ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஶ்ரீஶுக உவாச - ஸம்ஸ்தூயமாநோ பகவாந் ராஜபிர்முக்தபந்தநைஃ । தாநாஹ கருணஸ்தாத ஶரண்யஃ ஶ்லக்ஷ்ணயா கிரா

ஶுகர் சொன்னார்: பந்தத்தில் இருந்து விடுவிக்கப்பட்ட அரசர்களால் புகழப்பட்ட பகவான், எல்லோருக்கும் தஞ்சமான கருணைமிகு ஆண்டவர், அவர்களை இனிய சொற்களால் உரையாடினார்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச - அத்ய ப்ரப்ரு'தி வோ பூபா மய்யாத்மந்யகிலேஶ்வரே । ஸுத்ரு'டா ஜாயதே பக்திஃ பாடமாஶம்ஸிதம் ததா

பகவான் சொன்னார்: இந்த நாளிலிருந்து, எல்லாவற்றுக்கும் ஆண்டவனாகிய என்னை, உங்களுக்குள் உறுதியான பக்தி எழும்; நீங்கள் ஆவலுடன் விரும்பியது அது.

திஷ்ட்யா வ்யவஸிதம் பூபா பவந்த ரு'தபாஷிணஃ । ஶ்ரீயைஶ்வர்யமதோந்நாஹம் பஶ்ய உந்மாதகம் ந்ரு'ணாம்

அரசர்களே, நல்ல அதிர்ஷ்டத்தால், நீங்கள் சரியான முடிவும், உண்மையான வார்த்தைகளும் சொன்னீர்கள்; செல்வமும் ஆட்சியிலும் பெருமை கொண்டு மனிதர்கள் எப்படி பைத்தியமாகிறார்கள் என்பதைப் பாருங்கள்.

ஹைஹயோ நஹுஷோ வேநோ ராவணோ நரகோऽபரே । ஶ்ரீமதாத்‌ ப்ரம்ஶிதாஃ ஸ்தாநாத் தேவதைத்யநரேஶ்வராஃ

ஹைஹயன், நஹுஷன், வேணன், இராவணன், நரகன் மற்றும் பலர் — தேவ, அசுர, மனிதர்களின் அரசர்கள் — செல்வத்தின் பெருமையால் தங்கள் பதவியிலிருந்து வீழ்ந்தார்கள்.

பவந்த ஏதத்‌ விஜ்ஞாய தேஹாத்யுத்பாத்யமந்தவத் । மாம் யஜந்தோऽத்வரைர்யுக்தாஃ ப்ரஜா தர்மேண ரக்ஷத

உடல் முதலியவை எல்லாம் கெடுபவை என்பதை அறிந்து, யாகங்கள் மூலம் என்னை வழிபடுங்கள்; உங்கள் رعியைகளை நீதியுடன் பாதுகாக்குங்கள்.

ஸம்தந்வந்தஃ ப்ரஜாதந்தூந் ஸுகம் துஃகம் பவாபவௌ । ப்ராப்தம் ப்ராப்தம் ச ஸேவந்தோ மச்சித்தா விசரிஷ்யத

உங்கள் رعியைகளின் வாழ்வை தொடரச் செய்து, சந்தோஷமும் துயரமும், பிறப்பும் இறப்பும் வரும்போது அனுபவித்து, வந்ததை ஏற்று, உங்கள் மனதை என்னில் நிலைநிறுத்தி வாழுங்கள்.

உதாஸீநாஶ்ச தேஹாதௌ ஆத்மாராமா த்ரு'தவ்ரதாஃ । மய்யாவேஶ்ய மநஃ ஸம்யங்‌ மாம் அந்தே ப்ரஹ்ம யாஸ்யத

உடல் முதலியவற்றில் பற்றில்லாமல், ஆத்மாவில் ஆனந்தம் கொண்டு, உறுதியான விரதத்தில் நிலைத்து, உங்கள் மனதை முழுமையாக என்னில் வைத்தால், இறுதியில் பரம்பொருளை அடைவீர்கள்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - இத்யாதிஶ்ய ந்ரு'பாந் க்ரு'ஷ்ணோ பகவாந் புவநேஶ்வரஃ । தேஷாம் ந்யயுங்க்த புருஷாந் ஸ்த்ரியோ மஜ்ஜநகர்மணி

ஶுகர் சொன்னார்: இப்படிச் சொல்லி, உலகத்தின் ஆண்டவனாகிய கிருஷ்ணன், அரசர்களுக்காக அவர்களின் மனைவிகளுக்கு நீராடும் பணியில் பணியாளர்களை ஏற்பாடு செய்தார்.

ஸபர்யாம் காரயாமாஸ ஸஹதேவேந பாரத । நரதேவோசிதைர்வஸ்த்ரைஃ பூஷணைஃ ஸ்ரக்விலேபநைஃ

பாரதா, சஹதேவன் மூலம், அரசர்களுக்கே உரிய ஆடைகள், ஆபரணங்கள், மாலைகள், சாந்தனங்கள் கொண்டு, சிறப்பு பூஜை நடத்தினார்.

போஜயித்வா வராந்நேந ஸுஸ்நாதாந் ஸமலங்க்ரு'தாந் । போகைஶ்ச விவிதைர்யுக்தாந் தாம்பூலாத்யைர்ந்ரு'போசிதைஃ

நன்கு குளித்து அலங்கரிக்கப்பட்ட அவர்களை, சிறந்த உணவுகளால் விருந்தோம்பி, பல விதமான அனுபவங்களும், அரசர்களுக்கே உரிய பாக்கும் பிற பொருட்களும் வழங்கினார்.

தே பூஜிதா முகுந்தேந ராஜாநோ ம்ரு'ஷ்டகுண்டலாஃ । விரேஜுர்மோசிதாஃ க்லேஶாத் ப்ராவ்ரு'டந்தே யதா க்ரஹாஃ

முகுந்தனால் மரியாதை செய்யப்பட்ட அரசர்கள், பிரகாசமான குண்டலங்களுடன், துயரத்திலிருந்து விடுபட்டு, மழைக்காலம் முடிந்த பின் கிரகங்கள் போல ஒளிவீசினர்.

ரதாந் ஸதஶ்வாந் ஆரோப்ய மணிகாஞ்சநபூஷிதாந் । ப்ரீணய்ய ஸுந்ரு'தைர்வாக்யைஃ ஸ்வதேஶாந் ப்ரத்யயாபயத்

அழகான நகைகள் மற்றும் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ரதங்களை நல்ல குதிரைகளுடன் இணைத்து, இனிய வார்த்தைகளால் அவர்களை மகிழ்வித்து, தங்கள் நாட்டிற்கே அனுப்பினார்.

த ஏவம் மோசிதாஃ க்ரு'ச்ச்ராத் க்ரு'ஷ்ணேந ஸுமஹாத்மநா । யயுஸ்தமேவ த்யாயந்தஃ க்ரு'தாநி ச ஜகத்பதேஃ

அவ்வாறு, மிகப் பெரிய மனம் கொண்ட கிருஷ்ணர் அவர்களை கஷ்டத்திலிருந்து விடுவித்தபின், அவர்கள் அந்த ஆண்டவரையும் அவர் செய்த செயல்களையும் மனதில் வைத்து, அங்கிருந்து புறப்பட்டார்கள்.

ஜகதுஃ ப்ரக்ரு'திப்யஸ்தே மஹாபுருஷசேஷ்டிதம் । யதாந்வஶாஸத்‌ பகவாந் ததா சக்ருரதந்த்ரிதாஃ

அந்த மக்கள், பரமபுருஷரின் செயல்களை வியந்து, பகவான் எப்படி கட்டளையிட்டாரோ, அதைப் போல் தங்கள் கடமைகளை சோம்பல் இல்லாமல் செய்தார்கள்.

ஜராஸந்தம் காதயித்வா பீமஸேநேந கேஶவஃ । பார்தாப்யாம் ஸம்யுதஃ ப்ராயாத் ஸஹதேவேந பூஜிதஃ

ஜராசந்தன் பீமசேனனால் அழிக்கப்பட்டபின், சஹதேவன் மரியாதை செய்த கிருஷ்ணர், பாண்டவர்கள் இருவருடன் அங்கிருந்து புறப்பட்டார்.

கத்வா தே காண்டவப்ரஸ்தம் ஶங்காந் தத்முர்ஜிதாரயஃ । ஹர்ஷயந்தஃ ஸ்வஸுஹ்ரு'தோ துர்ஹ்ரு'தாம் சாஸுகாவஹாஃ

அவர்கள் காண்டவபிரஸ்தம் சென்றதும், போரில் வெற்றி பெற்ற வீரர்கள் சங்குகளை ஊதினர்; அதனால் நண்பர்கள் மகிழ்ந்தார்கள், பகைவர்களுக்கு துயரம் உண்டாயிற்று.

தச்ச்ருத்வா ப்ரீதமநஸ இந்த்ரப்ரஸ்தநிவாஸிநஃ । மேநிரே மாகதம் ஶாந்தம் ராஜா சாப்தமநோரதஃ

இதை கேட்ட இந்திரபிரஸ்த வாசிகள் மனமகிழ்ச்சியுடன், மாகதன் அடக்கப்பட்டார் என்றும், தங்கள் அரசரின் ஆசை நிறைவேறியது என்றும் எண்ணினார்கள்.

அபிவந்த்யாத ராஜாநம் பீமார்ஜுநஜநார்தநாஃ । ஸர்வமாஶ்ராவயாம் சக்ருஃ ஆத்மநா யதநுஷ்டிதம்

பின்னர் பீமன், அர்ஜுனன், ஜனார்த்தனன் ஆகியோர் அரசருக்கு வணங்கி, தாங்கள் செய்த அனைத்தையும் அவரிடம் தெரிவித்தார்கள்.

நிஶம்ய தர்மராஜஸ்தத் கேஶவேநாநுகம்பிதம் । ஆநந்தாஶ்ருகலாம் முஞ்சந் ப்ரேம்ணா நோவாச கிஞ்சந

இதை கேட்ட தர்மராஜன், கிருஷ்ணரின் கருணையை உணர்ந்து, ஆனந்தக் கண்ணீர் சிந்தி, அன்பால் ஒரு வார்த்தையும் பேச முடியவில்லை.

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே உத்தரார்தே க்ரு'ஷ்ணாத்யாகமநே நாம த்ரிஸப்ததிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு பரமஹம்சர்களுக்கான ஸ்ரீமத்பாகவத மகாபுராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் இரண்டாம் பகுதியில் 'கிருஷ்ணர் முதலியோர் வருகை' என்ற எழுபத்தி மூன்றாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

ராஜஸூயே பகவதோऽக்ரபூஜநம் ததோ ருஷ்டஸ்ய துர்வதத்தஃ ஶிஶுபாலஸ்ய பகவதா வதஶ்ச - ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) ஏவம் யுதிஷ்டிரோ ராஜா ஜராஸந்தவதம் விபோஃ । க்ரு'ஷ்ணஸ்ய சாநுபாவம் தம் ஶ்ருத்வா ப்ரீதஸ்தமப்ரவீத்

ஸ்ரீசுகர் கூறினார்: இப்படியாக, யுதிஷ்டிரர், வலிமைமிக்க கிருஷ்ணர் ஜராசந்தனை அழித்ததும், அவர் செய்த அதிசய செயல்களையும் கேட்டு மகிழ்ச்சி அடைந்து, அவரிடம் பேசினார்.

ஶ்ரீயுதிஷ்டிர உவாச - யே ஸ்யுஸ்த்ரைலோக்யகுரவஃ ஸர்வே லோகமஹேஶ்வராஃ । வஹந்தி துர்லபம் லப்த்வா ஶிரஸைவாநுஶாஸநம்

யுதிஷ்டிரர் கூறினார்: மூன்று உலகுக்கும் ஆசான்கள், எல்லா உயிரினங்களுக்கும் பெரியோர்கள், எவ்வளவு அரிதானதை பெற்றாலும், தலைகளில் பணிந்து உத்தரவுகளை ஏற்கின்றனர்.

ஸ பவாந் அரவிந்தாக்ஷோ தீநாநாம் ஈஶமாநிநாம் । தத்தேऽநுஶாஸநம் பூமந் ததத்யந்தவிடம்பநம்

அரவிந்தப்பாதை உடையவரே, துன்பத்தில் இருக்கும் மக்களில் தங்களை ஆண்டவர்கள் என நினைப்பவர்களுக்கு நீர் ஆட்சி செய்கிறீர்; பெருமையுள்ளவரே, இது உண்மையில் ஆழமான மர்மம்.

ந ஹ்யேகஸ்யாத்விதீயஸ்ய ப்ரஹ்மணஃ பரமாத்மநஃ । கர்மபிர்வர்ததே தேஜோ ஹ்ரஸதே ச யதா ரவேஃ

ஒன்றே ஒருவனாக இருக்கும் பரமாத்மாவுக்கு, எந்தச் செயலாலும் புகழ் அதிகரிக்கவோ குறையவோ செய்யாது; அது சூரியனைப் போல எதாலும் பாதிக்கப்படாது.

ந வை தேऽஜித பக்தாநாம் மமாஹமிதி மாதவ । த்வம் தவேதி ச நாநாதீஃ பஶூநாமிவ வைக்ரு'தீ

அஜிதா, மாதவா, உமது பக்தர்களிடையே 'என்' என்றும் 'உன்' என்றும் வேறுபாடு இல்லை; அவை மிருகங்களில் உள்ள வேறுபாடுபோல் தான்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - இத்யுக்த்வா யஜ்ஞியே காலே வவ்ரே யுக்தாந் ஸ ரு'த்விஜஃ । க்ரு'ஷ்ணாநுமோதிதஃ பார்தோ ப்ராஹ்மணாந் ப்ரஹ்மவாதிநஃ

ஸ்ரீசுகர் கூறினார்: இப்படிச் சொல்லி, யாகத்திற்கு ஏற்ற நேரத்தில், கிருஷ்ணரின் அனுமதியுடன், யுதிஷ்டிரர் வேதத்தில் தேர்ச்சி பெற்ற பிராமணர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தார்.

த்வைபாயநோ பரத்வாஜஃ ஸுமந்துர்கோதமோऽஸிதஃ । வஸிஷ்டஶ்ச்யவநஃ கண்வோ மைத்ரேயஃ கவஷஸ்த்ரிதஃ

வியாசர், பரத்வாஜர், சுமந்து, கோதமர், அசிதர், வசிஷ்டர், ச்யவனன், கண்வர், மைத்ரேயர், கவஷர், திரிதர்—

விஶ்வாமித்ரோ வாமதேவஃ ஸுமதிர்ஜைமிநிஃ க்ரதுஃ । பைலஃ பராஶரோ கர்கோ வைஶம்பாயந ஏவ ச

விசுவாமித்திரர், வாமதேவர், சுமதி, ஜைமினி, கிரது, பைலர், பராசரர், கர்கர், வைசம்பாயனர் ஆகியோரும்—

அதர்வா கஶ்யபோ தௌம்யோ ராமோ பார்கவ ஆஸுரிஃ । வீதிஹோத்ரோ மதுச்சந்தா வீரஸேநோऽக்ரு'தவ்ரணஃ

அதர்வா, கசியபர், தௌம்யர், பார்கவ ராமர், ஆசுரி, வீடிஹோத்திரர், மதுச்சந்தா, வீரசேனர், அக்ருதவர்ணர் ஆகியோரும் இருந்தனர்.