ஶ்ரீவஸுதேவ உவாச - அம்ப மாஸ்மாநஸூயேதா தைவக்ரீடநகாந் நராந் । ஈஶஸ்ய ஹி வஶே லோகஃ குருதே கார்யதேऽத வா
ஸ்ரீவசுதேவன் சொன்னார்: அம்மா, இந்த மனிதர்களை நீ கோபிக்க வேண்டாம்; அவர்கள் எல்லாம் விதியின் விளையாட்டில் இருக்கும் பொம்மைகள் மாதிரி. உலகம் எல்லாம் ஆண்டவனின் கட்டுப்பாட்டில் தான்; அவர் செய்கிறார், செய்ய வைக்கிறார்.
கம்ஸப்ரதாபிதாஃ ஸர்வே வயம் யாதா திஶம் திஶம் । ஏதர்ஹ்யேவ புநஃ ஸ்தாநம் தைவேநாஸாதிதாஃ ஸ்வஸஃ
கம்சன் கொடுமையால் நாங்கள் எல்லோரும் திசைதிசையாக சிதறி போனோம். ஆனால், சகோதரி, இப்போது விதியின் அருளால் மீண்டும் நம் இடத்தை அடைந்துள்ளோம்.
ஶ்ரீஶுக உவாச - வஸுதேவோக்ரஸேநாத்யைஃ யதுபிஸ்தேऽர்சிதா ந்ரு'பாஃ । ஆஸந் அச்யுதஸந்தர்ஶ பரமாநந்தநிர்வ்ரு'தாஃ
ஸ்ரீசுகர் சொன்னார்: வசுதேவன், உக்ரசேனன் மற்றும் யாதவர்கள் அந்த அரசர்களை மரியாதை செய்தார்கள். அவர்கள் அச்யுதனை பார்த்தபோது பேரானந்தமும் திருப்தியும் பெற்றார்கள்.
பீஷ்மோ த்ரோணோऽம்பிகாபுத்ரோ காந்தாரீ ஸஸுதா ததா । ஸதாராஃ பாண்டவாஃ குந்தீ ஸஞ்ஜயோ விதுரஃ க்ரு'பஃ
பீஷ்மர், த்ரோணர், அம்பிகையின் மகன், காந்தாரி மற்றும் அவளது மகன்கள், தங்கள் மனைவிகளுடன் பாண்டவர்கள், குந்தி, சஞ்சயன், விதுரர், கிருபர்—
குந்தீபோஜோ விராடஶ்ச பீஷ்மகோ நக்நஜிந்மஹாந் । புருஜித் த்ருபதஃ ஶல்யோ த்ரு'ஷ்டகேதுஃ ஸகாஶிராட்
குந்திபோஜன், விராடன், பீஷ்மகன், மகான் நக்நஜித், புருஜித், த்ருபதன், சல்யன், த்ருஷ்டகேது, காசி மன்னன்—
தமகோஷோ விஶாலாக்ஷோ மைதிலோ மத்ரகேகயௌ । யுதாமந்யுஃ ஸுஶர்மா ச ஸஸுதா பாஹ்லிகாதயஃ
தமகோஷன், விசாலாக்ஷன், மிதிலா மன்னன், மத்ர மற்றும் கேகய மன்னர்கள், யுதாமன்யு, சுஷர்மா, பாஹ்லிகன் மற்றும் அவரது மகன்கள்—
ராஜாநோ யே ச ராஜேந்த்ர யுதிஷ்டிரமநுவ்ரதாஃ । ஶ்ரீநிகேதம் வபுஃ ஶௌரேஃ ஸஸ்த்ரீகம் வீக்ஷ்ய விஸ்மிதாஃ
மன்னரே, யுதிஷ்டிரனை பின்பற்றிய அனைத்து அரசர்களும், ஸ்ரீதேவி உறையும் ஶௌரி அவரை அவரது மனைவிகளுடன் பார்த்தபோது ஆச்சரியத்தில் ஆழ்ந்தார்கள்.
அத தே ராமக்ரு'ஷ்ணாப்யாம் ஸம்யக் ப்ராப்தஸமர்ஹணாஃ । ப்ரஶஶம்ஸுர்முதா யுக்தா வ்ரு'ஷ்ணீந் க்ரு'ஷ்ணபரிக்ரஹாந்
பின்னர், ராமரும் கிருஷ்ணனும் அவர்களை மரியாதை செய்தபோது, அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் கிருஷ்ணனை பின்பற்றும் வ்ருஷ்ணிகளைப் புகழ்ந்தார்கள்.
அஹோ போஜபதே யூயம் ஜந்மபாஜோ ந்ரு'ணாமிஹ । யத் பஶ்யதாஸக்ரு'த் க்ரு'ஷ்ணம் துர்தர்ஶமபி யோகிநாம்
ஓ போஜ மன்னனே, நீங்கள் மனிதர்களில் மிகவும் பாக்கியசாலிகள்; யோகிகள் கூட பார்க்க முடியாத கிருஷ்ணனை, நீங்கள் மீண்டும் மீண்டும் காண்கிறீர்கள்.
( வஸம்ததிலகா ) யத்விஶ்ருதிஃ ஶ்ருதிநுதேதமலம் புநாதி பாதாவநேஜநபயஶ்ச வசஶ்ச ஶாஸ்த்ரம் । பூஃ காலபர்ஜிதபகாபி யதங்க்ரிபத்ம ஸ்பர்ஶோத்தஶக்திரபிவர்ஷதி நோऽகிலார்தாந்
யாரை வேதங்கள் புகழ்கின்றன, அவருடைய புகழ் தூய்மையை தருகிறது, அவருடைய பாதம் கழுவிய நீர், சொற்கள், உபதேசங்கள் எல்லாம் புனிதம் செய்கின்றன; காலத்தின் தாக்கத்தால் இழந்தும், இந்த பூமி அவருடைய திருவடிகள் தொடும் சக்தியால் எல்லா நன்மைகளையும் பெறுகிறது.
தத்தர்ஶநஸ்பர்ஶநாநுபதப்ரஜல்ப ஶய்யாஸநாஶநஸயௌநஸபிண்டபந்தஃ । யேஷாம் க்ரு'ஹே நிரயவர்த்மநி வர்ததாம் வஃ ஸ்வர்காபவர்கவிரமஃ ஸ்வயமாஸ விஷ்ணுஃ
அவரை பார்க்கவும், தொடவும், அவரை பின்பற்றவும், பேசவும், படுக்கையும் இருக்கையும் உணவும் உறவுமாக இருப்பதும்—even நரக பாதையில் வீடுகளில் இருந்தாலும்—விஷ்ணு தானே உங்களுடன் இருந்து, சொர்க்கமும் விடுதலையும் அளிக்கிறார்.
ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) நந்தஸ்தத்ர யதூந் ப்ராப்தாந் ஜ்ஞாத்வா க்ரு'ஷ்ணபுரோகமாந் । தத்ராகமத்வ்ரு'தோ கோபைஃ அநஃ ஸ்தார்தைஃ தித்ரு'க்ஷயா
ஸ்ரீசுகர் சொன்னார்: யாதவர்கள் கிருஷ்ணனை முன்னிட்டு வந்ததை அறிந்த நந்தன், கோபர்களுடன், அவர்களைப் பார்க்க ஆவலுடன், தக்க பரிசுகளுடன் வந்தார்.
தம் த்ரு'ஷ்ட்வா வ்ரு'ஷ்ணயோ ஹ்ரு'ஷ்டாஃ தந்வஃ ப்ராணமிவோத்திதாஃ । பரிஷஸ்வஜிரே காடம் சிரதர்ஶநகாதராஃ
அவரை பார்த்ததும், வ்ருஷ்ணிகள் மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்தார்கள்; நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு சந்திப்பதில் ஆவலுடன், உயிரே திரும்பியதுபோல், அவரை உறுதியாக அணைத்தார்கள்.
வஸுதேவஃ பரிஷ்வஜ்ய ஸம்ப்ரீதஃ ப்ரேமவிஹ்வலஃ । ஸ்மரந் கம்ஸக்ரு'தாந் க்லேஶாந் புத்ரந்யாஸம் ச கோகுலே
வசுதேவன் மகிழ்ச்சியுடன், பேரன்பால் அவரை அணைத்து, கம்சன் செய்த துன்பங்களையும், தனது மகனை கோகுலத்தில் ஒப்படைத்ததை நினைத்தார்.
க்ரு'ஷ்ணராமௌ பரிஷ்வஜ்ய பிதராவபிவாத்ய ச । ந கிஞ்சநோசதுஃ ப்ரேம்ணா ஸாஶ்ருகண்டௌ குரூத்வஹ
கிருஷ்ணரும் ராமரும் தங்கள் பெற்றோர்களை அணைத்து, வணங்கி, பேரன்பால் கண்களில் கண்ணீர் மல்க, ஒரு வார்த்தையும் பேச முடியவில்லை, குருக்களில் சிறந்தவரே.
தாவாத்மாஸநமாரோப்ய பாஹுப்யாம் பரிரப்ய ச । யஶோதா ச மஹாபாகா ஸுதௌ விஜஹதுஃ ஶுசஃ
தங்கள் இருவரையும் தங்கள் ஆசனத்தில் அமர வைத்து, இரு கைகளாலும் அணைத்து, மகாபாக்யமான யசோதா மற்றும் அவளது கணவர் தங்கள் மகன்களுக்கான எல்லா துயரையும் விட்டுவிட்டார்கள்.
ரோஹிணீ தேவகீ சாத பரிஷ்வஜ்ய வ்ரஜேஶ்வரீம் । ஸ்மரந்த்யௌ தத்க்ரு'தாம் மைத்ரீம் பாஷ்பகண்ட்யௌ ஸமூசதுஃ
பின்னர் ரோகிணியும் தேவகியும், வ்ரஜ நாட்டின் அரசியை அணைத்து, அவள் காட்டிய நட்பை நினைத்து, கண்ணீர் அடக்க முடியாமல் பேசினார்கள்.
கா விஸ்மரேத வாம் மைத்ரீம் அநிவ்ரு'த்தாம் வ்ரஜேஶ்வரி । அவாப்யாப்யைந்த்ரமைஶ்வர்யம் யஸ்யா நேஹ ப்ரதிக்ரியா
வ்ரஜ நாட்டின் அரசியே, உங்களுடைய உறுதியான நட்பை யார் மறக்க முடியும்? இந்த உலகத்தில் இந்த நட்புக்கு ஈடாக, இந்திரன் போன்ற பெரும் ஆட்சி வந்தாலும் விட்டுவிட்டாலும், எந்தப் பதிலும் இல்லை.
( வஸம்ததிலகா ) ஏதாவத்ரு'ஷ்டபிதரௌ யுவயோஃ ஸ்ம பித்ரோஃ ஸம்ப்ரீணநாப்யுதயபோஷணபாலநாநி । ப்ராப்யோஷதுர்பவதி பக்ஷ்ம ஹ யத்வதக்ஷ்ணோஃ ந்யஸ்தாவகுத்ர ச பயௌ ந ஸதாம் பரஃ ஸ்வஃ
உங்கள் பெற்றோர்கள் உங்களை மகிழ்வித்து, வளர்த்து, பாதுகாத்து, தங்கள் கடமையை நிறைவேற்றிவிட்டார்கள் என்பதை நான் பார்த்தேன். கண்களை பளிங்கு போல பாதுகாக்கும் இமைகள் போல், நல்லவர்கள் எதற்கும் பயப்படுவதில்லை; அவர்களுக்கு சொர்க்கமே இலக்கு அல்ல.
ஶ்ரீஶுக உவாச - கோப்யஶ்ச க்ரு'ஷ்ணமுபலப்ய சிராதபீஷ்டம் யத்ப்ரேக்ஷணே த்ரு'ஶிஷு பக்ஷ்மக்ரு'தம் ஶபந்தி । த்ரு'க்பிர்ஹ்ரு'தீக்ரு'தமலம் பரிரப்ய ஸர்வாஃ தத்பாவமாபுரபி நித்யயுஜாம் துராபம்
கோபிகள் நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு விரும்பிய கிருஷ்ணனை பார்த்ததும், தங்கள் கண்களை மறைக்கும் இமைகளைத் திட்டினார்கள். கண்கள் மூலம் அவரை உள்ளத்தில் ஏற்று, அனைவரும் அவரைத் தழுவிக் கொண்டார்கள். இப்படிப்பட்ட நிலை, எப்போதும் அவருடன் இணைந்திருப்பவர்களுக்கே அரிதாகும்.
( அநுஷ்டுப் ) பகவாம்ஸ்தாஸ்ததாபூதா விவிக்த உபஸங்கதஃ । ஆஶ்லிஷ்யாநாமயம் ப்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரஹஸந் இதமப்ரவீத்
பகவான் தனியாக அவர்களிடம் வந்து, அவர்களை அன்புடன் தழுவி, நலம் விசாரித்து, சிரித்தபடி இவ்வாறு பேசினார்.
அபி ஸ்மரத நஃ ஸக்யஃ ஸ்வாநாமர்தசிகீர்ஷயா । கதாம்ஶ்சிராயிதாஞ்சத்ரு பக்ஷக்ஷபணசேதஸஃ
நம் நட்பை நீங்கள் நினைவில் வைத்திருக்கிறீர்களா? நாங்கள் எங்கள் காரியங்களை நிறைவேற்றும் எண்ணத்தில், பகைவரை அழிப்பதில் மனதை மூழ்கடித்து, நீண்ட நாட்கள் பிரிந்திருந்தோம்.
அப்யவத்யாயதாஸ்மாந் ஸ்விதக்ரு'தஜ்ஞாவிஶங்கயா । நூநம் பூதாநி பகவாந் யுநக்தி வியுநக்தி ச
நாங்கள் நன்றி மறந்தோம் என்று சந்தேகித்து, எங்களை நீங்கள் வெறுத்தீர்களா? எல்லா உயிர்களையும் இணைக்கும், பிரிக்கும் சக்தி இறைவனுக்கே உண்டு.
வாயுர்யதா கநாநீகம் த்ரு'ணம் தூலம் ரஜாம்ஸி ச । ஸம்யோஜ்யாக்ஷிபதே பூயஃ ததா பூதாநி பூதக்ரு'த்
காற்று மேகங்களை, புல்லை, பருத்தியை, தூசியை சேர்த்து, பின்னர் பிரிப்பதைப் போல, உயிர்களை இணைக்கும் பிரிக்கும் சக்தி படைத்தவனுக்கே உண்டு.
மயி பக்திர்ஹி பூதாநாம் அம்ரு'தத்வாய கல்பதே । திஷ்ட்யா யதாஸீத் மத்ஸ்நேஹோ பவதீநாம் மதாபநஃ
என்னை நோக்கிய பக்தி, உயிர்களுக்கு அமரத்துவத்தைத் தரும். உங்களுக்குள் என்மீது உள்ள பாசம் எல்லா தடைகளையும் நீக்கி, நல்ல அதிர்ஷ்டத்தால் எழுந்தது.
அஹம் ஹி ஸர்வபூதாநாம் ஆதிரந்தோऽந்தரம் பஹிஃ । பௌதிகாநாம் யதா கம் வார்பூர்வாயுர்ஜ்யோதிரங்கநாஃ
நான் எல்லா உயிர்களின் ஆரம்பமும் முடிவும், உள்ளும் புறமும் ஆனவன்; பொருள்களின் அடிப்படையான ஆகாயம், நீர், பூமி, காற்று, ஒளி போல் இருக்கிறேன்.
ஏவம் ஹ்யேதாநி பூதாநி பூதேஷ்வாத்மாऽऽத்மநா ததஃ । உபயம் மய்யத பரே பஶ்யதாபாதமக்ஷரே
இந்த உயிர்கள், மற்ற உயிர்களுக்குள் ஆத்மாவாலும் பரமாத்மாவாலும் இருக்கின்றன. இரண்டும் என்னுள், அதீதமானதில், அழிவில்லாததை உணரும் பார்வையில் தெரிகின்றன.
ஶ்ரீஶுக உவாச - அத்யாத்மஶிக்ஷயா கோப்ய ஏவம் க்ரு'ஷ்ணேந ஶிக்ஷிதாஃ । ததநுஸ்மரணத்வஸ்த ஜீவகோஶாஸ்தமத்யகந்
இவ்வாறு கிருஷ்ணன் ஆன்மிக அறிவை கற்றுக் கொடுத்தபோது, கோபிகள் அவரை நினைத்து, உயிர் சக்திகள் களைந்து, தனிப்பட்ட தன்மையைத் தாண்டி உயர்ந்த நிலையை அடைந்தார்கள்.
( வஸம்ததிலகா ) ஆஹுஶ்ச தே நலிநநாப பதாரவிந்தம் யோகேஶ்வரைர்ஹ்ரு'தி விசிந்த்யமகாதபோதைஃ । ஸம்ஸாரகூபபதிதோத்தரணாவலம்பம் கேஹம் ஜுஷாமபி மநஸ்யுதியாத் ஸதா நஃ
அவர்கள் கூறினார்கள்: யோகிகள் உள்ளத்தில் ஆழ்ந்த ஞானத்துடன் தியானிக்கும் தாமரை பாதம் உடைய இறைவன், உலக வாழ்க்கை என்ற கிணற்றிலிருந்து மீட்கும் ஆதரவாக இருப்பவர், நாங்கள் வீடுகளில் இருந்தாலும் எப்போதும் நம் மனதில் எழ வேண்டும்.
இதி ஶ்ரீமத்பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே உத்தரார்தே வ்ரு'ஷ்ணீகோபஸம்கமோ நாம த்வ்யஶீதிதமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு பரமஹம்சர்களுக்கான புனிதமான ஸ்ரீமத்பாகவத புராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் இரண்டாம் பாதியில் உள்ள 'வ்ருஷ்ணி கோபர்கள் சந்திப்பு' என்ற எண்பத்திரண்டாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.