ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

( இம்த்ரவம்ஶா ) பக்தாய சித்ரா பகவாந் ஹி ஸம்பதோ ராஜ்யம் விபூதீர்ந ஸமர்தயத்யஜஃ । அதீர்கபோதாய விசக்ஷணஃ ஸ்வயம் பஶ்யந் நிபாதம் தநிநாம் மதோத்‌பவம்

பக்தர்களுக்காக, பகவான் அருமையான செல்வங்களையும், ராஜ்யத்தையும் தருகிறான்; ஆனால், அறிவில்லாதவர்களுக்கு அவற்றை வழங்குவதில்லை, ஏனென்றால், செல்வம் பெருமை மற்றும் வீழ்ச்சியை உண்டாக்கும் என்பதை அவர் தானே காண்கிறார்.

( அநுஷ்டுப் ) இத்தம் வ்யவஸிதோ புத்த்யா பக்தோऽதீவ ஜநார்தநே । விஷயாந்ஜாயயா த்யக்ஷ்யந் புபுஜே நாதிலம்படஃ

இவ்வாறு மனதில் உறுதி கொண்ட பக்தன், ஜனார்த்தனனை நேசித்து, உலக இன்பங்கள் இருந்தும் அவற்றில் அதிக ஆசை இல்லாமல் அனுபவித்தான்.

தஸ்ய வை தேவதேவஸ்ய ஹரேர்யஜ்ஞபதேஃ ப்ரபோஃ । ப்ராஹ்மணாஃ ப்ரபவோ தைவம் ந தேப்யோ வித்யதே பரம்

யாகங்களுக்குத் தலைவனும், தேவாதி தேவனும் ஆன ஹரிக்கு, பிராமணர்கள் தான் ஆதாரம்; அவர்களுக்கு மேல் எதுவும் இல்லை.

ஏவம் ஸ விப்ரோ பகவத்ஸுஹ்ரு'த்ததா த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ்வப்ரு'த்யைரஜிதம் பராஜிதம் । தத்த்யாநவேகோத்‌க்ரதிதாத்மபந்தநஃ தத்தாம லேபேऽசிரதஃ ஸதாம் கதிம்

இவ்வாறு, பகவானின் நண்பனாகிய அந்த பிராமணன், வெல்ல முடியாதவனைத் தன் சேவகர்கள் வென்றதைப் பார்த்து, அவனைத் தியானித்து மனம் கட்டுப்பட்டதால், விரைவில் அவன் தாமத்தைக் அடைந்து, சான்றோர்களின் பாதையை அடைந்தான்.

ஏதத் ப்ரஹ்மண்யதேவஸ்ய ஶ்ருத்வா ப்ரஹ்மண்யதாம் நரஃ । லப்தபாவோ பகவதி கர்மபந்தாத் விமுச்யதே

பிராமணர்களை நேசிக்கும் தேவனுடைய இந்த செயலைக் கேட்டால், பகவானிடம் பக்தி கொண்ட மனிதன் கர்ம பந்தத்திலிருந்து விடுபடுவான்.

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே உத்தரார்தே ப்ரு'துகோபாக்யாநம் நாம ஏகஶீதிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, பரமஹம்சர்களுக்கான புனிதமான ஸ்ரீமத்பாகவத மகாபுராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் இரண்டாம் பகுதியிலுள்ள 'பிரிதுவின் கோபம்' என்ற எண்பத்தொன்றாம் அதிகாரம் முடிகிறது.

குருக்ஷேத்ரே ஸூர்யோபராகபர்வணி யதுபிஃ ஸஹ குரூணாம் நந்தாதிகோபாநாம் ச ஸமாகமஃ - ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) அதைகதா த்வாரவத்யாம் வஸதோ ராமக்ரு'ஷ்ணயோஃ । ஸூர்யோபராகஃ ஸுமஹாநாஸீத்கல்பக்ஷயே யதா

ஸ்ரீசுகர் கூறுகிறார்: ஒருமுறை, துவாரகையில் இராமனும் கிருஷ்ணனும் தங்கியிருந்தபோது, ஒரு பெரிய சூரிய கிரகணம், கல்பத்தின் முடிவில் நிகழ்வதைப் போல, ஏற்பட்டது.

தம் ஜ்ஞாத்வா மநுஜா ராஜந்புரஸ்தாதேவ ஸர்வதஃ । ஸமந்தபஞ்சகம் க்ஷேத்ரம் யயுஃ ஶ்ரேயோவிதித்ஸயா

அவரை அறிந்த மக்கள், அரசே, எல்லா பக்கங்களிலிருந்தும் சமந்தபஞ்சகம் என்னும் புனித நிலத்திற்குச் சென்று, நல்வாழ்வை அடைய விரும்பினர்.

நிஃக்ஷத்ரியாம் மஹீம் குர்வந்ராமஃ ஶஸ்த்ரப்ரு'தாம் வரஃ । ந்ரு'பாணாம் ருதிரௌகேண யத்ர சக்ரே மஹாஹ்ரதாந்

அயுதங்களைத் திறம்படக் கையாளும் ராமர், அரசர்களின் இரத்தம் பெருகி, பெரிய ஏரிகள் உருவான அந்த இடத்தில், பூமியை அரசர்கள் இன்றி செய்தார்.

ஈஜே ச பகவாந்ராமோ யத்ராஸ்ப்ரு'ஷ்டோऽபி கர்மணா । லோகம் ஸங்க்ராஹயந்நீஶோ யதாந்யோऽகாபநுத்தயே

அங்கே, பகவான் ராமர், தமக்கு கர்மம் எதுவும் பற்றாது இருந்தும், பிறர் பாவம் நீங்க செய்வது போல், உலகத்தாரை ஒன்றிணைத்து யாகம் செய்தார்.

மஹத்யாம் தீர்தயாத்ராயாம் தத்ராகந்பாரதீஃ ப்ரஜாஃ । வ்ரு'ஷ்ணயஶ்ச ததாக்ரூர வஸுதேவாஹுகாதயஃ

அந்தப் பெரிய தீர்த்தயாத்திரையின் போது, பாரத மக்கள், வ்ருஷ்ணிகள், அக்கூரர், வசுதேவர், அஹுகன் மற்றும் பலரும் அங்கு வந்தனர்.

யயுர்பாரத தத்க்ஷேத்ரம் ஸ்வமகம் க்ஷபயிஷ்ணவஃ । கதப்ரத்யும்நஸாம்பாத்யாஃ ஸுசந்த்ரஶுகஸாரணைஃ

பாரத வம்சத்தவர்கள் தங்கள் பாவங்களை நீக்க விரும்பி, அந்தக் களத்திற்கு சென்றனர்; அவர்களுடன் கத, பிரத்யும்னன், சாம்பன், சுசந்திரன், சுகன், சாரணன் ஆகியோரும் இருந்தனர்.

ஆஸ்தேऽநிருத்தோ ரக்ஷாயாம் க்ரு'தவர்மா ச யூதபஃ । தே ரதைர்தேவதிஷ்ண்யாபைஃ ஹயைஶ்ச தரலப்லவைஃ

அநிருத்தன் பாதுகாப்புக்காக அங்கேயே இருந்தார்; கூட்டத் தலைவரான க்ருதவர்மாவும் அங்கு இருந்தார்; அவர்கள் தெய்வீகக் குறியீடுகள் பொலிந்த ரதங்களிலும், வேகமான குதிரைகளிலும் பிரகாசித்தனர்.

கஜைர்நதத்‌பிரப்ராபைஃ ந்ரு'பிர்வித்யாதரத்யுபிஃ । வ்யரோசந்த மஹாதேஜாஃ பதி காஞ்சநமாலிநஃ

மேகம் போல் முழங்கும் யானைகள், வித்யாதரர்களும் தேவர்களும் கூடிய மனிதர்கள், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மாலைகள் அணிந்த பெரும் ஒளி உடையவர்கள், அந்த வழியில் பிரகாசித்தனர்.

திவ்யஸ்ரக்வஸ்த்ரஸந்நாஹாஃ கலத்ரைஃ கேசரா இவ । தத்ர ஸ்நாத்வா மஹாபாகா உபோஷ்ய ஸுஸமாஹிதாஃ

தெய்வீக மலர்கள், ஆடைகள், கவசங்கள் அணிந்து, தங்கள் மனைவிகளுடன், வானில் பறக்கும் தேவர்கள் போல் தோன்றினர்; அங்கே நீராடி, விரதமிருந்து, மனம் ஒருமித்தவர்களாக இருந்தனர்.

ப்ராஹ்மணேப்யோ ததுர்தேநூஃ வாஸஃஸ்ரக்‌ருக்மமாலிநீஃ । ராமஹ்ரதேஷு விதிவத் புநராப்லுத்ய வ்ரு'ஷ்ணயஃ

அவர்கள் பிராமணர்களுக்கு பசுக்கள், ஆடைகள், மலர்கள், பொன்னாணிகள் கொடுத்தனர்; பிறகு, ராமரின் ஏரிகளில் விதிப்படி மீண்டும் நீராடினார்கள்.

ததுஃ ஸ்வந்நம் த்விஜாக்ர்யேப்யஃ க்ரு'ஷ்ணே நோ பக்திரஸ்த்விதி । ஸ்வயம் ச ததநுஜ்ஞாதா வ்ரு'ஷ்ணயஃ க்ரு'ஷ்ணதேவதாஃ

அவர்கள் தங்கள் உணவை முன்னணி பிராமணர்களுக்கு வழங்கி, 'நமக்கு கிருஷ்ண பக்தி கிடைக்கட்டும்' என்று வேண்டினர்; பிறகு அனுமதி பெற்று, கிருஷ்ண பக்தியுடன் வ்ருஷ்ணிகள் தாங்களும் உண்டனர்.

புக்த்வோபவிவிஶுஃ காமம் ஸ்நிக்தச்சாயாங்‌க்ரிபாங்‌க்ரிஷு । தத்ராகதாம்ஸ்தே தத்ரு'ஶுஃ ஸுஹ்ரு'த்ஸம்பந்திநோ ந்ரு'பாந்

உணவு உண்ட பின்பு, அவர்கள் இனிமையான நிழல் மரங்களின் அடியில் விருப்பப்படி அமர்ந்தனர்; அங்கே வந்திருந்த அரசர்கள், நண்பர்கள், உறவினர்களை அவர்கள் பார்த்தனர்.

மத்ஸ்யோஶீநரகௌஶல்ய விதர்பகுருஸ்ரு'ஞ்ஜயாந் । காம்போஜகைகயாந் மத்ராந் குந்தீநாநர்தகேரலாந்

அவர்கள் மத்ஸ்யர்கள், சீனர்கள், கௌசல்யர்கள், விதர்பர்கள், குருக்கள், ஸ்ருஞ்ஜயர்கள், காம்போஜர்கள், கைகேயர்கள், மத்ரர்கள், குந்திகள், அனர்த்தர்கள், கேரளர்கள் ஆகியோரை பார்த்தனர்.

அந்யாம்ஶ்சைவாத்மபக்ஷீயாந் பராம்ஶ்ச ஶதஶோ ந்ரு'ப । நந்தாதீந் ஸுஹ்ரு'தோ கோபாந் கோபீஶ்சோத்கண்டிதாஶ்சிரம்

அரசே, அவர்களது பக்கம் சேர்ந்தவர்களும் எதிரிகள் பலரும், நந்தன் மற்றும் பிற நண்பர்கள், கோபர்கள், நீண்ட நாட்கள் ஏங்கிய கோபிகள் என நூற்றுக்கணக்கானோர் அங்கே வந்திருந்தனர்.

( மிஶ்ர ) அந்யோந்யஸந்தர்ஶநஹர்ஷரம்ஹஸா ப்ரோத்புல்லஹ்ரு'த்வக்த்ரஸரோருஹஶ்ரியஃ । ஆஶ்லிஷ்ய காடம் நயநைஃ ஸ்ரவஜ்ஜலா ஹ்ரு'ஷ்யத்த்வசோ ருத்தகிரோ யயுர்முதம்

ஒருவரை ஒருவர் பார்த்த மகிழ்ச்சியில், அவர்களின் மனமும் முகமும் தாமரைப்பூ போல மலர்ந்தது; அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் இறுக்கமாக அணைத்து, கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தது, உடலில் ஆனந்தம் பூரித்தது, குரல் தடுக்க, பேரின்பம் அடைந்தனர்.

ஸ்த்ரியஶ்ச ஸம்வீக்ஷ்ய மிதோऽதிஸௌஹ்ரு'த ஸ்மிதாமலாபாங்கத்ரு'ஶோऽபிரேபிரே । ஸ்தநைஃ ஸ்தநாந் குங்குமபங்கரூஷிதாந் நிஹத்ய தோர்பிஃ ப்ரணயாஶ்ருலோசநாஃ

பெண்கள் ஒருவரை ஒருவர் மிகுந்த பாசத்துடன் பார்த்து, புன்முறுவலுடன் தூய பார்வையால், அன்புடன் அணைத்துக்கொண்டனர்; குங்குமம் பூசப்பட்ட மார்புகளை மார்பில் சேர்த்து, கரங்களில் பிடித்து, கண்களில் அன்பு கண்ணீர் மலர்ந்தது.

( அநுஷ்டுப் ) ததோऽபிவாத்ய தே வ்ரு'த்தாந் யவிஷ்டைரபிவாதிதாஃ । ஸ்வாகதம் குஶலம் ப்ரு'ஷ்ட்வா சக்ருஃ க்ரு'ஷ்ணகதா மிதஃ

பின்னர் அவர்கள் மூப்பர்களுக்கு வணங்கி, இளையவர்கள் வணங்க, வரவேற்பும் நலம் விசாரிப்பும் செய்து, ஒருவருடன் ஒருவர் கிருஷ்ணரைப் பற்றிப் பேசினார்கள்.

ப்ரு'தா ப்ராத்ரூ'ந் ஸ்வஸ்ரூ'ர்வீக்ஷ்ய தத்புத்ராந் பிதராவபி । ப்ராத்ரு'பத்‍நீர்முகுந்தம் ச ஜஹௌ ஸங்கதயா ஶுசஃ

பிரிதா தன் சகோதரர்கள், சகோதரிகள், அவர்களது மகன்கள், பெற்றோர், சகோதரிகளின் மனைவிகள், முகுந்தன் ஆகியோரை பார்த்து, உரையாடலால் தன் துயரை மறந்தாள்.

குந்த்யுவாச - ஆர்ய ப்ராதரஹம் மந்யே ஆத்மாநமக்ரு'தாஶிஷம் । யத்வா ஆபத்ஸு மத்வார்தாம் நாநுஸ்மரத ஸத்தமாஃ

குந்தி கூறினாள்: 'ஆரியமான சகோதரர்களே, நான் ஆசிகள் நிறைவேறாதவளாகவே என்னை நினைக்கிறேன்; ஏனெனில், உங்களிடம் நான் துன்பத்தில் இருந்தபோது, என் நிலையை நினைவுகூரவில்லை, உங்களுள் சிறந்தவர்களே.'

ஸுஹ்ரு'தோ ஜ்ஞாதயஃ புத்ரா ப்ராதரஃ பிதராவபி । நாநுஸ்மரந்தி ஸ்வஜநம் யஸ்ய தைவமதக்ஷிணம்

நண்பர்கள், உறவினர்கள், மகன்கள், சகோதரர்கள், பெற்றோர்கள் கூட, ஒருவருக்கு விதி எதிராக அமையும்போது, அவரை நினைவில் கொள்ளமாட்டார்கள்.

ஶ்ரீவஸுதேவ உவாச - அம்ப மாஸ்மாநஸூயேதா தைவக்ரீடநகாந் நராந் । ஈஶஸ்ய ஹி வஶே லோகஃ குருதே கார்யதேऽத வா

ஸ்ரீவசுதேவன் சொன்னார்: அம்மா, இந்த மனிதர்களை நீ கோபிக்க வேண்டாம்; அவர்கள் எல்லாம் விதியின் விளையாட்டில் இருக்கும் பொம்மைகள் மாதிரி. உலகம் எல்லாம் ஆண்டவனின் கட்டுப்பாட்டில் தான்; அவர் செய்கிறார், செய்ய வைக்கிறார்.

கம்ஸப்ரதாபிதாஃ ஸர்வே வயம் யாதா திஶம் திஶம் । ஏதர்ஹ்யேவ புநஃ ஸ்தாநம் தைவேநாஸாதிதாஃ ஸ்வஸஃ

கம்சன் கொடுமையால் நாங்கள் எல்லோரும் திசைதிசையாக சிதறி போனோம். ஆனால், சகோதரி, இப்போது விதியின் அருளால் மீண்டும் நம் இடத்தை அடைந்துள்ளோம்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - வஸுதேவோக்ரஸேநாத்யைஃ யதுபிஸ்தேऽர்சிதா ந்ரு'பாஃ । ஆஸந் அச்யுதஸந்தர்ஶ பரமாநந்தநிர்வ்ரு'தாஃ

ஸ்ரீசுகர் சொன்னார்: வசுதேவன், உக்ரசேனன் மற்றும் யாதவர்கள் அந்த அரசர்களை மரியாதை செய்தார்கள். அவர்கள் அச்யுதனை பார்த்தபோது பேரானந்தமும் திருப்தியும் பெற்றார்கள்.