ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

பீமஸேநோऽர்ஜுநஃ க்ரு'ஷ்ணோ ப்ரஹ்மலிங்‌கதராஸ்த்ரயஃ । ஜக்முர்கிரிவ்ரஜம் தாத ப்ரு'ஹத்ரதஸுதோ யதஃ

பீமசேனன், அர்ஜுனன், கிருஷ்ணன்—இந்த மூவரும் பிராமணர்களைப் போல வேஷம் அணிந்து, ப்ருஹத்ரதனின் மகன் வசிக்கும் கிரிவ்ரஜ நகரத்திற்கு சென்றார்கள்.

தே கத்வாऽऽதித்யவேலாயாம் க்ரு'ஹேஷு க்ரு'ஹமேதிநம் । ப்ரஹ்மண்யம் ஸமயாசேரந் ராஜந்யா ப்ரஹ்மலிங்‌கிநஃ

அவர்கள், விருந்தினர்களுக்கான நேரத்தில், அந்த வீட்டுக்குள் சென்று, ராஜகுலத்தினர் பிராமண வேடத்தில், வழக்கப்படி நடந்துகொண்டார்கள்.

ராஜந் வித்த்யதிதீந் ப்ராப்தாந் அர்திநோ தூரமாகதாந் । தந்நஃ ப்ரயச்ச பத்ரம் தே யத்‌ வயம் காமயாமஹே

அரசே, விருந்தினர்கள், வேண்டுகோளுடன், தொலைவிலிருந்து வந்திருக்கிறோம் என்பதை அறிந்து, எங்களுக்குத் தேவையானதை வழங்குங்கள்; உமக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்.

கிம் துர்மர்ஷம் திதிக்ஷூணாம் கிம் அகார்யம் அஸாதுபிஃ । கிம் ந தேயம் வதாந்யாநாம் கஃ பரஃ ஸமதர்ஶிநாம்

பொறுமையுள்ளவர்களுக்கு என்ன தாங்க முடியாதது? தீயவர்களுக்கு என்ன தவறாகும்? கொடையளிப்பவர்களுக்கு என்ன கொடுக்க முடியாதது? எல்லோரையும் சமமாகப் பார்ப்பவர்களுக்கு யார் மேலானவர்?

யோऽநித்யேந ஶரீரேண ஸதாம் கேயம் யஶோ த்ருவம் । நாசிநோதி ஸ்வயம் கல்பஃ ஸ வாச்யஃ ஶோச்ய ஏவ ஸஃ

இந்த நிலையில்லா உடலை வைத்தும், நல்லவர்களிடையே நிலையான புகழை சம்பாதிக்க இயன்றும், அதைச் செய்யாதவன் உண்மையில் இரங்கத்தக்கவனே.

ஹரிஶ்சந்த்ரோ ரந்திதேவ உஞ்சவ்ரு'த்திஃ ஶிபிர்பலிஃ । வ்யாதஃ கபோதோ பஹவோ ஹ்யத்ருவேண த்ருவம் கதாஃ

ஹரிச்சந்திரன், ரந்திதேவன், உஞ்சவிருத்தி, சிபி, மகாபலி, வேட்டையன், புறா—இவர்கள் பலரும் நிலையில்லாத உடலை வைத்து நிலையான புகழை அடைந்தவர்கள்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - ஸ்வரைராக்ரு'திபிஸ்தாம்ஸ்து ப்ரகோஷ்டைர்ஜ்யாஹதைரபி । ராஜந்யபந்தூந் விஜ்ஞாய த்ரு'ஷ்டபூர்வாநசிந்தயத்

ஶுகர் சொன்னார்: அவர்களின் குரலும், உருவமும், வில் நாணால் ஏற்பட்ட கைகளின் குறியையும் பார்த்து, முன்பே பார்த்த அரச குடும்பத்தினரை அவர் அறிந்து, மனதில் சிந்தித்தார்.

ராஜந்யபந்தவோ ஹ்யேதே ப்ரஹ்மலிங்‌காநி பிப்ரதி । ததாநி பிக்ஷிதம் தேப்ய ஆத்மாநமபி துஸ்த்யஜம்

இவர்கள் அரச குடும்பத்தினர் என்றாலும், இப்போது பிராமணர் போலவே தோற்றமளிக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு நான் கேட்கும் தானம் மட்டும் அல்ல, விட முடியாத என் உயிரையும் தருகிறேன்.

பலேர்நு ஶ்ரூயதே கீர்திஃ விததா திக்ஷ்வகல்மஷா । ஐஶ்வர்யாத்‌ ப்ரம்ஶிதஸ்யாபி விப்ரவ்யாஜேந விஷ்ணுநா

பலி மன்னரின் புகழ், எல்லா திசைகளிலும் பரவி, புனிதமாக இருந்தது என்று கேள்விப்பட்டோம். விஷ்ணு பிராமண வடிவத்தில் வந்து, அவருடைய செல்வத்தை எடுத்தபினும் அந்த புகழ் குறையவில்லை.

ஶ்ரியம் ஜிஹீர்ஷதேந்த்ரஸ்ய விஷ்ணவே த்விஜரூபிணே । ஜாநந்நபி மஹீம் ப்ராதாத்‌ வார்யமாணோऽபி தைத்யராட்

இந்திரனுடைய செல்வத்தை விரும்பி, விஷ்ணு பிராமணராக வந்து, தெய்திய மன்னன் எல்லாம் அறிந்தும், தடுக்கப்பட்டும், பூமியையே தானாக வழங்கினார்.

ஜீவதா ப்ராஹ்மணார்தாய கோ ந்வர்தஃ க்ஷத்ரபந்துநா । தேஹேந பதமாநேந நேஹதா விபுலம் யஶஃ

பிராமணர்களுக்காக வாழும் அரச குடும்பத்தவரின் உடல் என்ன பயன் தரும்? இங்கு உயிர் விட்டால் பெரும் புகழ் கிடைக்கும்.

இத்யுதாரமதிஃ ப்ராஹ க்ரு'ஷ்ணார்ஜுநவ்ரு'கோதராந் । ஹே விப்ரா வ்ரியதாம் காமோ ததாம்யாத்மஶிரோऽபி வஃ

இவ்வாறு உயர்ந்த மனதுடன், அவர் கிருஷ்ணர், அர்ஜுனன், பீமனை நோக்கி, 'ஓ பிராமணர்களே, நீங்கள் விரும்புவதை தேர்ந்தெடுங்கள்; என் தலையையும் உங்களுக்காக தருவேன்' என்றார்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச - யுத்தம் நோ தேஹி ராஜேந்த்ர த்வந்த்வஶோ யதி மந்யஸே । யுத்தார்திநோ வயம் ப்ராப்தா ராஜந்யா நாந்யகாங்‌க்ஷிணஃ

பெருமான் கூறினார்: 'அரசே, நீங்கள் பொருத்தமானதாக நினைத்தால், எங்களுக்கு இரட்டையாகப் போரிட அனுமதி அளியுங்கள். நாங்கள் போருக்காகவே வந்தோம்; வேறு எதையும் விரும்பவில்லை.'

அஸௌ வ்ரு'கோதரஃ பார்தஃ தஸ்ய ப்ராதார்ஜுநோ ஹ்யயம் । அநயோர்மாதுலேயம் மாம் க்ரு'ஷ்ணம் ஜாநீஹி தே ரிபும்

இவர் பீமசேனன்; இவரது சகோதரர் அர்ஜுனன். நான் கிருஷ்ணன், இவர்களுக்கு மாமனும், உங்களுக்கு எதிரியும் என்பதை அறியுங்கள்.

ஏவமாவேதிதோ ராஜா ஜஹாஸோச்சைஃ ஸ்ம மாகதஃ । ஆஹ சாமர்ஷிதோ மந்தா யுத்தம் தர்ஹி ததாமி வஃ

இவ்வாறு அறிந்த மாகத மன்னன், பெரிதாகச் சிரித்து, கோபத்துடன், 'அப்படியென்றால், உங்களுக்குப் போர் தருகிறேன், முட்டாள்களே!' என்றான்.

ந த்வயா பீருணா யோத்ஸ்யே யுதி விக்லவதேஜஸா । மதுராம் ஸ்வபுரீம் த்யக்த்வா ஸமுத்ரம் ஶரணம் கதஃ

பயப்படுகிற உன்னுடன் நான் போரிடமாட்டேன்; உன் வீரமும் உறுதியும் தெரியவில்லை. நீ தான் உன் சொந்த நகரமான மதுரையை விட்டுவிட்டு, கடலருகே அடைக்கலம் கொண்டாய்.

அயம் து வயஸா துல்யோ நாதிஸத்த்வோ ந மே ஸமஃ । அர்ஜுநோ ந பவேத் யோத்தா பீமஸ்துல்யபலோ மம

இவர் வயதில் எனக்கு சமம், ஆனால் பலத்தில் சமம் இல்லை; அர்ஜுனன் போர் செய்யத் தகுதியில்லை; பீமன் எனக்கு சமமான வலிமை உடையவன்.

இத்யுக்த்வா பீமஸேநாய ப்ராதாய மஹதீம் கதாம் । த்விதீயாம் ஸ்வயமாதாய நிர்ஜகாம புராத் பஹிஃ

இவ்வாறு கூறி, பீமசேனனுக்கு பெரிய ஒரு கேடாயை கொடுத்து, மற்றொன்றைத் தானே எடுத்துக்கொண்டு நகரத்திலிருந்து வெளியே சென்றான்.

ததஃ ஸமே கலே வீரௌ ஸம்யுக்தாவிதரேதரௌ । ஜக்நதுர்வஜ்ரகல்பாப்யாம் கதாப்யாம் ரணதுர்மதௌ

பின்னர் அந்த இரு வீரர்களும் சமமான பலத்துடன் போர்க்களத்தில் சந்தித்து, போரின் வெறியோடு, இடியால் போன்ற கேடாய்களால் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கினர்.

மண்டலாநி விசித்ராணி ஸவ்யம் தக்ஷிணமேவ ச । சரதோஃ ஶுஶுபே யுத்தம் நடயோரிவ ரங்‌கிணோஃ

இடது, வலது என வட்டமிட்டு நகரும் அவர்களின் போர், மேடையில் நடனமாடும் கலைஞர்களைப் போல் பிரமிப்பாகத் தெரிந்தது.

ததஶ்சடசடாஶப்தோ வஜ்ரநிஷ்பேஷஸந்நிபஃ । கதயோஃ க்ஷிப்தயோ ராஜந் தந்தயோரிவ தந்திநோஃ

பின்னர் அவர்களின் கேடாய்கள் மோதி, இடியொலி போல் சத்தம் எழுந்தது; அது, யானைகள் தங்கள் தந்தங்களை மோதும் சப்தத்தைப் போல் இருந்தது.

( வஸம்ததிலகா ) தே வை கதே புஜஜவேந நிபாத்யமாநே அந்யோந்யதோம்ऽஸகடிபாதகரோருஜத்ரூந் । சூர்ணீபபூவதுருபேத்ய யதார்கஶாகே ஸம்யுத்யதோர்த்விரதயோரிவ தீப்தமந்வ்யோஃ

அவர்கள் இருவரும் தங்கள் கைவேகத்தால் கேடாய்களை ஒருவரின் தோள், இடுப்பு, கால், முழங்கை, தலை ஆகிய இடங்களில் தாக்க, அந்த கேடாய்கள் முற்றிலும் நொறுங்கின; அது, இரண்டு தீயான யானைகள் சண்டையிடும் போது சூரியனின் கிளைகள் முறியும் போல் இருந்தது.

இத்தம் தயோஃ ப்ரஹதயோர்கதயோர்ந்ரு'வீரௌ க்ருத்தௌ ஸ்வமுஷ்டிபிரயஃஸ்பரஶைரபிஷ்டாம் । ஶப்தஸ்தயோஃ ப்ரஹரதோரிபயோரிவாஸீந் நிர்காதவஜ்ரபருஷஸ்தலதாடநோத்தஃ

அவ்வாறு இருவரும் கேடாய்களால் தாக்கி, கோபத்துடன் இரும்பு போல் கடினமான கையால் ஒருவரை ஒருவர் அடிக்க, அவர்களின் கைகளின் மோதல் இடியொலி போல் பயங்கரமாக ஒலித்தது.

( அநுஷ்டுப் ) தயோரேவம் ப்ரஹரதோஃ ஸமஶிக்ஷாபலௌஜஸோஃ । நிர்விஶேஷமபூத் யுத்தம் அக்ஷீணஜவயோர்ந்ரு'ப

அவ்வாறு சமமான திறன், வலிமை, வேகமுள்ள அந்த இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் தாக்க, யார் மேல் யாருக்கு மேல் என்று தெரியாத அளவுக்கு போரில் வேறுபாடு இல்லை; அவர்களின் வேகம் குறையவில்லை, அரசே.

ஏவம் தயோர்மஹாராஜ யுத்யதோஃ ஸப்தவிம்ஶதிஃ । திநாநி நிரகம்ஸ்தத்ர ஸுஹ்ரு'த்‌வந் நிஶி திஷ்டதோஃ

அப்படியே, மகாராஜா, அவர்கள் இருவரும் போரிட, இருபத்தேழு நாட்கள் அங்கு கழிந்தன; நண்பர்கள் இரவுகளில் அருகில் நின்று பார்த்தனர்.

ஏகதா மாதுலேயம் வை ப்ராஹ ராஜந் வ்ரு'கோதரஃ । ந ஶக்தோऽஹம் ஜராஸந்தம் நிர்ஜேதும் யுதி மாதவ

ஒரு நாள், வ்ருகோதரன் தனது மாமனாரை நோக்கி, "மாதவா, நான் ஜராசந்தனை யுத்தத்தில் வெல்ல முடியவில்லை" என்று சொன்னான்.

ஶத்ரோர்ஜந்மம்ரு'தீ வித்வாந் ஜீவிதம் ச ஜராக்ரு'தம் । பார்தமாப்யாயயந் ஸ்வேந தேஜஸாசிந்தயத்தரிஃ

எதிரியின் பிறப்பும் இறப்பும் அறிந்த ஹரி, ஜரா என்பவளால் அவனுக்கு உயிர் இருப்பதை உணர்ந்து, தன் சக்தியால் பார்த்தனை உறுதிப்படுத்தி, என்ன செய்யலாம் என்று சிந்தித்தான்.

ஸஞ்சிந்த்யாரிவதோபாயம் பீமஸ்யாமோகதர்ஶநஃ । தர்ஶயாமாஸ விடபம் பாடயந்நிவ ஸம்ஜ்ஞயா

எதிரியை அழிக்கும் வழியை யோசித்த அவன், தவறாத பார்வையுடையவன், ஒரு கிளையை இரண்டாகப் பிளந்து காட்டி, பீமனுக்கு அந்த அர்த்தத்தை சைகையால் விளக்கியான்.

தத்‌விஜ்ஞாய மஹாஸத்த்வோ பீமஃ ப்ரஹரதாம் வரஃ । க்ரு'ஹீத்வா பாதயோஃ ஶத்ரும் பாதயாமாஸ பூதலே

அதை புரிந்த பெரிய வீரனான பீமன், போரில் முதன்மை பெற்றவன், எதிரியை கால்களில் பிடித்து, தரையில் வீசினான்.