ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

பாலோவாச - போ போஃ ஸாதோ க்ஷணம் திஷ்ட மச்சிந்தாமபி நாஶய । தர்ஶநம் தவ லோகஸ்ய ஸர்வதாகஹரம் பரம்

அந்த பெண் கூறினாள்: அருளாளா, தயவு செய்து ஒரு கணம் நிற்கவும், என் கவலையை நீக்கவும்; உம்மை காண்பது உலகத்துக்கெல்லாம் பாவங்களை முழுமையாக நீக்கும்.

பஹுதா தவ வாக்யேந துஃகஶாந்திர்பவிஷ்யதி । யதா பாக்யம் பவேத் பூரி பவதோ தர்ஶநம் ததா

உங்கள் பல வார்த்தைகளால் என் துயரங்கள் நீங்கும்; பெரிய அதிர்ஷ்டம் வந்தால் தான் உங்களைப் பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைக்கும்.

நாரத உவாச - காஸி த்வம் கௌ இமௌ சேமா நார்யஃ காஃ பத்மலோசநாஃ । வத தேவி ஸவிஸ்தாரம் ஸ்வஸ்ய துஃகஸ்ய காரணம்

நாரதர் கேட்டார்: நீ யார்? இவர்கள் இருவரும் யார்? இந்த தாமரைப்பூ போன்ற கண்கள் கொண்ட பெண்கள் யார்? தேவியே, உன் துயரத்துக்குக் காரணம் என்னவென்று விரிவாக சொல்லவும்.

பாலோவாச - அஹம் பக்திரிதி க்யாதா இமௌ மே தநயௌ மதௌ । ஜ்ஞாநவைராக்ய நாமாநௌ காலயோகேந ஜர்ஜரௌ

அந்த பெண் கூறினாள்: நான் பக்தி என்று அறியப்படுகிறேன்; இவர்கள் என் இரண்டு மகன்கள், ஞானம், வைராக்கியம் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்; காலத்தின் தாக்கால் இப்போது முதுமையில் சோர்ந்துவிட்டார்கள்.

கங்‌காத்யா ஸ்மரிதஶ்சேமா மத்ஸேவார்தம் ஸமாகதாஃ । ததாபி ந ச மே ஶ்ரேயஃ ஸேவிதாயாஃ ஸுரைரபி

கங்கை முதலான இவர்கள், என்னை நினைத்து, எனக்கு உதவ வருகை தந்தார்கள்; ஆனாலும், தேவர்கள் கூட எனக்கு சேவை செய்தாலும், எனக்கு நன்மை எதுவும் கிடைக்கவில்லை.

இதாநீம் ஶ்ருணு மத்வார்தாம் ஸசித்தஸ்த்வம் தபோதந । வார்தா மே விததாப்யஸ்தி தாம் ஶ்ருத்வா ஸுகமாவஹ

இப்போது என் கதையை முழு மனதுடன் கேள், தவமுள்ளவரே; என் கதையெல்லாம் பரவலாக அறியப்பட்டதே ஆனாலும், அதை கேட்பதால் உனக்கு மகிழ்ச்சி உண்டாகும்.

உத்பந்நா த்ரவிடே ஸாஹம் வ்ரு'த்திம் கர்நாடகே கதா । க்வசித் க்வசித் மஹாராஷ்ட்ரே குர்ஜரே ஜீர்ணதாம் கதா

நான் திராவிடத்தில் பிறந்தேன், கருநாடகத்தில் வளர்ந்தேன்; சில இடங்களில் மகாராட்டிரம், குஜராத் பகுதிகளில் முதுமை அடைந்தேன்.

தத்ர கோர கலேர்யோகாத் பாகண்டைஃ கண்டிதாங்ககா । துர்பலாஹம் சிரம் யாதா புத்ராப்யாம் ஸஹ மந்ததாம்

அங்கே, கொடிய கலியுகத்தின் தாக்கால், நம்பிக்கையில்லாதவர்கள் என்னைத் தாக்கினார்கள்; நான் பலவீனமடைந்து, என் மகன்களுடன் நீண்ட நாட்கள் சோர்வாக இருந்தேன்.

வ்ரு'ந்தாவநம் புநஃ ப்ராப்ய நவீநேவ ஸுரூபிணீ । ஜாதாஹம் உவதீ ஸம்யக் ஶ்ரேஷ்டரூபா து ஸாம்ப்ரதம்

விரிந்தாவனத்தை மீண்டும் அடைந்தபோது, நான் இளமையுடன் அழகாகவும், சிறந்த உருவத்துடன் ஒரு இளம்பெண்ணாக மாறினேன்.

இமௌ து ஶயிதௌ அத்ர ஸுதௌ மே க்லிஶ்யதஃ ஶ்ரமாத் । இதம் ஸ்தாநம் பரித்யஜ்ய விதேஶம் கம்யதே மயா

ஆனால் இங்கே என் இரண்டு மகன்கள் சோர்வால் படுத்திருக்கிறார்கள்; இவ்விடம் விட்டு விட்டு, நான் வேறு நாட்டுக்குச் செல்ல நினைக்கிறேன்.

ஜரடத்வம் ஸமாயாதௌ தேந துஃகேந துஃகிதா । ஸாஹம் து தருணீ கஸ்மாத் ஸுதௌ வ்ரு'த்தௌ இமௌ குதஃ

இவர்கள் முதுமை அடைந்ததால், அந்த துயரத்தால் நான் வருந்துகிறேன்; நான் இளமையாக இருக்க, என் மகன்கள் ஏன் இவ்வளவு முதுமை அடைந்தார்கள்?

த்ரயாணாம் ஸஹசாரித்வாத் வைபரீத்யம் குதஃ ஸ்திதம் । கடதே ஜரடா மாதா தருணௌ தநயௌ இதி

நாம் மூவரும் எப்போதும் சேர்ந்து இருந்தும், இந்த மாற்றம் எப்படி வந்தது? பொதுவாக தாயார் முதுமை அடைந்து, மகன்கள் இளமையாக இருப்பதே இயல்பு.

அதஃ ஶோசாமி சாத்மாநம் விஸ்மயாவிஷ்டமாநஸா । வத யோகநிதே தீமந் காரணம் சாத்ர கிம் பவேத்

அதனால், நான் என்னை நினைத்து வருந்துகிறேன், என் மனம் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கியுள்ளது; யோகத்தின் பொக்கிஷமே, அறிவுள்ளவரே, இதற்குக் காரணம் என்னவென்று சொல்லவும்.

நாரத உவாச - ஜ்ஞாநேநாத்மநி பஶ்யாமி ஸர்வம் ஏதத் தவாநகே । ந விஷாதஃ த்வயா கார்யோ ஹரிஃ ஶம் தே கரிஷ்யதி

நாரதர் சொன்னார்: அறிவால், பாவமில்லாதவளே, எல்லாவற்றையும் என் உள்ளத்தில் காண்கிறேன்; நீ மனம் தளர வேண்டாம், ஹரி உனக்கு நன்மை செய்வார்.

ஸூத உவாச - க்ஷணமாத்ரேண தஜ்ஜ்ஞாத்வா வாக்யம் ஊசே முநீஶ்வரஃ

சூதர் சொன்னார்: அந்த வார்த்தையை உடனே புரிந்த மஹரிஷி பேசினார்.

நாரத உவாச - ஶ்ருணுஷ்வவஹிதா பாலே யோகோऽயம் தாருணா கலிஃ । தேந லுப்தஃ ஸதாசாரோ யோகமார்கஃ தபாம்ஸி ச

நாரதர் சொன்னார்: கவனமாகக் கேள், மகளே; இந்த யோகம், கொடிய கலியுகம், நல்ல நடத்தை, யோகப் பாதை, தவம் ஆகியவை மறைந்து போயின.

ஜநா அகாஸுராயந்தே ஶாட்யதுஷ்கர்மகாரிணஃ । இஹ ஸந்தோ விஷீதந்தி ப்ரஹ்ரு'ஷ்யந்தி ஹி அஸாதவஃ । தத்தே தைர்யம் து யோ தீமாந் ஸ தீரஃ பண்டிதோऽதவா

மக்கள் அகாசுரனைப் போல கபடமும் தீய செயல்களும் செய்கிறார்கள்; இங்கே நல்லவர்கள் துயரப்படுகிறார்கள், தீயவர்கள் மகிழ்கிறார்கள்; ஆனாலும் தைரியமாக இருப்பவர் தான் உண்மையில் அறிவாளி.

அஸ்ப்ரு'ஶ்யாந் அவலோக்யேயம் ஶேஷபாரகரீ தரா । வர்ஷே வர்ஷே க்ரமாத் ஜாதா மம்கலம் நாபி த்ரு'ஶ்யதே

இந்தத் தள்ளுபவர்கள் காண, பூமி பாரம் சுமக்கும் நிலை அடைந்தது; ஆண்டுக்காண்டு, மெதுவாக, நன்மை எங்கும் தெரியவில்லை.

ந த்வாமபி ஸுதைஃ ஸாகம் கோऽபி பஶ்யதி ஸாம்ப்ரதம் । உபேக்ஷிதாநுராகாந்தைஃ ஜர்ஜரத்வேந ஸம்ஸ்திதா

இப்போது, உன்னை உன் மக்களுடன் யாரும் காணவில்லை; பற்றில் மூழ்கியவர்களால் புறக்கணிக்கப்பட்டு, முதுமையில் சோர்ந்திருக்கிறாய்.

வ்ரு'ந்தாவநஸ்ய ஸம்யோகாத் புநஸ்த்வம் தருணீ நவா । தந்யம் வ்ரு'ந்தாவநம் தேந பக்திஃ ந்ரு'த்யதி யத்ர ச

விருந்தாவனத்துடன் இணைந்ததால், நீ மீண்டும் இளமையுடன் புதுமையாக ஆனாய்; அதனால் விருந்தாவனம் பாக்கியசாலி, அங்கு பக்தி கூட ஆடுகிறது.

அத்ரேமௌ க்ராஹகாபாவாத் ந ஜராமபி முஞ்சதஃ । கிஞ்சித் ஆத்மஸுகேநேஹ ப்ரஸுப்திஃ மந்யதேऽநயோஃ

இங்கே, பெறுபவர்கள் இல்லாததால், முதுமை கூட இவர்களை விட்டு போகவில்லை; சிறிது உள்ள மகிழ்ச்சியுடன், இருவரும் தாமே ஓய்வென்று நினைக்கிறார்கள்.

பக்திருவாச - கதம் பரீக்ஷிதா ராஜ்ஞா ஸ்தாபிதோ ஹ்யஶுசிஃ கலிஃ । ப்ரவ்ரு'த்தே து கலௌ ஸர்வஸாரஃ குத்ர கதோ மஹாந்

பக்தி சொன்னாள்: பரீக்ஷித் மன்னனால் அசுத்தமான கலி எப்படி நிலைபெற்றான்? கலியுகம் வந்தபோது எல்லா நல்லதின் சாரமும் எங்கே போனது?

கருணாபரேண ஹரிணாபி அதர்ம கதமீக்ஷ்யதே । இமம் மே ஸம்ஶயம் சிந்தி த்வத்வாசா ஸுகிதாஸ்ம்யஹம்

அருளில் நிறைந்த ஹரியாலும், அநியாயம் எப்படி பார்க்கப்படுகிறது? என் சந்தேகத்தை நீ சொல்வதால் நீக்கி மகிழ்ச்சியடையச் செய்.

நாரத உவாச - யதி ப்ரு'ஷ்டஸ்த்வயா பாலே ப்ரேமதஃ ஶ்ரவணம் குரு । ஸர்வம் வக்ஷ்யாமி தே பத்ரே கஶ்மலம் தே கமிஷ்யதி

நாரதர் சொன்னார்: நீ கேட்டதால், மகளே, அன்புடன் கேள்; எல்லாவற்றையும் சொல்வேன், பாக்கியவளே, உன் குழப்பம் நீங்கும்.

யதா முகுந்தோ பகவாந் க்ஷ்மாம் த்யக்த்வா ஸ்வபதம் கதஃ । தத்‌திநாத் கலிராயாதஃ ஸர்வஸாதநபாதகஃ

முகுந்தன், பகவான், பூமியை விட்டு தன் இடத்திற்கு சென்ற நாளிலிருந்து, கலியுகம் வந்தது; அது எல்லா நற்காரியங்களுக்கும் தடையாக உள்ளது.

த்ரு'ஷ்டோ திக்விஜயே ராஜ்ஞா தீநவத் ஶரணம் கதஃ । ந மயா மாரணீயோऽயம் ஸாரம்க இவ ஸரபுக்

அந்த மன்னன் திசை வென்றபோது கலி துன்பத்தில் அடைக்கலம் தேடினான்; நான் அவனை கொல்லவில்லை, தேன்கூட்டில் தேனை சேகரிப்பவன் தேனீயை விட்டுவைப்பதைப் போல.

யத்பலம் நாஸ்தி தபஸா ந யோகேந ஸமாதிநா । தத்பலம் லபதே ஸம்யக் கலௌ கேஶவகீர்தநாத்

தவம், யோகம், தியானம் ஆகியவற்றால் கிடைக்காத பலன், கலியுகத்தில் கேசவனைப் புகழ்வதால் முழுமையாக கிடைக்கிறது.

ஏகாகாரம் கலிம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸாரவத்ஸாரநீரஸம் । விஷ்ணுராதஃ ஸ்தாபிதவாந் கலிஜாநாம் ஸுகாய ச

கலியை ஒரே மாதிரியாக, சாரமற்றதாகப் பார்த்த விஷ்ணுராதன், கலியில் பிறந்தவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தரும் வகையில் அவனை நிலைநிறுத்தினார்.

குகர்மாசரநாத்ஸாரஃ ஸர்வதோ நிர்கதோऽதுநா । பதார்தாஃ ஸம்ஸ்திதா பூமௌ பீஜஹீநாஸ்துஷா யதா

தீய செயல்களால், இப்போது எல்லா இடங்களிலும் சாரம் போய்விட்டது; பொருள்கள் பூமியில் விதையில்லாத தானியத்தின் தோற்றம் கொண்டுள்ளன.