ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

அபரே ச மஹேஷ்வாஸா ரதயூதபயூதபாஃ । நிர்யயுர்தம்ஶிதா குப்தா ரதேபாஶ்வபதாதிபிஃ

மற்றும் பலர், பெரிய வில்லாளிகள், தேர்படைத் தலைவர்கள், தேர்கள், யானைகள், குதிரைகள், காலாட்படைகள் ஆகியவற்றுடன் ஆயத்தமாக, பாதுகாப்புடன் வெளியே சென்றார்கள்.

ததஃ ப்ரவவ்ரு'தே யுத்தம் ஶால்வாநாம் யதுபிஃ ஸஹ । யதாஸுராணாம் விபுதைஃ துமுலம் லோமஹர்ஷணம்

அதன்பின் சால்வர்களும் யாதவர்களும் இடையே, தேவர்கள் அசுரர்கள் போல், அதீத சத்தமான, முடி கூசும் போர் ஆரம்பமானது.

தாஶ்ச ஸௌபபதேர்மாயா திவ்யாஸ்த்ரை ருக்மிணீஸுதஃ । க்ஷணேந நாஶயாமாஸ நைஶம் தம இவோஷ்ணகுஃ

ருக்மிணியின் மகன், தெய்வீக ஆயுதங்களால், சௌபத்தின் அதிபதி செய்த மாயைகளை கண நேரத்தில் அழித்தான்; அது இரவின் இருளை சூரியன் போல் நீக்கியது.

விவ்யாத பஞ்சவிம்ஶத்யா ஸ்வர்ணபுங்கைரயோமுகைஃ । ஶால்வஸ்ய த்வஜிநீபாலம் ஶரைஃ ஸந்நதபர்வபிஃ

அவன், தங்க அம்புகளால், இரும்புத் துன்கள் உடைய, நன்றாக இணைக்கப்பட்ட இருபத்தைந்து அம்புகளை சால்வனுடைய படைத்தலைவரை தாக்கினான்.

ஶதேநாதாடயச்சால்வம் ஏகைகேநாஸ்ய ஸைநிகாந் । தஶபிர்தஶபிர்நேத்ரூ'ந் வாஹநாநி த்ரிபிஸ்த்ரிபிஃ

நூறு அம்புகளால் சால்வனை, ஒவ்வொரு அம்பால் அவன் வீரர்களை, பத்து அம்புகளால் தலையர்களை, மூன்று அம்புகளால் வாகனங்களைத் தாக்கினான்.

ததத்‌புதம் மஹத் கர்ம ப்ரத்யும்நஸ்ய மஹாத்மநஃ । த்ரு'ஷ்ட்வா தம் பூஜயாமாஸுஃ ஸர்வே ஸ்வபரஸைநிகாஃ

அந்த மகாத்மா பிரத்தியும்னன் செய்த அதிசயமான பெரிய செயலை எல்லா வீரர்களும் — நண்பர்களும் எதிரிகளும் — பார்த்து வணங்கினார்கள்.

பஹுரூபைகரூபம் தத் த்ரு'ஶ்யதே ந ச த்ரு'ஶ்யதே । மாயாமயம் மயக்ரு'தம் துர்விபாவ்யம் பரைரபூத்

அந்த மாயனுடைய மாயை உருவானது பல வடிவங்களிலும் ஒரே வடிவத்திலும் தோன்றியது; அது ஒருசில நேரம் தெரிந்தது, ஒருசில நேரம் தெரியவில்லை; எதிரிகள் அதை உணர முடியாததாக இருந்தது.

க்வசித்‌பூமௌ க்வசித்‌ வ்யோம்நி கிரிமூர்த்நி ஜலே க்வசித் । அலாதசக்ரவத்‌ ப்ராம்யத் ஸௌபம் தத் துரவஸ்திதம்

அந்த சௌபம் மிக மோசமான நிலையில், சில நேரங்களில் நிலத்தில், சில நேரங்களில் ஆகாயத்தில், மலையின் உச்சியில், சில சமயம் நீரில், தீச்சக்கரம் போல சுற்றி அலைந்தது.

யத்ர யத்ரோபலக்ஷ்யேத ஸஸௌபஃ ஸஹஸைநிகஃ । ஶால்வஃ ததஸ்ததோऽமுஞ்சந் ஶராந் ஸாத்வதயூதபாஃ

சௌபமும் அதன் படையும் உடன் சால்வன் எங்கே தோன்றினானோ, அங்கேயே சாத்த்வத வீரர்கள் அம்புகளை விடுவித்தார்கள்.

ஶரைரக்ந்யர்கஸம்ஸ்பர்ஶைஃ ஆஶீவிஷதுராஸதைஃ । பீட்யமாநபுராநீகஃ ஶால்வோऽமுஹ்யத் பரேரிதைஃ

தீயும் சூரியனும் போல் எரியும், விஷப்பாம்புகளுக்கு இணையான அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட சால்வனின் படை குழப்பத்துடன் திகைத்து நின்றது.

ஶால்வாநீகபஶஸ்த்ரௌகைஃ வ்ரு'ஷ்ணிவீரா ப்ரு'ஶார்திதாஃ । ந தத்யஜூ ரணம் ஸ்வம் ஸ்வம் லோகத்வயஜிகீஷவஃ

சால்வனின் படையினரின் ஆயுத மழையில் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டாலும், வ்ருஷ்ணி வீரர்கள் தங்கள் போரை விட்டுவிடவில்லை; இரு உலகங்களையும் வெல்ல வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் உறுதியாக இருந்தார்கள்.

ஶால்வாமாத்யோ த்யுமாந் நாம ப்ரத்யும்நம் ப்ராக் ப்ரபீடிதஃ । ஆஸாத்ய கதயா மௌர்வ்யா வ்யாஹத்ய வ்யநதத் பலீ

சால்வனின் அமைச்சரான த்யுமான் முன்பு பிரத்யும்னனை வென்றவன்; பெரிய கோலுடன் அருகில் வந்து, அவனை தாக்கி, பெருமையாக முழங்கினான்.

ப்ரத்யும்நம் கதயா ஶீர்ண வக்ஷஃஸ்தலமரிம்தமம் । அபோவாஹ ரணாத் ஸூதோ தர்மவித் தாருகாத்மஜஃ

பகைவரை அடக்கும் பிரத்யும்னனின் மார்பு கோலால் உடைந்ததால், தர்மத்தை அறிந்த தருகனின் மகன் ஆன சாரதி அவனை போர் வெளியில் அழைத்துச் சென்றான்.

லப்தஸம்ஜ்ஞோ முஹூர்தேந கார்ஷ்ணிஃ ஸாரதிமப்ரவீத் । அஹோ அஸாத்விதம் ஸூத யத் ரணாந்மேऽபஸர்பணம்

ஒரு கணம் கழித்து புத்தி திரும்பிய கார்ஷ்ணி, 'சாரதி, என்னை போரிலிருந்து எடுத்துச் சென்றது எவ்வளவு தவறானது!' என்று கூறினான்.

ந யதூநாம் குலே ஜாதஃ ஶ்ரூயதே ரணவிச்யுதஃ । விநா மத்க்லீபசித்தேந ஸூதேந ப்ராப்தகில்பிஷாத்

யது வம்சத்தில் பிறந்தவர்கள் போர்க்களத்தை விட்டு விலகினர் என்று ஒருபோதும் கேள்விப்பட்டதில்லை; என் சாரதி மனதில் தைரியம் இல்லாமல் பாவம் செய்தால் தவிர.

கிம் நு வக்ஷ்யேऽபிஸங்‌கம்ய பிதரௌ ராமகேஶவௌ । யுத்தாத் ஸம்யகபக்ராந்தஃ ப்ரு'ஷ்டஸ்தத்ராத்மநஃ க்ஷமம்

போரிலிருந்து விலகி, ராமரும் கேசவரும் ஆகிய என் தந்தையரிடம் சென்றால், அவர்கள் என்னை கேட்டால், நான் என்ன பதில் சொல்வேன்?

வ்யக்தம் மே கதயிஷ்யந்தி ஹஸந்த்யோ ப்ராத்ரு'ஜாமயஃ । க்லைப்யம் கதம் கதம் வீர தவாந்யைஃ கத்யதாம் ம்ரு'தே

நிச்சயம் என் சகோதரர்களின் மனைவிகள் சிரித்துக்கொண்டே, 'வீரனே, உன் பயம் எப்படி எல்லோருக்கும் தெரிந்தது?' என்று பேசுவார்கள்.

ஸாரதிருவாச - தர்மம் விஜாநதாऽऽயுஷ்மந் க்ரு'தமேதந்மயா விபோ । ஸூதஃ க்ரு'ச்ச்ரகதம் ரக்ஷேத் ரதிநம் ஸாரதிம் ரதீ

சாரதி கூறினான்: 'அய்யா, தர்மத்தை அறிந்து நான் இதை செய்தேன்; போரில் சிக்கிய வீரனை சாரதி காப்பாற்ற வேண்டும், அதுபோல் வீரனும் சாரதியை பாதுகாக்க வேண்டும்.'

ஏதத்‌ விதித்வா து பவாந் மயாபோவாஹிதோ ரணாத் । உபஸ்ரு'ஷ்டஃ பரேணேதி மூர்ச்சிதோ கதயா ஹதஃ

இதைக் கவனித்துப் பார்த்து, பகைவரால் தாக்கப்பட்டு, கோலால் மயங்கி விழுந்ததால், நான் உம்மை போரிலிருந்து எடுத்துச் சென்றேன்.

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே உத்தரார்தே ஶால்வயுத்தே ஷட்ஸப்ததிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு பரமஹம்சர்களுக்கான புனிதமான ஸ்ரீமத் பாகவத மகாபுராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் இரண்டாம் பாதியில் உள்ள சால்வனுடன் நடந்த யுத்தத்தை விவரிக்கும் எழுபத்தாறு ஆம் அதிகாரம் முடிகிறது.

பகவதா ஸௌபஸஹிதஸ்ய ஶால்வஸ்ய விநாஶஃ - ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) ஸ தூபஸ்ப்ரு'ஶ்ய ஸலிலம் தம்ஶிதோ த்ரு'தகார்முகஃ । நய மாம் த்யுமதஃ பார்ஶ்வம் வீரஸ்யேத்யாஹ ஸாரதிம்

ஸ்ரீசுகர் கூறினார்: பகவான் தன்னுடைய வில்லுடன், நீர் தொட்டுத் தூய்மை செய்து, 'த்யுமான் என்ற வீரனின் அருகே என்னை அழைத்துச் செல்' என்று சாரதியிடம் கூறினார்.

விதமந்தம் ஸ்வஸைந்யாநி த்யுமந்தம் ருக்மிணீஸுதஃ । ப்ரதிஹத்ய ப்ரத்யவித்யந் நாராசைரஷ்டபிஃ ஸ்மயந்

ருக்மிணியின் மகன், சிரித்தபடியே, தன் படைகளை தாக்கிய த்யுமானை எட்டு இரும்பு அம்புகளால் தாக்கி வீழ்த்தினான்.

சதுர்பிஶ்சதுரோ வாஹாந் ஸூதமேகேந சாஹநத் । த்வாவாப்யம் தநுஶ்ச கேதும் ச ஶரேணாந்யேந வை ஶிரஃ

நான்கு அம்புகளால் நான்கு குதிரைகளை, ஒரு அம்பால் சாரதியை, இரண்டு அம்புகளால் வில்லையும் கொடியையும், மற்றொரு அம்பால் தலையையும் தாக்கினான்.

கதஸாத்யகிஸாம்பாத்யா ஜக்நுஃ ஸௌபபதேர்பலம் । பேதுஃ ஸமுத்ரே ஸௌபேயாஃ ஸர்வே ஸம்சிந்நகந்தராஃ

கத, சாத்த்யகி, சாம்பன் மற்றும் பிறர் சௌபபதியின் படையை அழித்தார்கள்; சௌப வீரர்கள் எல்லோரும் கழுத்து துண்டிக்கப்பட்டு கடலில் விழுந்தார்கள்.

ஏவம் யதூநாம் ஶால்வாநாம் நிக்நதாமிதரேதரம் । யுத்தம் த்ரிணவராத்ரம் தத் அபூத் துமுலமுல்பணம்

இவ்வாறு யாதவர்கள் மற்றும் சால்வர்கள் ஒருவரையொருவர் கொன்றபோது, அந்த யுத்தம் இருபத்தேழு நாட்களும் இரவுகளும் கடுமையாகவும் கொடூரமாகவும் நடந்தது.

இந்த்ரப்ரஸ்தம் கதஃ க்ரு'ஷ்ண ஆஹூதோ தர்மஸூநுநா । ராஜஸூயேऽத நிவ்ரு'த்தே ஶிஶுபாலே ச ஸம்ஸ்திதே

தருமபுத்திரன் அழைத்து வர, கிருஷ்ணர் இந்திரபிரஸ்தத்திற்குச் சென்றார்; ராஜசூய யாகம் முடிந்ததும், சிசுபாலன் கொல்லப்பட்டதும் அங்கே நடந்தது.

குருவ்ரு'த்தாநநுஜ்ஞாப்ய முநீம்ஶ்ச ஸஸுதாம் ப்ரு'தாம் । நிமித்தாந்யதிகோராணி பஶ்யந் த்வாவாரவதீம் யயௌ

பின்னர், குருவம்ச மூப்பர்களிடம் அனுமதி பெற்று, முனிவர்களுக்கும் ப்ரிதை மற்றும் அவளுடைய மகன்களுக்கும் விடை கூறி, மிகவும் பயங்கரமான குறிகாட்டுகளைப் பார்த்து, கிருஷ்ணர் துவாரகைக்கு புறப்பட்டார்.

ஆஹ சாஹமிஹாயாத ஆர்யமிஶ்ராபிஸங்‌கதஃ । ராஜந்யாஶ்சைத்யபக்ஷீயா நூநம் ஹந்யுஃ புரீம் மம

"நான் இங்கே வந்துள்ளேன், நல்ல நண்பர்களுடன் சேர்ந்திருக்கிறேன்; சேதி நாட்டைச் சேர்ந்த அரசர்கள் என் நகரைத் தாக்க விரைவில் வருவார்கள்," என்று அவர் கூறினார்.

வீக்ஷ்ய தத்கதநம் ஸ்வாநாம் நிரூப்ய புரரக்ஷணம் । ஸௌபம் ச ஶால்வராஜம் ச தாருகம் ப்ராஹ கேஶவஃ

தன் மக்கள் படுகாயமடைந்ததைப் பார்த்து, நகரத்தை பாதுகாக்க ஏற்பாடுகள் செய்து, கேசவன் தாருகனிடம் சௌபம் மற்றும் சால்வராஜாவைப் பற்றி பேசினார்.