ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ந ஹ்யேகஸ்யாத்விதீயஸ்ய ப்ரஹ்மணஃ பரமாத்மநஃ । கர்மபிர்வர்ததே தேஜோ ஹ்ரஸதே ச யதா ரவேஃ

ஒன்றே ஒருவனாக இருக்கும் பரமாத்மாவுக்கு, எந்தச் செயலாலும் புகழ் அதிகரிக்கவோ குறையவோ செய்யாது; அது சூரியனைப் போல எதாலும் பாதிக்கப்படாது.

ந வை தேऽஜித பக்தாநாம் மமாஹமிதி மாதவ । த்வம் தவேதி ச நாநாதீஃ பஶூநாமிவ வைக்ரு'தீ

அஜிதா, மாதவா, உமது பக்தர்களிடையே 'என்' என்றும் 'உன்' என்றும் வேறுபாடு இல்லை; அவை மிருகங்களில் உள்ள வேறுபாடுபோல் தான்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - இத்யுக்த்வா யஜ்ஞியே காலே வவ்ரே யுக்தாந் ஸ ரு'த்விஜஃ । க்ரு'ஷ்ணாநுமோதிதஃ பார்தோ ப்ராஹ்மணாந் ப்ரஹ்மவாதிநஃ

ஸ்ரீசுகர் கூறினார்: இப்படிச் சொல்லி, யாகத்திற்கு ஏற்ற நேரத்தில், கிருஷ்ணரின் அனுமதியுடன், யுதிஷ்டிரர் வேதத்தில் தேர்ச்சி பெற்ற பிராமணர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தார்.

த்வைபாயநோ பரத்வாஜஃ ஸுமந்துர்கோதமோऽஸிதஃ । வஸிஷ்டஶ்ச்யவநஃ கண்வோ மைத்ரேயஃ கவஷஸ்த்ரிதஃ

வியாசர், பரத்வாஜர், சுமந்து, கோதமர், அசிதர், வசிஷ்டர், ச்யவனன், கண்வர், மைத்ரேயர், கவஷர், திரிதர்—

விஶ்வாமித்ரோ வாமதேவஃ ஸுமதிர்ஜைமிநிஃ க்ரதுஃ । பைலஃ பராஶரோ கர்கோ வைஶம்பாயந ஏவ ச

விசுவாமித்திரர், வாமதேவர், சுமதி, ஜைமினி, கிரது, பைலர், பராசரர், கர்கர், வைசம்பாயனர் ஆகியோரும்—

அதர்வா கஶ்யபோ தௌம்யோ ராமோ பார்கவ ஆஸுரிஃ । வீதிஹோத்ரோ மதுச்சந்தா வீரஸேநோऽக்ரு'தவ்ரணஃ

அதர்வா, கசியபர், தௌம்யர், பார்கவ ராமர், ஆசுரி, வீடிஹோத்திரர், மதுச்சந்தா, வீரசேனர், அக்ருதவர்ணர் ஆகியோரும் இருந்தனர்.

உபஹூதாஸ்ததா சாந்யே த்ரோணபீஷ்மக்ரு'பாதயஃ । த்ரு'தராஷ்ட்ரஃ ஸஹஸுதோ விதுரஶ்ச மஹாமதிஃ

அதேபோல் மற்றவர்களும் அழைக்கப்பட்டனர்; த்ரோணர், பீஷ்மர், க்ருபர் ஆகியோரும் வந்தனர். த்ருதராஷ்டிரர் தன் மகன்களுடன் வந்தார், மேலும் ஞானி விதுரரும் வந்தார்.

ப்ராஹ்மணாஃ க்ஷத்ரியா வைஶ்யாஃ ஶூத்ரா யஜ்ஞதித்ரு'க்ஷவஃ । தத்ரேயுஃ ஸர்வராஜாநோ ராஜ்ஞாம் ப்ரக்ரு'தயோ ந்ரு'ப

பிராமணர்கள், க்ஷத்திரியர்கள், வைசியர்கள், சூத்திரர்கள் ஆகியோர் யாகத்தைப் பார்க்க ஆசையுடன் அங்கே வந்தனர். எல்லா அரசர்களும், அவர்களது குடிமக்களும் அங்கு கூடியிருந்தனர், அரசே.

ததஸ்தே தேவயஜநம் ப்ராஹ்மணாஃ ஸ்வர்ணலாங்‌கலைஃ । க்ரு'ஷ்ட்வா தத்ர யதாம்நாயம் தீக்ஷயாம் சக்ரிரே ந்ரு'பம்

பிராமணர்கள் பொன்னால் ஆன நெல் உழவாரங்களைப் பயன்படுத்தி, பழம்பழக்கப்படி யாகவேட்கை இடத்தைத் தயார் செய்து, அரசனைத் தியானத்துடன் யாகத்திற்காகத் தொடங்க வைத்தனர்.

ஹைமாஃ கிலோபகரணா வருணஸ்ய யதா புரா । இந்த்ராதயோ லோகபாலா விரிஞ்சிபவஸம்யுதாஃ

அந்த யாகத்தில் பயன்படுத்திய எல்லா பொருள்களும் பொன்னால் செய்யப்பட்டிருந்தன; பழங்காலத்தில் வருணனுக்காக இருந்தது போலவே. இந்திரன் முதலான உலகத்தை காக்கும் தேவர்கள், பிரம்மா, சிவன் ஆகியோரும் அங்கு வந்திருந்தனர்.

ஸகணாஃ ஸித்தகந்தர்வா வித்யாதரமஹோரகாஃ । முநயோ யக்ஷரக்ஷாம்ஸி கககிந்நரசாரணாஃ

அவர்களுடன் கூடிய சித்தர்கள், கந்தர்வர்கள், வித்யாதரர்கள், பெரிய பாம்புகள், முனிவர்கள், யட்சர்கள், ராட்சதர்கள், பறவைகள், கின்னரர்கள், சாரணர்கள் ஆகியோரும் வந்தனர்.

ராஜாநஶ்ச ஸமாஹூதா ராஜபத்‍ந்யஶ்ச ஸர்வஶஃ । ராஜஸூயம் ஸமீயுஃ ஸ்ம ராஜ்ஞஃ பாண்டுஸுதஸ்ய வை

அனைத்து அரசர்களும், அவர்களது அரசியார்களும் அழைக்கப்பட்டு, பாண்டுபுத்திரரின் ராஜசூய யாகத்திற்கு வந்தனர்.

மேநிரே க்ரு'ஷ்ணபக்தஸ்ய ஸூபபந்நமவிஸ்மிதாஃ । அயாஜயந் மஹாராஜம் யாஜகா தேவவர்சஸஃ । ராஜஸூயேந விதிவத் ப்ரசேதஸமிவாமராஃ

அவர்கள் அனைவரும் அதிசயமடைந்து, கிருஷ்ண பக்தருக்கு இது பொருத்தமானது என்று நினைத்தனர். தெய்வீக ஒளியுடைய யாககாரர்கள், அந்த மகாராஜாவுக்காக, தேவர்கள் பிரசேதசனுக்காக செய்தது போல, முறையாக ராஜசூய யாகம் நடத்தினர்.

ஸூத்யேऽஹந்யவநீபாலோ யாஜகாந் ஸதஸஸ்பதீந் । அபூஜயந் மஹாபாகாந் யதாவத் ஸுஸமாஹிதஃ

யாக நாளில், பூமியின் அரசன், மனமுழுவதும் கவனத்துடன், பெரும் பாக்கியமுள்ள யாககாரர்களையும், சபையின் தலைவர்களையும், முறையாக மரியாதை செய்தார்.

ஸதஸ்யாக்ர்யார்ஹணார்ஹம் வை விம்ரு'ஶந்தஃ ஸபாஸதஃ । நாத்யகச்சந் நந்நநைகாந்த்யாத் ஸஹதேவஸ்ததாப்ரவீத்

சபை உறுப்பினர்கள், யாருக்கு மிக உயர்ந்த மரியாதை கொடுக்க வேண்டும் என்று ஆலோசித்தபோது, ஒருமித்த முடிவுக்கு வர முடியவில்லை; அப்போது சகதேவன் பேசினார்.

அர்ஹதி ஹ்யச்யுதஃ ஶ்ரைஷ்ட்யம் பகவாந்ஸாத்வதாம் பதிஃ । ஏஷ வை தேவதாஃ ஸர்வா தேஶகாலதநாதயஃ

உண்மையில், அச்யுதன், ஸாத்வதர்களின் தலைவன், எல்லா தேவர்களும், இடங்களும், காலங்களும், செல்வங்களும் இவரில் உள்ளதால், உயர்ந்த மரியாதைக்கு தகுதியானவர்.

யஸ் ஆத்மகமிதம் விஶ்வம் க்ரதவஶ்ச யதாத்மகாஃ । அக்நிராஹுதயோ மம்த்ராஃ ஸாங்க்யம் யோகஶ்ச யத்பரஃ

இந்த உலகம் முழுவதும் இவரே ஆதாரம்; யாகங்களும், வேள்விகளும், அக்கினியில் இடும் ஹவிஸ், மந்திரங்கள், சாங்கியம், யோகம் — இவை எல்லாம் இவரையே நோக்கி செல்கின்றன.

ஏக ஏவாத்‌விதீயோऽஸௌ அவைததாத்ம்யமிதம் ஜகத் । ஆத்மநாத்மாஶ்ரயஃ ஸப்யாஃ ஸ்ரு'ஜத்யவதி ஹந்த்யஜஃ

இவர் ஒருவரே, இரண்டாவது யாரும் இல்லாதவர்; இந்த உலகம் இவரால் ஒன்றாக உள்ளது. பிறவியில்லாதவர், தாம் தாமாகவே, உலகங்களை உருவாக்கி, காப்பாற்றி, அழிக்கிறார், சபையினரே.

விவிதாநீஹ கர்மாணி ஜநயந் யதவேக்ஷயா । ஈஹதே யதயம் ஸர்வஃ ஶ்ரேயோ தர்மாதிலக்ஷணம்

இவர் பார்வையால் இங்கு பலவகை செயல்கள் நிகழ்கின்றன; யார் எதை நாடினாலும் — தர்மம் முதலிய உயர்ந்த நன்மைகள் — எல்லாம் இவரிடமிருந்து தோன்றுகின்றன.

தஸ்மாத் க்ரு'ஷ்ணாய மஹதே தீயதாம் பரமார்ஹணம் । ஏவம் சேத்ஸர்வபூதாநாம் ஆத்மநஶ்சார்ஹணம் பவேத்

ஆகையால், பெரிய கிருஷ்ணருக்கு உயர்ந்த மரியாதை வழங்கப்பட வேண்டும்; இதனால் எல்லா உயிர்களுக்கும், தமக்கும்கூட மரியாதை செய்யப்பட்டது ஆகும்.

ஸர்வபூதாத்மபூதாய க்ரு'ஷ்ணாயாநந்யதர்ஶிநே । தேயம் ஶாந்தாய பூர்ணாய தத்தஸ்யாநந்த்யமிச்சதா

எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆதியாய், வேறு எதையும் காணாதவர், அமைதியும் முழுமையும் கொண்ட கிருஷ்ணருக்கு, கொடுத்ததற்கான முடிவில்லாத பலனை விரும்பும் ஒருவர் மரியாதை செய்ய வேண்டும்.

இத்யுக்த்வா ஸஹதேவோऽபூத் தூஷ்ணீம் க்ரு'ஷ்ணாநுபாவவித் । தச்ச்ருத்வா துஷ்டுவுஃ ஸர்வே ஸாது ஸாத்விதி ஸத்தமாஃ

இவ்வாறு கூறிய சகதேவன், கிருஷ்ணரின் பெருமையை அறிந்ததால் அமைதியாக இருந்தார். இதைக் கேட்ட அனைவரும், 'அருமை, அருமை!' என்று பாராட்டினர்.

ஶ்ருத்வா த்‌விஜேரிதம் ராஜா ஜ்ஞாத்வா ஹார்தம் ஸபாஸதாம் । ஸமர்ஹயத்‌த்ரு'ஷீகேஶம் ப்ரீதஃ ப்ரணயவிஹ்வலஃ

பிராமணர் சொன்னதை கேட்டதும், சபை உறுப்பினர்களின் உள்ளத்தை உணர்ந்ததும், அரசன் மகிழ்ச்சியுடன், அன்பால் நிரம்பி, ஹ்ருஷீகேசனை மரியாதை செய்தான்.

தத்பாதாவவநிஜ்யாபஃ ஶிரஸா லோகபாவநீஃ । ஸபார்யஃ ஸாநுஜாமாத்யஃ ஸகுடும்போ வஹந்முதா

கிருஷ்ணரின் பாதத்தைத் தூய நீரால் கழுவி, அந்த நீரைத் தன் மனைவியார், சகோதரர்கள், அமைச்சர்கள், குடும்பத்துடன் மகிழ்ச்சியுடன் தலையில் சுமந்தான்.

வாஸோபிஃ பீதகௌஷேயைஃ பூஷணைஶ்ச மஹாதநைஃ । அர்ஹயித்வாஶ்ருபூர்ணாக்ஷோ நாஶகத் ஸமவேக்ஷிதும்

மஞ்சள் பட்டு vasthirangalும் விலைமதிப்புள்ள ஆபரணங்களும் அணிவித்து, கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன், அவர் முன்னிலையில் நிற்க முடியாமல், முகத்தைப் பார்க்க முடியவில்லை.

இத்தம் ஸபாஜிதம் வீக்ஷ்ய ஸர்வே ப்ராஞ்ஜலயோ ஜநாஃ । நமோ ஜயேதி நேமுஸ்தம் நிபேதுஃ புஷ்பவ்ரு'ஷ்டயஃ

இவ்வாறு அவர் மதிப்பளிக்கப்பட்டதைப் பார்த்து, அனைவரும் கைவளைத்து, 'வாழ்க! வணக்கம்!' என்று கூறி வணங்கி, மலர் மழை பொழிந்தது.

( வஸம்ததிலகா ) இத்தம் நிஶம்ய தமகோஷஸுதஃ ஸ்வபீடாத் உத்தாய க்ரு'ஷ்ணகுணவர்ணநஜாதமந்யுஃ । உத்க்ஷிப்ய பாஹுமிதமாஹ ஸதஸ்யமர்ஷீ ஸம்ஶ்ராவயந் பகவதே பருஷாண்யபீதஃ

இதை கேட்ட தமகோஷனின் மகன், கிருஷ்ணரின் மகிமை புகழப்பட்டதைப் பார்த்து கோபம் கொண்டு, தனது இருக்கையிலிருந்து எழுந்து, கை விரித்து, அங்கிருந்தவர்களுக்கு கடுமையான வார்த்தைகள் பயப்படாமல் கூறினான்; அவை பகவானுக்கே கேட்கும்படி சொன்னான்.

( அநுஷ்டுப் ) ஈஶோ துரத்யயஃ கால இதி ஸத்யவதீ ஶ்ருதிஃ । வ்ரு'த்தாநாமபி யத் புத்திஃ பாலவாக்யைர்விபித்யதே

சத்யவதியின் வேத மரபு, 'இறைவன் கடக்க முடியாத காலம்' என்று அறிவிக்கிறது. ஆனாலும், பெரியவர்களின் அறிவும் சில நேரம் குழந்தையின் வார்த்தைகளால் குழப்பப்படலாம்.

யூயம் பாத்ரவிதாம் ஶ்ரேஷ்டா மா மந்த்வம் பாலபாஷீதம் । ஸதஸஸ்பதயஃ ஸர்வே க்ரு'ஷ்ணோ யத் ஸம்மதோऽர்ஹணே

நீங்கள் மதிப்பை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவர்கள்; குழந்தை பேச்சால் பாதிக்கப்பட வேண்டாம். இங்கு உள்ள எல்லா தலைவர்களும் கிருஷ்ணருக்கு இந்த மரியாதை உரியது என்று ஒப்புக்கொண்டுள்ளனர்.