ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

உத்தீப்ததீபபலிபிஃ ப்ரதிஸத்ம ஜால நிர்யாததூபருசிரம் விலஸத்பதாகம் । மூர்தந்யஹேமகலஶை ரஜதோருஶ்ரு'ங்‌கைஃ ஜுஷ்டம் ததர்ஶ பவநைஃ குருராஜதாம

ஒளிரும் விளக்குகள், பலிகள், வாசல்கள், அழகான கொடிகள், கூரைகளில் பொன்னால் ஆன கலசங்கள், வெள்ளி உச்சிகள் ஆகியவற்றால் அலங்கரிக்கப்பட்ட வீடுகளால், அந்த குரு நகரத்தை அவர் பார்த்தார்.

ப்ராப்தம் நிஶம்ய நரலோசநபாநபாத்ரம் ஔத்ஸுக்யவிஶ்லதிதகேஶ துகூலபந்தாஃ । ஸத்யோ விஸ்ரு'ஜ்ய க்ரு'ஹகர்ம பதீம்ஶ்ச தல்பே த்ரஷ்டும் யயுர்யுவதயஃ ஸ்ம நரேந்த்ரமார்கே

அந்த மனிதர்களின் கண்களை மகிழ்விக்கும் பெருமகன் வந்துவிட்டார் என்று கேட்டதும், இளம் பெண்கள் ஆர்வத்தில் கூந்தலை அவிழ்த்து, உடை கட்டும் கட்டுக்களையும் அவிழ்த்து, வீட்டுப் பணிகளையும் கணவர்களையும் படுக்கையிலேயே விட்டுவிட்டு, அரசர் செல்லும் பாதையில் அவரைப் பார்க்க ஓடினார்கள்.

தஸ்மிந் ஸுஸங்குல இபாஶ்வரதத்‌விபத்‌பிஃ க்ரு'ஷ்ணம்ஸபார்யமுபலப்ய க்ரு'ஹாதிரூடாஃ । நார்யோ விகீர்ய குஸுமைர்மநஸோபகுஹ்ய ஸுஸ்வாகதம் விததுருத்ஸ்மயவீக்ஷிதேந

யானைகள், குதிரைகள், ரதங்கள், படைவீரர்கள் என கூட்டம் நிரம்பிய அந்த இடத்தில், பெண்கள் தங்கள் வீடுகளில் இருந்தபடியே கிருஷ்ணரையும் அவருடைய மனைவியரையும் பார்த்து, மனதிலே அவரை அணைத்து, மலர்களை தூவி, புன்முறுவல் பார்வையால் இனிதாக வரவேற்றார்கள்.

ஊசுஃ ஸ்த்ரியஃ பதி நிரீக்ஷ்ய முகுந்தபத்‍நீஃ தாரா யதோடுபஸஹாஃ கிமகார்யமூபிஃ । யச்சக்ஷுஷாம் புருஷமௌலிருதாரஹாஸ லீலாவலோககலயோத்ஸவமாதநோதி

முகுந்தனின் மனைவிகளை பாதையில் பார்த்த பெண்கள், 'நிலவுக்கு அருகே நட்சத்திரங்கள் இருப்பது போல, இவர்களுக்கு என்ன குறை இருக்கிறது? மனிதர்களுக்கெல்லாம் தலைவனான அவர், தனது கண்களாலும், அழகான புன்னகையாலும், விளையாட்டு பார்வையாலும் மகிழ்ச்சியின் திருவிழாவை ஏற்படுத்துகிறார்,' என்று பேசினார்கள்.

தத்ர தத்ரோபஸங்‌கம்ய பௌரா மங்‌கலபாணயஃ । ( அநுஷ்டுப் ) சக்ருஃ ஸபர்யாம் க்ரு'ஷ்ணாய ஶ்ரேணீமுக்யா ஹதைநஸஃ

அங்கே, நகர மக்கள் நல்ல நேரம் பொருட்களை எடுத்துக்கொண்டு வந்து, பாவம் தீர்ந்த தலைவர்களாக கிருஷ்ணருக்கு முறையாக ஆராதனை செய்தார்கள்.

அந்தஃபுரஜநைஃ ப்ரீத்யா முகுந்தஃ புல்லலோசநைஃ । ஸஸம்ப்ரமைரப்யுபேதஃ ப்ராவிஶத் ராஜமந்திரம்

உள் மாளிகையில் உள்ள பெண்கள் மகிழ்ச்சியுடன், மலர்ந்த கண்களால் முகுந்தனை வரவேற்று, மரியாதையுடன் அவர் அரண்மனைக்குள் நுழைந்தார்.

ப்ரு'தா விலோக்ய ப்ராத்ரேயம் க்ரு'ஷ்ணம் த்ரிபுவநேஶ்வரம் । ப்ரீதாத்மோத்தாய பர்யங்காத் ஸஸ்நுஷா பரிஷஸ்வஜே

பிரிதை, தன் சகோதரரின் மகனும் மூவுலகுக்கும் இறைவனுமான கிருஷ்ணரை பார்த்ததும், மகிழ்ச்சியில் மனம் நிறைந்து, படுக்கையிலிருந்து எழுந்து, மருமகள்களுடன் சேர்ந்து அவரை அணைத்தாள்.

கோவிந்தம் க்ரு'ஹமாநீய தேவதேவேஶமாத்ரு'தஃ । பூஜாயாம் நாவிதத் க்ரு'த்யம் ப்ரமோதோபஹதோ ந்ரு'பஃ

கோவிந்தனை, தேவர்களின் தலைவனை, மரியாதையுடன் வீட்டுக்குள் அழைத்த அரசன், பேரானந்தத்தில் திளைத்து, ஆராதனையில் செய்ய வேண்டியதை மறந்துவிட்டான்.

பித்ரு'ஸ்வஸுர்குருஸ்த்ரீணாம் க்ரு'ஷ்ணஶ்சக்ரேऽபிவாதநம் । ஸ்வயம் ச க்ரு'ஷ்ணயா ராஜந் பகிந்யா சாபிவந்திதஃ

கிருஷ்ணர் தன் பாட்டி, மாமி, ஆசான்கள் ஆகியோருக்கு வணக்கம் செய்தார்; அவரும், ராஜா, தனது சகோதரியும் கிருஷ்ணையும் அவரை வணங்கினார்கள்.

ஶ்வஶ்ர்வா ஸஞ்சோதிதா க்ரு'ஷ்ணா க்ரு'ஷ்ணபத்‍நீஶ்ச ஸர்வஶஃ । ஆநர்ச ருக்மிணீம் ஸத்யாம் பத்ராம் ஜாம்பவதீம் ததா

மாமியார் சொல்லியபடி, கிருஷ்ணையும் கிருஷ்ணரின் அனைத்து மனைவிகளும், ருக்மிணி, சத்யா, பத்ரா, ஜாம்பவதி ஆகியோருக்கு மரியாதை செலுத்தினார்கள்.

காலிந்தீம் மித்ரவிந்தாம் ச ஶைப்யாம் நாக்நஜிதீம் ஸதீம் । அந்யாஶ்சாப்யாகதா யாஸ்து வாஸஃஸ்ரங்‌மண்டநாதிபிஃ

காலிந்தி, மித்ரவிந்தா, சைப்யா, நாக்நஜிதி, நல்லொழுக்கமுள்ள மற்றவர்களும் வந்திருந்தார்கள்; அவர்களுக்கு உடை, மாலை, ஆபரணம் போன்றவற்றால் மரியாதை செய்தார்கள்.

ஸுகம் நிவாஸயாமாஸ தர்மராஜோ ஜநார்தநம் । ஸஸைந்யம் ஸாநுகாமத்யம் ஸபார்யம் ச நவம் நவம்

தர்மராஜன் ஜனார்த்தனனை, அவருடைய படை, தோழர்கள், மனைவியர் ஆகியோருடன், எப்போதும் புதிதாகவே வரவேற்று, இனிதாக தங்க வைத்தான்.

தர்பயித்வா காண்டவேந வஹ்நிம் பால்குநஸம்யுதஃ । மோசயித்வா மயம் யேந ராஜ்ஞே திவ்யா ஸபா க்ரு'தா

பார்குனனுடன் சேர்ந்து, காண்டவ வனத்தில் அக்னியை திருப்திப்படுத்தி, மயனை விடுவித்து, அவர் மூலம் அரசனுக்காக தெய்வீக சபை கட்டப்பட்டது.

உவாஸ கதிசிந் மாஸாந் ராஜ்ஞஃ ப்ரியசிகீர்ஷயா । விஹரந் ரதமாருஹ்ய பால்குநேந படைர்வ்ரு'தஃ

அரசனுக்கு மகிழ்ச்சி தர விரும்பி, அவர் சில மாதங்கள் தங்கி, பார்குனனுடன் ரதத்தில் சுற்றி, வீரர்களால் சூழப்பட்டு உலாவினார்.

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே உத்தரார்தே க்ரு'ஷ்ணஸ்ய இம்த்ரப்ரஸ்தகமநம் நாம ஏகஸப்ததிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, பரமஹம்சர்களுக்கான ஸ்ரீமத் பாகவத மகாபுராணத்தில், பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் இரண்டாம் பகுதியிலுள்ள 'கிருஷ்ணரின் இந்திரபிரஸ்தம் செல்லும்' என்ற எழுபத்தொன்றாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

ராஜஸூயோபக்ரமே பாண்டவாநாம் திக்விஜயஃ; பீமேந ஜராஸம்த வதஶ்ச - ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) ஏகதா து ஸபாமத்ய ஆஸ்திதோ முநிபிர்வ்ரு'தஃ । ப்ராஹ்மணைஃ க்ஷத்ரியைர்வைஶ்யைஃ ப்ராத்ரு'பிஶ்ச யுதிஷ்டிரஃ

ஒரு நாள், யுதிஷ்டிரன், முனிவர்கள், பிராமணர்கள், சத்திரியர்கள், வைசியர்கள், சகோதரர்கள் ஆகியோரால் சூழப்பட்டு, சபையின் நடுவில் அமர்ந்திருந்தான்.

ஆசார்யைஃ குலவ்ரு'த்தைஶ்ச ஜ்ஞாதிஸம்பந்திபாந்தவைஃ । ஶ்ர்ரு'ண்வதாமேவ சைதேஷாம் ஆபாஷ்யேதமுவாச ஹ

ஆசான்கள், குடும்ப மூத்தவர்கள், உறவினர்கள், நண்பர்கள் அனைவரும் கேட்கும் போது, அவர் இவ்வாறு பேசினார்.

ஶ்ரீயுதிஷ்டிர உவாச - ( வஸம்ததிலகா ) க்ரதுராஜேந கோவிந்த ராஜஸூயேந பாவநீஃ । யக்ஷ்யே விபூதீர்பவதஃ தத்ஸம்பாதய நஃ ப்ரபோ

யுதிஷ்டிரன் சொன்னான்: 'கோவிந்தா, ராஜசூய யாகத்தால் உம்முடைய மகிமையுடன் பூஜை செய்ய விரும்புகிறேன். ஆண்டவனே, அதை எங்களுக்காக ஏற்பாடு செய்யும்.'

த்வத்பாதுகே அவிரதம் பரி யே சரந்தி த்யாயந்த்யபத்ரநஶநே ஶுசயோ க்ரு'ணந்தி । விந்தந்தி தே கமலநாப பவாபவர்கம் ஆஶாஸதே யதி த ஆஶிஷ ஈஶ நாந்யே

உமது பாதங்களை இடையறாது சுற்றி, உன்னை தியானித்து, தூய்மையுடன் பாடி, தீமை நீக்கும் அந்தவர்கள், தாமரை நாபனே, உலக பந்தத்திலிருந்து விடுதலை பெறுகிறார்கள். அவர்கள் ஆசீர்வாதம் வேண்டினால், ஆண்டவனே, உன்னிடமல்லாமல் வேறு யாரும் தர முடியாது.

தத்தேவதேவ பவதஶ்சரணாரவிந்த ஸேவாநுபாவமிஹ பஶ்யது லோக ஏஷஃ । யே த்வாம் பஜந்தி ந பஜந்த்யுத வோபயேஷாம் நிஷ்டாம் ப்ரதர்ஶய விபோ குருஸ்ரு'ஞ்ஜயாநாம்

அருளாளா, உமதடியார்களைச் சேவிக்கும் பலனை இவ்வுலகம் இங்கே காணட்டும். உம்மை வழிபடுவோரும், வழிபடாதோரும், இருவரும் எவ்வாறு இருக்கிறார்கள் என்பதை, குரு மற்றும் ஸ்ருஞ்ஜயர்களின் உண்மையான நிலையை, பெருமையுள்ளவரே, நீர் வெளிப்படுத்த வேண்டும்.

ந ப்ரஹ்மணஃ ஸ்வபரபேதமதிஸ்தவ ஸ்யாத் ஸர்வாத்மநஃ ஸமத்ரு'ஶஃ ஸ்வஸுகாநுபூதேஃ । ஸம்ஸேவதாம் ஸுரதரோரிவ தே ப்ரஸாதஃ ஸேவாநுரூபமுதயோ ந விபர்யயோऽத்ர

எல்லாவற்றிலும் உள்ள ஆத்மாவாகவும், அனைவரையும் சமமாகப் பார்ப்பவராகவும், உமக்கு 'நான்' 'பிறர்' என்ற வேறுபாடு இல்லை; உமது ஆனந்தத்தை நீர் அனுபவிக்கின்றீர். தேவ மரம் போல, உமது அருள் சேவைக்கு ஏற்பவே கிடைக்கும்; வேறு விதமாக கிடையாது.

ஶ்ரீபகவாநுவாச - ( அநுஷ்டுப் ) ஸம்யக் வ்யவஸிதம் ராஜந் பவதா ஶத்ருகர்ஶந । கல்யாணீ யேந தே கீர்திஃ லோகாந் அநுபவிஷ்யதி

பகவான் கூறினார்: பகைவரை அழிப்பவனே, அரசே! நீ எடுத்த முடிவு முற்றிலும் சரியானது; இதனால் உமது நல்ல பெயர் உலகம் முழுவதும் பரவும்.

ரு'ஷீணாம் பித்ரு'தேவாநாம் ஸுஹ்ரு'தாமபி நஃ ப்ரபோ । ஸர்வேஷாமபி பூதாநாம் ஈப்ஸிதஃ க்ரதுராடயம்

பெருமையுள்ளவரே, இந்தப் பெரிய யாகம் முனிவர்கள், முன்னோர்கள், தேவர்கள், நண்பர்கள், நாங்களும், எல்லா உயிர்களும் விரும்பும் ஒன்று.

விஜித்ய ந்ரு'பதீந் ஸர்வாந் க்ரு'த்வா ச ஜகதீம் வஶே । ஸம்ப்ரு'த்ய ஸர்வஸம்பாராந் ஆஹரஸ்வ மஹாக்ரதும்

அனைத்து அரசர்களையும் வென்று, உலகத்தை உன் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு, எல்லா தேவையான பொருட்களையும் சேர்த்து, இந்த மகா யாகத்தை நடத்து.

ஏதே தே ப்ராதரோ ராஜந் லோகபாலாம்ஶஸம்பவாஃ । ஜிதோऽஸ்ம்யாத்மவதா தேऽஹம் துர்ஜயோ யோऽக்ரு'தாத்மபிஃ

அரசே, உன் சகோதரர்கள் எல்லாம் உலகத்தை காக்கும் தேவர்களின் அம்சங்களிலிருந்து பிறந்தவர்கள். தன்னை அடக்கிக்கொள்ளும் உன்னால் நான் வெல்லப்பட்டேன்; தன்னை அடக்காதவரால் என்னை வெல்ல முடியாது.

ந கஶ்சிந்மத்பரம் லோகே தேஜஸா யஶஸா ஶ்ரியா । விபூதிபிர்வாபிபவேத் தேவோऽபி கிமு பார்திவஃ

இந்த உலகில் யாராலும் என் சக்தி, புகழ், செல்வம், ஐசுவர்யம் ஆகியவற்றில் மீற முடியாது; தேவர்கள் கூட முடியாது, மனித அரசர்கள் என்றால் சொல்லவே தேவையில்லை.

ஶ்ரீஶுக உவாச - நிஶம்ய பகவத்‌கீதம் ப்ரீதஃ புல்லமுகாம்புஜஃ । ப்ராத்ரூ'ந் திக்விஜயேऽயுங்க்த விஷ்ணுதேஜோபப்ரு'ம்ஹிதாந்

ஶுகர் சொன்னார்: பகவான் உரையைக் கேட்டு, முகம் மலர்ந்து மகிழ்ந்த அரசன், விஷ்ணுவின் சக்தியால் வலிமை பெற்ற தன் சகோதரர்களை எல்லா திசைகளிலும் வெற்றிக்காக அனுப்பினார்.

ஸஹதேவம் தக்ஷிணஸ்யாம் ஆதிஶத் ஸஹ ஸ்ரு'ஞ்ஜயைஃ । திஶி ப்ரதீச்யாம் நகுலம் உதீச்யாம் ஸவ்யஸாசிநம் । ப்ராச்யாம் வ்ரு'கோதரம் மத்ஸ்யைஃ கேகயைஃ ஸஹ மத்ரகைஃ

தெற்குத் திசைக்கு ஸஹதேவனும் ஸ்ருஞ்ஜயர்களும், மேற்கு திசைக்கு நகுலனும், வடக்கு திசைக்கு அர்ஜுனனும், கிழக்கு திசைக்கு பீமனும், அவருடன் மத்ஸ்யர்கள், கேகயர்கள், மத்ரர்கள் ஆகியோர்களும் அனுப்பப்பட்டனர்.

தே விஜித்ய ந்ரு'பாந் வீரா ஆஜஹ்ருர்திக்ப்ய ஓஜஸா । அஜாதஶத்ரவே பூரி த்ரவிணம் ந்ரு'ப யக்ஷ்யதே

அந்த வீரர்கள், தங்கள் வலிமையால் எல்லா திசைகளிலும் அரசர்களை வென்று, யாகம் செய்யும் அஜாதசத்ருவுக்கு பெரும் செல்வத்தை கொண்டு வந்தார்கள்.