ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

யக்ஷ்யதி த்வாம் மகேந்த்ரேண ராஜஸூயேந பாண்டவஃ । பாரமேஷ்ட்யகாமோ ந்ரு'பதிஃ தத்‌பவாநநுமோததாம்

பாண்டுவின் மகன், பிரம்மாவின் பதவியை விரும்பி, ராஜசூய யாகத்தால் உம்மை வழிபட விரும்புகிறான், ஆண்டவரே. இதில் நீர் மகிழ வேண்டும்.

தஸ்மிந் தேவ க்ரதுவரே பவந்தம் வை ஸுராதயஃ । தித்ரு'க்ஷவஃ ஸமேஷ்யந்தி ராஜாநஶ்ச யஶஸ்விநஃ

அந்த உயர்ந்த யாகத்தில், தேவர்களும் புகழ் பெற்ற அரசர்களும் உம்மை காண ஆவலுடன் ஒன்று கூடுவார்கள்.

ஶ்ரவணாத் கீர்தநாத் த்யாநாத் பூயந்தேऽந்தேவஸாயிநஃ । தவ ப்ரஹ்மமயஸ்யேஶ கிமுதேக்ஷாபிமர்ஶிநஃ

உம்மை கேட்பதும், பாடுவதும், தியானிப்பதும் கூட அருகில் இருப்பவர்களைத் தூய்மைப்படுத்தும்; பார்க்கவும் தொடவும் முடிந்தவர்கள் எவ்வளவு பாக்கியசாலிகள்!

( வஸம்ததிலகா ) யஸ்யாமலம் திவி யஶஃ ப்ரதிதம் ரஸாயாம் பூமௌ ச தே புவநமங்கல திக்விதாநம் । மந்தாகிநீதி திவி போகவதீதி சாதோ கங்கேதி சேஹ சரணாம்பு புநாதி விஶ்வம்

உமது திருவடிகளின் தூய புகழ் விண்ணிலும், பூமியிலும், பாதாளத்திலும் பரவி உள்ளது. அந்த நீர் விண்ணில் மந்தாகினி, கீழ் உலகில் போகவதி, இங்கு கங்கை என்று அழைக்கப்படுகிறது; உமது திருவடிகளில் இருந்து வந்த அந்த நீர் உலகத்தைத் தூய்மைப்படுத்துகிறது.

ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) தத்ர தேஷ்வாத்மபக்ஷேஷ்வ க்ரு'ஹ்ணத்ஸு விஜிகீஷயா । வாசஃ பேஶைஃ ஸ்மயந் ப்ரு'த்யமுத்தவம் ப்ராஹ கேஶவஃ

ஶுகர் சொன்னார்: அப்போது, தன் தரப்பினர் வெற்றி பெற விரும்பி இருந்தபோது, கேசவன், இனிய சொற்களோடு சிரித்தபடி, தன் சேவகர் உதவனை நோக்கி பேசினார்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச - த்வம் ஹி நஃ பரமம் சக்ஷுஃ ஸுஹ்ரு'ந் மம்த்ரார்ததத்த்வவித் । அதாத்ர ப்ரூஹ்யநுஷ்டேயம் ஶ்ரத்தத்மஃ கரவாம தத்

பகவான் கூறினார்: நீயே எங்களுக்கு மிக முக்கியமான கண்; நம்பிக்கையுள்ள நண்பன், நல்ல ஆலோசனையின் உண்மையான பொருளையும் அறிந்தவன். ஆகவே, இங்கே என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை நீ சொல்லு; நாங்கள் அதில் முழு நம்பிக்கை கொண்டு அதைச் செய்வோம்.

இத்யுபாமம்த்ரிதோ பர்த்ரா ஸர்வஜ்ஞேநாபி முக்தவத் । நிதேஶம் ஶிரஸாऽऽதாய உத்தவஃ ப்ரத்யபாஷத

இவ்வாறு தனது ஆண்டவரால் அழைக்கப்பட்டதும், எல்லாம் அறிந்தவனாக இருந்தும், உத்தரவை பணிவுடன் தலையை வணங்கி உட்தவா ஏற்றுக்கொண்டு, உத்வவன் பதில் கூறினான்.

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே உத்தரார்தே பகவத்யாநவிசாரே நாம ஸப்ததிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு பரமஹம்சர்களுக்கான ஸ்ரீமத்பாகவத மகாபுராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் இரண்டாம் பாதியில் 'தெய்வீக ஞான விசாரம்' எனும் எழுபதாம் அதிகாரம் முடிகிறது.

உத்தவமம்த்ரணயா ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணஸ்யேந்த்ரப்ரஸ்தகமநம் - ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) இத்யுதீரிதமாகர்ண்ய தேவரு'ஷேருத்தவோऽப்ரவீத் । ஸப்யாநாம் மதமாஜ்ஞாய க்ரு'ஷ்ணஸ்ய ச மஹாமதிஃ

ஶுகர் கூறினார்: தேவரிஷியின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், அறிவில் சிறந்த உத்வவன், சபையினரின் கருத்தையும், கிருஷ்ணனின் எண்ணத்தையும் அறிந்து, இவ்வாறு பேசினான்.

ஶ்ரீஉத்தவ உவாச - யதுக்தம் ரு'ஷிணா தேவ ஸாசிவ்யம் யக்ஷ்யதஸ்த்வயா । கார்யம் பைத்ரு'ஷ்வஸேயஸ்ய ரக்ஷா ச ஶரணைஷிணாம்

உத்வவன் கூறினான்: தேவா, முனிவர் சொன்னபடி, நீ அந்த யாகத்திற்கு ஆலோசகராக இருந்து, உன் பித்தன் மகனை பாதுகாத்து, அடைக்கலம் தேடும் அனைவரையும் காப்பாற்ற வேண்டும்.

யஷ்டவ்யம்ராஜஸூயேந திக் சக்ரஜயிநா விபோ । அதோ ஜராஸுதஜய உபயார்தோ மதோ மம

வல்லமையுள்ளவனே, நீ திசைகளை வென்றவன் என்பதால், ராஜசூய யாகம் உன்னால் நடத்தப்பட வேண்டும்; அதற்காக ஜராசந்தனை வெல்வது இரு நோக்குகளுக்கும் உகந்தது என்று எனக்கு தோன்றுகிறது.

அஸ்மாகம் ச மஹாநர்தோ ஹ்யேதேநைவ பவிஷ்யதி । யஶஶ்ச தவ கோவிந்த ராஜ்ஞோ பத்தாந் விமுஞ்சதஃ

இதைச் செய்வதால் நமக்கும் பெரும் நன்மை உண்டாகும், கோவிந்தா; சிறைபட்ட அரசர்களை விடுவிப்பதனால் உன் புகழும் பரவும்.

ஸ வை துர்விஷஹோ ராஜா நாகாயுதஸமோ பலே । பலிநாமபி சாந்யேஷாம் பீமம் ஸமபலம் விநா

அந்த அரசன் மிக வலிமைமிக்கவன்; பத்து ஆயிரம் யானைகளுக்கு சமமான பலம் கொண்டவன்; பலவான்களில் மற்றவர்களுக்கெல்லாம், பீமனைத் தவிர, யாரும் சமம் இல்லை.

த்‌வைரதே ஸ து ஜேதவ்யோ மா ஶதாக்ஷௌஹிணீயுதஃ । ப்ரஹ்மண்யோऽப்யர்திதோ விப்ரைஃ ந ப்ரத்யாக்யாதி கர்ஹிசித்

அவனை வெல்ல வேண்டுமென்றால், நூறு படைகள் கொண்ட படையுடன் அல்லாமல், நேரடியாக ஒருவருக்கு ஒருவர் போரிட வேண்டும்; அவன் பிராமணர்களை மதிப்பவன், அவர்கள் கேட்பதை ஒருபோதும் மறுப்பதில்லை.

ப்ரஹ்மவேஷதரோ கத்வா தம் பிக்ஷேத வ்ரு'கோதரஃ । ஹநிஷ்யதி ந ஸந்தேஹோ த்‌வைரதே தவ ஸந்நிதௌ

விருகோதரன் பிராமண வடிவத்தில் சென்று அவனிடம் யாசனை செய்யட்டும்; உன் முன்னிலையில், இருவரும் நேரடியாக போரிடும்போது, அவனை நிச்சயம் வெல்லுவான் என்று சந்தேகம் இல்லை.

நிமித்தம் பரமீஶஸ்ய விஶ்வஸர்கநிரோதயோஃ । ஹிரண்யகர்பஃ ஶர்வஶ்ச காலஸ்யாரூபிணஸ்தவ

உயிர்கள் தோன்றுவதற்கும் அழிவதற்கும் காரணமாகும் பரம ஈசன் நீயே; ஹிரண்யகர்பனும் சர்வனும் காலத்தின் உருவமில்லாத உன் சக்தியின் வடிவங்கள்.

( வஸம்ததிலகா ) காயந்தி தே விஶதகர்ம க்ரு'ஹேஷு தேவ்யோ ராஜ்ஞாம் ஸ்வஶத்ருவதமாத்மவிமோக்ஷணம் ச । கோப்யஶ்ச குஞ்ஜரபதேர்ஜநகாத்மஜாயாஃ பித்ரோஶ்ச லப்தஶரணா முநயோ வயம் ச

உன் தூய செயல்கள் தேவர்களின் இல்லங்களில் பாடப்படுகின்றன; அரசர்களின் பகைவர்களை அழித்ததும், உன் தன்னை விடுவித்ததும், கோபிகளும், குஞ்சரபதியின் மனைவிகளும், ஜனகரின் மகள்களும், உன் பெற்றோர்களும், முனிவர்களும், நாங்களும் பாடுகின்றோம்.

( அநுஷ்டுப் ) ஜராஸந்தவதஃ க்ரு'ஷ்ண பூர்யர்தாயோபகல்பதே । ப்ராயஃ பாகவிபாகேந தவ சாபிமதஃ க்ரதுஃ

கிருஷ்ணா, ஜராசந்தனை அழிப்பது பல நோக்குகளுக்காக உகந்தது; அதனால் நீ விரும்பும் யாகமும் நிச்சயம் நிறைவேறும்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - இத்யுத்தவ வசோ ராஜந் ஸர்வதோபத்ரமச்யுதம் । தேவர்ஷிர்யதுவ்ரு'த்தாஶ்ச க்ரு'ஷ்ணஶ்ச ப்ரத்யபூஜயந்

ஶுகர் கூறினார்: ராஜா, அச்யுதனுக்குப் பல விதமாக நல்லது தரும் உத்வவனின் வார்த்தைகளை, தேவரிஷியும், யாது மூப்பர்களும், கிருஷ்ணனும் மதிப்புடன் ஏற்றுக்கொண்டார்கள்.

அதாதிஶத் ப்ரயாணாய பகவாந் தேவகீஸுதஃ । ப்ரு'த்யாந் தாருகஜைத்ராதீந் அநுஜ்ஞாப்ய குரூந் விபுஃ

பின்னர் தேவகியின் மகனான பகவான், பயணத்திற்கு உத்தரவு செய்து, தன் மூப்பர்களிடம் அனுமதி பெற்று, தன் பணியாளர்களான தாருகன், ஜைத்ரன் மற்றும் பிறருக்கு அறிவுறுத்தி, பயணத்திற்கு தயாரானான்.

நிர்கமய்யாவரோதாந் ஸ்வாந் ஸஸுதாந் ஸபரிச்சதாந் । ஸங்கர்ஷணமநுஜ்ஞாப்ய யதுராஜம் ச ஶத்ருஹந் । ஸூதோபநீதம் ஸ்வரதம் ஆருஹத் கருடத்வஜம்

தன் பெண்கள், மகன்கள், சேவகர்கள் ஆகியோரை அனுப்பி வைத்து, சங்கர்ஷணனிடமும், பகைவரை அழிப்பவனான யாது அரசனிடமும் விடைபெற்று, தேரோட்டியால் கொண்டு வரப்பட்ட கருடன் கொடியுடன் கூடிய தேரில் ஏறினான்.

( ப்ரபாவதீ ) ததோ ரதத்‌விபபடஸாதிநாயகைஃ கராலயா பரிவ்ரு'த ஆத்மஸேநயா । ம்ரு'தங்‌க பேர்யாநக ஶங்ககோமுகைஃ ப்ரகோஷகோஷிதககுபோ நிராக்ரமத்

பின்னர், தேரும், யானையும், குதிரையும், காலாட்படையும் கொண்ட தன் படைத் தலைவர்களால் சூழப்பட்டு, மிருதங்கம், பெருக்கை, சங்கு, கொம்பு ஆகிய வாத்தியங்கள் முழங்க, எல்லா திசைகளும் அதனால் ஒலிக்க, அவர் புறப்பட்டார்.

ந்ரு'வாஜிகாஞ்சந ஶிபிகாபிரச்யுதம் ஸஹாத்மஜாஃ பதிமநு ஸுவ்ரதா யயுஃ । வராம்பராபரணவிலேபநஸ்ரஜஃ ஸுஸம்வ்ரு'தா ந்ரு'பிரஸிசர்மபாணிபிஃ

அச்யுதனைத் தங்கள் கணவராகக் கொண்ட நல்ல விரதமுடைய பெண்கள், தங்கள் மகன்களுடன், பொன்னால் செய்யப்பட்ட பல்லக்குகளிலும் தேர்களிலும் ஏறி, சிறந்த ஆடைகள், ஆபரணங்கள், வாசனைப் பொடிகள், மாலைகள் அணிந்து, வாளும் கேடயமும் கொண்ட ஆட்கள் பாதுகாப்புடன் பின்தொடர்ந்தார்கள்.

நரோஷ்ட்ரகோமஹிஷகராஶ்வதர்யநஃ கரேணுபிஃ பரிஜநவாரயோஷிதஃ । ஸ்வலங்க்ரு'தாஃ கடகுடிகம்பலாம்பராத் உபஸ்கரா யயுரதியுஜ்ய ஸர்வதஃ

ஆண்கள், ஒட்டகங்கள், மாடுகள், எருமைகள், கழுதைகள், குதிரைகள், யானைகள், சேவகர்கள், உயர்குடி பெண்கள் — இவர்கள் எல்லோரும் கைமணி, வளையல், போர்வை, ஆடைகள் போன்ற அழகிய ஆபரணங்கள் அணிந்து, தங்களுடைய பொருட்களுடன், எல்லா திசைகளிலும் பயணமடைந்தார்கள்.

பலம் ப்ரு'ஹத்த்வஜபடசத்ரசாமரைஃ வராயுதாபரணகிரீடவர்மபிஃ । திவாம்ஶுபிஸ்துமுலரவம் பபௌ ரவேஃ யதார்ணவஃ க்ஷுபிததிமிங்‌கிலோர்மிபிஃ

பெரிய கொடிகள், பறைகள், குடைகள், சாமரங்கள், அழகிய ஆயுதங்கள், ஆபரணங்கள், கிரீடங்கள், கவசங்கள் ஆகியவற்றுடன் அந்த இராணுவம், சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்தது; அதன் பெரும் சத்தம், பெரும் திமிங்கிலங்கள் கலக்கும் கடலைப் போல இருந்தது.

அதோ முநிர்யதுபதிநா ஸபாஜிதஃ ப்ரணம்ய தம் ஹ்ரு'தி விததத் விஹாயஸா । நிஶம்ய தத்‌வ்யவஸிதமாஹ்ரு'தார்ஹணோ முகுந்தஸந்தர்ஶநநிர்வ்ரு'தேந்த்ரியஃ

அப்போது அந்த முனிவர், யாதவர்கள் தலைவரால் மதிப்புடன் வரவேற்கப்பட்டு, அவரை மனதில் வைத்து வணங்கி, ஆகாயத்தின் வழியாக புறப்பட்டார்; அவருடைய தீர்மானத்தை அறிந்து, முகுந்தன், இறைவனைப் பார்த்த மகிழ்ச்சியில், உரிய மரியாதைகளைச் செய்து கொண்டார்.

( அநுஷ்டுப் ) ராஜதூதமுவாசேதம் பகவாந் ப்ரீணயந் கிரா । மா பைஷ்ட தூத பத்ரம் வோ காதயிஷ்யாமி மாகதம்

பகவான், அந்த அரச தூதரிடம் இனிய வார்த்தைகளால் உற்சாகப்படுத்தி, "பயப்படாதீர்கள் தூதரே, உங்களுக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்; நான் மகதனை அழித்து விடுவேன்" என்று கூறினார்.

இத்யுக்தஃ ப்ரஸ்திதோ தூதோ யதாவத் அவதந் ந்ரு'பாந் । தேऽபி ஸந்தர்ஶநம் ஶௌரேஃ ப்ரத்யைக்ஷந் யந்முமுக்ஷவஃ

இவ்வாறு கூறப்பட்ட தூது, அரசர்களிடம் சென்று செய்தியை முறையாக எடுத்துச் சொன்னான்; அவர்கள் அனைவரும், விடுதலை பெற விரும்பிய சௌரி அவரை நேரில் பார்த்து மகிழ்ந்தார்கள்.

ஆநர்தஸௌவீரமரூந் தீர்த்வா விநஶநம் ஹரிஃ । கிரீந் நதீரதீயாய புரக்ராமவ்ரஜாகராந்

ஹரி, ஆனர்த்தம், சௌவீரம், மரு, வினசனம் ஆகிய இடங்களைத் தாண்டி, மலைகளும், நதிகளும் கடந்து, நகரங்கள், கிராமங்கள், மாடுபண்ணைகள் ஆகிய இடங்களுக்கு வந்தார்.