம் மூர்த்நா வோடும் கதாப்ரு'தஃ

அவரது திருப்பாத தூசு, ஸ்ரீதேவியின் மார்பில் பூசப்பட்ட குங்கும வாசனை கொண்டது; அந்த கேதாயுதம் ஏந்தும் பெருமாளின் தூசை எங்கள் தலையில் சுமக்க விரும்புகிறோம்.

வ்ரஜஸ்த்ரியோ யத்வாஞ்சந்தி புலிந்த்யஸ்த்ரு'ணவீருதஃ। காவஶ்சாரயதோ கோபாஃ பதஸ்பர்ஶம் மஹாத்மநஃ

வ்ரஜ நாட்டில் வாழும் ஆயர்கள் பெண்கள், புலிந்த பெண்கள், புல் மற்றும் செடிகள், பசுக்கள், ஆயர்கள்—all இவர்கள் எல்லோரும் அந்த மகானின் காலடி தொடுதலை விரும்புகிறார்கள்; அவர் பசுக்களை மேய்க்கும் போது.

ரு'ஷிகணக்ரு'தா பகவத்ஸ்துதிஃ; வஸுதேவயஜ்ஞோத்ஸவஃ; பந்தூநாம் ப்ரஸ்தாபநாதிகம் ச - ஶ்ரீஶுக உவாச - ( வஸம்ததிலகா ) ஶ்ருத்வா ப்ரு'தா ஸுபலபுத்ர்யத யாஜ்ஞஸேநீ மாதவ்யத க்ஷிதிபபத்‍ந்ய உத ஸ்வகோப்யஃ । க்ரு'ஷ்ணேऽகிலாத்மநி ஹரௌ ப்ரணயாநுபந்தம் ஸர்வா விஸிஸ்ம்யுரலமஶ்ருகலாகுலாக்ஷ்யஃ

குன்தி, சுபத்ரா, திரௌபதி, மாதவி, அரசர் மனைவிகள், அவர்களது சொந்த ஆயர் பெண்கள்—இவர்கள் எல்லோரும் கிருஷ்ணர் தங்களுக்காக கொண்டிருந்த ஆழ்ந்த பாசத்தை கேட்டதும், கண்களில் கண்ணீர் நிறைந்து, வியப்புடன் இருந்தார்கள்.