ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

( வம்ஶஸ்தா ) தத்ரோபவிஷ்டஃ பரமாஸநே விபுஃ பபௌ ஸ்வபாஸா ககுபோऽவபாஸயந் । வ்ரு'தோ ந்ரு'ஸிம்ஹைர்யதுபிர்யதூத்தமோ யதோடுராஜோ திவி தாரகாகணைஃ

அங்குள்ள உயர்ந்த ஆசனத்தில் அமர்ந்த இறைவன், தன் ஒளியால் எல்லா திசைகளையும் பிரகாசப்படுத்தி, வீரமான யாதவர்கள் சூழ, வானில் நட்சத்திரங்கள் நடுவே நிலா இருப்பது போலத் தோன்றினார்.

( அநுஷ்டுப் ) தத்ரோபமம்த்ரிணோ ராஜந் நாநாஹாஸ்யரஸைர்விபும் । உபதஸ்துர்நடாசார்யா நர்தக்யஸ்தாண்டவைஃ ப்ரு'தக்

அங்கே, அரசே, நகைச்சுவை மற்றும் மகிழ்ச்சியுடன் கூடிய நடன ஆசான்கள், நடனக்கலைஞர்கள் தனித்தனி தாண்டவ நடனங்களை ஆடிக் காட்டினர்.

ம்ரு'தங்கவீணாமுரஜ வேணுதாலதரஸ்வநைஃ । நந்ரு'துர்ஜகுஸ்துஷ்டுவுஶ்ச ஸூதமாகதவந்திநஃ

மிருதங்கம், வீணை, முரசு, புல்லாங்குழல், தாளம் ஆகிய இசைக்கருவிகளின் ஒலியோடு அவர்கள் நடனமாடி, பாடி, புகழ்ந்து, சூதர், மகதர், வணிகர்கள் அவரை வாழ்த்தினர்.

தத்ராஹுர்ப்ராஹ்மணாஃ கேசித் ஆஸீநா ப்ரஹ்மவாதிநஃ । பூர்வேஷாம் புண்யயஶஸாம் ராஜ்ஞாம் சாகதயந் கதாஃ

அங்கே சில பிராமணர்கள் அமர்ந்து, வேதாந்தத்தை அறிந்தவர்கள், பழைய நல்ல பெயர் பெற்ற அரசர்களின் கதைகளைச் சொன்னார்கள்.

தத்ரைகஃ புருஷோ ராஜந் ஆகதோऽபூர்வதர்ஶநஃ । விஜ்ஞாபிதோ பகவதே ப்ரதீஹாரைஃ ப்ரவேஶிதஃ

அப்போது, அரசே, முன்பு யாரும் காணாத வண்ணம் ஒருவன் வந்தான்; கதவாளிகள் அறிவித்தபின், அவனை இறைவனிடம் அழைத்து வந்தார்கள்.

ஸ நமஸ்க்ரு'த்ய க்ரு'ஷ்ணாய பரேஶாய க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ । ராஜ்ஞாமாவேதயத் துகம் ஜராஸந்தநிரோதஜம்

அவன் கையைக் கூப்பி, கிருஷ்ணருக்கு வணங்கி, ஜராசந்தனின் சிறைவேலை காரணமாக ஏற்பட்ட துயரத்தை அரசர்களிடம் தெரிவித்தான்.

யே ச திக்விஜயே தஸ்ய ஸந்நதிம் ந யயுர்ந்ரு'பாஃ । ப்ரஸஹ்ய ருத்தாஸ்தேநாஸந் அயுதே த்வே கிரிவ்ரஜே

அவரது ஜெயப்பயணத்தில் அடங்க மறுத்த அரசர்கள், அவரால் வலுக்கட்டாயமாக பிடிக்கப்பட்டு, இருபத்தாயிரம் பேர் கிரிவ்ரஜ நகரில் சிறை வைக்கப்பட்டுள்ளனர்.

ராஜாந ஊசுஃ - க்ரு'ஷ்ண க்ரு'ஷ்ணாப்ரமேயாத்மந் ப்ரபந்நபயபஞ்ஜந । வயம் த்வாம் ஶரணம் யாமோ பவபீதாஃ ப்ரு'தக்தியஃ

அரசர்கள் கூறினார்கள்: 'கிருஷ்ணா, கிருஷ்ணா, அளவிட முடியாத ஆன்மா, அடைக்கலம் புகுபவர்களின் பயத்தை நீக்கும் இறைவா, நாங்கள் உலக வாழ்க்கை பயத்தால், மனம் பிளவுபட்டவர்களாக உன்னைத் தேடி வந்தோம்.'

( வஸம்ததிலகா ) லோகோ விகர்மநிரதஃ குஶலே ப்ரமத்தஃ கர்மண்யயம் த்வதுதிதே பவதர்சநே ஸ்வே । யஸ்தாவதஸ்ய பலவாநிஹ ஜீவிதாஶாம் ஸத்யஶ்சிநத்த்யநிமிஷாய நமோऽஸ்து தஸ்மை

இந்த உலகம் தவறான செயல்களில் மூழ்கி, நன்மையைப் பொருட்படுத்தாமல் இருக்கிறது; ஆனால் உன்னால் உண்டான இந்தச் செயல் உன்னை வழிபடுவதற்காகவே. இங்கு யாரேனும், எவ்வளவு வலிமை உள்ளவராக இருந்தாலும், கண் மூடாதவனின் உயிர் நம்பிக்கையை உடனே துண்டிக்கிறான்; அவனுக்கு வணக்கம்.

லோகே பவாஞ்ஜகதிநஃ கலயாவதீர்ணஃ ஸத் ரக்ஷணாய கலநிக்ரஹணாய சாந்யஃ । கஶ்சித் த்வதீயமதியாதி நிதேஶமீஶ கிம் வா ஜநஃ ஸ்வக்ரு'தம்ரு'ச்சதி தந்ந வித்மஃ

இறைவா, நீ உலகில் நல்லவர்களை காப்பதற்கும், தீயவர்களை அடக்குவதற்கும் அவதரித்துள்ளாய். உன்னுடைய கட்டளையை மீற யார் முடியும்? அல்லது, யார் தங்கள் செயலுக்கான பலனை அடைகிறார்கள்? அதைக் குறித்து எங்களுக்குத் தெரியவில்லை.

தந்நோ பவாந் ப்ரணதஶோகஹராங்‌க்ரியுக்மோ பத்தாந் வியுங்க்ஷ்வ மகதாஹ்வயகர்மபாஶாத் । யோ பூபுஜோऽயுதமதங்கஜவீர்யமேகோ பிப்ரத் ருரோத பவநே ம்ரு'கராடிவாவீஃ

ஆகவே, உம்மை அடைந்தவர்களின் துயரை போக்கும் இரு திருவடிகளுடையவரே, மகத நாட்டரசனின் பாவப்பாசத்தில் கட்டுண்டிருக்கும் எங்களை விடுவிக்க வேண்டும். பத்து ஆயிரம் யானைகளுக்கு சமமான வலிமை கொண்ட ஒரே நீயே, மிருகங்களில் சிங்கம் போல, எங்களை அரண்மனையில் அடைத்திருந்த அரசனை அடக்கினாய்.

யோ வை த்வயா த்விநவக்ரு'த்வ உதாத்தசக்ர பக்நோ ம்ரு'தே கலு பவந்தமநந்தவீர்யம் । ஜித்வா ந்ரு'லோகநிரதம் ஸக்ரு'தூடதர்போ யுஷ்மத்ப்ரஜா ருஜதி நோऽஜித தத்விதேஹி

உலகை வெல்லும் பெருமையில் உறுதியுடன் இருந்த அவன், உன் அளவற்ற வலிமையால் இருபத்து இரண்டு முறை போரில் அவனது சக்கரத்தை உடைத்தாய். இப்போது அவன் உன் மக்கள் மீது துன்பம் செய்கிறான்; வெல்ல முடியாதவனே, தயவு செய்து ஏற்றது செய்யும்.

தூத உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) இதி மாகதஸம்ருத்தா பவத்தர்ஶநகாங்‌க்ஷிணஃ । ப்ரபந்நாஃ பாதமூலம் தே தீநாநாம் ஶம் விதீயதாம்

தூதர் சொன்னார்: இப்படிப் பட்ட மகத அரசனால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டு, உம்மை காண ஆவலுடன், இவர்கள் உமது திருவடிகளை அடைந்துள்ளனர். இந்த துன்புற்றவர்களுக்கு நன்மை அருள வேண்டும்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - ராஜதூதே ப்ருவத்யேவம் தேவர்ஷிஃ பரமத்யுதிஃ । பிப்ரத் பிங்கஜடாபாரம் ப்ராதுராஸீத் யதா ரவிஃ

ஶுகர் சொன்னார்: அரச தூதர் இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருக்கையில், தங்கமாய் மஞ்சள் நிற ஜடைகள் சூடிய, ஒளிவீசும் தேவரிஷி நாரதர், சூரியன் போல திடீரென தோன்றினார்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பகவாந் க்ரு'ஷ்ணஃ ஸர்வலோகேஶ்வரேஶ்வரஃ । வவந்த உத்திதஃ ஶீர்ஷ்ணா ஸஸப்யஃ ஸாநுகோ முதா

அவரை பார்த்ததும், உலகிலுள்ள எல்லா இறைவர்களுக்கும் இறைவன் ஆன பகவான் கிருஷ்ணர், தம் சபையினரும், உடனிருந்தவர்களும் எழுந்து, மகிழ்ச்சியுடன் தம் தலையை வணங்கினார்.

ஸபாஜயித்வா விதிவத் க்ரு'தாஸநபரிக்ரஹம் । பபாஷே ஸுந்ரு'தைர்வாக்யைஃ ஶ்ரத்தயா தர்பயந் முநிம்

அவரை முறையாக மரியாதை செய்து, இருக்கை வழங்கி, பக்தியோடு இனிய சொற்களால் அந்த முனிவரை மகிழ்வித்தார்.

அபி ஸ்விதத்ய லோகாநாம் த்ரயாணாம் அகுதோபயம் । நநு பூயாந் பகவதோ லோகாந் பர்யடதோ குணஃ

இன்று மூன்று உலகங்களிலும் எல்லாம் நலமாக இருக்கிறதா? அச்சமின்றி இருக்கிறதா? உம்மால் உலகங்களைச் சுற்றி வரும்போது, இறைவனின் புகழ் மேலும் அதிகரிக்கிறது.

ந ஹி தேऽவிதிதம் கிஞ்சித் லோகேஷு ஈஶ்வர கர்த்ரு'ஷு । அத ப்ரு'ச்சாமஹே யுஷ்மாந் பாண்டவாநாம் சிகீர்ஷிதம்

உலகங்களில் எதுவும் உமக்கு தெரியாதது இல்லை, படைப்பாளர்களில் தலைவனே. ஆகவே, பாண்டவர்கள் என்ன செய்ய நினைக்கிறார்கள் என்று உங்களிடம் கேட்கிறோம்.

ஶ்ரீநாரத உவாச - ( மிஶ்ர ) த்ரு'ஷ்டா மாயா தே பஹுஶோ துரத்யயா மாயா விபோ விஶ்வஸ்ரு'ஜஶ்ச மாயிநஃ । பூதேஷு பூமம்ஶ்சரதஃ ஸ்வஶக்திபிஃ வஹ்நேரிவச்சந்நருசோ ந மேऽத்‌புதம்

ஸ்ரீ நாரதர் சொன்னார்: ஆண்டவரே, உமது மாயையை நான் பலமுறை பார்த்திருக்கிறேன் – அதைக் கடக்க மிகவும் கடினம். உலகத்தை உருவாக்கும் மாயை உடையவனே, நீ உயிரினங்களில் உன் சக்தியால் சஞ்சரிக்கையில், உன் மகிமை மரப்பட்டுக் கிடக்கிறது; மரத்தில் மறைந்திருக்கும் நெருப்பைப் போல. எனக்கு அதில் ஆச்சரியம் இல்லை.

தவேஹிதம் கோऽர்ஹதி ஸாது வேதிதும் ஸ்வமாயயேதம் ஸ்ரு'ஜதோ நியச்சதஃ । யத் வித்யமாநாத் மதயாவபாஸதே தஸ்மை நமஸ்தே ஸ்வவிலக்ஷணாத்மநே

இந்த உலகை உன் மாயையால் உருவாக்கி, மீண்டும் அடக்கும் உன் செயல்களை யார் முழுமையாக அறிய முடியும்? வெளியில் இருப்பது அறிவின் பிரதிபலிப்பே தவிர வேறு இல்லை. எல்லாவற்றையும் தாண்டிய இயல்புடைய உமக்கு நான் வணங்குகிறேன்.

ஜீவஸ்ய யஃ ஸம்ஸரதோ விமோக்ஷணம் ந ஜாநதோऽநர்தவஹாச்சரீரதஃ । லீலாவதாரைஃ ஸ்வயஶஃ ப்ரதீபகம் ப்ராஜ்வாலயத்த்வா தமஹம் ப்ரபத்யே

உடல் தரும் துன்பங்களை அறியாமல், பிறவி பிறவியாகச் சுற்றும் உயிர்களுக்கு விடுதலை அளிப்பவன் நீயே. உன் லீலை அவதாரங்களால் உன் புகழை வெளிப்படுத்துகிறாய். அந்த இருளை அகற்றும் உம்மை நான் சரணடைகிறேன்.

( அநுஷ்டுப் ) அதாப்யாஶ்ராவயே ப்ரஹ்ம நரலோகவிடம்பநம் । ராஜ்ஞஃ பைத்ரு'ஷ்வஸேயஸ்ய பக்தஸ்ய ச சிகீர்ஷிதம்

இருப்பினும், பிரம்மனே, உமது பாட்டி மகனும் உமக்கு பக்தனும் ஆன அரசன், மனித உலகை வியக்கச் செய்யும் காரியத்தைச் செய்ய நினைப்பதை நான் சொல்வேன்.

யக்ஷ்யதி த்வாம் மகேந்த்ரேண ராஜஸூயேந பாண்டவஃ । பாரமேஷ்ட்யகாமோ ந்ரு'பதிஃ தத்‌பவாநநுமோததாம்

பாண்டுவின் மகன், பிரம்மாவின் பதவியை விரும்பி, ராஜசூய யாகத்தால் உம்மை வழிபட விரும்புகிறான், ஆண்டவரே. இதில் நீர் மகிழ வேண்டும்.

தஸ்மிந் தேவ க்ரதுவரே பவந்தம் வை ஸுராதயஃ । தித்ரு'க்ஷவஃ ஸமேஷ்யந்தி ராஜாநஶ்ச யஶஸ்விநஃ

அந்த உயர்ந்த யாகத்தில், தேவர்களும் புகழ் பெற்ற அரசர்களும் உம்மை காண ஆவலுடன் ஒன்று கூடுவார்கள்.

ஶ்ரவணாத் கீர்தநாத் த்யாநாத் பூயந்தேऽந்தேவஸாயிநஃ । தவ ப்ரஹ்மமயஸ்யேஶ கிமுதேக்ஷாபிமர்ஶிநஃ

உம்மை கேட்பதும், பாடுவதும், தியானிப்பதும் கூட அருகில் இருப்பவர்களைத் தூய்மைப்படுத்தும்; பார்க்கவும் தொடவும் முடிந்தவர்கள் எவ்வளவு பாக்கியசாலிகள்!

( வஸம்ததிலகா ) யஸ்யாமலம் திவி யஶஃ ப்ரதிதம் ரஸாயாம் பூமௌ ச தே புவநமங்கல திக்விதாநம் । மந்தாகிநீதி திவி போகவதீதி சாதோ கங்கேதி சேஹ சரணாம்பு புநாதி விஶ்வம்

உமது திருவடிகளின் தூய புகழ் விண்ணிலும், பூமியிலும், பாதாளத்திலும் பரவி உள்ளது. அந்த நீர் விண்ணில் மந்தாகினி, கீழ் உலகில் போகவதி, இங்கு கங்கை என்று அழைக்கப்படுகிறது; உமது திருவடிகளில் இருந்து வந்த அந்த நீர் உலகத்தைத் தூய்மைப்படுத்துகிறது.

ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) தத்ர தேஷ்வாத்மபக்ஷேஷ்வ க்ரு'ஹ்ணத்ஸு விஜிகீஷயா । வாசஃ பேஶைஃ ஸ்மயந் ப்ரு'த்யமுத்தவம் ப்ராஹ கேஶவஃ

ஶுகர் சொன்னார்: அப்போது, தன் தரப்பினர் வெற்றி பெற விரும்பி இருந்தபோது, கேசவன், இனிய சொற்களோடு சிரித்தபடி, தன் சேவகர் உதவனை நோக்கி பேசினார்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச - த்வம் ஹி நஃ பரமம் சக்ஷுஃ ஸுஹ்ரு'ந் மம்த்ரார்ததத்த்வவித் । அதாத்ர ப்ரூஹ்யநுஷ்டேயம் ஶ்ரத்தத்மஃ கரவாம தத்

பகவான் கூறினார்: நீயே எங்களுக்கு மிக முக்கியமான கண்; நம்பிக்கையுள்ள நண்பன், நல்ல ஆலோசனையின் உண்மையான பொருளையும் அறிந்தவன். ஆகவே, இங்கே என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை நீ சொல்லு; நாங்கள் அதில் முழு நம்பிக்கை கொண்டு அதைச் செய்வோம்.