ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

பத்மஹஸ்தம் கதாஶங்க ரதாங்‌கைருபலக்ஷிதம் । கிரீடஹாரகடக கடிஸூத்ராங்‌கதாஞ்சிதம்

அவர் கையில் தாமரை, மழு, சங்கு, சக்கரம் வைத்திருந்தார்; கிரீடம், மாலை, வளையல், இடுப்புப் பூண், தோள்பட்டை அணிந்திருந்தார்.

ப்ராஜத்வரமணிக்ரீவம் நிவீதம் வநமாலயா । பிபந்த இவ சக்ஷுர்ப்யாம் லிஹந்த இவ ஜிஹ்வயா

அவரது கழுத்தில் சிறந்த மாணிக்கம் ஜொலித்தது, வனமாலை அணிந்திருந்தார்; அரசர்கள் கண்களால் அவரை உண்டு பருகும் போல் பார்த்தார்கள், நாவால் ருசி பார்க்கும் போல் இருந்தது.

ஜிக்ரந்த இவ நாஸாப்யாம் ரம்பந்த இவ பாஹுபிஃ । ப்ரணேமுர்ஹதபாப்மாநோ மூர்தபிஃ பாதயோர்ஹரேஃ

மூக்கால் வாசனைப் பார்த்தது போல், கைகளால் அணைத்தது போல், பாவம் தீர்ந்த அவர்கள், ஹரியின் பாதங்களில் தங்கள் தலைகளை வணங்கினார்கள்.

க்ரு'ஷ்ணஸந்தர்ஶநாஹ்லாத த்வஸ்தஸம்ரோதநக்லமாஃ । ப்ரஶஶம்ஸுர்ஹ்ரு'ஷீகேஶம் கீர்பிஃ ப்ராஞ்ஜலயோ ந்ரு'பாஃ

கிருஷ்ணரைப் பார்த்த மகிழ்ச்சியில், சிறை வேதனை மறந்த அரசர்கள், கைகளைக் கூப்பி, ஹ்ருஷிகேசனை வார்த்தைகளால் புகழ்ந்தார்கள்.

ராஜாந ஊசுஃ - நமஸ்தே தேவதேவேஶ ப்ரபந்நார்திஹராவ்யய । ப்ரபந்நா பாஹி நஃ க்ரு'ஷ்ண நிர்விண்ணாந் கோரஸம்ஸ்ரு'தேஃ

அரசர்கள் கூறினார்கள்: "தேவதைகளின் தலைவனே, துன்பம் தீர்க்கும் அழிவில்லாதவனே, உமக்கு வணக்கம்! நாங்கள் உம்மை அடைந்தோம், கிருஷ்ணா, இந்த கொடிய பிறப்பு இறப்புச் சுழற்சியில் சோர்ந்தவர்களை காப்பாற்றும்."

நைநம் நாதாநுஸூயாமோ மாகதம் மதுஸூதந । அநுக்ரஹோ யத்‌ பவதோ ராஜ்ஞாம் ராஜ்யச்யுதிர்விபோ

"மதுசூதனா, நாங்கள் நம்முடைய ராஜ்யத்தை மகதனால் இழந்ததை உமக்கு குறை கூறுவதில்லை; எங்கள் அரசர்களுக்கு உமது அருள் தான் காரணம், பிரபுவே."

ராஜ்யைஶ்வர்யமதோந்நத்தோ ந ஶ்ரேயோ விந்ததே ந்ரு'பஃ । த்வந்மாயாமோஹிதோऽநித்யா மந்யதே ஸம்பதோऽசலாஃ

ஆட்சி, செல்வம் ஆகியவற்றால் பெருமை கொண்டு மதத்தில் மூழ்கிய அரசன், உண்மையான நன்மையை அடைவதில்லை; உன்னுடைய மாயையால் மோசம் அடைந்து, நிலையில்லாத செல்வங்களை நிலையானவை என்று எண்ணுகிறான்.

ம்ரு'கத்ரு'ஷ்ணாம் யதா பாலா மந்யந்த உதகாஶயம் । ஏவம் வைகாரிகீம் மாயாம் அயுக்தா வஸ்து சக்ஷதே

பசிகள் மருதாணியில் தண்ணீர் இருக்கிறது என்று குழந்தைகள் நினைப்பது போல, அறிவு இல்லாதவர்கள் பொய்யானவற்றை உண்மை என்று கருதுகிறார்கள்.

( மிஶ்ர ) வயம் புரா ஶ்ரீமதநஷ்டத்ரு'ஷ்டயோ ஜிகீஷயாஸ்யா இதரேதரஸ்ப்ரு'தஃ । க்நந்தஃ ப்ரஜாஃ ஸ்வா அதிநிர்க்ரு'ணாஃ ப்ரபோ ம்ரு'த்யும் புரஸ்த்வாவிகணய்ய துர்மதாஃ

முன்பு, செல்வத்தின் மயக்கத்தில் கண்கள் மூடப்பட்டு, வெற்றி ஆசையால் ஒருவருடன் ஒருவர் போட்டிபோட்டு, எங்கள் சொந்த رعியைகளை இரக்கம் இன்றி அழித்து, இறப்பு அருகில் இருப்பதை பொருட்படுத்தாமல், பெருமையில் மூழ்கினோம், ஆண்டவனே.

த ஏவ க்ரு'ஷ்ணாத்ய கபீரரம்ஹஸா துரந்தவீர்யேண விசாலிதாஃ ஶ்ரியஃ । காலேந தந்வா பவதோऽநுகம்பயா விநஷ்டதர்பாஶ்சரணௌ ஸ்மராம தே

கிருஷ்ணா, அந்த செல்வங்கள் உன்னுடைய ஆழமான, வெல்ல முடியாத வல்லமையால் பறிபோனது; காலம், உன்னுடைய உருவம், உன்னுடைய அருளால் எங்கள் பெருமை அழிந்தது; இப்போது உன் பாதங்களை நினைவுகூர்கிறோம்.

அதோ ந ராஜ்யம்ம்ரு'கத்ரு'ஷ்ணிரூபிதம் தேஹேந ஶஶ்வத் பததா ருஜாம் புவா । உபாஸிதவ்யம் ஸ்ப்ரு'ஹயாமஹே விபோ க்ரியாபலம் ப்ரேத்ய ச கர்ணரோசநம்

எனவே, எப்போதும் கெடுகின்ற உடலோடு, மருதாணி போல பொய்யான இந்த ராஜ்யத்தை நாம் இனி விரும்புவதில்லை; ஆண்டவரே, உன்னைத் துதிப்பதையே நாம் ஆசைப்படுகிறோம், ஏனெனில் அதனால் இம்மையிலும் பிறப்பிலும் கிடைக்கும் பலன் கேட்பதற்கே இனிமை தரும்.

( அநுஷ்டுப் ) தம் நஃ ஸமாதிஶோபாயம் யேந தே சரணாப்ஜயோஃ । ஸ்ம்ரு'திர்யதா ந விரமேத் அபி ஸம்ஸரதாமிஹ

இந்த உலகத்தில் சுற்றிக்கொண்டிருந்தாலும், உன் தாமரை போன்ற பாதங்களை நினைவது எப்போதும் தடைபடாதபடி, அதற்கான வழியை எங்களுக்கு சொல்லும்.

க்ரு'ஷ்ணாய வாஸுதேவாய ஹரயே பரமாத்மநே । ப்ரணதக்லேஶநாஶாய கோவிந்தாய நமோ நமஃ

வாசுதேவரின் மகனாகிய கிருஷ்ணா, ஹரி, பரமாத்மா, அடைந்தவர்களின் துயரை நீக்குபவா, கோவிந்தா, உனக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - ஸம்ஸ்தூயமாநோ பகவாந் ராஜபிர்முக்தபந்தநைஃ । தாநாஹ கருணஸ்தாத ஶரண்யஃ ஶ்லக்ஷ்ணயா கிரா

ஶுகர் சொன்னார்: பந்தத்தில் இருந்து விடுவிக்கப்பட்ட அரசர்களால் புகழப்பட்ட பகவான், எல்லோருக்கும் தஞ்சமான கருணைமிகு ஆண்டவர், அவர்களை இனிய சொற்களால் உரையாடினார்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச - அத்ய ப்ரப்ரு'தி வோ பூபா மய்யாத்மந்யகிலேஶ்வரே । ஸுத்ரு'டா ஜாயதே பக்திஃ பாடமாஶம்ஸிதம் ததா

பகவான் சொன்னார்: இந்த நாளிலிருந்து, எல்லாவற்றுக்கும் ஆண்டவனாகிய என்னை, உங்களுக்குள் உறுதியான பக்தி எழும்; நீங்கள் ஆவலுடன் விரும்பியது அது.

திஷ்ட்யா வ்யவஸிதம் பூபா பவந்த ரு'தபாஷிணஃ । ஶ்ரீயைஶ்வர்யமதோந்நாஹம் பஶ்ய உந்மாதகம் ந்ரு'ணாம்

அரசர்களே, நல்ல அதிர்ஷ்டத்தால், நீங்கள் சரியான முடிவும், உண்மையான வார்த்தைகளும் சொன்னீர்கள்; செல்வமும் ஆட்சியிலும் பெருமை கொண்டு மனிதர்கள் எப்படி பைத்தியமாகிறார்கள் என்பதைப் பாருங்கள்.

ஹைஹயோ நஹுஷோ வேநோ ராவணோ நரகோऽபரே । ஶ்ரீமதாத்‌ ப்ரம்ஶிதாஃ ஸ்தாநாத் தேவதைத்யநரேஶ்வராஃ

ஹைஹயன், நஹுஷன், வேணன், இராவணன், நரகன் மற்றும் பலர் — தேவ, அசுர, மனிதர்களின் அரசர்கள் — செல்வத்தின் பெருமையால் தங்கள் பதவியிலிருந்து வீழ்ந்தார்கள்.

பவந்த ஏதத்‌ விஜ்ஞாய தேஹாத்யுத்பாத்யமந்தவத் । மாம் யஜந்தோऽத்வரைர்யுக்தாஃ ப்ரஜா தர்மேண ரக்ஷத

உடல் முதலியவை எல்லாம் கெடுபவை என்பதை அறிந்து, யாகங்கள் மூலம் என்னை வழிபடுங்கள்; உங்கள் رعியைகளை நீதியுடன் பாதுகாக்குங்கள்.

ஸம்தந்வந்தஃ ப்ரஜாதந்தூந் ஸுகம் துஃகம் பவாபவௌ । ப்ராப்தம் ப்ராப்தம் ச ஸேவந்தோ மச்சித்தா விசரிஷ்யத

உங்கள் رعியைகளின் வாழ்வை தொடரச் செய்து, சந்தோஷமும் துயரமும், பிறப்பும் இறப்பும் வரும்போது அனுபவித்து, வந்ததை ஏற்று, உங்கள் மனதை என்னில் நிலைநிறுத்தி வாழுங்கள்.

உதாஸீநாஶ்ச தேஹாதௌ ஆத்மாராமா த்ரு'தவ்ரதாஃ । மய்யாவேஶ்ய மநஃ ஸம்யங்‌ மாம் அந்தே ப்ரஹ்ம யாஸ்யத

உடல் முதலியவற்றில் பற்றில்லாமல், ஆத்மாவில் ஆனந்தம் கொண்டு, உறுதியான விரதத்தில் நிலைத்து, உங்கள் மனதை முழுமையாக என்னில் வைத்தால், இறுதியில் பரம்பொருளை அடைவீர்கள்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - இத்யாதிஶ்ய ந்ரு'பாந் க்ரு'ஷ்ணோ பகவாந் புவநேஶ்வரஃ । தேஷாம் ந்யயுங்க்த புருஷாந் ஸ்த்ரியோ மஜ்ஜநகர்மணி

ஶுகர் சொன்னார்: இப்படிச் சொல்லி, உலகத்தின் ஆண்டவனாகிய கிருஷ்ணன், அரசர்களுக்காக அவர்களின் மனைவிகளுக்கு நீராடும் பணியில் பணியாளர்களை ஏற்பாடு செய்தார்.

ஸபர்யாம் காரயாமாஸ ஸஹதேவேந பாரத । நரதேவோசிதைர்வஸ்த்ரைஃ பூஷணைஃ ஸ்ரக்விலேபநைஃ

பாரதா, சஹதேவன் மூலம், அரசர்களுக்கே உரிய ஆடைகள், ஆபரணங்கள், மாலைகள், சாந்தனங்கள் கொண்டு, சிறப்பு பூஜை நடத்தினார்.

போஜயித்வா வராந்நேந ஸுஸ்நாதாந் ஸமலங்க்ரு'தாந் । போகைஶ்ச விவிதைர்யுக்தாந் தாம்பூலாத்யைர்ந்ரு'போசிதைஃ

நன்கு குளித்து அலங்கரிக்கப்பட்ட அவர்களை, சிறந்த உணவுகளால் விருந்தோம்பி, பல விதமான அனுபவங்களும், அரசர்களுக்கே உரிய பாக்கும் பிற பொருட்களும் வழங்கினார்.

தே பூஜிதா முகுந்தேந ராஜாநோ ம்ரு'ஷ்டகுண்டலாஃ । விரேஜுர்மோசிதாஃ க்லேஶாத் ப்ராவ்ரு'டந்தே யதா க்ரஹாஃ

முகுந்தனால் மரியாதை செய்யப்பட்ட அரசர்கள், பிரகாசமான குண்டலங்களுடன், துயரத்திலிருந்து விடுபட்டு, மழைக்காலம் முடிந்த பின் கிரகங்கள் போல ஒளிவீசினர்.

ரதாந் ஸதஶ்வாந் ஆரோப்ய மணிகாஞ்சநபூஷிதாந் । ப்ரீணய்ய ஸுந்ரு'தைர்வாக்யைஃ ஸ்வதேஶாந் ப்ரத்யயாபயத்

அழகான நகைகள் மற்றும் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ரதங்களை நல்ல குதிரைகளுடன் இணைத்து, இனிய வார்த்தைகளால் அவர்களை மகிழ்வித்து, தங்கள் நாட்டிற்கே அனுப்பினார்.

த ஏவம் மோசிதாஃ க்ரு'ச்ச்ராத் க்ரு'ஷ்ணேந ஸுமஹாத்மநா । யயுஸ்தமேவ த்யாயந்தஃ க்ரு'தாநி ச ஜகத்பதேஃ

அவ்வாறு, மிகப் பெரிய மனம் கொண்ட கிருஷ்ணர் அவர்களை கஷ்டத்திலிருந்து விடுவித்தபின், அவர்கள் அந்த ஆண்டவரையும் அவர் செய்த செயல்களையும் மனதில் வைத்து, அங்கிருந்து புறப்பட்டார்கள்.

ஜகதுஃ ப்ரக்ரு'திப்யஸ்தே மஹாபுருஷசேஷ்டிதம் । யதாந்வஶாஸத்‌ பகவாந் ததா சக்ருரதந்த்ரிதாஃ

அந்த மக்கள், பரமபுருஷரின் செயல்களை வியந்து, பகவான் எப்படி கட்டளையிட்டாரோ, அதைப் போல் தங்கள் கடமைகளை சோம்பல் இல்லாமல் செய்தார்கள்.

ஜராஸந்தம் காதயித்வா பீமஸேநேந கேஶவஃ । பார்தாப்யாம் ஸம்யுதஃ ப்ராயாத் ஸஹதேவேந பூஜிதஃ

ஜராசந்தன் பீமசேனனால் அழிக்கப்பட்டபின், சஹதேவன் மரியாதை செய்த கிருஷ்ணர், பாண்டவர்கள் இருவருடன் அங்கிருந்து புறப்பட்டார்.

கத்வா தே காண்டவப்ரஸ்தம் ஶங்காந் தத்முர்ஜிதாரயஃ । ஹர்ஷயந்தஃ ஸ்வஸுஹ்ரு'தோ துர்ஹ்ரு'தாம் சாஸுகாவஹாஃ

அவர்கள் காண்டவபிரஸ்தம் சென்றதும், போரில் வெற்றி பெற்ற வீரர்கள் சங்குகளை ஊதினர்; அதனால் நண்பர்கள் மகிழ்ந்தார்கள், பகைவர்களுக்கு துயரம் உண்டாயிற்று.