ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

பத்ரம் புஷ்பம் பலம் தோயம் யோ மே பக்த்யா ப்ரயச்சதி । ததஹம் பக்த்யுபஹ்ரு'தம் அஶ்நாமி ப்ரயதாத்மநஃ

யார் எனக்கு பக்தியுடன் ஒரு இலை, ஒரு பூ, ஒரு பழம், அல்லது தண்ணீர் அர்ப்பணிக்கிறார்களோ, அவர்களின் தூய்மையான மனத்திலிருந்து வந்ததை நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்.

இத்யுக்தோऽபி த்விஜஸ்தஸ்மை வ்ரீடிதஃ பதயே ஶ்ரியஃ । ப்ரு'துகப்ரஸ்ரு'திம் ராஜந் ந ப்ராயச்சதவாங்முகஃ

இவ்வாறு பகவான் கேட்டாலும், அந்த பிராமணர் ஸ்ரீபதியின் முன்னிலையில் வெட்கத்தால், கையில் இருந்த வறுத்த அரிசியை வழங்காமல், வாயடைத்து நின்றார்.

ஸர்வபூதாத்மத்ரு'க் ஸாக்ஷாத் தஸ்யாகமநகாரணம் । விஜ்ஞாயாசிந்தயந்நாயம் ஶ்ரீகாமோ மாபஜத்புரா

எல்லா உயிர்களிலும் ஆத்மாவை நேரில் காண்பவர், அவன் வந்த காரணத்தை உணர்ந்து, 'இவன் செல்வம் வேண்டி முன்பு என்னை வழிபடவில்லை' என்று எண்ணினார்.

பத்‍ந்யாஃ பதிவ்ரதாயாஸ்து ஸகா ப்ரியசிகீர்ஷயா । ப்ராப்தோ மாமஸ்ய தாஸ்யாமி ஸம்பதோऽமர்த்யதுர்லபாஃ

ஆனால், இப்போது அவன் தன் கணவியை மகிழ்விப்பதற்கும் நட்புக்காகவும் என்னிடம் வந்துள்ளான்; நான் அவனுக்கு மனிதர்களுக்கு அரிதாகக் கிடைக்கும் செல்வங்களை வழங்குவேன்.

இத்தம் விசிந்த்ய வஸநாத் சீரபத்தாந் த்விஜந்மநஃ । ஸ்வயம் ஜஹார கிமிதம் இதி ப்ரு'துகதண்டுலாந்

இவ்வாறு எண்ணிக் கொண்டு, அந்தப் பிராமணரின் வீட்டில் துணியில் கட்டியிருந்த வறுத்த அரிசியை, 'இது என்ன?' என்று ஆச்சரியத்துடன் ஸ்வயம் எடுத்தார்.

நந்வேததுபநீதம் மே பரமப்ரீணநம் ஸகே । தர்பயந்த்யங்க மாம் விஶ்வம் ஏதே ப்ரு'துகதண்டுலாஃ

நண்பனே, எனக்கு கொண்டு வந்த இந்த அரிசி எல்லாவற்றிலும் மிகுந்த சந்தோஷத்தை தருகிறது; இந்த வறுத்த அரிசி, என் செல்லமே, என்னையும் முழு உலகத்தையும் திருப்திப்படுத்துகிறது.

இதி முஷ்டிம் ஸக்ரு'ஜ்ஜக்த்வா த்விதீயாம் ஜக்துமாததே । தாவச்ச்ரீர்ஜக்ரு'ஹே ஹஸ்தம் தத்பரா பரமேஷ்டிநஃ

அவர் ஒரு கைப்பிடி அரிசியை உண்டபின், இன்னொரு கைப்பிடி எடுக்க முயன்றபோது, பரமாத்மாவை மிகவும் நேசிக்கும் லக்ஷ்மி, அவரது கையை பிடித்தாள்.

ஏதாவதாலம் விஶ்வாத்மந் ஸர்வஸம்பத்ஸம்ரு'த்தயே । அஸ்மிந்லோகே அதவாமுஷ்மிந் பும்ஸஸ்த்வத்தோஷகாரணம்

உலகத்தின் ஆத்மாவே, உன்னை மகிழ்விக்க விரும்பும் ஒருவருக்கு, இவ்வளவு போதும் எல்லா செல்வமும் நிறைவாக கிடைக்க, இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும்.

ப்ராஹ்மணஸ்தாம் து ரஜநீம் உஷித்வாச்யுதமந்திரே । புக்த்வா பீத்வா ஸுகம் மேநே ஆத்மாநம் ஸ்வர்கதம் யதா

பிராமணர் அந்த இரவை அச்யுதனின் இல்லத்தில் கழித்து, உண்டு குடித்து மகிழ்ச்சியோடு, தன்னை சொர்க்கத்தில் இருப்பது போல எண்ணினார்.

ஶ்வோபூதே விஶ்வபாவேந ஸ்வஸுகேநாபிவந்திதஃ । ஜகாம ஸ்வாலயம் தாத பத்யநுவ்ரஜ்ய நந்திதஃ

அடுத்த காலை, எல்லோராலும் அன்போடு மதிப்பளிக்கப்பட்டு, தனக்குள் மகிழ்ச்சியோடு, வழியில் அழைத்துச் செல்லப்பட்டு, அவர் தனது வீட்டிற்கு மகிழ்ச்சியுடன் திரும்பினார்.

ஸ சாலப்த்வா தநம் க்ரு'ஷ்ணாந் ந து யாசிதவாந் ஸ்வயம் । ஸ்வக்ரு'ஹாந் வ்ரீடிதோऽகச்சந் மஹத்தர்ஶநநிர்வ்ரு'தஃ

கிருஷ்ணரிடமிருந்து செல்வம் பெறவில்லை; தானும் கேட்கவில்லை. ஆனால், அந்த மகானை பார்த்த திருப்தியுடன், சற்றே வெட்கத்துடன், அவர் வீட்டிற்கு சென்றார்.

அஹோ ப்ரஹ்மண்யதேவஸ்ய த்ரு'ஷ்டா ப்ரஹ்மண்யதா மயா । யத் தரித்ரதமோ லக்ஷ்மீம் ஆஶ்லிஷ்டோ பிப்ரதோரஸி

ஓ, பிராமணர்களை நேசிக்கும் தேவனின் கருணையை நான் கண்டேன்; ஏனெனில், நான் மிகவும் ஏழை ஆனாலும், லக்ஷ்மி அவரை அணைத்துக் கொண்டாள்.

க்வாஹம் தரித்ரஃ பாபீயாந் க்வ க்ரு'ஷ்ணஃ ஶ்ரீநிகேதநஃ । ப்ரஹ்மபந்துரிதி ஸ்மாஹம் பாஹுப்யாம் பரிரம்பிதஃ

நான் ஏழை, பாவி; கிருஷ்ணர் செல்வத்தின் உறைவிடம். நான் பெயருக்கு மட்டும் பிராமணன் என்றாலும், அவர் என்னை தன் கரங்களில் அணைத்தார்.

நிவாஸிதஃ ப்ரியாஜுஷ்டே பர்யங்கே ப்ராதரோ யதா । மஹிஷ்யா வீஜிதஃ ஶ்ராந்தோ பாலவ்யஜநஹஸ்தயா

நான், என் அன்புக்குரிய நண்பரால் சகோதரனைப் போல ஆசையோடு படுக்கையில் அமர வைத்தபடி, ராணி குழந்தையின் விசிறியால் சோர்வை போக்கும் விதமாக வீசினார்.

ஶுஶ்ரூஷயா பரமயா பாதஸம்வாஹநாதிபிஃ । பூஜிதோ தேவதேவேந விப்ரதேவேந தேவவத்

அதிகமான சேவையுடன், பாதங்களை அழுத்தி முதலியவற்றால், தேவாதிகளின் தலைவரும், பிராமணர்களின் தேவனும், என்னை ஒரு தெய்வத்தைப் போல் மதிப்பளித்தார்.

ஸ்வர்காபவர்கயோஃ பும்ஸாம் ரஸாயாம் புவி ஸம்பதாம் । ஸர்வாஸாமபி ஸித்தீநாம் மூலம் தச்சரணார்சநம்

உயிர்களுக்கு சொர்க்கம், மோக்ஷம், பூமியில் செல்வம், எல்லா Siddhi களுக்கும் அடிப்படை, அவரது திருவடிகளை வணங்குவதே.

அதநோऽயம் தநம் ப்ராப்ய மாத்யாத் உச்சைஃ ந மாம் ஸ்மரேத் । இதி காருணிகோ நூநம் தநம் மேऽபூரி நாததாத்

இந்த ஏழை செல்வம் பெற்றால், பெருமையாகி என்னை மறந்து விடுவான்; அதனால், கருணையால், அவர் எனக்கு அதிகமான செல்வம் தரவில்லை.

இதி தச்சிந்தயந் அந்தஃ ப்ராப்தோ நியக்ரு'ஹாந்திகம் । ஸூர்யாநலேந்துஸங்காஶைஃ விமாநைஃ ஸர்வதோ வ்ரு'தம்

இவ்வாறு உள்ளத்தில் சிந்தித்துக் கொண்டு, அவர் தன் சிறிய வீட்டை நோக்கி சென்றார்; அது சூரியன், நெருப்பு, சந்திரன் போன்ற ஒளிரும் விமானங்களால் சுற்றப்பட்டிருந்தது.

விசித்ரோபவநோத்யாநைஃ கூஜத்‍த்விஜகுலாகுலைஃ । ப்ரோத்புல்லகமுதாம்போஜ கஹ்லாரோத்பலவாரிபிஃ

அது அழகான தோட்டங்களும், பாடும் பறவைகளும், மலர்ந்த தாமரை, அல்லி, நீலோற்பலம் நிறைந்த குளங்களும் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.

ஜுஷ்டம் ஸ்வலங்க்ரு'தைஃ பும்பிஃ ஸ்த்ரீபிஶ்ச ஹரிணாக்ஷிபிஃ । கிமிதம் கஸ்ய வா ஸ்தாநம் கதம் ததிதமித்யபூத்

அது அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட ஆண்கள், மான் கண்கள் போன்ற பெண்கள் ஆகியோரால் நிரம்பி இருந்தது; 'இது என்ன? இது யாருடைய இடம்? இது எப்படி வந்தது?' என்று அவர் ஆச்சரியப்பட்டார்.

ஏவம் மீமாம்ஸமாநம் தம் நரா நார்யோऽமரப்ரபாஃ । ப்ரத்யக்ரு'ஹ்ணந் மஹாபாகம் கீதவாத்யேந பூயஸா

அவர் இப்படிச் சிந்தித்துக் கொண்டிருக்கும் போது, தேவர்களைப் போல் பிரகாசமாக இருந்த ஆண்கள், பெண்கள், பெரும் பாக்கியசாலியை இசையும் வாத்தியங்களோடு வரவேற்றனர்.

பதிமாகதமாகர்ண்ய பத்‍ந்யுத்தர்ஷாதிஸம்ப்ரமா । நிஶ்சக்ராம க்ரு'ஹாத்தூர்ணம் ரூபிணீ ஶ்ரீரிவாலயாத்

கணவர் வந்தார் என்று கேட்டு, அவளது மனம் மகிழ்ச்சியாலும் ஆவலாலும் நிரம்பி, அவள் வீடிலிருந்து விரைவாக வெளியே வந்தாள்; அது லக்ஷ்மி தன் இல்லத்திலிருந்து வருவது போல் இருந்தது.

பதிவ்ரதா பதிம் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரேமோத்கண்டாஶ்ருலோசநா । மீலிதாக்ஷ்யநமத் புத்த்யா மநஸா பரிஷஸ்வஜே

பதிவிரதையான அவள் கணவனை பார்த்தவுடன், காதல் மற்றும் ஆவலால் கண்களில் கண்ணீர் திரண்டது. கண்களை மூடி, மனதிலும் பக்தியிலும் கணவனை அன்போடு அணைத்தாள்.

பத்‍நீம் வீக்ஷ்ய விஸ்புரந்தீம் தேவீம் வைமாநிகீமிவ । தாஸீநாம் நிஷ்ககண்டீநாம் மத்யே பாந்தீம் ஸ விஸ்மிதஃ

அவளைக் கண்கள் விட்டு பார்த்தான்; அவள் தாசிகளுக்கிடையே, ஆபரணமில்லாதவர்களுக்குள், விண்ணுலகத் தேவதை போல் ஒளிர்ந்தாள். இதைக் கண்ட கணவன் ஆச்சரியப்பட்டான்.

ப்ரீதஃ ஸ்வயம் தயா யுக்தஃ ப்ரவிஷ்டோ நிஜமந்திரம் । மணிஸ்தம்பஶதோபேதம் மஹேந்த்ரபவநம் யதா

அவளுடன் மகிழ்ச்சியுடன் இணைந்தவாறு, தன் அரண்மனைக்குள் நுழைந்தான்; அந்த அரண்மனை நூற்றுக்கணக்கான மணிப்பொலிவான தூண்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, இந்திரனுடைய மாளிகையைப் போல் இருந்தது.

பயஃபேநநிபாஃ ஶய்யா தாந்தா ருக்மபரிச்சதாஃ । பர்யங்கா ஹேமதண்டாநி சாமரவ்யஜநாநி ச

பால்பொதியைக் போன்ற மென்மையான படுக்கைகள், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மெத்தைகள், பொன்னால் செய்யப்பட்ட படுக்கைப்பட்டைகள், யானையின் வால் விசிறிகள் ஆகியவை அங்கு இருந்தன.

ஆஸநாநி ச ஹைமாநி ம்ரு'தூபஸ்தரணாநி ச । முக்தாதாமவிலம்பீநி விதாநாநி த்யுமந்தி ச

பொன்னால் செய்யப்பட்ட இருக்கைகள், மென்மையான பரப்புகள், முத்துமாலைகள் தொங்கும் கூரைகள், ஒளிரும் திரைகள் அங்கு இருந்தன.

ஸ்வச்சஸ்படிககுட்யேஷு மஹாமாரகதேஷு ச । ரத்‍நதீபா ப்ராஜமாநாந் லலநா ரத்‍நஸம்யுதாஃ

தெளிந்த சப்டிக கண்ணாடி சுவர்களிலும், பெரிய பச்சை மாணிக்கங்களில், ரத்தின விளக்குகள் பிரகாசித்தன; ரத்தினங்கள் அணிந்த பெண்கள் அங்கு இருந்தனர்.

விலோக்ய ப்ராஹ்மணஸ்தத்ர ஸம்ரு'த்தீஃ ஸர்வஸம்பதாம் । தர்கயாமாஸ நிர்வ்யக்ரஃ ஸ்வஸம்ரு'த்திமஹைதுகீம்

அங்கு எல்லா செல்வங்களும் நிறைந்ததை அந்த பிராமணன் பார்த்து, அமைதியாக, காரணமில்லாமல் கிடைத்த தன் செழிப்பை மனதில் சிந்தித்தான்.