ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

அபி ஸ்மரத நஃ ஸக்யஃ ஸ்வாநாமர்தசிகீர்ஷயா । கதாம்ஶ்சிராயிதாஞ்சத்ரு பக்ஷக்ஷபணசேதஸஃ

நம் நட்பை நீங்கள் நினைவில் வைத்திருக்கிறீர்களா? நாங்கள் எங்கள் காரியங்களை நிறைவேற்றும் எண்ணத்தில், பகைவரை அழிப்பதில் மனதை மூழ்கடித்து, நீண்ட நாட்கள் பிரிந்திருந்தோம்.

அப்யவத்யாயதாஸ்மாந் ஸ்விதக்ரு'தஜ்ஞாவிஶங்கயா । நூநம் பூதாநி பகவாந் யுநக்தி வியுநக்தி ச

நாங்கள் நன்றி மறந்தோம் என்று சந்தேகித்து, எங்களை நீங்கள் வெறுத்தீர்களா? எல்லா உயிர்களையும் இணைக்கும், பிரிக்கும் சக்தி இறைவனுக்கே உண்டு.

வாயுர்யதா கநாநீகம் த்ரு'ணம் தூலம் ரஜாம்ஸி ச । ஸம்யோஜ்யாக்ஷிபதே பூயஃ ததா பூதாநி பூதக்ரு'த்

காற்று மேகங்களை, புல்லை, பருத்தியை, தூசியை சேர்த்து, பின்னர் பிரிப்பதைப் போல, உயிர்களை இணைக்கும் பிரிக்கும் சக்தி படைத்தவனுக்கே உண்டு.

மயி பக்திர்ஹி பூதாநாம் அம்ரு'தத்வாய கல்பதே । திஷ்ட்யா யதாஸீத் மத்ஸ்நேஹோ பவதீநாம் மதாபநஃ

என்னை நோக்கிய பக்தி, உயிர்களுக்கு அமரத்துவத்தைத் தரும். உங்களுக்குள் என்மீது உள்ள பாசம் எல்லா தடைகளையும் நீக்கி, நல்ல அதிர்ஷ்டத்தால் எழுந்தது.

அஹம் ஹி ஸர்வபூதாநாம் ஆதிரந்தோऽந்தரம் பஹிஃ । பௌதிகாநாம் யதா கம் வார்பூர்வாயுர்ஜ்யோதிரங்கநாஃ

நான் எல்லா உயிர்களின் ஆரம்பமும் முடிவும், உள்ளும் புறமும் ஆனவன்; பொருள்களின் அடிப்படையான ஆகாயம், நீர், பூமி, காற்று, ஒளி போல் இருக்கிறேன்.

ஏவம் ஹ்யேதாநி பூதாநி பூதேஷ்வாத்மாऽऽத்மநா ததஃ । உபயம் மய்யத பரே பஶ்யதாபாதமக்ஷரே

இந்த உயிர்கள், மற்ற உயிர்களுக்குள் ஆத்மாவாலும் பரமாத்மாவாலும் இருக்கின்றன. இரண்டும் என்னுள், அதீதமானதில், அழிவில்லாததை உணரும் பார்வையில் தெரிகின்றன.

ஶ்ரீஶுக உவாச - அத்யாத்மஶிக்ஷயா கோப்ய ஏவம் க்ரு'ஷ்ணேந ஶிக்ஷிதாஃ । ததநுஸ்மரணத்வஸ்த ஜீவகோஶாஸ்தமத்யகந்

இவ்வாறு கிருஷ்ணன் ஆன்மிக அறிவை கற்றுக் கொடுத்தபோது, கோபிகள் அவரை நினைத்து, உயிர் சக்திகள் களைந்து, தனிப்பட்ட தன்மையைத் தாண்டி உயர்ந்த நிலையை அடைந்தார்கள்.

( வஸம்ததிலகா ) ஆஹுஶ்ச தே நலிநநாப பதாரவிந்தம் யோகேஶ்வரைர்ஹ்ரு'தி விசிந்த்யமகாதபோதைஃ । ஸம்ஸாரகூபபதிதோத்தரணாவலம்பம் கேஹம் ஜுஷாமபி மநஸ்யுதியாத் ஸதா நஃ

அவர்கள் கூறினார்கள்: யோகிகள் உள்ளத்தில் ஆழ்ந்த ஞானத்துடன் தியானிக்கும் தாமரை பாதம் உடைய இறைவன், உலக வாழ்க்கை என்ற கிணற்றிலிருந்து மீட்கும் ஆதரவாக இருப்பவர், நாங்கள் வீடுகளில் இருந்தாலும் எப்போதும் நம் மனதில் எழ வேண்டும்.

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே உத்தரார்தே வ்ரு'ஷ்ணீகோபஸம்கமோ நாம த்வ்யஶீதிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு பரமஹம்சர்களுக்கான புனிதமான ஸ்ரீமத்பாகவத புராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் இரண்டாம் பாதியில் உள்ள 'வ்ருஷ்ணி கோபர்கள் சந்திப்பு' என்ற எண்பத்திரண்டாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

த்ரௌபதீம் ப்ரதி ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணபத்‍நீநாம் ஸ்வஸ்வோத்வாஹவ்ரு'த்தாம்தவர்ணநம் - அத த்ர்யஶீதிதமோऽத்யாயஃ ஶ்ரீஶுக உவாச। ததாநுக்ரு'ஹ்ய பகவாந்கோபீநாம் ஸ குருர்கதிஃ। யுதிஷ்டிரமதாப்ரு'ச்சத்ஸர்வாம்ஶ்ச ஸுஹ்ரு'தோऽவ்யயம்

திரௌபதிக்கு உரிய கிருஷ்ணபத்தினியர் திருமண நிகழ்ச்சிகள் பற்றிய விவரிப்பு: ஶுகர் கூறினார்: கோபிகளுக்கு ஆசீர்வாதம் அளித்த பின், அவர்களுக்கு ஆசான், அடைக்கலம் ஆகிய பகவான், யுதிஷ்டிரரையும் மற்ற உறவினர்களையும் நலம் விசாரித்தார்.

த ஏவம் லோகநாதேந பரிப்ரு'ஷ்டாஃ ஸுஸத்க்ரு'தாஃ। ப்ரத்யூசுர்ஹ்ரு'ஷ்டமநஸஸ்தத்பாதேக்ஷாஹதாம்ஹஸஃ

உலகின் ஆண்டவரால் இவ்வாறு கேட்டறிந்து, மரியாதை பெற்றவர்கள், அவருடைய திருப்பாதங்களைப் பார்த்த மகிழ்ச்சியில், பாவங்கள் நீங்கிய மனதுடன் பதில் அளித்தார்கள்.

குதோऽஶிவம் த்வச்சரணாம்புஜாஸவம் மஹந்மநஸ்தோ முகநிஃஸ்ரு'தம் க்வசித்। பிபந்தி யே கர்ணபுடைரலம் ப்ரபோ தேஹம்ப்ரு'தாம் தேஹக்ரு'தஸ்ம்ரு'திச்சிதம்

மகானே, உங்களுடைய தாமரை போன்ற திருப்பாதங்களில் இருந்து வரும் அமுதம், சில நேரம் உங்கள் வாக்கு வழியாக வெளிப்படுகிறது. அதை காதுகளால் கேட்டு ரசிப்பவர்கள், உடல் பற்றும், மறப்பும் துண்டிக்கப்படுகின்றன; அவர்களுக்கு எந்த தீமையும் ஏற்படாது.

ஹித்வாத்ம தாமவிதுதாத்மக்ரு'தத்ர்யவஸ்தாம்। ஆநந்தஸம்ப்லவமகண்டமகுண்டபோதம்। காலோபஸ்ரு'ஷ்டநிகமாவந ஆத்தயோக। மாயாக்ரு'திம் பரமஹம்ஸகதிம் நதாஃ ஸ்ம

தன்னை பற்றிய மூன்று நிலைகளையும் விட்டுவிட்டு, செய்த பாவங்களை நீக்கி, இடையறாத ஆனந்தம், தடையில்லா ஞானம் பெற்றோம். வேதமும் காலமும் ஏற்படுத்திய யோகத்தால், மாயையால் உருவான பரமஹம்சர்களின் உயர்ந்த பாதையை, உம்மை வணங்கி அடைந்தோம்.

ஶ்ரீரு'ஷிருவாச। இத்யுத்தமஃஶ்லோகஶிகாமணிம் ஜநேஷ்வ்। அபிஷ்டுவத்ஸ்வந்தககௌரவஸ்த்ரியஃ। ஸமேத்ய கோவிந்தகதா மிதோऽக்ரு'ணம்ஸ்। த்ரிலோககீதாஃ ஶ்ரு'ணு வர்ணயாமி தே

முனிவர் கூறினார்: இவ்வாறு, புகழின் முத்தான பகவானை, அந்தகர், கௌரவர் வம்சத்து பெண்கள் ஒன்று சேர்ந்து புகழ்ந்தார்கள். அவர்கள் ஒன்றாக கூடி, மூன்று உலகிலும் புகழப்படும் கோவிந்தனின் கதைகளை பரஸ்பரம் பாடினார்கள். அதை நான் உனக்கு விவரமாகச் சொல்கிறேன், கேள்.

ஶ்ரீத்ரௌபத்யுவாச। ஹே வைதர்ப்யச்யுதோ பத்ரே ஹே ஜாம்பவதி கௌஶலே। ஹே ஸத்யபாமே காலிந்தி ஶைப்யே ரோஹிணி லக்ஷ்மணே

திரௌபதி கூறினாள்: வைதர்பி, பத்திரை, ஜாம்பவதி, கௌசலை, சத்யபாமா, காலிந்தி, சைப்யை, ரோஹிணி, லக்ஷ்மணை —

ஹே க்ரு'ஷ்ணபத்ந்ய ஏதந்நோ ப்ரூத வோ பகவாந்ஸ்வயம்। உபயேமே யதா லோகமநுகுர்வந்ஸ்வமாயயா

கிருஷ்ணனின் மனைவிகளே, தயவுசெய்து சொல்லுங்கள்: பகவான் தானே உலக வழக்கைப் பின்பற்றி, தன் மாயையால் உங்களை எப்படி மணந்தார்?

ஶ்ரீருக்மிண்யுவாச। சைத்யாய மார்பயிதுமுத்யதகார்முகேஷு। ராஜஸ்வஜேயபடஶேகரிதாங்க்ரிரேணுஃ। நிந்யே ம்ரு'கேந்த்ர இவ பாகமஜாவியூதாத்। தச்ச்ரீநிகேதசரணோऽஸ்து மமார்சநாய

ருக்மிணி கூறினாள்: செதி நாட்டரசனுக்கு என்னை அளிக்க வில்லாளர்கள் முனைந்தபோது, அரசரின் படைவீரர்கள் தலை மீது அவன் பாத தூசி சூடியிருந்தார். அப்போது, அந்த ஸ்ரீநிவாசனின் பாதங்களை நான் வழிபட ஆசைப்படுகிறேன்; ஏனெனில், அவர் ஒரு சிங்கம் பறவைகளைப் பிடிப்பதுபோல் என்னை அழைத்துச் சென்றார்.

ஶ்ரீஸத்யபாமோவாச। யோ மே ஸநாபிவததப்தஹ்ரு'தா ததேந। லிப்தாபிஶாபமபமார்ஷ்டுமுபாஜஹார। ஜித்வர்க்ஷராஜமத ரத்நமதாத்ஸ தேந। பீதஃ பிதாதிஶத மாம் ப்ரபவேऽபி தத்தாம்

சத்யபாமா கூறினாள்: என் மற்றொரு மனைவியின் சாபத்தைத் துடைக்க, பூமியின் அரசனை வென்று, அந்த மணியை எடுத்து வந்து, என் தந்தையையும் பிறரையும் பயமுறுத்தி, எனது கையைக் கொண்டவர் அவர். நான் வேறொருவருக்கு கொடுக்கப்பட்டிருந்தாலும், அவர் என்னைத் தானே எடுத்துக் கொண்டார்.

ஶ்ரீஜாம்பவத்யுவாச। ப்ராஜ்ஞாய தேஹக்ரு'தமும் நிஜநாததைவம்। ஸீதாபதிம் த்ரிநவஹாந்யமுநாப்யயுத்யத்। ஜ்ஞாத்வா பரீக்ஷித உபாஹரதர்ஹணம் மாம்। பாதௌ ப்ரக்ரு'ஹ்ய மணிநாஹமமுஷ்ய தாஸீ

ஜாம்பவதி கூறினாள்: உடல்களை உருவாக்குபவரும் என் விதியின்படி கணவருமான சீதையின் கணவரை என் தந்தை இருபத்து ஒன்றுநாள் போரிட்டார். அவரை உண்மையில் அறிந்து, என் தந்தை என்னை அவருக்கு அளித்தார். நான் அந்த மணியுடன் அவரது பாதங்களை பற்றிக்கொண்டு, அவருக்கு பணியாளியாகினேன்.

ஶ்ரீகாலிந்த்யுவாச। தபஶ்சரந்தீமாஜ்ஞாய ஸ்வபாதஸ்பர்ஶநாஶயா। ஸக்யோபேத்யாக்ரஹீத்பாணிம் யோऽஹம் தத்க்ரு'ஹமார்ஜநீ

காலிந்தி கூறினாள்: அவரது பாதங்களைத் தொட ஆசையுடன் தவம் இருந்ததை அறிந்து, அவர் தோழராக வந்து என் கையைப் பிடித்தார். அப்போது நான் அவருடைய இல்லத்தில் துப்புரவு செய்யும் பணியாளியாக ஆனேன்.

ஶ்ரீமித்ரவிந்தோவாச। யோ மாம் ஸ்வயம்வர உபேத்ய விஜித்ய பூபாந்। நிந்யே ஶ்வயூதகம் இவாத்மபலிம் த்விபாரிஃ। ப்ராத்ரூ'ம்ஶ்ச மேऽபகுருதஃ ஸ்வபுரம் ஶ்ரியௌகஸ்। தஸ்யாஸ்து மேऽநுபவமங்க்ர்யவநேஜநத்வம்

மித்ரவிந்தா கூறினாள்: என் சுயம்வரத்தில் வந்தவர், அரசர்களை வென்று, யானை தன் இணையை கூட்டத்திலிருந்து பிடிப்பது போல என்னை அழைத்துச் சென்றார். என் சகோதரர்களை விரட்டிக் கொண்டு, செல்வம் நிறைந்த தன் நகருக்கு என்னை அழைத்தார். அவருடைய திருப்பாதங்களைத் தொட்டு சேவை செய்யும் பாக்கியம் எனக்கு கிடைக்க வேண்டும்.

ஶ்ரீஸத்யோவாச। ஸப்தோக்ஷணோऽதிபலவீர்யஸுதீக்ஷ்ணஶ்ரு'ங்காந்। பித்ரா க்ரு'தாந்க்ஷிதிபவீர்யபரீக்ஷணாய। தாந்வீரதுர்மதஹநஸ்தரஸா நிக்ரு'ஹ்ய। க்ரீடந்பபந்த ஹ யதா ஶிஶவோऽஜதோகாந்

சத்யா கூறினாள்: என் தந்தை, அரசர்களின் வீரத்தையும் பலத்தையும் சோதிக்க, ஏழு கொடூரமான கூர்மேல் கொண்ட காளைகளை வைத்தார். வீரர்களின் பெருமையை அழிப்பவரான அவர், அந்த காளைகளை எளிதாக அடக்கி, குழந்தை பசுக்களை கட்டுவது போல கட்டினார்.

ய இத்தம் வீர்யஶுல்காம் மாம்। தாஸீபிஶ்சதுரங்கிணீம்। பதி நிர்ஜித்ய ராஜந்யாந்। நிந்யே தத்தாஸ்யமஸ்து மே

இவ்வாறு வீரத்திற்கான பரிசாக என்னையும், என் தாசிகளையும், படையையும் அரசர்களை வென்று பெற்றவர் — அவருக்கு நான் என்றும் தாசியாக இருக்க வேண்டும்.

ஶ்ரீபத்ரோவாச। பிதா மே மாதுலேயாய ஸ்வயமாஹூய தத்தவாந்। க்ரு'ஷ்ணே க்ரு'ஷ்ணாய தச்சித்தாமக்ஷௌஹிண்யா ஸகீஜநைஃ

பத்ரா கூறினாள்: என் தந்தை, என் மாமாவை அழைத்து, கிருஷ்ணனுக்கே மனம் வைத்த என்னையும், படை மற்றும் தோழிகளுடன் சேர்த்து, கருப்பனாகிய கிருஷ்ணனுக்கு அளித்தார்.

அஸ்ய மே பாதஸம்ஸ்பர்ஶோ பவேஜ்ஜந்மநி ஜந்மநி। கர்மபிர்ப்ராம்யமாணாயா யேந தச்ச்ரேய ஆத்மநஃ

என் பிறவிப் பிறவியிலும் அவருடைய திருப்பாதங்களைத் தொடும் பாக்கியம் எனக்கு கிடைக்க வேண்டும்; ஏனெனில், அதனால் கர்மவினையில் சுழலும் உயிர் உய்யும் நன்மையை அடைகிறது.

ஶ்ரீலக்ஷ்மணோவாச। மமாபி ராஜ்ஞ்யச்யுதஜந்மகர்ம ஶ்ருத்வா முஹுர்நாரதகீதமாஸ ஹ। சித்தம் முகுந்தே கில பத்மஹஸ்தயா வ்ரு'தஃ ஸுஸம்ம்ரு'ஶ்ய விஹாய லோகபாந்

லக்ஷ்மணை கூறினாள்: நாரதர் எங்கள் அரசனின் பிறப்பும் செயல்களும் குறித்து மீண்டும் மீண்டும் பாடியதை கேட்டபோது, என் மனம் தாமரைப்பாதம் கொண்ட முகுந்தனிடம் உறுதியாக ஈர்க்கப்பட்டது; உலகத்தை காக்கும் தேவர்களையும் நான் மறந்துவிட்டேன்.

ஜ்ஞாத்வா மம மதம் ஸாத்வி பிதா துஹித்ரு'வத்ஸலஃ। ப்ரு'ஹத்ஸேந இதி க்யாதஸ்தத்ரோபாயமசீகரத்

என் எண்ணத்தை அறிந்த என் தந்தை, ப்ருஹத்ஸேனன் என்ற பாசமுள்ளவர், என் திருமணத்திற்கு ஒரு வழி செய்தார்.

யதா ஸ்வயம்வரே ராஜ்ஞி மத்ஸ்யஃ பார்தேப்ஸயா க்ரு'தஃ। அயம் து பஹிராச்சந்நோ த்ரு'ஶ்யதே ஸ ஜலே பரம்

பாண்டவருக்காக சுயம்வரத்தில் ஒரு மீன் வைக்கப்பட்டதுபோல், இங்கும் வெளியில் மறைத்து, ஆனால் கீழே நீரில் தெரியும் வகையில் ஒரு மீன் வைக்கப்பட்டது.

ஶ்ருத்வைதத்ஸர்வதோ பூபா ஆயயுர்மத்பிதுஃ புரம்। ஸர்வாஸ்த்ரஶஸ்த்ரதத்த்வஜ்ஞாஃ ஸோபாத்யாயாஃ ஸஹஸ்ரஶஃ

இதை அறிந்து, எல்லாதிசையிலிருந்தும் ஆயிரக்கணக்கான அரசர்களும், ஆயுதங்களின் கலைகளில் தேர்ந்த ஆசான்களுடன், என் தந்தையின் நகருக்கு வந்தனர்.