ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

யமுநாமநு யாந்யேவ கங்காமநு ச பாரத। ஜகாம நைமிஷம் யத்ர ரு'ஷயஃ ஸத்ரமாஸதே

யமுனையைத் தொடர்ந்து, பிறகு கங்கையைத் தொடர்ந்து, பாரதா, அவர் நைமிஷத்திற்கு சென்றார்; அங்கு முனிவர்கள் யாகத்தில் ஈடுபட்டிருந்தார்கள்.

தமாகதமபிப்ரேத்ய முநயோ தீர்கஸத்ரிணஃ। அபிநந்த்ய யதாந்யாயம் ப்ரணம்யோத்தாய சார்சயந்

அவரை வந்ததை அறிந்து, நீண்ட யாகத்தில் ஈடுபட்டிருந்த முனிவர்கள், மரியாதையுடன் வரவேற்று, எழுந்து, வணங்கி, அவரை பெருமையுடன் போற்றினார்கள்.

ஸோऽர்சிதஃ ஸபரீவாரஃ க்ரு'தாஸநபரிக்ரஹஃ। ரோமஹர்ஷணமாஸீநம் மஹர்ஷேஃ ஶிஷ்யமைக்ஷத

அவரும் தம் குடும்பத்தாரோடு கூடி மரியாதையுடன் வரவேற்கப்பட்டு, வழங்கப்பட்ட இருக்கையை ஏற்று அமர்ந்தார். அப்போது, மகா முனிவரின் சீடனான ரோமஹர்ஷணன் அங்கே அமர்ந்திருப்பதை அவர் பார்த்தார்.

அப்ரத்யுத்தாயிநம் ஸூதமக்ரு'தப்ரஹ்வணாஞ்ஜலிம்। அத்யாஸீநம் ச தாந்விப்ராம்ஶ்சுகோபோத்வீக்ஷ்ய மாதவஃ

அங்கே அமர்ந்திருந்த சூதர் எழுந்து மரியாதை செலுத்தவோ, கையைக் கூப்பி வணங்கவோ செய்யாமல் இருந்ததை, அப்போதுள்ள பிராமணர்களும் அப்படியே இருந்ததை பார்த்து மாதவன் கோபமடைந்தார்.

யஸ்மாதஸாவிமாந்விப்ராநத்யாஸ்தே ப்ரதிலோமஜஃ। தர்மபாலாம்ஸ்ததைவாஸ்மாந்வதமர்ஹதி துர்மதிஃ

தாழ்ந்த பிறப்புடைய இவன், தர்மத்தை காக்கும் இந்த பிராமணர்களையும், நம்மையும் விட உயர்ந்த இடத்தில் அமர்ந்திருக்கிறான்; இப்படிப்பட்ட தீய மனம் கொண்டவன் மரணத்திற்கு உரியவன்.

ரு'ஷேர்பகவதோ பூத்வா ஶிஷ்யோऽதீத்ய பஹூநி ச। ஸேதிஹாஸபுராணாநி தர்மஶாஸ்த்ராணி ஸர்வஶஃ

பகவான் போன்ற முனிவரின் சீடனாக இருந்து, பல இதிகாசங்களும் புராணங்களும், தர்ம நூல்களும் முழுமையாக கற்றிருந்தாலும்—

அதாந்தஸ்யாவிநீதஸ்ய வ்ரு'தா பண்டிதமாநிநஃ। ந குணாய பவந்தி ஸ்ம நடஸ்யேவாஜிதாத்மநஃ

ஆனால், கட்டுப்பாடும் பணிவும் இல்லாமல், வெறும் அறிவாளி என தன்னை நினைக்கும் ஒருவருக்கு அந்த அறிவு பயனில்லை; தன்னை அடக்கிக்கொள்ளாத நடனக்காரனைப் போலவே.

ஏததர்தோ ஹி லோகேऽஸ்மிந்நவதாரோ மயா க்ரு'தஃ। வத்யா மே தர்மத்வஜிநஸ்தே ஹி பாதகிநோऽதிகாஃ

இந்த உலகில் நான் அவதரித்ததற்கே காரணம் இதுவே; தர்மத்தின் வேடம் பூண்டும், மிகப் பெரிய பாவிகளை நான் அழிக்க வேண்டும்.

ஏதாவதுக்த்வா பகவாந்நிவ்ரு'த்தோऽஸத்வதாதபி। பாவித்வாத்தம் குஶாக்ரேண கரஸ்தேநாஹநத்ப்ரபுஃ

இவ்வாறு கூறிய பின், பகவான் தீயவரை கொல்வதைத் தவிர்ந்தார்; ஆனாலும், சிந்தித்து, தம் கையில் இருந்த குசக் கம்பியால் அவனை அடித்தார்.

ஹாஹேதிவாதிநஃ ஸர்வே முநயஃ கிந்நமாநஸாஃ। ஊசுஃ ஸங்கர்ஷணம் தேவமதர்மஸ்தே க்ரு'தஃ ப்ரபோ

அங்கே இருந்த முனிவர்கள் அனைவரும் மனதில் துயருற்று, 'ஓ சங்கர்ஷணா, நீ தவறான செயல் செய்துவிட்டாய்!' என்று கூவி அழைத்தனர்.

அஸ்ய ப்ரஹ்மாஸநம் தத்தமஸ்மாபிர்யதுநந்தந। ஆயுஶ்சாத்மாக்லமம் தாவத்யாவத்ஸத்ரம் ஸமாப்யதே

'யது குலத்தில் பிறந்தவரே, நாங்கள் அவனுக்கு பிரம்மாவின் இருக்கையும், இந்த யாகம் முடியும் வரை ஆயுள், சோர்வில்லாத நிலையும் வழங்கியிருந்தோம்.'

அஜாநதைவாசரிதஸ்த்வயா ப்ரஹ்மவதோ யதா। யோகேஶ்வரஸ்ய பவதோ நாம்நாயோऽபி நியாமகஃ

'நீ அறியாமல் பிரம்மஹத்தி செய்துவிட்டாய், யோகத்தின் அதிபதியே; உன் பெயருக்கும் விதி விலக்கு இல்லை.'

யத்யேதத்ப்ரஹ்மஹத்யாயாஃ பாவநம் லோகபாவந। சரிஷ்யதி பவாம்ல்லோக ஸங்க்ரஹோऽநந்யசோதிதஃ

'பிரம்மஹத்தி பாவத்தை நீக்க இது ஏதுவாக இருந்தால், உலகைத் தூய்மைப்படுத்துபவரே, நீயே யாரும் கூறாமல், ஏற்ற தப்புச்செயலை மேற்கொள்.'

ஶ்ரீபகவாநுவாச। சரிஷ்யே வதநிர்வேஶம் லோகாநுக்ரஹகாம்யயா। நியமஃ ப்ரதமே கல்பே யாவாந்ஸ து விதீயதாம்

பகவான் கூறினார்: 'உலக நலனுக்காக, கொலைக்கான பிராயச்சித்தத்தை நான் செய்வேன்; முதல் யுகத்தில் இருந்த விதியே இங்கேயும் அமல்படுத்தப்படட்டும்.'

தீர்கமாயுர்பதைதஸ்ய ஸத்த்வமிந்த்ரி யமேவ ச। ஆஶாஸிதம் யத்தத்ப்ரூதே ஸாதயே யோகமாயயா

'அவனுக்கு நீண்ட ஆயுள், வலிமை, அறிவாற்றல் ஆகியவை வழங்கப்பட்டன; நீங்கள் கூறியது எல்லாம் என் யோக சக்தியால் நிறைவேற்றுவேன்.'

ரு'ஷய ஊசுஃ। அஸ்த்ரஸ்ய தவ வீர்யஸ்ய ம்ரு'த்யோரஸ்மாகமேவ ச। யதா பவேத்வசஃ ஸத்யம் ததா ராம விதீயதாம்

முனிவர்கள் கூறினர்: 'ராமா, உன் வார்த்தையும், உன் ஆயுதத்தின் சக்தியும், நம்முடைய மரணமும்—all இவை உண்மையாக இருக்கட்டும்.'

ஶ்ரீபகவாநுவாச। ஆத்மா வை புத்ர உத்பந்ந இதி வேதாநுஶாஸநம்। தஸ்மாதஸ்ய பவேத்வக்தா ஆயுரிந்த்ரி யஸத்த்வவாந்

பகவான் கூறினார்: 'ஆன்மா தான் புதல்வனாக பிறக்கிறான் என்று வேதம் அறிவுறுத்துகிறது; எனவே, அவனுடைய மகன் பேசுபவராகவும், ஆயுள், அறிவாற்றல், வலிமை உடையவனாகவும் இருக்கட்டும்.'

கிம் வஃ காமோ முநிஶ்ரேஷ்டா ப்ரூதாஹம் கரவாண்யத। அஜாநதஸ்த்வபஇ!திம் யதா மே சிந்த்யதாம் புதாஃ

'முனிவர்களில் சிறந்தவர்களே, உங்களுக்கு என்ன விருப்பம்? சொல்லுங்கள், நான் செய்வேன். நான் அறியாமல் செய்த தவறுக்கு என்ன பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டும் என்று யோசித்து கூறுங்கள்.'

ரு'ஷய ஊசுஃ। இல்வலஸ்ய ஸுதோ கோரோ பல்வலோ நாம தாநவஃ। ஸ தூஷயதி நஃ ஸத்ரமேத்ய பர்வணி பர்வணி

முனிவர்கள் கூறினர்: 'இல்வலனின் மகனாகப் பிறந்த, பல்வலன் என்ற கொடிய அசுரன் இருக்கிறான்; அவன் ஒவ்வொரு பண்டிகையிலும் வந்து எங்கள் யாகத்தை மாசுபடுத்துகிறான்.'

தம் பாபம் ஜஹி தாஶார்ஹ தந்நஃ ஶுஶ்ரூஷணம் பரம்। பூயஶோணிதவிந்மூத்ர ஸுராமாம்ஸாபிவர்ஷிணம்

'தாஷார்ஹ குலத்தில் பிறந்தவரே, அந்தப் பாவியை நீ அழித்து விடு; அதுவே எங்கள் மிகப் பெரிய விருப்பம். அவன் எங்களுக்கு புழு, இரத்தம், மலம், சிறுநீர், மதுபானம், இறைச்சி ஆகியவற்றை பொழிகிறான்.'

ததஶ்ச பாரதம் வர்ஷம் பரீத்ய ஸுஸமாஹிதஃ। சரித்வா த்வாதஶமாஸாம்ஸ்தீர்தஸ்நாயீ விஶுத்யஸி

அப்போது, உறுதியான மனதுடன் பாரத நாடை விட்டு நீங்கிச் சென்று, பன்னிரண்டு மாதங்கள் திருத்தலங்களில் நீராடி உலாவினால், நீ முழுமையாகத் தூய்மையடைவாய்.

ஸுதாமோபாக்யாநம் – பத்‍நீப்ரேரணயா ஸுதாம்நோ பகவத் ஸமீபே கமநம்; பகவதா தஸ்ய ஸத்காரஶ்ச - ஶ்ரீராஜோவாச - ( அநுஷ்டுப் ) பகவந் யாநி சாந்யாநி முகுந்தஸ்ய மஹாத்மநஃ । வீர்யாண்யநந்தவீர்யஸ்ய ஶ்ரோதுமிச்சாமி ஹே ப்ரபோ

அரசன் கேட்டான்: பெருமையே, எல்லா மகிமையும் கொண்ட முகுந்தனுடைய மற்ற அற்புத செயல்களையும் நான் கேட்க விரும்புகிறேன்; அவர் அளவற்ற வலிமையுடையவர், ஐயா.

கோ நு ஶ்ருத்வாஸக்ரு'த் ப்ரஹ்மந் உத்தமஃஶ்லோகஸத்கதாஃ । விரமேத விஶேஷஜ்ஞோ விஷண்ணஃ காமமார்கணைஃ

பிராமணரே, அந்த உயர்ந்த பெருமானின் புகழ் பாடும் புனித கதைகளை ஒருமுறை கேட்ட பிறகும், அவற்றின் உண்மையான மதிப்பை அறியாத, ஆசைமயக்கத்தில் சோர்ந்தவரைத் தவிர வேறு யார் கேட்காமல் இருப்பார்கள்?

( மிஶ்ர ) ஸா வாக் யயா தஸ்ய குணாந் க்ரு'ணீதே கரௌ ச தத்கர்மகரௌ மநஶ்ச । ஸ்மரேத்‌ வஸந்தம் ஸ்திரஜங்‌கமேஷு ஶ்ர்ரு'ணோதி தத்புண்யகதாஃ ஸ கர்ணஃ

அவரது குணங்களைப் புகழும் வாக்கும், அவருக்காகச் செயல்படும் கைகளும், எல்லா உயிர்களிலும் உறையும் அவரை நினைக்கும் மனமும், அவருடைய புனிதக் கதைகளைக் கேட்கும் செவிகளும் — இவைதான் உண்மையான வாக்கும், கைகளும், மனமும், செவிகளுமாகும்.

ஶிரஸ்து தஸ்யோபயலிங்‌கமாநம் ஏத்ததேவ யத்பஶ்யதி தத்தி சக்ஷுஃ । அங்‌காநி விஷ்ணோரத தஜ்ஜநாநாம் பாதோதகம் யாநி பஜந்தி நித்யம்

இரு வடிவங்களைக் கொண்ட அவரை வணங்கும் தலைதான் உண்மையான தலை; அவரைத் தரிசிக்கும் கண்கள்தான் உண்மையான கண்கள்; விஷ்ணுவின் பாத நீரையோ, அவருடைய பக்தர்களின் பாத நீரையோ எப்போதும் சேவிக்கும் அங்கங்கள்தான் உண்மையான அங்கங்கள்.

ஸூத உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) விஷ்ணுராதேந ஸம்ப்ரு'ஷ்டோ பகவாந் பாதராயணிஃ । வாஸுதேவே பகவதி நிமக்நஹ்ரு'தயோऽப்ரவீத்

சூதர் சொன்னார்: விஷ்ணுராதன் கேட்டபோது, பதராயணியின் மகனும், வாசுதேவனில் மனதை முழுமையாக ஆழ்த்தியவரும், அந்த புனிதர் பேசத் தொடங்கினார்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - க்ரு'ஷ்ணஸ்யாஸீத் ஸகா கஶ்சித் ப்ராஹ்மணோ ப்ரஹ்மவித்தமஃ । விரக்த இந்த்ரியார்தேஷு ப்ரஶாந்தாத்மா ஜிதேந்த்ரியஃ

சுகர் சொன்னார்: கிருஷ்ணருக்கு ஒரு பிராமண நண்பர் இருந்தார்; அவர் வேதங்களில் மிகுந்த அறிவுடையவரும், இன்ப ஆசைகளில் பற்றில்லாதவரும், அமைதியான மனமுடையவரும், உணர்வுகளை வென்றவருமாக இருந்தார்.

யத்ரு'ச்சயோபபந்நேந வர்தமாநோ க்ரு'ஹாஶ்ரமீ । தஸ்ய பார்யா குசைலஸ்ய க்ஷுத்க்ஷாமா ச ததாவிதா

அவர் வாழ்க்கையில் யாத்ராச்சையாக கிடைத்ததை ஏற்று, குடும்ப வாழ்க்கை நடத்தினார்; அவருடைய மனைவி, பசிக்காக மெலிந்தவளாகவும், உடை சிதைந்தவளாகவும், அவரைப் போலவே இருந்தாள்.

பதிவ்ரதா பதிம் ப்ராஹ ம்லாயதா வதநேந ஸா । தரித்ரம் ஸீதமாநா வை வேபமாநாபிகம்ய ச

அந்த நல்ல மனைவி, முகம் மலர்ச்சியற்று, வறுமையில் தவிக்கும் கணவனை நடுங்கும் நிலையில் அணுகி, மெதுவாகப் பேசினாள்.