ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஶ்ரீரு'ஷிருவாச। இத்யுத்தமஃஶ்லோகஶிகாமணிம் ஜநேஷ்வ்। அபிஷ்டுவத்ஸ்வந்தககௌரவஸ்த்ரியஃ। ஸமேத்ய கோவிந்தகதா மிதோऽக்ரு'ணம்ஸ்। த்ரிலோககீதாஃ ஶ்ரு'ணு வர்ணயாமி தே

முனிவர் கூறினார்: இவ்வாறு, புகழின் முத்தான பகவானை, அந்தகர், கௌரவர் வம்சத்து பெண்கள் ஒன்று சேர்ந்து புகழ்ந்தார்கள். அவர்கள் ஒன்றாக கூடி, மூன்று உலகிலும் புகழப்படும் கோவிந்தனின் கதைகளை பரஸ்பரம் பாடினார்கள். அதை நான் உனக்கு விவரமாகச் சொல்கிறேன், கேள்.

ஶ்ரீத்ரௌபத்யுவாச। ஹே வைதர்ப்யச்யுதோ பத்ரே ஹே ஜாம்பவதி கௌஶலே। ஹே ஸத்யபாமே காலிந்தி ஶைப்யே ரோஹிணி லக்ஷ்மணே

திரௌபதி கூறினாள்: வைதர்பி, பத்திரை, ஜாம்பவதி, கௌசலை, சத்யபாமா, காலிந்தி, சைப்யை, ரோஹிணி, லக்ஷ்மணை —

ஹே க்ரு'ஷ்ணபத்ந்ய ஏதந்நோ ப்ரூத வோ பகவாந்ஸ்வயம்। உபயேமே யதா லோகமநுகுர்வந்ஸ்வமாயயா

கிருஷ்ணனின் மனைவிகளே, தயவுசெய்து சொல்லுங்கள்: பகவான் தானே உலக வழக்கைப் பின்பற்றி, தன் மாயையால் உங்களை எப்படி மணந்தார்?

ஶ்ரீருக்மிண்யுவாச। சைத்யாய மார்பயிதுமுத்யதகார்முகேஷு। ராஜஸ்வஜேயபடஶேகரிதாங்க்ரிரேணுஃ। நிந்யே ம்ரு'கேந்த்ர இவ பாகமஜாவியூதாத்। தச்ச்ரீநிகேதசரணோऽஸ்து மமார்சநாய

ருக்மிணி கூறினாள்: செதி நாட்டரசனுக்கு என்னை அளிக்க வில்லாளர்கள் முனைந்தபோது, அரசரின் படைவீரர்கள் தலை மீது அவன் பாத தூசி சூடியிருந்தார். அப்போது, அந்த ஸ்ரீநிவாசனின் பாதங்களை நான் வழிபட ஆசைப்படுகிறேன்; ஏனெனில், அவர் ஒரு சிங்கம் பறவைகளைப் பிடிப்பதுபோல் என்னை அழைத்துச் சென்றார்.

ஶ்ரீஸத்யபாமோவாச। யோ மே ஸநாபிவததப்தஹ்ரு'தா ததேந। லிப்தாபிஶாபமபமார்ஷ்டுமுபாஜஹார। ஜித்வர்க்ஷராஜமத ரத்நமதாத்ஸ தேந। பீதஃ பிதாதிஶத மாம் ப்ரபவேऽபி தத்தாம்

சத்யபாமா கூறினாள்: என் மற்றொரு மனைவியின் சாபத்தைத் துடைக்க, பூமியின் அரசனை வென்று, அந்த மணியை எடுத்து வந்து, என் தந்தையையும் பிறரையும் பயமுறுத்தி, எனது கையைக் கொண்டவர் அவர். நான் வேறொருவருக்கு கொடுக்கப்பட்டிருந்தாலும், அவர் என்னைத் தானே எடுத்துக் கொண்டார்.

ஶ்ரீஜாம்பவத்யுவாச। ப்ராஜ்ஞாய தேஹக்ரு'தமும் நிஜநாததைவம்। ஸீதாபதிம் த்ரிநவஹாந்யமுநாப்யயுத்யத்। ஜ்ஞாத்வா பரீக்ஷித உபாஹரதர்ஹணம் மாம்। பாதௌ ப்ரக்ரு'ஹ்ய மணிநாஹமமுஷ்ய தாஸீ

ஜாம்பவதி கூறினாள்: உடல்களை உருவாக்குபவரும் என் விதியின்படி கணவருமான சீதையின் கணவரை என் தந்தை இருபத்து ஒன்றுநாள் போரிட்டார். அவரை உண்மையில் அறிந்து, என் தந்தை என்னை அவருக்கு அளித்தார். நான் அந்த மணியுடன் அவரது பாதங்களை பற்றிக்கொண்டு, அவருக்கு பணியாளியாகினேன்.

ஶ்ரீகாலிந்த்யுவாச। தபஶ்சரந்தீமாஜ்ஞாய ஸ்வபாதஸ்பர்ஶநாஶயா। ஸக்யோபேத்யாக்ரஹீத்பாணிம் யோऽஹம் தத்க்ரு'ஹமார்ஜநீ

காலிந்தி கூறினாள்: அவரது பாதங்களைத் தொட ஆசையுடன் தவம் இருந்ததை அறிந்து, அவர் தோழராக வந்து என் கையைப் பிடித்தார். அப்போது நான் அவருடைய இல்லத்தில் துப்புரவு செய்யும் பணியாளியாக ஆனேன்.

ஶ்ரீமித்ரவிந்தோவாச। யோ மாம் ஸ்வயம்வர உபேத்ய விஜித்ய பூபாந்। நிந்யே ஶ்வயூதகம் இவாத்மபலிம் த்விபாரிஃ। ப்ராத்ரூ'ம்ஶ்ச மேऽபகுருதஃ ஸ்வபுரம் ஶ்ரியௌகஸ்। தஸ்யாஸ்து மேऽநுபவமங்க்ர்யவநேஜநத்வம்

மித்ரவிந்தா கூறினாள்: என் சுயம்வரத்தில் வந்தவர், அரசர்களை வென்று, யானை தன் இணையை கூட்டத்திலிருந்து பிடிப்பது போல என்னை அழைத்துச் சென்றார். என் சகோதரர்களை விரட்டிக் கொண்டு, செல்வம் நிறைந்த தன் நகருக்கு என்னை அழைத்தார். அவருடைய திருப்பாதங்களைத் தொட்டு சேவை செய்யும் பாக்கியம் எனக்கு கிடைக்க வேண்டும்.

ஶ்ரீஸத்யோவாச। ஸப்தோக்ஷணோऽதிபலவீர்யஸுதீக்ஷ்ணஶ்ரு'ங்காந்। பித்ரா க்ரு'தாந்க்ஷிதிபவீர்யபரீக்ஷணாய। தாந்வீரதுர்மதஹநஸ்தரஸா நிக்ரு'ஹ்ய। க்ரீடந்பபந்த ஹ யதா ஶிஶவோऽஜதோகாந்

சத்யா கூறினாள்: என் தந்தை, அரசர்களின் வீரத்தையும் பலத்தையும் சோதிக்க, ஏழு கொடூரமான கூர்மேல் கொண்ட காளைகளை வைத்தார். வீரர்களின் பெருமையை அழிப்பவரான அவர், அந்த காளைகளை எளிதாக அடக்கி, குழந்தை பசுக்களை கட்டுவது போல கட்டினார்.

ய இத்தம் வீர்யஶுல்காம் மாம்। தாஸீபிஶ்சதுரங்கிணீம்। பதி நிர்ஜித்ய ராஜந்யாந்। நிந்யே தத்தாஸ்யமஸ்து மே

இவ்வாறு வீரத்திற்கான பரிசாக என்னையும், என் தாசிகளையும், படையையும் அரசர்களை வென்று பெற்றவர் — அவருக்கு நான் என்றும் தாசியாக இருக்க வேண்டும்.

ஶ்ரீபத்ரோவாச। பிதா மே மாதுலேயாய ஸ்வயமாஹூய தத்தவாந்। க்ரு'ஷ்ணே க்ரு'ஷ்ணாய தச்சித்தாமக்ஷௌஹிண்யா ஸகீஜநைஃ

பத்ரா கூறினாள்: என் தந்தை, என் மாமாவை அழைத்து, கிருஷ்ணனுக்கே மனம் வைத்த என்னையும், படை மற்றும் தோழிகளுடன் சேர்த்து, கருப்பனாகிய கிருஷ்ணனுக்கு அளித்தார்.

அஸ்ய மே பாதஸம்ஸ்பர்ஶோ பவேஜ்ஜந்மநி ஜந்மநி। கர்மபிர்ப்ராம்யமாணாயா யேந தச்ச்ரேய ஆத்மநஃ

என் பிறவிப் பிறவியிலும் அவருடைய திருப்பாதங்களைத் தொடும் பாக்கியம் எனக்கு கிடைக்க வேண்டும்; ஏனெனில், அதனால் கர்மவினையில் சுழலும் உயிர் உய்யும் நன்மையை அடைகிறது.

ஶ்ரீலக்ஷ்மணோவாச। மமாபி ராஜ்ஞ்யச்யுதஜந்மகர்ம ஶ்ருத்வா முஹுர்நாரதகீதமாஸ ஹ। சித்தம் முகுந்தே கில பத்மஹஸ்தயா வ்ரு'தஃ ஸுஸம்ம்ரு'ஶ்ய விஹாய லோகபாந்

லக்ஷ்மணை கூறினாள்: நாரதர் எங்கள் அரசனின் பிறப்பும் செயல்களும் குறித்து மீண்டும் மீண்டும் பாடியதை கேட்டபோது, என் மனம் தாமரைப்பாதம் கொண்ட முகுந்தனிடம் உறுதியாக ஈர்க்கப்பட்டது; உலகத்தை காக்கும் தேவர்களையும் நான் மறந்துவிட்டேன்.

ஜ்ஞாத்வா மம மதம் ஸாத்வி பிதா துஹித்ரு'வத்ஸலஃ। ப்ரு'ஹத்ஸேந இதி க்யாதஸ்தத்ரோபாயமசீகரத்

என் எண்ணத்தை அறிந்த என் தந்தை, ப்ருஹத்ஸேனன் என்ற பாசமுள்ளவர், என் திருமணத்திற்கு ஒரு வழி செய்தார்.

யதா ஸ்வயம்வரே ராஜ்ஞி மத்ஸ்யஃ பார்தேப்ஸயா க்ரு'தஃ। அயம் து பஹிராச்சந்நோ த்ரு'ஶ்யதே ஸ ஜலே பரம்

பாண்டவருக்காக சுயம்வரத்தில் ஒரு மீன் வைக்கப்பட்டதுபோல், இங்கும் வெளியில் மறைத்து, ஆனால் கீழே நீரில் தெரியும் வகையில் ஒரு மீன் வைக்கப்பட்டது.

ஶ்ருத்வைதத்ஸர்வதோ பூபா ஆயயுர்மத்பிதுஃ புரம்। ஸர்வாஸ்த்ரஶஸ்த்ரதத்த்வஜ்ஞாஃ ஸோபாத்யாயாஃ ஸஹஸ்ரஶஃ

இதை அறிந்து, எல்லாதிசையிலிருந்தும் ஆயிரக்கணக்கான அரசர்களும், ஆயுதங்களின் கலைகளில் தேர்ந்த ஆசான்களுடன், என் தந்தையின் நகருக்கு வந்தனர்.

பித்ரா ஸம்பூஜிதாஃ ஸர்வே யதாவீர்யம் யதாவயஃ। ஆததுஃ ஸஶரம் சாபம் வேத்தும் பர்ஷதி மத்தியஃ

அனைவரும் என் தந்தையால் அவரவர் வயதுக்கும் வீரத்திற்கும் ஏற்ப மரியாதை பெற்றனர்; என்னை விரும்பியவர்கள் அம்பும் வில்லும் எடுத்து, சபையில் குறி வைக்க முனைந்தனர்.

ஆதாய வ்யஸ்ரு'ஜந்கேசித்ஸஜ்யம் கர்துமநீஶ்வராஃ। ஆகோஷ்டம் ஜ்யாம் ஸமுத்க்ரு'ஷ்ய பேதுரேகேऽமுநாஹதாஃ

சிலர் வில்லைக் கொண்டு அதை இழைக்க முயன்றும் முடியவில்லை; சிலர் வில்லின் இழையை மார்பளவு இழுத்தபோது, அதனால் தாக்கப்பட்டு கீழே விழுந்தனர்.

ஸஜ்யம் க்ரு'த்வாபரே வீரா மாகதாம்பஷ்டசேதிபாஃ। பீமோ துர்யோதநஃ கர்ணோ நாவிதம்ஸ்ததவஸ்திதிம்

மற்ற சில வீரர்கள் — மகத நாட்டரசன், அம்பஷ்டர், செதி நாட்டரசன், பீமன், துரியோதனன், கர்ணன் — வில்லைக் கட்டினாலும், உண்மையான சோதனையை அவர்கள் புரிந்துகொள்ளவில்லை.

மத்ஸ்யாபாஸம் ஜலே வீக்ஷ்ய ஜ்ஞாத்வா ச ததவஸ்திதிம்। பார்தோ யத்தோऽஸ்ரு'ஜத்பாணம் நாச்சிநத்பஸ்ப்ரு'ஶே பரம்

அர்ஜுனன், நீரில் மீனின் பிரதிபலிப்பைக் கவனமாகப் பார்த்து, அதன் நிலையை உணர்ந்து, மிகுந்த கவனத்துடன் அம்பை விட, அது குறியைக் கிழிக்காமல் மெதுவாகத் தொட்டது.

ராஜந்யேஷு நிவ்ரு'த்தேஷு பக்நமாநேஷு மாநிஷு। பகவாந்தநுராதாய ஸஜ்யம் க்ரு'த்வாத லீலயா

அரசர்கள் பின்வாங்கி, அவர்களது பெருமை உடைந்தபோது, பகவான் வில்லைக் கொண்டு, எளிதாக அதை நன்கு ஏற்றி வைத்தார்.

தஸ்மிந்ஸந்தாய விஶிகம் மத்ஸ்யம் வீக்ஷ்ய ஸக்ரு'ஜ்ஜலே। சித்த்வேஷுணாபாதயத்தம் ஸூர்யே சாபிஜிதி ஸ்திதே ௨௬ அபிஜித்। திவி துந்துபயோ நேதுர்ஜயஶப்தயுதா புவி। தேவாஶ்ச குஸுமாஸாராந்முமுசுர்ஹர்ஷவிஹ்வலாஃ

அந்த குறிக்கு அம்பை பொருத்தி, நீரில் மீனை ஒருமுறை பார்த்தவுடன், அம்பால் அதை வெட்டி கீழே விழச் செய்தான்; அப்போது சூரியன் அபிஜித் நட்சத்திரத்தில் இருந்தான்.

தத்ரங்கமாவிஶமஹம் கலநூபுராப்யாம்। பத்ப்யாம் ப்ரக்ரு'ஹ்ய கநகோஜ்வலரத்நமாலாம் । நூத்நே நிவீய பரிதாய ச கௌஶிகாக்ர்யே। ஸவ்ரீடஹாஸவதநா கவரீத்ரு'தஸ்ரக்

அப்போது நான் மென்மையாக ஒலிக்கும் சிலம்புகளுடன் அரங்கத்தில் நுழைந்து, கையில் பொன்னால் ஜொலிக்கும் மாணிக்க மாலையை பிடித்து, புதிய பட்டு உடை அணிந்து, வெட்கத்துடன் சிரித்த முகத்துடன், முடியில் மலர் மாலையை சூடி நின்றேன்.

உந்நீய வக்த்ரமுருகுந்தலகுண்டலத்விட்। கண்டஸ்தலம் ஶிஶிரஹாஸகடாக்ஷமோக்ஷைஃ। ராஜ்ஞோ நிரீக்ஷ்ய பரிதஃ ஶநகைர்முராரேர்। அம்ஸேऽநுரக்தஹ்ரு'தயா நிததே ஸ்வமாலாம்

நான் முகத்தை உயர்த்தி, பெரிய குண்டலங்கள் ஜொலிக்க, கன்னங்கள் பிரகாசிக்க, மென்மையான சிரிப்புடன் பார்வை வீசி, சுற்றிலும் அரசர்களை மெதுவாக நோக்கி, முராரிக்கு அன்பு நிறைந்த மனதுடன் என் மாலையை அவரது தோளில் சூட்டினேன்.

தாவந்ம்ரு'தங்கபடஹாஃ ஶங்கபேர்யாநகாதயஃ। நிநேதுர்நடநர்தக்யோ நந்ரு'துர்காயகா ஜகுஃ

அந்த நேரத்தில் மிருதங்கம், பறை, சங்கு, பெரிய, மற்றும் பல வாத்தியங்கள் முழங்க, நடனக்காரர்கள் ஆடினர், பாடகர்கள் பாடினர்.

ஏவம் வ்ரு'தே பகவதி மயேஶே ந்ரு'பயூதபாஃ। ந ஸேஹிரே யாஜ்ஞஸேநி ஸ்பர்தந்தோ ஹ்ரு'ச்சயாதுராஃ

அப்பொழுது மாயையின் ஆண்டவரை நான் தேர்ந்தெடுத்தபோது, மனதில் ஆசை கொண்டு, அரசர்களின் தலைவர்கள் திரௌபதியின் தேர்வை சகிக்காமல், ஒருவருடன் ஒருவர் போட்டியிட்டனர்.

மாம் தாவத்ரதமாரோப்ய ஹயரத்நசதுஷ்டயம்। ஶார்ங்கமுத்யம்ய ஸந்நத்தஸ்தஸ்தாவாஜௌ சதுர்புஜஃ

அவர் என்னை நான்கு சிறந்த குதிரைகள் இணைக்கப்பட்ட ரதத்தில் ஏற்றி, சார்ங்கம் எடுத்துக் கொண்டு, கவசம் அணிந்து, நான்கு கரங்களுடன் போரில் நின்றார்.

தாருகஶ்சோதயாமாஸ காஞ்சநோபஸ்கரம் ரதம்। மிஷதாம் பூபுஜாம் ராஜ்ஞி ம்ரு'காணாம் ம்ரு'கராடிவ

தாருகன் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ரதத்தை ஓட்டினார்; மற்ற அரசர்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, மிருகங்களுக்குள் அரசன் தனது இரையை எடுத்துச் செல்லும் போல் நடந்தது.

தேऽந்வஸஜ்ஜந்த ராஜந்யா நிஷேத்தும் பதி கேசந। ஸம்யத்தா உத்த்ரு'தேஷ்வாஸா க்ராமஸிம்ஹா யதா ஹரிம்

சில அரசர்கள், வழியில் தடுப்பதற்காக ஆயுதம் ஏந்தி, வில் இழுத்து, கிராம சிங்கங்கள் போல ஹரியை பின்தொடர்ந்தனர்.