ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

( அநுஷ்டுப் ) ஈஶோ துரத்யயஃ கால இதி ஸத்யவதீ ஶ்ருதிஃ । வ்ரு'த்தாநாமபி யத் புத்திஃ பாலவாக்யைர்விபித்யதே

சத்யவதியின் வேத மரபு, 'இறைவன் கடக்க முடியாத காலம்' என்று அறிவிக்கிறது. ஆனாலும், பெரியவர்களின் அறிவும் சில நேரம் குழந்தையின் வார்த்தைகளால் குழப்பப்படலாம்.

யூயம் பாத்ரவிதாம் ஶ்ரேஷ்டா மா மந்த்வம் பாலபாஷீதம் । ஸதஸஸ்பதயஃ ஸர்வே க்ரு'ஷ்ணோ யத் ஸம்மதோऽர்ஹணே

நீங்கள் மதிப்பை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவர்கள்; குழந்தை பேச்சால் பாதிக்கப்பட வேண்டாம். இங்கு உள்ள எல்லா தலைவர்களும் கிருஷ்ணருக்கு இந்த மரியாதை உரியது என்று ஒப்புக்கொண்டுள்ளனர்.

தபோவித்யாவ்ரததராந் ஜ்ஞாநவித்வஸ்தகல்மஷாந் । பரமரு'ஷீந் ப்ரஹ்மநிஷ்டாந் லோகபாலைஶ்ச பூஜிதாந்

தவம், அறிவு, விரதம் மேற்கொள்பவர்கள், ஞானத்தால் குற்றங்கள் நீங்கியவர்கள், பரமரிஷிகள், பிரம்மத்தில் நிலைபெற்றவர்கள், உலகங்களை காக்கும் தேவர்கள் கூட மதிக்கும் அந்த முனிவர்கள்—

ஸதஸ்பதீந் அதிக்ரம்ய கோபாலஃ குலபாம்ஸநஃ । யதா காகஃ புரோடாஶம் ஸபர்யாம் கதமர்ஹதி

அத்தகைய சபையின் தலைவர்களை மீறி, ஒரு கோபாலன், தன் குடும்பத்திற்கு பழி சேர்க்கும் ஒருவன், எப்படிக் காகம் வேள்விப் பிரசாதம் பெற முடியாதது போல, இந்த மரியாதைக்கு உரியவன் ஆக முடியும்?

வர்ணாஶ்ரமகுலாபேதஃ ஸர்வதர்மபஹிஷ்க்ரு'தஃ । ஸ்வைரவர்தீ குணைர்ஹீநஃ ஸபர்யாம் கதமர்ஹதி

வண்ணம், ஆசாரம், குடும்பம் இல்லாதவன், எல்லா தர்மங்களிலிருந்தும் விலகியவன், தனிச்செயலில் நடக்கும், குணங்கள் இல்லாதவன்—அவன் இந்த மரியாதைக்கு எப்படி உரியவன் ஆக முடியும்?

யயாதிநைஷாம் ஹி குலம் ஶப்தம் ஸத்‌பிர்பஹிஷ்க்ரு'தம் । வ்ரு'தாபாநரதம் ஶஶ்வத் ஸபர்யாம் கதமர்ஹதி

யயாதி இவர்களின் குலத்தை சபித்து, நல்லவர்கள் வெளியேற்றினர்; எப்போதும் வீண் மது அருந்தும் இவர்கள், இந்த மரியாதைக்கு எப்படி உரியவர்கள் ஆக முடியும்?

ப்ரஹ்மர்ஷிஸேவிதாந் தேஶாந் ஹித்வைதேऽப்ரஹ்மவர்சஸம் । ஸமுத்ரம் துர்கமாஶ்ரித்ய பாதந்தே தஸ்யவஃ ப்ரஜாஃ

பிரம்மரிஷிகள் வாழும் நிலங்களை விட்டு, பிரம்ம ஒளி இல்லாமல், கடந்து செல்ல முடியாத கடலை அடைவித்து, இவர்கள் கொள்ளையர்கள் போல் மக்களைத் தொந்தரவு செய்கிறார்கள்.

ஏவம் ஆதீந்யபத்ராணி பபாஷே நஷ்டமங்‌கலஃ । நோவாச கிஞ்சித் பகவாந் யதா ஸிம்ஹஃ ஶிவாருதம்

இவ்வாறு பல தீய வார்த்தைகள் கூறினான்; அவனது அதிர்ஷ்டம் போய்விட்டது. ஆனால் பகவான், நரி கத்தலைக் கேட்டு சிங்கம் அமைதியாக இருப்பதைப் போல, எதுவும் பேசவில்லை.

பகவந் நிந்தநம் ஶ்ருத்வா துஃஸஹம் தத்ஸபாஸதஃ । கர்ணௌ பிதாய நிர்ஜக்முஃ ஶபந்தஶ்சேதிபம் ருஷா

பகவானை இழிவுபடுத்தும் அந்தக் கடினமான வார்த்தைகளை கேட்ட சபை உறுப்பினர்கள், காதை மூடி, கோபத்துடன் சேதி மன்னரை நிந்தித்து, அங்கிருந்து வெளியேறினர்.

நிந்தாம் பகவதஃ ஶ்ர்ரு'ண்வந் தத்பரஸ்ய ஜநஸ்ய வா । ததோ நாபைதி யஃ ஸோऽபி யாத்யதஃ ஸுக்ரு'தாச்ச்யுதஃ

பகவானையோ, அவருடைய பக்தர்களையோ இழிவுபடுத்தும் வார்த்தைகளை கேட்டு, அங்கிருந்து விலகாதவன், முன்னதாக நல்லவன் இருந்தாலும், புண்ணியத்தை இழந்து கீழே விழுவான்.

ததஃ பாண்டுஸுதாஃ க்ருத்தா மத்ஸ்யகைகயஸ்ரு'ஞ்ஜயாஃ । உதாயுதாஃ ஸமுத்தஸ்துஃ ஶிஶுபாலஜிகாம்ஸவஃ

அதன்பின், பாண்டவர்கள், மற்றும் மத்ச்ய, கேகய, ஸ்ருஞ்ஜய மன்னர்கள், கோபத்துடன் ஆயுதம் எடுத்து, சிசுபாலனை அழிக்க எழுந்தனர்.

ததஶ்சைத்யஸ்த்வஸம்ப்ராந்தோ ஜக்ரு'ஹே கட்கசர்மணீ । பர்த்ஸயந் க்ரு'ஷ்ணபக்ஷீயாந் ராஜ்ஞஃ ஸதஸி பாரத

பின்னர், பாரதா, சேதி மன்னன் அச்சமின்றி வாள், கேடயம் எடுத்து, கிருஷ்ணருக்கு ஆதரவாக இருந்த மன்னர்களை சபையில் கண்டித்தான்.

தாவதுத்தாய பகவாந் ஸ்வாந் நிவார்ய ஸ்வயம் ருஷா । ஶிரஃ க்ஷுராந்தசக்ரேண ஜஹார பததோ ரிபோஃ

அந்த நேரத்தில், பகவான் தன் ஆதரவாளர்களைத் தடுத்து, கோபத்துடன், தனது கூரிய சக்கரத்தால் எதிரியின் தலையை வெட்டினான்.

ஶப்தஃ கோலாஹலோऽதாஸீந் ஶிஶுபாலே ஹதே மஹாந் । தஸ்யாநுயாயிநோ பூபா துத்ருவுர்ஜீவிதைஷிணஃ

சிசுபாலன் வீழ்ந்தபோது, பெரிய சத்தமும் குழப்பமும் எழுந்தது; அவனைப் பின்தொடர்ந்த மன்னர்கள் தங்கள் உயிரைக் காக்க எல்லாதிசைகளிலும் ஓடினர்.

சைத்யதேஹோத்திதம் ஜ்யோதிஃ வாஸுதேவமுபாவிஶத் । பஶ்யதாம் ஸர்வபூதாநாம் உல்கேவ புவி காச்ச்யுதா

சேதி மன்னனின் உடலில் இருந்து எழுந்த ஒளி, எல்லா உயிரினங்களும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, வானிலிருந்து பூமிக்கு விழும் தீப்பந்து போல, வாசுதேவரை அடைந்தது.

ஜந்மத்ரயாநுகுணித வைரஸம்ரப்தயா தியா । த்யாயந் தந்மயதாம் யாதோ பாவோ ஹி பவகாரணம்

மூன்று பிறவிகளில் சேர்ந்த பகை உணர்வால் மனம் தீவிரமாகி, அவனை நினைத்து, அவனில் முழுமையாக மனதை ஒருங்கிணைத்தான்; ஏனெனில், மனநிலைதான் பிறப்பிற்குக் காரணம்.

ரு'த்விக்ப்யஃ ஸஸதஸ்யேப்யோ தக்ஷிநாம் விபுலாமதாத் । ஸர்வாந் ஸம்பூஜ்ய விதிவத் சக்ரேऽவப்ரு'தமேகராட்

அந்த ராஜா, யாகத்தில் பணியாற்றிய புரோகிதர்களுக்கும் உதவியாளர்களுக்கும் விதிப்படி பெரும் பரிசுகளை வழங்கி, அனைவரையும் மரியாதை செய்து, முடிவில் அவபிரித ஸ்நானம் செய்தான்.

ஸாதயித்வா க்ரதுஃ ராஜ்ஞஃ க்ரு'ஷ்ணோ யோகேஶ்வரேஶ்வரஃ । உவாஸ கதிசிந் மாஸாந் ஸுஹ்ரு'த்‌பிஃ அபியாசிதஃ

அந்த அரசனின் யாகம் நிறைவேறியதும், யோகிகளின் தலைவன் கிருஷ்ணர், நண்பர்கள் கேட்டுக்கொண்டதால், சில மாதங்கள் அங்கே தங்கினார்.

ததோऽநுஜ்ஞாப்ய ராஜாநம் அநிச்சந்தமபீஶ்வரஃ । யயௌ ஸபார்யஃ ஸாமாத்யஃ ஸ்வபுரம் தேவகீஸுதஃ

பின்னர், ராஜா விடமுடியாமல் இருந்தாலும், தேவகியின் மகன் கிருஷ்ணர், தன் மனைவிகளும் அமைச்சர்களும் உடன் கொண்டு, தன் நகரத்துக்கு புறப்பட்டார்.

வர்ணிதம் ததுபாக்யாநம் மயா தே பஹுவிஸ்தரம் । வைகுண்டவாஸிநோர்ஜந்ம விப்ரஶாபாத் புநஃ புநஃ

வைகுண்டத்தில் இருந்த இருவரின் கதையை, பிராமணனின் சாபத்தால் அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் பிறந்ததை, நான் விரிவாக உனக்கு சொன்னேன்.

ராஜஸூயாவப்ரு'த்யேந ஸ்நாதோ ராஜா யுதிஷ்டிரஃ । ப்ரஹ்மக்ஷத்ரஸபாமத்யே ஶுஶுபே ஸுரராடிவ

ராஜசூய யாகம் முடிந்து ஸ்நானம் செய்த யுதிஷ்டிரர், பிராமணர்களும் க்ஷத்திரியர்களும் கூடிய சபையில் தேவர்களின் தலைவன் போல் பிரகாசித்தார்.

ராஜ்ஞா ஸபாஜிதாஃ ஸர்வே ஸுரமாநவகேசராஃ । க்ரு'ஷ்ணம் க்ரதும் ச ஶம்ஸந்தஃ ஸ்வதாமாநி யயுர்முதா

அந்த அரசனால் மரியாதை பெற்ற தேவர்கள், மனிதர்கள், விண்ணில் வாழும் உயிர்கள், கிருஷ்ணரையும் யாகத்தையும் புகழ்ந்து, மகிழ்ச்சியுடன் தங்கள் இடங்களுக்கு திரும்பினார்கள்.

துர்யோதநம்ரு'தே பாபம் கலிம் குருகுலாமயம் । யோ ந ஸேஹே ஶ்ரீயம் ஸ்பீதாம் த்ரு'ஷ்ட்வா பாண்டுஸுதஸ்ய தாம்

பாண்டுவின் மகன் பெற்ற பெரும் செல்வத்தைப் பார்த்து பொறுக்க முடியாத, குருகுலத்தில் கலியின் உருவான துரியோதனனைத் தவிர மற்றவர்கள் அனைவரும் மகிழ்ந்தனர்.

ய இதம் கீர்தயேத் விஷ்ணோஃ கர்ம சைத்ய வதாதிகம் । ராஜமோக்ஷம் விதாநம் ச ஸர்வபாபைஃ ப்ரமுச்யதே

விஷ்ணுவின் இந்த செயல்களையும், சிசுபாலனை அழித்ததையும், அரசனுக்கு விடுதலை அளித்ததையும், பெரிய யாகத்தையும் யார் பாடினாலும், அவர்கள் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவார்கள்.

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே உத்தரார்தே ஶிஶுபாலவதோ நாம சதுஃஸப்ததிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு பரமஹம்ஸர்களுக்கான ஸ்ரீமத்பாகவத மகாபுராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் இரண்டாம் பாதியில் 'சிசுபாலன் வதம்' எனும் எழுபத்து நான்காவது அதிகாரம் முடிகிறது.

ராஜஸூயாந்தேऽவப்ரு'தஸ்நாநமஹோத்ஸவஃ; மயநிர்மிதாயாம் யுதிஷ்டிரஸபாயாம் துர்யோதநஸ்யாவமாநநம் ச - ஶ்ரீராஜோவாச - ( அநுஷ்டுப் ) அஜாதஶத்ரோஸ்தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ராஜஸூயமஹோதயம் । ஸர்வே முமுதிரே ப்ரஹ்மந் ந்ரு'தேவா யே ஸமாகதாஃ

அஜாதசத்திருவின் ராஜசூய மகா விழாவைக் கண்டு, அங்கே கூடிய அரசர்களும், தேவர்களும், மனிதர்களும் எல்லோரும் மகிழ்ந்தனர், பிராமணனே.

துர்யோதநம் வர்ஜயித்வா ராஜாநஃ ஸர்ஷயஃ ஸுராஃ । இதி ஶ்ருதம் நோ பகவந் தத்ர காரணமுச்யதாம்

துரியோதனனைத் தவிர மற்ற அரசர்களும், முனிவர்களும், தேவர்களும் மகிழ்ந்ததாக நாங்கள் கேட்டிருக்கிறோம்; பகவனே, அதற்குக் காரணம் என்ன என்பதைச் சொல்லுங்கள்.

ஶ்ரீபாதராயணிருவாச - பிதாமஹஸ்ய தே யஜ்ஞே ராஜஸூயே மஹாத்மநஃ । பாந்தவாஃ பரிசர்யாயாம் தஸ்யாஸந் ப்ரேமபம்தநாஃ

பெரும் மனம் கொண்ட உன் முன்னோர்களின் ராஜசூய யாகத்தில், அவருடைய உறவினர்கள் அனைவரும் அன்பால் கட்டுப்பட்டு பல்வேறு பணிகளில் ஈடுபட்டிருந்தார்கள்.

பீமோ மஹாநஸாத்யக்ஷோ தநாத்யக்ஷஃ ஸுயோதநஃ । ஸஹதேவஸ்து பூஜாயாம் நகுலோ த்ரவ்யஸாதநே

பீமன் சமையலறை பொறுப்பில் இருந்தான்; சுயோதனன் பொருளாதாரத்தை பார்த்தான்; சஹதேவன் பூஜையை நடத்தினான்; நகுலன் தேவையான பொருட்களை ஏற்பாடு செய்தான்.