ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ததஶ்ச பாரதம் வர்ஷம் பரீத்ய ஸுஸமாஹிதஃ। சரித்வா த்வாதஶமாஸாம்ஸ்தீர்தஸ்நாயீ விஶுத்யஸி

அப்போது, உறுதியான மனதுடன் பாரத நாடை விட்டு நீங்கிச் சென்று, பன்னிரண்டு மாதங்கள் திருத்தலங்களில் நீராடி உலாவினால், நீ முழுமையாகத் தூய்மையடைவாய்.

ஸுதாமோபாக்யாநம் – பத்‍நீப்ரேரணயா ஸுதாம்நோ பகவத் ஸமீபே கமநம்; பகவதா தஸ்ய ஸத்காரஶ்ச - ஶ்ரீராஜோவாச - ( அநுஷ்டுப் ) பகவந் யாநி சாந்யாநி முகுந்தஸ்ய மஹாத்மநஃ । வீர்யாண்யநந்தவீர்யஸ்ய ஶ்ரோதுமிச்சாமி ஹே ப்ரபோ

அரசன் கேட்டான்: பெருமையே, எல்லா மகிமையும் கொண்ட முகுந்தனுடைய மற்ற அற்புத செயல்களையும் நான் கேட்க விரும்புகிறேன்; அவர் அளவற்ற வலிமையுடையவர், ஐயா.

கோ நு ஶ்ருத்வாஸக்ரு'த் ப்ரஹ்மந் உத்தமஃஶ்லோகஸத்கதாஃ । விரமேத விஶேஷஜ்ஞோ விஷண்ணஃ காமமார்கணைஃ

பிராமணரே, அந்த உயர்ந்த பெருமானின் புகழ் பாடும் புனித கதைகளை ஒருமுறை கேட்ட பிறகும், அவற்றின் உண்மையான மதிப்பை அறியாத, ஆசைமயக்கத்தில் சோர்ந்தவரைத் தவிர வேறு யார் கேட்காமல் இருப்பார்கள்?

( மிஶ்ர ) ஸா வாக் யயா தஸ்ய குணாந் க்ரு'ணீதே கரௌ ச தத்கர்மகரௌ மநஶ்ச । ஸ்மரேத்‌ வஸந்தம் ஸ்திரஜங்‌கமேஷு ஶ்ர்ரு'ணோதி தத்புண்யகதாஃ ஸ கர்ணஃ

அவரது குணங்களைப் புகழும் வாக்கும், அவருக்காகச் செயல்படும் கைகளும், எல்லா உயிர்களிலும் உறையும் அவரை நினைக்கும் மனமும், அவருடைய புனிதக் கதைகளைக் கேட்கும் செவிகளும் — இவைதான் உண்மையான வாக்கும், கைகளும், மனமும், செவிகளுமாகும்.

ஶிரஸ்து தஸ்யோபயலிங்‌கமாநம் ஏத்ததேவ யத்பஶ்யதி தத்தி சக்ஷுஃ । அங்‌காநி விஷ்ணோரத தஜ்ஜநாநாம் பாதோதகம் யாநி பஜந்தி நித்யம்

இரு வடிவங்களைக் கொண்ட அவரை வணங்கும் தலைதான் உண்மையான தலை; அவரைத் தரிசிக்கும் கண்கள்தான் உண்மையான கண்கள்; விஷ்ணுவின் பாத நீரையோ, அவருடைய பக்தர்களின் பாத நீரையோ எப்போதும் சேவிக்கும் அங்கங்கள்தான் உண்மையான அங்கங்கள்.

ஸூத உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) விஷ்ணுராதேந ஸம்ப்ரு'ஷ்டோ பகவாந் பாதராயணிஃ । வாஸுதேவே பகவதி நிமக்நஹ்ரு'தயோऽப்ரவீத்

சூதர் சொன்னார்: விஷ்ணுராதன் கேட்டபோது, பதராயணியின் மகனும், வாசுதேவனில் மனதை முழுமையாக ஆழ்த்தியவரும், அந்த புனிதர் பேசத் தொடங்கினார்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - க்ரு'ஷ்ணஸ்யாஸீத் ஸகா கஶ்சித் ப்ராஹ்மணோ ப்ரஹ்மவித்தமஃ । விரக்த இந்த்ரியார்தேஷு ப்ரஶாந்தாத்மா ஜிதேந்த்ரியஃ

சுகர் சொன்னார்: கிருஷ்ணருக்கு ஒரு பிராமண நண்பர் இருந்தார்; அவர் வேதங்களில் மிகுந்த அறிவுடையவரும், இன்ப ஆசைகளில் பற்றில்லாதவரும், அமைதியான மனமுடையவரும், உணர்வுகளை வென்றவருமாக இருந்தார்.

யத்ரு'ச்சயோபபந்நேந வர்தமாநோ க்ரு'ஹாஶ்ரமீ । தஸ்ய பார்யா குசைலஸ்ய க்ஷுத்க்ஷாமா ச ததாவிதா

அவர் வாழ்க்கையில் யாத்ராச்சையாக கிடைத்ததை ஏற்று, குடும்ப வாழ்க்கை நடத்தினார்; அவருடைய மனைவி, பசிக்காக மெலிந்தவளாகவும், உடை சிதைந்தவளாகவும், அவரைப் போலவே இருந்தாள்.

பதிவ்ரதா பதிம் ப்ராஹ ம்லாயதா வதநேந ஸா । தரித்ரம் ஸீதமாநா வை வேபமாநாபிகம்ய ச

அந்த நல்ல மனைவி, முகம் மலர்ச்சியற்று, வறுமையில் தவிக்கும் கணவனை நடுங்கும் நிலையில் அணுகி, மெதுவாகப் பேசினாள்.

நநு ப்ரஹ்மந் பகவதஃ ஸகா ஸாக்ஷாச்ச்ரியஃ பதிஃ । ப்ரஹ்மண்யஶ்ச ஶரண்யஶ்ச பகவாந் ஸாத்வதர்ஷபஃ

பிராமணரே, ஸ்ரீதேவியின் கணவரும், உனது நண்பனும், பிராமணர்களை நேசிப்பவரும், அனைவருக்கும் அடைக்கலமானவரும், சாத்வதர்களில் தலைவனுமான பகவான் அல்லவா?

தமுபைஹி மஹாபாக ஸாதூநாம் ச பராயணம் । தாஸ்யதி த்ரவிணம் பூரி ஸீததே தே குடும்பிநே

மகிழ்ச்சியுள்ளவரே, நல்லவர்களுக்கு அடைக்கலமான அவரிடம் செல்; குடும்பத்துடன் துன்புறும் உனக்கு அவர் நிறைய செல்வம் தருவார்.

ஆஸ்தேऽதுநா த்வாரவத்யாம் போஜவ்ரு'ஷ்ண்யந்தகேஶ்வரஃ । ஸ்மரதஃ பாதகமலம் ஆத்மாநமபி யச்சதி । கிம் ந்வர்தகாமாந் பஜதோ நாத்யபீஷ்டாந்ஜகத்‌குருஃ

அவர் இப்போது துவாரகையில், போஜர், வ்ருஷ்ணிகள், அந்தகர்களின் ஆண்டவராக இருக்கிறார்; தன் பாதக்கமலத்தை நினைக்கும் பக்தர்களுக்கு தன்னையே அருளுகிறார்; உலகுக்குத் தலைவரான அவர், பக்தர்களுக்கு வேண்டிய பொருள்களை மட்டும் அல்லாமல், வேண்டாதவற்றையும் தருவதில் என்ன குறை?

ஸ ஏவம் பார்யயா விப்ரோ பஹுஶஃ ப்ரார்திதோ ம்ரு'து । அயம் ஹி பரமோ லாப உத்தமஃஶ்லோகதர்ஶநம்

இவ்வாறு, மனைவியால் மீண்டும் மீண்டும் மென்மையாக வேண்டப்பட்ட பிராமணர், 'உயர்ந்த புகழ் பெற்ற பகவானை நேரில் காண்பதே மிகப்பெரிய லாபம்' என்று எண்ணினார்.

இதி ஸஞ்சிந்த்ய மநஸா கமநாய மதிம் ததே । அப்யஸ்த்யுபாயநம் கிஞ்சித் க்ரு'ஹே கல்யாணி தீயதாம்

இதுபோல் மனதில் எண்ணி, போகத் தீர்மானித்தார்; 'நம் வீட்டில் ஏதேனும் பரிசு இருக்கிறதா, நல்லவளே? ஏதாவது கொடுக்க வேண்டும்' என்றார்.

யாசித்வா சதுரோ முஷ்டீந் விப்ராந் ப்ரு'துகதண்டுலாந் । சைலகண்டேந தாந் பத்த்வா பர்த்ரே ப்ராதாதுபாயநம்

அவள் பிராமணர்களிடம் நான்கு பிடி அவல் கேட்டுப் பெற்றாள்; அதை ஒரு துணியில் கட்டி, கணவருக்கு பரிசாக அளித்தாள்.

ஸ தாநாதாய விப்ராக்ர்யஃ ப்ரயயௌ த்வாரகாம் கில । க்ரு'ஷ்ணஸந்தர்ஶநம் மஹ்யம் கதம் ஸ்யாதிதி சிந்தயந்

அந்த பிராமணர் அதை எடுத்துக்கொண்டு, 'எப்படி கிருஷ்ணரை நேரில் காண முடியும்?' என்று எண்ணிக்கொண்டே துவாரகைக்கு புறப்பட்டார்.

த்ரீணி குல்மாந்யதீயாய திஸ்ரஃ கக்ஷாஶ்ச ஸத்விஜஃ । விப்ரோऽகம்யாந்தகவ்ரு'ஷ்ணீநாம் க்ரு'ஹேஷ்வச்யுததர்மிணாம்

அந்த நல்ல பிராமணர், மூன்று வேலிவீதிகளையும், மூன்று முற்றங்களையும் கடந்து, அசையாத பாதையைப் பின்பற்றும் அந்தகர், வ்ருஷ்ணிகள் வீடுகளில் நுழைந்தார்.

க்ரு'ஹம் த்‌வ்யஷ்டஸஹஸ்ராணாம் மஹிஷீணாம் ஹரேர்த்விஜஃ । விவேஶைகதமம் ஶ்ரீமத் ப்ரஹ்மாநந்தம் கதோ யதா

ஹரியின் பதினாறாயிரம் மகிஷிகளின் வீடுகளில் ஒன்றில் அவர் நுழைந்து, பரம ஆனந்தம் அடைந்தவர் போல் மகிழ்ச்சி அடைந்தார்.

தம் விலோக்யாச்யுதோ தூராத் ப்ரியாபர்யங்கமாஸ்திதஃ । ஸஹஸோத்தாய சாப்யேத்ய தோர்ப்யாம் பர்யக்ரஹீந்முதா

அவன் தூரத்தில் இருந்து வருவதை பார்த்த அச்யுதன், தனது அன்புக்குரியவளின் படுக்கையில் அமர்ந்திருந்தபடியே, உடனே எழுந்து, விரைவாக அருகில் சென்று, இரு கரங்களால் மகிழ்ச்சியுடன் அவனை அணைத்தான்.

ஸக்யுஃ ப்ரியஸ்ய விப்ரர்ஷேஃ அங்‌கஸங்‌காதிநிர்வ்ரு'தஃ । ப்ரீதோ வ்யமுஞ்சதப்பிந்தூந் நேத்ராப்யாம் புஷ்கரேக்ஷணஃ

தன் பிரியமான நண்பன், அந்த முனிவர், அருகில் வந்து தொட்டபோது, தாமரைக்கண் கொண்ட ஆண்டவன் மிகுந்த ஆனந்தத்தில் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் சிதற விட்டான்.

அதோபவேஶ்ய பர்யங்கே ஸ்வயம் ஸக்யுஃ ஸமர்ஹணம் । உபஹ்ரு'த்யாவநிஜ்யாஸ்ய பாதௌ பாதாவநேஜநீஃ

பின்னர், தனது நண்பனை படுக்கையில் அமர வைத்துப், தானே உரிய மரியாதைகளை செய்து, தண்ணீர் கொண்டு வந்து, அவன் கால்களைத் தன் கையால் கழுவினான்.

அக்ரஹீச்சிரஸா ராஜந் பகவாந் லோகபாவநஃ । வ்யலிம்பத் திவ்யகந்தேந சந்தநாகுருகுங்கமைஃ

அரசே, உலகைத் தூய்மைப்படுத்தும் பரமன், அந்த தண்ணீரை தலையில் ஏற்று, சந்தனம், அகில், குங்குமம் போன்ற தெய்வீக வாசனைப் பொருள்களால் அவனை அலங்கரித்தான்.

தூபைஃ ஸுரபிபிர்மித்ரம் ப்ரதீபாவலிபிர்முதா । அர்சித்வாऽऽவேத்ய தாம்பூலம் காம் ச ஸ்வாகதமப்ரவீத்

மணமுள்ள தூபமும், விளக்குகளின் வரிசையாலும், மகிழ்ச்சியுடன் நண்பனை வழிபட்டு, பாக்கும், ஒரு பசுவும் அளித்து, வரவேற்கும் சொற்களைச் சொன்னான்.

குசைலம் மலிநம் க்ஷாமம் த்‌விஜம் தமநிஸம்ததம் । தேவீ பர்யசரத் ஸாக்ஷாத் சாமரவ்யஜநேந வை

பழைய, அழுக்கான உடை அணிந்திருந்த, மெலிந்து, நரம்புகள் தெளிவாக தெரிந்த அந்த இருமுறை பிறந்தவரை, தேவியும் நேரில் சாமரம் வீசிச் சேவை செய்தாள்.

அந்தஃபுரஜநோ த்ரு'ஷ்ட்வா க்ரு'ஷ்ணேநாமலகீர்திநா । விஸ்மிதோऽபூததிப்ரீத்யா அவதூதம் ஸபாஜிதம்

கிருஷ்ணன், புனிதமான புகழுடையவன், அவதூதனை இவ்வளவு மரியாதையுடன் நடத்துவதைப் பார்த்த அந்தப்புர பெண்கள், ஆச்சரியத்துடன் பெரும் பாசம் கொண்டார்கள்.

கிமநேந க்ரு'தம் புண்யம் அவதூதேந பிக்ஷுணா । ஶ்ரியா ஹீநேந லோகேऽஸ்மிந் கர்ஹிதேநாதமேந ச

இந்த அவதூதன், இந்த பிச்சைக்காரன், இவ்வுலகில் செல்வமில்லாமல், எல்லோராலும் இகழப்பட்டவனாக இருந்து, என்ன தவம் செய்திருக்கிறான்?

யோऽஸௌ த்ரிலோககுருணா ஶ்ரீநிவாஸேந ஸம்ப்ரு'தஃ । பர்யங்கஸ்தாம் ஶ்ரியம் ஹித்வா பரிஷ்வக்தோऽக்ரஜோ யதா

மூன்று உலகுக்கும் ஆசானான ஸ்ரீனிவாசன் அவனை இவ்வளவு மதிப்புடன் நடத்த, ஸ்ரீதேவி படுக்கையில் அமர்ந்திருந்தபோதும், மூத்த சகோதரனைப் போல் அவனை அணைத்தான்.

கதயாம் சக்ரதுர்காதாஃ பூர்வா குருகுலே ஸதோஃ । ஆத்மநோர்லலிதா ராஜந் கரௌ க்ரு'ஹ்ய பரஸ்பரம்

அவர்கள் இருவரும், ஆசானின் இல்லத்தில் இருந்த காலத்தின் இனிய நிகழ்ச்சிகளை, ஒருவரை ஒருவர் கைகளைப் பிடித்தபடி, மகிழ்ச்சியுடன் பேசத் தொடங்கினார்கள்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச - அபி ப்ரஹ்மந்குருகுலாத்‌ பவதா லப்ததக்ஷிணாத் । ஸமாவ்ரு'த்தேந தர்மஜ்ஞ பார்யோடா ஸத்ரு'ஶீ ந வா

பகவான் பேசினார்: பிராமணா, ஆசானின் இல்லத்தில் கல்வி முடித்து, உரிய குருதட்சிணை கொடுத்தபின், நீ தர்மத்தை அறிந்தவனாக, உனக்கு பொருத்தமான மனைவியை மணந்தாயா இல்லையா?