ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஶ்ரீஶுக உவாச - ஏவம் ப்ரபந்நைஃ ஸம்விக்நைஃ வேபமாநாயநைர்பலஃ । ப்ரஸாதிதஃ ஸுப்ரஸந்நோ மா பைஷ்டேத்யபயம் ததௌ

ஶுகர் சொன்னான்: இவ்வாறு, அடைக்கலம் புகுந்து, அஞ்சியதும் நடுங்கியதும் கொண்டவர்களைப் பார்த்து, பலராமர் மகிழ்ச்சி அடைந்து, 'பயப்படாதீர்கள்' என்று அவர்களுக்கு அஞ்சலியைக் கொடுத்தார்.

துர்யோதநஃ பாரிபர்ஹம் குஞ்ஜராந் ஷஷ்டிஹாயநாந் । ததௌ ச த்வாதஶஶதாநி அயுதாநி துரங்கமாந்

துரியோதனன் பரிசாக அறுபது வயது யானைகளை, பன்னிரண்டு ஆயிரம் குதிரைகளை வழங்கினான்.

ரதாநாம் ஷட்ஸஹஸ்ராணி ரௌக்மாணாம் ஸூர்யவர்சஸாம் । தாஸீநாம் நிஷ்ககண்டீநாம் ஸஹஸ்ரம் துஹித்ரு'வத்ஸலஃ

ஆறு ஆயிரம் பொன்னால் ஆன, சூரியனைப் போல ஒளிரும் ரதங்களை, மற்றும் ஆயிரம் மாலை அணியாத வேலைப்பெண்களை, மகள்களை விரும்பியவன் என்பதால், துரியோதனன் வழங்கினான்.

ப்ரதிக்ரு'ஹ்ய து தத்ஸர்வம் பகவாந் ஸாத்வதர்ஷபஃ । ஸஸுதஃ ஸஸ்நுஷஃ ப்ராயாத் ஸுஹ்ரு'த்‌பிரபிநந்திதஃ

அனைத்தையும் ஏற்றுக்கொண்ட புனிதர், சாத்வதர்களில் சிறந்தவர், தன் மகனும் மருமகளும் உடன், நண்பர்களால் கௌரவிக்கப்பட்டு புறப்பட்டார்.

( மிஶ்ர ) ததஃ ப்ரவிஷ்டஃ ஸ்வபுரம் ஹலாயுதஃ ஸமேத்ய பந்தூநநுரக்தசேதஸஃ । ஶஶம்ஸ ஸர்வம் யதுபுங்கவாநாம் மத்யே ஸபாயாம் குருஷு ஸ்வசேஷ்டிதம்

பின்னர் ஹலாயுதன் தன் நகரத்திற்குள் நுழைந்து, உறவினர்களிடம் அன்பு கொண்டு, யாதவர்கள் நடுவிலுள்ள சபையில், கௌரவர்களிடம் நடந்த அனைத்தையும் விவரித்தார்.

( அநுஷ்டுப் ) அத்யாபி ச புரம் ஹ்யேதத் ஸூசயத் ராமவிக்ரமம் । ஸமுந்நதம் தக்ஷிணதோ கங்காயாம் அநுத்ரு'ஶ்யதே

இன்றும் அந்த நகரம், ராமரின் வீரத்தின் சின்னமாக, கங்கையின் தெற்கில் உயர்ந்து, அனைவருக்கும் தெளிவாகக் காணப்படுகிறது.

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே உத்தரார்தே ஹஸ்திநபுரகர்ஷணரூபஸம்கர்ஷணவிஜயோ நாம அஷ்டஷஷ்டிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, மகான பாகவத புராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் உத்தரப் பகுதியில், 'ஹஸ்தினாபுரத்தை இழுத்துச் சென்ற சங்கர்ஷணரின் வெற்றி' என்ற அறுபத்து எட்டாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

தேவர்ஷிநாரதகர்த்ரு'கம் பகவதோ க்ரு'ஹசர்யாதர்ஶநம் - ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) நரகம் நிஹதம் ஶ்ருத்வா ததோத்வாஹம் ச யோஷிதாம் । க்ரு'ஷ்ணேநைகேந பஹ்வீநாம் தத் தித்ரு'க்ஷுஃ ஸ்ம நாரதஃ

பகவானின் குடும்ப வாழ்வை தேவர்ஷி நாரதர் காண விரும்பினார். ஶுகர் சொன்னான்: நரகன் வதை செய்யப்பட்டதும், பல பெண்களை ஒரே கிருஷ்ணர் திருமணம் செய்ததும் கேட்டு, அதை நேரில் காண நாரதர் ஆசைப்பட்டார்.

சித்ரம் பதைததேகேந வபுஷா யுகபத் ப்ரு'தக் । க்ரு'ஹேஷு த்வ்யஷ்டஸாஹஸ்ரம் ஸ்த்ரிய ஏக உதாவஹத்

அற்புதமாக, ஒரே உடலுடன், ஒரே நேரத்தில் எட்டு ஆயிரத்து இருநூறு பெண்களை அவரவர் வீடுகளில் திருமணம் செய்து கொண்டார் என்பது நம்ப முடியாதது.

இத்யுத்ஸுகோ த்வாரவதீம் தேவர்ஷிர்த்ரஷ்டுமாகமத் । புஷ்பிதோபவநாராம த்விஜாலிகுலநாதிதாம்

அந்த தெய்வீக முனிவர் துவாரகையை காண ஆவலுடன் வந்தார்; அங்கு பூங்காக்கள் மலர்ந்து, பறவைகளும் பிராமணர்களும் பாடும் ஒலியோடு தோட்டங்களும் பூங்காக்களும் இருந்தன.

உத்புல்லேந்தீவராம்போஜ கஹ்லாரகுமுதோத்பலைஃ । சுரிதேஷு ஸரஃஸூச்சைஃ கூஜிதாம் ஹம்ஸஸாரஸைஃ

அங்குள்ள ஏரிகள் முழுமையாக மலர்ந்த நீலத்தாமரை, அல்லி, குமுதம், மற்றும் பிற மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, உயர்ந்த புல்வெளியால் சூழப்பட்டு, அன்னமும் கொக்குகளும் கூவி மகிழ்ந்தன.

ப்ராஸாதலக்ஷைர்நவபிஃ ஜுஷ்டாம் ஸ்பாடிகராஜதைஃ । மஹாமரகதப்ரக்யைஃ ஸ்வர்ணரத்‍நபரிச்சதைஃ

அந்த நகரம் ஒன்பது இலட்சம் பிரகாசமான மாளிகைகளால், சுருங்கும் கண்ணாடி, வெள்ளி, பெரிய பச்சை மாணிக்கம் போல், தங்கம் மற்றும் ரத்தின அலங்காரங்களால் அழகுபடுத்தப்பட்டிருந்தது.

( மிஶ்ர ) விபக்தரத்யாபதசத்வராபணைஃ ஶாலாஸபாபீ ருசிராம் ஸுராலயைஃ । ஸம்ஸிக்தமார்காங்கநவீதிதேஹலீம் பதத்பதாகா த்வஜவாரிதாதபாம்

அதன் வீதிகள், சந்திகள், சந்தை இடங்கள் தனித்தனியாக இருந்தன; அழகான மண்டபங்களும் கூடங்களும், தேவாலயங்களும் இருந்தன; வீதிகள், வாசல்கள், தெருக்கள் எல்லாம் நீர் தெளிக்கப்பட்டு, கொடிகளும் கம்பளங்களும் வெயிலைக் காத்தன.

( அநுஷ்டுப் ) தஸ்யாமந்தஃபுரம் ஶ்ரீமத் அர்சிதம் ஸர்வதிஷ்ண்யபைஃ । ஹரேஃ ஸ்வகௌஶலம் யத்ர த்வஷ்ட்ரா கார்த்ஸ்ந்யேந தர்ஶிதம்

அந்த மாளிகையின் உள்ளே, எல்லா குடும்பத்தினராலும் மதிக்கப்பட்ட மகிமைமிக்க அந்தரங்க அறைகள் இருந்தன; அங்கு ஹரியின் தனிப்பட்ட திறமை முழுமையாக, த்வஷ்டா உருவாக்கியது போல், வெளிப்பட்டிருந்தது.

தத்ர ஷோடஶபிஃ ஸத்ம ஸஹஸ்ரைஃ ஸமலங்க்ரு'தம் । விவேஶைகதமம் ஶௌரேஃ பத்‍நீநாம் பவநம் மஹத்

அங்கு பதினாறாயிரம் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட மாளிகைகளில் ஒன்றை, சௌரியின் ஒரு மனைவியின் பெரிய இல்லத்தை, அவர் நாரதர் புகுந்தார்.

விஷ்டப்தம் வித்ருமஸ்தம்பைஃ வைதூர்யபலகோத்தமைஃ । இந்த்ரநீலமயைஃ குட்யைஃ ஜகத்யா சாஹதத்விஷா

அந்த மாளிகை பவளம் தூண்களால், சிறந்த வைடூரியம் தரைபலகைகளால், நீலம் கற்களால் சுவர்களும், தரை ஒளிரும் பிரகாசத்துடன் அமைக்கப்பட்டிருந்தது.

விதாநைர்நிர்மிதைஸ்த்வஷ்ட்ரா முக்தாதாமவிலம்பிபிஃ । தாந்தைராஸநபர்யங்கைஃ மண்யுத்தமபரிஷ்க்ரு'தைஃ

த்வஷ்டா உருவாக்கிய முத்து மாலைகள் தொங்கும் திரைகள், சிறந்த மாணிக்கம் மற்றும் பல்லங்கால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இருக்கைகள், படுக்கைகள் இருந்தன.

தாஸீபிர்நிஷ்ககண்டீபிஃ ஸுவாஸோபிரலங்க்ரு'தம் । பும்பிஃ ஸகஞ்சுகோஷ்ணீஷ ஸுவஸ்த்ரமணிகுண்டலைஃ

அங்கு அழகான ஆடைகள் அணிந்த, மாலை அணியாத தாசிகள், நல்ல ஆடைகள், கட்டுப்பட்ட துணிகள், தலையில் பட்டா, மாணிக்கக் காது கம்பிகள் அணிந்த ஆண்கள் அலங்கரித்திருந்தனர்.

( வஸம்ததிலகா ) ரத்‍நப்ரதீபநிகரத்யுதிபிர்நிரஸ்த த்வாந்தம் விசித்ரவலபீஷு ஶிகண்டிநோऽங்க । ந்ரு'த்யந்தி யத்ர விஹிதாகுருதூபமக்ஷைஃ நிர்யாந்தமீக்ஷ்ய கநபுத்தய உந்நதந்தஃ

அங்குள்ள ரத்தின விளக்குகளின் ஒளியில் இருள் நீங்கியது; பலவகை மாடங்களில் மயில்கள் ஆடின; அங்கு தூபமும் புனித அர்ப்பணிப்பும் செய்யப்பட்டு, அறிவில் ஆழ்ந்தவர்கள் வெளியேறும் தருணத்தைப் பார்த்து, பெருமையாக பாடினர்.

தஸ்மிந்ஸமாநகுணரூபவயஃஸுவேஷ தாஸீஸஹஸ்ரயுதயாநுஸவம் க்ரு'ஹிண்யா । விப்ரோ ததர்ஶ சமரவ்யஜநேந ருக்ம தண்டேந ஸாத்வதபதிம் பரிவீஜயந்த்யா

அங்கு, பண்பும் அழகும் இளமையும் ஆடையிலும் சமமான ஆயிரக்கணக்கான தாசிகளுடன், அந்த முனிவர், ஒரு தேவியை பொன்னால் செய்யப்பட்ட சாமரையால் சாத்துவதபதி மீது வீசிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தார்.

தம் ஸந்நிரீக்ஷ்ய பகவாந் ஸஹஸோத்திதஶ்ரீ பர்யங்கதஃ ஸகலதர்மப்ரு'தாம் வரிஷ்டஃ । ஆநம்ய பாதயுகலம் ஶிரஸா கிரீட ஜுஷ்டேந ஸாஞ்ஜலிரவீவிஶதாஸநே ஸ்வே

அந்த முனிவரைப் பார்த்தவுடன், அனைத்து தர்மங்களைப் பாதுகாப்பவர்களில் சிறந்தவர் ஆன பகவான், உடனே தன் படுக்கையிலிருந்து எழுந்து, தன் கிரீடம் சூடிய தலையால் முனிவரின் பாதங்களை வணங்கி, கையைக் கூப்பி, தன் இருக்கையில் வரவேற்றார்.

தஸ்யாவநிஜ்ய சரணௌ ததபஃ ஸ்வமூர்த்நா பிப்ரஜ்ஜகத்‌குருதமோऽபி ஸதாம் பதிர்ஹி । ப்ரஹ்மண்யதேவ இதி யத்‌குணநாம யுக்தம் தஸ்யைவ யச்சரணஶௌசமஶேஷதீர்தம்

அவர் அந்த முனிவரின் பாதங்களை கழுவி, அந்த நீரை தன் தலையில் வைத்தார்; உலகுக்கு உத்தம ஆசானும் நல்லவர்களின் தலைவரும் ஆனவராக இருந்தும், 'பிரம்மண்யதேவன்' என்று புகழப்படும் அவரது பாத தூய்மை எல்லா தீர்த்தங்களிலும் உயர்ந்தது.

ஸம்பூஜ்ய தேவரு'ஷிவர்யம்ரு'ஷிஃ புராணோ நாராயணோ நரஸகோ விதிநோதிதேந । வாண்யாபிபாஷ்ய மிதயாம்ரு'தமிஷ்டயா தம் ப்ராஹ ப்ரபோ பகவதே கரவாம ஹே கிம்

அந்த தெய்வீக முனிவரை மரியாதையுடன் வரவேற்று, பழமையான நாராயண முனிவர், நரனின் தோழனாக, மரபுப்படி இனிய, அளவான வார்த்தைகளால், 'பிரபுவே, பகவானே, உங்களுக்காக என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று கேட்டார்.

ஶ்ரீநாரத உவாச - நைவாத்‌புதம் த்வயி விபோऽகிலலோகநாதே மைத்ரீ ஜநேஷு ஸகலேஷு தமஃ கலாநாம் । நிஃஶ்ரேயஸாய ஹி ஜகத்ஸ்திதிரக்ஷணாப்யாம் ஸ்வைராவதார உருகாய விதாம ஸுஷ்டு

ஸ்ரீ நாரதர் கூறினார்: 'உலகின் எல்லா ஆதிபதியாகிய உம்மிடம், எல்லா மக்களிடமும் நட்பு, தீயவர்களிடம் தணிப்பு காண்பது ஆச்சரியமில்லை; உலக நன்மைக்காக, நீர் தானாகவே அவதரித்து, பாதுகாப்பதை நாங்கள் நன்றாக அறிகிறோம்.'

த்ரு'ஷ்டம் தவாங்க்ரியுகலம் ஜநதாபவர்கம் ப்ரஹ்மாதிபிர்ஹ்ரு'தி விசிந்த்யமகாதபோதைஃ । ஸம்ஸாரகூபபதிதோத்தரணாவலம்பம் த்யாயம்ஶ்சராம்யநுக்ரு'ஹாண யதா ஸ்ம்ரு'திஃ ஸ்யாத்

உங்கள் இரு பாதங்களைப் பார்த்தேன்; அது மக்களுக்கு விடுதலை தரும்; பிரம்மாதி பெரியோர்களும் மனதில் தியானிப்பது; இந்த உலக வாழ்வின் கிணற்றில் விழுந்தவர்களுக்கு அது கயிறு போன்ற ஆதரவாகும்; நான் அதை நினைத்து அலைகிறேன்; எனக்கு அருள் செய்து, அந்த நினைவு நிலைத்திருக்கச் செய்யுங்கள்.

( அநுஷ்டுப் ) ததோऽந்யதாவிஶத்‌ கேஹம் க்ரு'ஷ்ணபத்‍ந்யாஃ ஸ நாரதஃ । யோகேஶ்வரேஶ்வரஸ்யாங்க யோகமாயாவிவித்ஸயா

பிறொரு நாளில், நாரதர், யோகிகளின் தலைவனான கிருஷ்ணரின் மற்றொரு மனைவியின் இல்லத்திற்குள், அவர் யோகமாயையை அறிய விரும்பி சென்றார்.

தீவ்யந்தமக்ஷைஸ்தத்ராபி ப்ரியயா சோத்தவேந ச । பூஜிதஃ பரயா பக்த்யா ப்ரத்யுத்தாநாஸநாதிபிஃ

அங்கே, தன் பிரியமானவரும் உத்வவனும் உடன், தாயம் விளையாடிக் கொண்டிருந்தார். அவரை மிகுந்த பக்தியுடன், எழுந்து வரவேற்று, இருக்கை வழங்கி, மற்ற மரியாதைகளாலும் போற்றினர்.

ப்ரு'ஷ்டஶ்சாவிதுஷேவாஸௌ கதாऽऽயாதோ பவாநிதி । க்ரியதே கிம் நு பூர்ணாநாம் அபூர்ணைரஸ்மதாதிபிஃ

அப்போது, அறியாதவன் போல, 'ஓ பிரபு, எப்போது வந்தீர்கள்? எங்களைப் போன்ற குறைவுள்ளவர்கள், முழுமையானவர்களுக்கு என்ன செய்ய முடியும்?' என்று கேட்டார்.

அதாபி ப்ரூஹி நோ ப்ரஹ்மந் ஜந்மைதச்சோபநம் குரு । ஸ து விஸ்மித உத்தாய தூஷ்ணீமந்யதகாத்‌ க்ரு'ஹம்

இருப்பினும், 'ஓ பிராமணா, இந்த அழகான பிறப்பை எங்களுக்கு கூறுங்கள்' என்று கேட்டார். ஆனால் அவர் ஆச்சரியப்பட்டு எழுந்து, அமைதியாக வேறு வீடுக்கு சென்றார்.