ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

பத்‍நீம் வீக்ஷ்ய விஸ்புரந்தீம் தேவீம் வைமாநிகீமிவ । தாஸீநாம் நிஷ்ககண்டீநாம் மத்யே பாந்தீம் ஸ விஸ்மிதஃ

அவளைக் கண்கள் விட்டு பார்த்தான்; அவள் தாசிகளுக்கிடையே, ஆபரணமில்லாதவர்களுக்குள், விண்ணுலகத் தேவதை போல் ஒளிர்ந்தாள். இதைக் கண்ட கணவன் ஆச்சரியப்பட்டான்.

ப்ரீதஃ ஸ்வயம் தயா யுக்தஃ ப்ரவிஷ்டோ நிஜமந்திரம் । மணிஸ்தம்பஶதோபேதம் மஹேந்த்ரபவநம் யதா

அவளுடன் மகிழ்ச்சியுடன் இணைந்தவாறு, தன் அரண்மனைக்குள் நுழைந்தான்; அந்த அரண்மனை நூற்றுக்கணக்கான மணிப்பொலிவான தூண்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, இந்திரனுடைய மாளிகையைப் போல் இருந்தது.

பயஃபேநநிபாஃ ஶய்யா தாந்தா ருக்மபரிச்சதாஃ । பர்யங்கா ஹேமதண்டாநி சாமரவ்யஜநாநி ச

பால்பொதியைக் போன்ற மென்மையான படுக்கைகள், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மெத்தைகள், பொன்னால் செய்யப்பட்ட படுக்கைப்பட்டைகள், யானையின் வால் விசிறிகள் ஆகியவை அங்கு இருந்தன.

ஆஸநாநி ச ஹைமாநி ம்ரு'தூபஸ்தரணாநி ச । முக்தாதாமவிலம்பீநி விதாநாநி த்யுமந்தி ச

பொன்னால் செய்யப்பட்ட இருக்கைகள், மென்மையான பரப்புகள், முத்துமாலைகள் தொங்கும் கூரைகள், ஒளிரும் திரைகள் அங்கு இருந்தன.

ஸ்வச்சஸ்படிககுட்யேஷு மஹாமாரகதேஷு ச । ரத்‍நதீபா ப்ராஜமாநாந் லலநா ரத்‍நஸம்யுதாஃ

தெளிந்த சப்டிக கண்ணாடி சுவர்களிலும், பெரிய பச்சை மாணிக்கங்களில், ரத்தின விளக்குகள் பிரகாசித்தன; ரத்தினங்கள் அணிந்த பெண்கள் அங்கு இருந்தனர்.

விலோக்ய ப்ராஹ்மணஸ்தத்ர ஸம்ரு'த்தீஃ ஸர்வஸம்பதாம் । தர்கயாமாஸ நிர்வ்யக்ரஃ ஸ்வஸம்ரு'த்திமஹைதுகீம்

அங்கு எல்லா செல்வங்களும் நிறைந்ததை அந்த பிராமணன் பார்த்து, அமைதியாக, காரணமில்லாமல் கிடைத்த தன் செழிப்பை மனதில் சிந்தித்தான்.

( மிஶ்ர ) நூநம் பதைதந்மம துர்பகஸ்ய ஶஶ்வத் தரித்ரஸ்ய ஸம்ரு'த்திஹேதுஃ । மஹாவிபூதேரவலோகதோऽந்யோ நைவோபபத்யேத யதூத்தமஸ்ய

நிச்சயமாக, எப்போதும் ஏழையாகவும், அதிர்ஷ்டமில்லாதவனாகவும் இருந்த எனக்கு இந்த செல்வம் கிடைத்ததற்கு காரணம் இதுவே. யாதவ குலத்தில் சிறந்தவருக்கு இவ்வளவு செல்வம் வேறு எந்த வழியாலும் வர முடியாது.

நந்வப்ருவாணோ திஶதே ஸமக்ஷம் யாசிஷ்ணவே பூர்யபி பூரிபோஜஃ । பர்ஜந்யவத்தத் ஸ்வயமீக்ஷமாணோ தாஶார்ஹகாணாம்ரு'ஷபஃ ஸகா மே

உண்மையில், கேட்காமலே கூட, வேண்டுபவர்களுக்கு மிகுந்த அளவில் தரும் அரசன், மேகம்போல் எல்லாவற்றையும் கவனித்து வழங்குகிறான்; அவர் என் நண்பன், தாஷார்ஹ குலத்தில் தலைவன்.

கிஞ்சித்கரோத்யுர்வபி யத் ஸ்வதத்தம் ஸுஹ்ரு'த்க்ரு'தம் பல்க்வபி பூரிகாரீ । மயோபணீதம் ப்ரு'துகைகமுஷ்டிம் ப்ரத்யக்ரஹீத் ப்ரீதியுதோ மஹாத்மா

அவர் கொடுக்கும் சிறு பொருளும் கூட, நண்பனாகவே செய்கிறார்; மிகுந்த கொடையாளர் ஆனாலும், நான் அன்புடன் கொடுத்த ஒரு கைப்பிடி வறட்டுக் கொள்ளையையும் மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக் கொண்டார்.

தஸ்யைவ மே ஸௌஹ்ரு'தஸக்யமைத்ரீ தாஸ்யம் புநர்ஜந்மநி ஜந்மநி ஸ்யாத் । மஹாநுபாவேந குணாலயேந விஷஜ்ஜதஃ தத்புருஷப்ரஸங்கஃ

அந்த மகானுக்குத் தோழமை, நட்பு, சேவை என பிறவிப் பிறவியாக எனக்குக் கிடைக்க வேண்டும்; நல்ல பண்புகளின் நிறைவு ஆன அவனுடன் இணைந்ததால் என் மனம் உறுதியாகி விட்டது.

( இம்த்ரவம்ஶா ) பக்தாய சித்ரா பகவாந் ஹி ஸம்பதோ ராஜ்யம் விபூதீர்ந ஸமர்தயத்யஜஃ । அதீர்கபோதாய விசக்ஷணஃ ஸ்வயம் பஶ்யந் நிபாதம் தநிநாம் மதோத்‌பவம்

பக்தர்களுக்காக, பகவான் அருமையான செல்வங்களையும், ராஜ்யத்தையும் தருகிறான்; ஆனால், அறிவில்லாதவர்களுக்கு அவற்றை வழங்குவதில்லை, ஏனென்றால், செல்வம் பெருமை மற்றும் வீழ்ச்சியை உண்டாக்கும் என்பதை அவர் தானே காண்கிறார்.

( அநுஷ்டுப் ) இத்தம் வ்யவஸிதோ புத்த்யா பக்தோऽதீவ ஜநார்தநே । விஷயாந்ஜாயயா த்யக்ஷ்யந் புபுஜே நாதிலம்படஃ

இவ்வாறு மனதில் உறுதி கொண்ட பக்தன், ஜனார்த்தனனை நேசித்து, உலக இன்பங்கள் இருந்தும் அவற்றில் அதிக ஆசை இல்லாமல் அனுபவித்தான்.

தஸ்ய வை தேவதேவஸ்ய ஹரேர்யஜ்ஞபதேஃ ப்ரபோஃ । ப்ராஹ்மணாஃ ப்ரபவோ தைவம் ந தேப்யோ வித்யதே பரம்

யாகங்களுக்குத் தலைவனும், தேவாதி தேவனும் ஆன ஹரிக்கு, பிராமணர்கள் தான் ஆதாரம்; அவர்களுக்கு மேல் எதுவும் இல்லை.

ஏவம் ஸ விப்ரோ பகவத்ஸுஹ்ரு'த்ததா த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ்வப்ரு'த்யைரஜிதம் பராஜிதம் । தத்த்யாநவேகோத்‌க்ரதிதாத்மபந்தநஃ தத்தாம லேபேऽசிரதஃ ஸதாம் கதிம்

இவ்வாறு, பகவானின் நண்பனாகிய அந்த பிராமணன், வெல்ல முடியாதவனைத் தன் சேவகர்கள் வென்றதைப் பார்த்து, அவனைத் தியானித்து மனம் கட்டுப்பட்டதால், விரைவில் அவன் தாமத்தைக் அடைந்து, சான்றோர்களின் பாதையை அடைந்தான்.

ஏதத் ப்ரஹ்மண்யதேவஸ்ய ஶ்ருத்வா ப்ரஹ்மண்யதாம் நரஃ । லப்தபாவோ பகவதி கர்மபந்தாத் விமுச்யதே

பிராமணர்களை நேசிக்கும் தேவனுடைய இந்த செயலைக் கேட்டால், பகவானிடம் பக்தி கொண்ட மனிதன் கர்ம பந்தத்திலிருந்து விடுபடுவான்.

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே உத்தரார்தே ப்ரு'துகோபாக்யாநம் நாம ஏகஶீதிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, பரமஹம்சர்களுக்கான புனிதமான ஸ்ரீமத்பாகவத மகாபுராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் இரண்டாம் பகுதியிலுள்ள 'பிரிதுவின் கோபம்' என்ற எண்பத்தொன்றாம் அதிகாரம் முடிகிறது.

குருக்ஷேத்ரே ஸூர்யோபராகபர்வணி யதுபிஃ ஸஹ குரூணாம் நந்தாதிகோபாநாம் ச ஸமாகமஃ - ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) அதைகதா த்வாரவத்யாம் வஸதோ ராமக்ரு'ஷ்ணயோஃ । ஸூர்யோபராகஃ ஸுமஹாநாஸீத்கல்பக்ஷயே யதா

ஸ்ரீசுகர் கூறுகிறார்: ஒருமுறை, துவாரகையில் இராமனும் கிருஷ்ணனும் தங்கியிருந்தபோது, ஒரு பெரிய சூரிய கிரகணம், கல்பத்தின் முடிவில் நிகழ்வதைப் போல, ஏற்பட்டது.

தம் ஜ்ஞாத்வா மநுஜா ராஜந்புரஸ்தாதேவ ஸர்வதஃ । ஸமந்தபஞ்சகம் க்ஷேத்ரம் யயுஃ ஶ்ரேயோவிதித்ஸயா

அவரை அறிந்த மக்கள், அரசே, எல்லா பக்கங்களிலிருந்தும் சமந்தபஞ்சகம் என்னும் புனித நிலத்திற்குச் சென்று, நல்வாழ்வை அடைய விரும்பினர்.

நிஃக்ஷத்ரியாம் மஹீம் குர்வந்ராமஃ ஶஸ்த்ரப்ரு'தாம் வரஃ । ந்ரு'பாணாம் ருதிரௌகேண யத்ர சக்ரே மஹாஹ்ரதாந்

அயுதங்களைத் திறம்படக் கையாளும் ராமர், அரசர்களின் இரத்தம் பெருகி, பெரிய ஏரிகள் உருவான அந்த இடத்தில், பூமியை அரசர்கள் இன்றி செய்தார்.

ஈஜே ச பகவாந்ராமோ யத்ராஸ்ப்ரு'ஷ்டோऽபி கர்மணா । லோகம் ஸங்க்ராஹயந்நீஶோ யதாந்யோऽகாபநுத்தயே

அங்கே, பகவான் ராமர், தமக்கு கர்மம் எதுவும் பற்றாது இருந்தும், பிறர் பாவம் நீங்க செய்வது போல், உலகத்தாரை ஒன்றிணைத்து யாகம் செய்தார்.

மஹத்யாம் தீர்தயாத்ராயாம் தத்ராகந்பாரதீஃ ப்ரஜாஃ । வ்ரு'ஷ்ணயஶ்ச ததாக்ரூர வஸுதேவாஹுகாதயஃ

அந்தப் பெரிய தீர்த்தயாத்திரையின் போது, பாரத மக்கள், வ்ருஷ்ணிகள், அக்கூரர், வசுதேவர், அஹுகன் மற்றும் பலரும் அங்கு வந்தனர்.

யயுர்பாரத தத்க்ஷேத்ரம் ஸ்வமகம் க்ஷபயிஷ்ணவஃ । கதப்ரத்யும்நஸாம்பாத்யாஃ ஸுசந்த்ரஶுகஸாரணைஃ

பாரத வம்சத்தவர்கள் தங்கள் பாவங்களை நீக்க விரும்பி, அந்தக் களத்திற்கு சென்றனர்; அவர்களுடன் கத, பிரத்யும்னன், சாம்பன், சுசந்திரன், சுகன், சாரணன் ஆகியோரும் இருந்தனர்.

ஆஸ்தேऽநிருத்தோ ரக்ஷாயாம் க்ரு'தவர்மா ச யூதபஃ । தே ரதைர்தேவதிஷ்ண்யாபைஃ ஹயைஶ்ச தரலப்லவைஃ

அநிருத்தன் பாதுகாப்புக்காக அங்கேயே இருந்தார்; கூட்டத் தலைவரான க்ருதவர்மாவும் அங்கு இருந்தார்; அவர்கள் தெய்வீகக் குறியீடுகள் பொலிந்த ரதங்களிலும், வேகமான குதிரைகளிலும் பிரகாசித்தனர்.

கஜைர்நதத்‌பிரப்ராபைஃ ந்ரு'பிர்வித்யாதரத்யுபிஃ । வ்யரோசந்த மஹாதேஜாஃ பதி காஞ்சநமாலிநஃ

மேகம் போல் முழங்கும் யானைகள், வித்யாதரர்களும் தேவர்களும் கூடிய மனிதர்கள், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மாலைகள் அணிந்த பெரும் ஒளி உடையவர்கள், அந்த வழியில் பிரகாசித்தனர்.

திவ்யஸ்ரக்வஸ்த்ரஸந்நாஹாஃ கலத்ரைஃ கேசரா இவ । தத்ர ஸ்நாத்வா மஹாபாகா உபோஷ்ய ஸுஸமாஹிதாஃ

தெய்வீக மலர்கள், ஆடைகள், கவசங்கள் அணிந்து, தங்கள் மனைவிகளுடன், வானில் பறக்கும் தேவர்கள் போல் தோன்றினர்; அங்கே நீராடி, விரதமிருந்து, மனம் ஒருமித்தவர்களாக இருந்தனர்.

ப்ராஹ்மணேப்யோ ததுர்தேநூஃ வாஸஃஸ்ரக்‌ருக்மமாலிநீஃ । ராமஹ்ரதேஷு விதிவத் புநராப்லுத்ய வ்ரு'ஷ்ணயஃ

அவர்கள் பிராமணர்களுக்கு பசுக்கள், ஆடைகள், மலர்கள், பொன்னாணிகள் கொடுத்தனர்; பிறகு, ராமரின் ஏரிகளில் விதிப்படி மீண்டும் நீராடினார்கள்.

ததுஃ ஸ்வந்நம் த்விஜாக்ர்யேப்யஃ க்ரு'ஷ்ணே நோ பக்திரஸ்த்விதி । ஸ்வயம் ச ததநுஜ்ஞாதா வ்ரு'ஷ்ணயஃ க்ரு'ஷ்ணதேவதாஃ

அவர்கள் தங்கள் உணவை முன்னணி பிராமணர்களுக்கு வழங்கி, 'நமக்கு கிருஷ்ண பக்தி கிடைக்கட்டும்' என்று வேண்டினர்; பிறகு அனுமதி பெற்று, கிருஷ்ண பக்தியுடன் வ்ருஷ்ணிகள் தாங்களும் உண்டனர்.

புக்த்வோபவிவிஶுஃ காமம் ஸ்நிக்தச்சாயாங்‌க்ரிபாங்‌க்ரிஷு । தத்ராகதாம்ஸ்தே தத்ரு'ஶுஃ ஸுஹ்ரு'த்ஸம்பந்திநோ ந்ரு'பாந்

உணவு உண்ட பின்பு, அவர்கள் இனிமையான நிழல் மரங்களின் அடியில் விருப்பப்படி அமர்ந்தனர்; அங்கே வந்திருந்த அரசர்கள், நண்பர்கள், உறவினர்களை அவர்கள் பார்த்தனர்.

மத்ஸ்யோஶீநரகௌஶல்ய விதர்பகுருஸ்ரு'ஞ்ஜயாந் । காம்போஜகைகயாந் மத்ராந் குந்தீநாநர்தகேரலாந்

அவர்கள் மத்ஸ்யர்கள், சீனர்கள், கௌசல்யர்கள், விதர்பர்கள், குருக்கள், ஸ்ருஞ்ஜயர்கள், காம்போஜர்கள், கைகேயர்கள், மத்ரர்கள், குந்திகள், அனர்த்தர்கள், கேரளர்கள் ஆகியோரை பார்த்தனர்.