ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

யஷ்டவ்யம்ராஜஸூயேந திக் சக்ரஜயிநா விபோ । அதோ ஜராஸுதஜய உபயார்தோ மதோ மம

வல்லமையுள்ளவனே, நீ திசைகளை வென்றவன் என்பதால், ராஜசூய யாகம் உன்னால் நடத்தப்பட வேண்டும்; அதற்காக ஜராசந்தனை வெல்வது இரு நோக்குகளுக்கும் உகந்தது என்று எனக்கு தோன்றுகிறது.

அஸ்மாகம் ச மஹாநர்தோ ஹ்யேதேநைவ பவிஷ்யதி । யஶஶ்ச தவ கோவிந்த ராஜ்ஞோ பத்தாந் விமுஞ்சதஃ

இதைச் செய்வதால் நமக்கும் பெரும் நன்மை உண்டாகும், கோவிந்தா; சிறைபட்ட அரசர்களை விடுவிப்பதனால் உன் புகழும் பரவும்.

ஸ வை துர்விஷஹோ ராஜா நாகாயுதஸமோ பலே । பலிநாமபி சாந்யேஷாம் பீமம் ஸமபலம் விநா

அந்த அரசன் மிக வலிமைமிக்கவன்; பத்து ஆயிரம் யானைகளுக்கு சமமான பலம் கொண்டவன்; பலவான்களில் மற்றவர்களுக்கெல்லாம், பீமனைத் தவிர, யாரும் சமம் இல்லை.

த்‌வைரதே ஸ து ஜேதவ்யோ மா ஶதாக்ஷௌஹிணீயுதஃ । ப்ரஹ்மண்யோऽப்யர்திதோ விப்ரைஃ ந ப்ரத்யாக்யாதி கர்ஹிசித்

அவனை வெல்ல வேண்டுமென்றால், நூறு படைகள் கொண்ட படையுடன் அல்லாமல், நேரடியாக ஒருவருக்கு ஒருவர் போரிட வேண்டும்; அவன் பிராமணர்களை மதிப்பவன், அவர்கள் கேட்பதை ஒருபோதும் மறுப்பதில்லை.

ப்ரஹ்மவேஷதரோ கத்வா தம் பிக்ஷேத வ்ரு'கோதரஃ । ஹநிஷ்யதி ந ஸந்தேஹோ த்‌வைரதே தவ ஸந்நிதௌ

விருகோதரன் பிராமண வடிவத்தில் சென்று அவனிடம் யாசனை செய்யட்டும்; உன் முன்னிலையில், இருவரும் நேரடியாக போரிடும்போது, அவனை நிச்சயம் வெல்லுவான் என்று சந்தேகம் இல்லை.

நிமித்தம் பரமீஶஸ்ய விஶ்வஸர்கநிரோதயோஃ । ஹிரண்யகர்பஃ ஶர்வஶ்ச காலஸ்யாரூபிணஸ்தவ

உயிர்கள் தோன்றுவதற்கும் அழிவதற்கும் காரணமாகும் பரம ஈசன் நீயே; ஹிரண்யகர்பனும் சர்வனும் காலத்தின் உருவமில்லாத உன் சக்தியின் வடிவங்கள்.

( வஸம்ததிலகா ) காயந்தி தே விஶதகர்ம க்ரு'ஹேஷு தேவ்யோ ராஜ்ஞாம் ஸ்வஶத்ருவதமாத்மவிமோக்ஷணம் ச । கோப்யஶ்ச குஞ்ஜரபதேர்ஜநகாத்மஜாயாஃ பித்ரோஶ்ச லப்தஶரணா முநயோ வயம் ச

உன் தூய செயல்கள் தேவர்களின் இல்லங்களில் பாடப்படுகின்றன; அரசர்களின் பகைவர்களை அழித்ததும், உன் தன்னை விடுவித்ததும், கோபிகளும், குஞ்சரபதியின் மனைவிகளும், ஜனகரின் மகள்களும், உன் பெற்றோர்களும், முனிவர்களும், நாங்களும் பாடுகின்றோம்.

( அநுஷ்டுப் ) ஜராஸந்தவதஃ க்ரு'ஷ்ண பூர்யர்தாயோபகல்பதே । ப்ராயஃ பாகவிபாகேந தவ சாபிமதஃ க்ரதுஃ

கிருஷ்ணா, ஜராசந்தனை அழிப்பது பல நோக்குகளுக்காக உகந்தது; அதனால் நீ விரும்பும் யாகமும் நிச்சயம் நிறைவேறும்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - இத்யுத்தவ வசோ ராஜந் ஸர்வதோபத்ரமச்யுதம் । தேவர்ஷிர்யதுவ்ரு'த்தாஶ்ச க்ரு'ஷ்ணஶ்ச ப்ரத்யபூஜயந்

ஶுகர் கூறினார்: ராஜா, அச்யுதனுக்குப் பல விதமாக நல்லது தரும் உத்வவனின் வார்த்தைகளை, தேவரிஷியும், யாது மூப்பர்களும், கிருஷ்ணனும் மதிப்புடன் ஏற்றுக்கொண்டார்கள்.

அதாதிஶத் ப்ரயாணாய பகவாந் தேவகீஸுதஃ । ப்ரு'த்யாந் தாருகஜைத்ராதீந் அநுஜ்ஞாப்ய குரூந் விபுஃ

பின்னர் தேவகியின் மகனான பகவான், பயணத்திற்கு உத்தரவு செய்து, தன் மூப்பர்களிடம் அனுமதி பெற்று, தன் பணியாளர்களான தாருகன், ஜைத்ரன் மற்றும் பிறருக்கு அறிவுறுத்தி, பயணத்திற்கு தயாரானான்.

நிர்கமய்யாவரோதாந் ஸ்வாந் ஸஸுதாந் ஸபரிச்சதாந் । ஸங்கர்ஷணமநுஜ்ஞாப்ய யதுராஜம் ச ஶத்ருஹந் । ஸூதோபநீதம் ஸ்வரதம் ஆருஹத் கருடத்வஜம்

தன் பெண்கள், மகன்கள், சேவகர்கள் ஆகியோரை அனுப்பி வைத்து, சங்கர்ஷணனிடமும், பகைவரை அழிப்பவனான யாது அரசனிடமும் விடைபெற்று, தேரோட்டியால் கொண்டு வரப்பட்ட கருடன் கொடியுடன் கூடிய தேரில் ஏறினான்.

( ப்ரபாவதீ ) ததோ ரதத்‌விபபடஸாதிநாயகைஃ கராலயா பரிவ்ரு'த ஆத்மஸேநயா । ம்ரு'தங்‌க பேர்யாநக ஶங்ககோமுகைஃ ப்ரகோஷகோஷிதககுபோ நிராக்ரமத்

பின்னர், தேரும், யானையும், குதிரையும், காலாட்படையும் கொண்ட தன் படைத் தலைவர்களால் சூழப்பட்டு, மிருதங்கம், பெருக்கை, சங்கு, கொம்பு ஆகிய வாத்தியங்கள் முழங்க, எல்லா திசைகளும் அதனால் ஒலிக்க, அவர் புறப்பட்டார்.

ந்ரு'வாஜிகாஞ்சந ஶிபிகாபிரச்யுதம் ஸஹாத்மஜாஃ பதிமநு ஸுவ்ரதா யயுஃ । வராம்பராபரணவிலேபநஸ்ரஜஃ ஸுஸம்வ்ரு'தா ந்ரு'பிரஸிசர்மபாணிபிஃ

அச்யுதனைத் தங்கள் கணவராகக் கொண்ட நல்ல விரதமுடைய பெண்கள், தங்கள் மகன்களுடன், பொன்னால் செய்யப்பட்ட பல்லக்குகளிலும் தேர்களிலும் ஏறி, சிறந்த ஆடைகள், ஆபரணங்கள், வாசனைப் பொடிகள், மாலைகள் அணிந்து, வாளும் கேடயமும் கொண்ட ஆட்கள் பாதுகாப்புடன் பின்தொடர்ந்தார்கள்.

நரோஷ்ட்ரகோமஹிஷகராஶ்வதர்யநஃ கரேணுபிஃ பரிஜநவாரயோஷிதஃ । ஸ்வலங்க்ரு'தாஃ கடகுடிகம்பலாம்பராத் உபஸ்கரா யயுரதியுஜ்ய ஸர்வதஃ

ஆண்கள், ஒட்டகங்கள், மாடுகள், எருமைகள், கழுதைகள், குதிரைகள், யானைகள், சேவகர்கள், உயர்குடி பெண்கள் — இவர்கள் எல்லோரும் கைமணி, வளையல், போர்வை, ஆடைகள் போன்ற அழகிய ஆபரணங்கள் அணிந்து, தங்களுடைய பொருட்களுடன், எல்லா திசைகளிலும் பயணமடைந்தார்கள்.

பலம் ப்ரு'ஹத்த்வஜபடசத்ரசாமரைஃ வராயுதாபரணகிரீடவர்மபிஃ । திவாம்ஶுபிஸ்துமுலரவம் பபௌ ரவேஃ யதார்ணவஃ க்ஷுபிததிமிங்‌கிலோர்மிபிஃ

பெரிய கொடிகள், பறைகள், குடைகள், சாமரங்கள், அழகிய ஆயுதங்கள், ஆபரணங்கள், கிரீடங்கள், கவசங்கள் ஆகியவற்றுடன் அந்த இராணுவம், சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்தது; அதன் பெரும் சத்தம், பெரும் திமிங்கிலங்கள் கலக்கும் கடலைப் போல இருந்தது.

அதோ முநிர்யதுபதிநா ஸபாஜிதஃ ப்ரணம்ய தம் ஹ்ரு'தி விததத் விஹாயஸா । நிஶம்ய தத்‌வ்யவஸிதமாஹ்ரு'தார்ஹணோ முகுந்தஸந்தர்ஶநநிர்வ்ரு'தேந்த்ரியஃ

அப்போது அந்த முனிவர், யாதவர்கள் தலைவரால் மதிப்புடன் வரவேற்கப்பட்டு, அவரை மனதில் வைத்து வணங்கி, ஆகாயத்தின் வழியாக புறப்பட்டார்; அவருடைய தீர்மானத்தை அறிந்து, முகுந்தன், இறைவனைப் பார்த்த மகிழ்ச்சியில், உரிய மரியாதைகளைச் செய்து கொண்டார்.

( அநுஷ்டுப் ) ராஜதூதமுவாசேதம் பகவாந் ப்ரீணயந் கிரா । மா பைஷ்ட தூத பத்ரம் வோ காதயிஷ்யாமி மாகதம்

பகவான், அந்த அரச தூதரிடம் இனிய வார்த்தைகளால் உற்சாகப்படுத்தி, "பயப்படாதீர்கள் தூதரே, உங்களுக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்; நான் மகதனை அழித்து விடுவேன்" என்று கூறினார்.

இத்யுக்தஃ ப்ரஸ்திதோ தூதோ யதாவத் அவதந் ந்ரு'பாந் । தேऽபி ஸந்தர்ஶநம் ஶௌரேஃ ப்ரத்யைக்ஷந் யந்முமுக்ஷவஃ

இவ்வாறு கூறப்பட்ட தூது, அரசர்களிடம் சென்று செய்தியை முறையாக எடுத்துச் சொன்னான்; அவர்கள் அனைவரும், விடுதலை பெற விரும்பிய சௌரி அவரை நேரில் பார்த்து மகிழ்ந்தார்கள்.

ஆநர்தஸௌவீரமரூந் தீர்த்வா விநஶநம் ஹரிஃ । கிரீந் நதீரதீயாய புரக்ராமவ்ரஜாகராந்

ஹரி, ஆனர்த்தம், சௌவீரம், மரு, வினசனம் ஆகிய இடங்களைத் தாண்டி, மலைகளும், நதிகளும் கடந்து, நகரங்கள், கிராமங்கள், மாடுபண்ணைகள் ஆகிய இடங்களுக்கு வந்தார்.

ததோ த்ரு'ஷத்‌வதீம் தீர்த்வா முகுந்தோऽத ஸரஸ்வதீம் । பஞ்சாலாநத மத்ஸ்யாம்ஶ்ச ஶக்ரப்ரஸ்தமதாகமத்

பின்னர் முகுந்தன், த்ருஷத்வதி, சரஸ்வதி ஆகிய நதிகளைத் தாண்டி, பஞ்சாலர்கள், அதன் பின்பு மத்ஸ்யர்கள், கடைசியில் சக்ரபிரஸ்தம் என்ற ஊருக்கு வந்தார்.

தமுபாகதமாகர்ண்ய ப்ரீதோ துர்தர்ஶநம் ந்ரு'ணாம் । அஜாதஶத்ருர்நிரகாத் ஸோபாத்யாயஃ ஸுஹ்ரு'த்‌வ்ரு'தஃ

அவர் வந்ததை அறிந்து, அனைவராலும் விரும்பப்படும், மனிதர்களுக்குப் பெரிதும் அரிதாகக் காணப்படும் அந்த மன்னன், ஆசான்களுடன், நண்பர்கள் சூழ்ந்து, மகிழ்ச்சியுடன் வெளியே வந்தார்.

கீதவாதித்ரகோஷேண ப்ரஹ்மகோஷேண பூயஸா । அப்யயாத் ஸ ஹ்ரு'ஷீகேஶம் ப்ராணாஃ ப்ராணமிவாத்ரு'தஃ

பாடல்கள், இசைக்கருவிகள், வேதபாராயணங்கள் முழங்க, அந்த மன்னன், ஹ்ருஷீகேசனை உயிர் உயிரை நாடும் போல், மிகுந்த மரியாதையுடன் அணுகினார்.

த்ரு'ஷ்ட்வா விக்லிந்நஹ்ரு'தயஃ க்ரு'ஷ்ணம் ஸ்நேஹேந பாண்டவஃ । சிராத் த்ரு'ஷ்டம் ப்ரியதமம் ஸஸ்வஜேऽத புநஃ புநஃ

கிருஷ்ணரை நீண்ட நாட்கள் கழித்து பார்த்த பாண்டவன், அன்பால் மனம் உருகி, மிகவும் விரும்பிய நண்பரை மீண்டும் மீண்டும் அணைத்துக்கொண்டார்.

( மிஶ்ர ) தோர்ப்யாம் பரிஷ்வஜ்ய ரமாமலாலயம் முகுந்தகாத்ரம் ந்ரு'பதிர்ஹதாஶுபஃ । லேபே பராம் நிர்வ்ரு'திமஶ்ருலோசநோ ஹ்ரு'ஷ்யத்தநுர்விஸ்ம்ரு'த லோகவிப்ரமஃ

இரண்டு கைகளால் லட்சுமி தங்கும் தூய முகுந்தனின் உடலை மன்னன் அணைத்து, துன்பங்கள் நீங்கி, கண்களில் கண்ணீர் மல்க, உடல் பரவசமடைந்து, உலகப் பந்தங்களை மறந்து, பேரானந்தம் அடைந்தார்.

தம் மாதுலேயம் பரிரப்ய நிர்வ்ரு'தோ பீமஃ ஸ்மயந் ப்ரேமஜலாகுலேந்த்ரியஃ । யமௌ கிரீடீ ச ஸுஹ்ரு'த்தமம் முதா ப்ரவ்ரு'த்தபாஷ்பாஃ பரிரேபிரேऽச்யுதம்

பீமன், மகிழ்ச்சியில், அன்பால் கண்கள் கலங்க, புன்னகையுடன் தன் மாமனாரை அணைத்தார்; இரட்டையர்கள், கிரீடம் அணிந்தவர் ஆகியோரும், மனம் நிறைந்து, கண்ணீர் பெருக, அச்சுதனை அன்போடு அணைத்தனர்.

( அநுஷ்டுப் ) அர்ஜுநேந பரிஷ்வக்தோ யமாப்யாமபிவாதிதஃ । ப்ராஹ்மணேப்யோ நமஸ்க்ரு'த்ய வ்ரு'த்தேப்யஶ்ச யதார்ஹதஃ

அர்ஜுனன் கிருஷ்ணனை அணைத்தார்; இரட்டையர்கள் மரியாதை செய்தனர்; கிருஷ்ணர், பிராமணர்களுக்கும், மூப்பர்களுக்கும் உரிய மரியாதையுடன் வணங்கி வாழ்த்தினார்.

மாநிநோ மாநயாமாஸ குருஸ்ரு'ஞ்ஜயகைகயாந் । ஸூதமாகதகந்தர்வா வந்திநஶ்சோபமம்த்ரிணஃ

அவர், பெருமை கொண்ட குருக்கள், சௌஞ்சயர்கள், கைகேயர்கள், தேரோட்டிகள், பாடகர்கள், கந்தர்வர்கள், புகழ்பாடிகள், ஆலோசகர்கள் ஆகியோர்களை மரியாதை செய்தார்.

ம்ரு'தங்‌கஶங்கபடஹ வீணாபணவகோமுகைஃ । ப்ராஹ்மணாஶ்சாரவிந்தாக்ஷம் துஷ்டுவுர்நந்ரு'துர்ஜகுஃ

மிருதங்கம், சங்கு, பறை, வீணை, பண்ணை, கோமுகம் போன்ற இசைக்கருவிகளுடன், பிராமணர்கள், தாமரைப்பாத கிருஷ்ணரைப் புகழ்ந்து, பாடி, ஆடினர்.

ஏவம் ஸுஹ்ரு'த்‌பிஃ பர்யஸ்தஃ புண்யஶ்லோகஶிகாமணிஃ । ஸம்ஸ்தூயமாநோ பகவாந் விவேஶாலங்க்ரு'தம் புரம்

இவ்வாறு நண்பர்கள் சூழ, புகழின் முத்து, அனைவராலும் புகழப்பட்ட பகவான், அலங்கரிக்கப்பட்ட நகரத்துக்குள் நுழைந்தார்.