ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

அஹோ ஐஶ்வர்யமத்தாநாம் மத்தாநாமிவ மாநிநாம் । அஸம்பத்தா கிரோ ருக்ஷாஃ கஃ ஸஹேதாநுஶாஸீதா

ஐயோ, செல்வத்தால் மதித்தவர்களின் பேச்சு, போதைபிடித்தவர்கள் போல குழப்பமாகவும் கடுமையாகவும் இருக்கும். அவர்களை யார் தாங்கி, யார் அறிவுரை கூற முடியும்?

அத்ய நிஷ்கௌரவம் ப்ரு'த்வீம் கரிஷ்யாமீத்யமர்ஷிதஃ । க்ரு'ஹீத்வா ஹலமுத்தஸ்தௌ தஹந்நிவ ஜகத்த்ரயம்

அவன் கோபத்தில், 'இன்று இந்த பூமியை கௌரவர்களிலிருந்து சுத்தமாக்குவேன்!' என்று கூறி, தனது கோலை எடுத்துக் கொண்டு, மூன்று உலகங்களையே எரிக்கப் போவது போல் எழுந்தான்.

லாங்கலாக்ரேண நகரம் உத்விதார்ய கஜாஹ்வயம் । விசகர்ஷ ஸ கங்காயாம் ப்ரஹரிஷ்யந்நமர்ஷிதஃ

தன் கோலின் முனையால் ஹஸ்தினாபுர நகரத்தை உடைத்து, கோபத்தில் அந்த நகரத்தை கங்கை நதிக்குள் இழுத்துச் சென்றான்.

ஜலயாநமிவாகூர்ணம் கங்காயாம் நகரம் பதத் । ஆக்ரு'ஷ்யமாணமாலோக்ய கௌரவாஃ ஜாதஸம்ப்ரமாஃ

அந்த நகரம் கங்கையில் ஒரு படகு சுழலில் சுழலும் போல் சுழன்றபோது, கௌரவர்கள் அதை இழுத்துச் செல்லப்படுவதைப் பார்த்து பயத்தில் கலங்கினர்.

தமேவ ஶரணம் ஜக்முஃ ஸகுடும்பா ஜிஜீவிஷவஃ । ஸலக்ஷ்மணம் புரஸ்க்ரு'த்ய ஸாம்பம் ப்ராஞ்ஜலயஃ ப்ரபும்

வாழ விரும்பிய கௌரவர்கள் தங்கள் குடும்பத்துடன், லக்ஷ்மணனையும் சாம்பனையும் முன்னிலைப்படுத்தி, கைகூப்பி பிரபுவை அடைக்கலம் அடைந்தனர்.

ராம ராமாகிலாதார ப்ரபாவம் ந விதாம தே । மூடாநாம் நஃ குபுத்தீநாம் க்ஷந்துமர்ஹஸ்யதிக்ரமம்

'ராமா, எல்லாவற்றிற்கும் ஆதாரமானவரே, உமது வலிமையை நாங்கள் அறியோம். எங்கள் அறியாமையையும் தவறையும் மன்னிக்க வேண்டும்; நாம் அறிவில்லாதவர்கள்.'

ஸ்தித்யுத்பத்த்யப்யயாநாம் த்வமேகோ ஹேதுர்நிராஶ்ரயஃ । லோகாந் க்ரீடநகாநீஶ க்ரீடதஸ்தே வதந்தி ஹி

உலகின் தோற்றம், நிலை, அழிவு ஆகியவற்றிற்கு ஆதாரம் நீயே; உனக்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லை. உலகங்கள் உன் விளையாட்டு பொம்மைகள் என்று ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.

( மிஶ்ர ) த்வமேவ மூர்த்நீதமநந்த லீலயா பூமண்டலம் பிபர்ஷி ஸஹஸ்ரமூர்தந் । அந்தே ச யஃ ஸ்வாத்மநி ருத்தவிஶ்வஃ ஶேஷேऽத்விதீயஃ பரிஶிஷ்யமாணஃ

முடிவில்லாதவரே, ஆயிரம் தலைகளால் பூமியை உன் தலையில் சுமந்து விளையாடுகிறாய். உலகம் அனைத்தும் உன்னுள் மறைந்தபின், நீயே தனியாக, ஒப்பற்றவனாக நிற்கிறாய்.

( அநுஷ்டுப் ) கோபஸ்தேऽகிலஶிக்ஷார்தம் ந த்வேஷாந்ந ச மத்ஸராத் । பிப்ரதோ பகவந் ஸத்த்வம் ஸ்திதிபாலநதத்பரஃ

பகவனே, உன் கோபம் உலகுக்கு பாடம் சொல்லவே; அது வெறுப்போடு அல்ல, பொறாமையாலும் அல்ல. நீ சத்த்வ குணத்தை நிலைநிறுத்தி, உயிர்களின் பாதுகாப்பில் எப்போதும் ஈடுபட்டிருப்பவன்.

நமஸ்தே ஸர்வபூதாத்மந் ஸர்வஶக்திதராவ்யய । விஶ்வகர்மந் நமஸ்தேऽஸ்து த்வாம் வயம் ஶரணம் கதாஃ

எல்லா உயிர்களுக்கும் உள்ளானவரே, எல்லா சக்திகளும் கொண்டவனே, அழிவில்லாதவரே, உலகை உருவாக்கும் கர்த்தாவே, உமக்கு வணக்கம்; நாங்கள் உன்னை அடைக்கலம் அடைந்தோம்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - ஏவம் ப்ரபந்நைஃ ஸம்விக்நைஃ வேபமாநாயநைர்பலஃ । ப்ரஸாதிதஃ ஸுப்ரஸந்நோ மா பைஷ்டேத்யபயம் ததௌ

ஶுகர் சொன்னான்: இவ்வாறு, அடைக்கலம் புகுந்து, அஞ்சியதும் நடுங்கியதும் கொண்டவர்களைப் பார்த்து, பலராமர் மகிழ்ச்சி அடைந்து, 'பயப்படாதீர்கள்' என்று அவர்களுக்கு அஞ்சலியைக் கொடுத்தார்.

துர்யோதநஃ பாரிபர்ஹம் குஞ்ஜராந் ஷஷ்டிஹாயநாந் । ததௌ ச த்வாதஶஶதாநி அயுதாநி துரங்கமாந்

துரியோதனன் பரிசாக அறுபது வயது யானைகளை, பன்னிரண்டு ஆயிரம் குதிரைகளை வழங்கினான்.

ரதாநாம் ஷட்ஸஹஸ்ராணி ரௌக்மாணாம் ஸூர்யவர்சஸாம் । தாஸீநாம் நிஷ்ககண்டீநாம் ஸஹஸ்ரம் துஹித்ரு'வத்ஸலஃ

ஆறு ஆயிரம் பொன்னால் ஆன, சூரியனைப் போல ஒளிரும் ரதங்களை, மற்றும் ஆயிரம் மாலை அணியாத வேலைப்பெண்களை, மகள்களை விரும்பியவன் என்பதால், துரியோதனன் வழங்கினான்.

ப்ரதிக்ரு'ஹ்ய து தத்ஸர்வம் பகவாந் ஸாத்வதர்ஷபஃ । ஸஸுதஃ ஸஸ்நுஷஃ ப்ராயாத் ஸுஹ்ரு'த்‌பிரபிநந்திதஃ

அனைத்தையும் ஏற்றுக்கொண்ட புனிதர், சாத்வதர்களில் சிறந்தவர், தன் மகனும் மருமகளும் உடன், நண்பர்களால் கௌரவிக்கப்பட்டு புறப்பட்டார்.

( மிஶ்ர ) ததஃ ப்ரவிஷ்டஃ ஸ்வபுரம் ஹலாயுதஃ ஸமேத்ய பந்தூநநுரக்தசேதஸஃ । ஶஶம்ஸ ஸர்வம் யதுபுங்கவாநாம் மத்யே ஸபாயாம் குருஷு ஸ்வசேஷ்டிதம்

பின்னர் ஹலாயுதன் தன் நகரத்திற்குள் நுழைந்து, உறவினர்களிடம் அன்பு கொண்டு, யாதவர்கள் நடுவிலுள்ள சபையில், கௌரவர்களிடம் நடந்த அனைத்தையும் விவரித்தார்.

( அநுஷ்டுப் ) அத்யாபி ச புரம் ஹ்யேதத் ஸூசயத் ராமவிக்ரமம் । ஸமுந்நதம் தக்ஷிணதோ கங்காயாம் அநுத்ரு'ஶ்யதே

இன்றும் அந்த நகரம், ராமரின் வீரத்தின் சின்னமாக, கங்கையின் தெற்கில் உயர்ந்து, அனைவருக்கும் தெளிவாகக் காணப்படுகிறது.

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே உத்தரார்தே ஹஸ்திநபுரகர்ஷணரூபஸம்கர்ஷணவிஜயோ நாம அஷ்டஷஷ்டிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, மகான பாகவத புராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் உத்தரப் பகுதியில், 'ஹஸ்தினாபுரத்தை இழுத்துச் சென்ற சங்கர்ஷணரின் வெற்றி' என்ற அறுபத்து எட்டாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

தேவர்ஷிநாரதகர்த்ரு'கம் பகவதோ க்ரு'ஹசர்யாதர்ஶநம் - ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) நரகம் நிஹதம் ஶ்ருத்வா ததோத்வாஹம் ச யோஷிதாம் । க்ரு'ஷ்ணேநைகேந பஹ்வீநாம் தத் தித்ரு'க்ஷுஃ ஸ்ம நாரதஃ

பகவானின் குடும்ப வாழ்வை தேவர்ஷி நாரதர் காண விரும்பினார். ஶுகர் சொன்னான்: நரகன் வதை செய்யப்பட்டதும், பல பெண்களை ஒரே கிருஷ்ணர் திருமணம் செய்ததும் கேட்டு, அதை நேரில் காண நாரதர் ஆசைப்பட்டார்.

சித்ரம் பதைததேகேந வபுஷா யுகபத் ப்ரு'தக் । க்ரு'ஹேஷு த்வ்யஷ்டஸாஹஸ்ரம் ஸ்த்ரிய ஏக உதாவஹத்

அற்புதமாக, ஒரே உடலுடன், ஒரே நேரத்தில் எட்டு ஆயிரத்து இருநூறு பெண்களை அவரவர் வீடுகளில் திருமணம் செய்து கொண்டார் என்பது நம்ப முடியாதது.

இத்யுத்ஸுகோ த்வாரவதீம் தேவர்ஷிர்த்ரஷ்டுமாகமத் । புஷ்பிதோபவநாராம த்விஜாலிகுலநாதிதாம்

அந்த தெய்வீக முனிவர் துவாரகையை காண ஆவலுடன் வந்தார்; அங்கு பூங்காக்கள் மலர்ந்து, பறவைகளும் பிராமணர்களும் பாடும் ஒலியோடு தோட்டங்களும் பூங்காக்களும் இருந்தன.

உத்புல்லேந்தீவராம்போஜ கஹ்லாரகுமுதோத்பலைஃ । சுரிதேஷு ஸரஃஸூச்சைஃ கூஜிதாம் ஹம்ஸஸாரஸைஃ

அங்குள்ள ஏரிகள் முழுமையாக மலர்ந்த நீலத்தாமரை, அல்லி, குமுதம், மற்றும் பிற மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, உயர்ந்த புல்வெளியால் சூழப்பட்டு, அன்னமும் கொக்குகளும் கூவி மகிழ்ந்தன.

ப்ராஸாதலக்ஷைர்நவபிஃ ஜுஷ்டாம் ஸ்பாடிகராஜதைஃ । மஹாமரகதப்ரக்யைஃ ஸ்வர்ணரத்‍நபரிச்சதைஃ

அந்த நகரம் ஒன்பது இலட்சம் பிரகாசமான மாளிகைகளால், சுருங்கும் கண்ணாடி, வெள்ளி, பெரிய பச்சை மாணிக்கம் போல், தங்கம் மற்றும் ரத்தின அலங்காரங்களால் அழகுபடுத்தப்பட்டிருந்தது.

( மிஶ்ர ) விபக்தரத்யாபதசத்வராபணைஃ ஶாலாஸபாபீ ருசிராம் ஸுராலயைஃ । ஸம்ஸிக்தமார்காங்கநவீதிதேஹலீம் பதத்பதாகா த்வஜவாரிதாதபாம்

அதன் வீதிகள், சந்திகள், சந்தை இடங்கள் தனித்தனியாக இருந்தன; அழகான மண்டபங்களும் கூடங்களும், தேவாலயங்களும் இருந்தன; வீதிகள், வாசல்கள், தெருக்கள் எல்லாம் நீர் தெளிக்கப்பட்டு, கொடிகளும் கம்பளங்களும் வெயிலைக் காத்தன.

( அநுஷ்டுப் ) தஸ்யாமந்தஃபுரம் ஶ்ரீமத் அர்சிதம் ஸர்வதிஷ்ண்யபைஃ । ஹரேஃ ஸ்வகௌஶலம் யத்ர த்வஷ்ட்ரா கார்த்ஸ்ந்யேந தர்ஶிதம்

அந்த மாளிகையின் உள்ளே, எல்லா குடும்பத்தினராலும் மதிக்கப்பட்ட மகிமைமிக்க அந்தரங்க அறைகள் இருந்தன; அங்கு ஹரியின் தனிப்பட்ட திறமை முழுமையாக, த்வஷ்டா உருவாக்கியது போல், வெளிப்பட்டிருந்தது.

தத்ர ஷோடஶபிஃ ஸத்ம ஸஹஸ்ரைஃ ஸமலங்க்ரு'தம் । விவேஶைகதமம் ஶௌரேஃ பத்‍நீநாம் பவநம் மஹத்

அங்கு பதினாறாயிரம் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட மாளிகைகளில் ஒன்றை, சௌரியின் ஒரு மனைவியின் பெரிய இல்லத்தை, அவர் நாரதர் புகுந்தார்.

விஷ்டப்தம் வித்ருமஸ்தம்பைஃ வைதூர்யபலகோத்தமைஃ । இந்த்ரநீலமயைஃ குட்யைஃ ஜகத்யா சாஹதத்விஷா

அந்த மாளிகை பவளம் தூண்களால், சிறந்த வைடூரியம் தரைபலகைகளால், நீலம் கற்களால் சுவர்களும், தரை ஒளிரும் பிரகாசத்துடன் அமைக்கப்பட்டிருந்தது.

விதாநைர்நிர்மிதைஸ்த்வஷ்ட்ரா முக்தாதாமவிலம்பிபிஃ । தாந்தைராஸநபர்யங்கைஃ மண்யுத்தமபரிஷ்க்ரு'தைஃ

த்வஷ்டா உருவாக்கிய முத்து மாலைகள் தொங்கும் திரைகள், சிறந்த மாணிக்கம் மற்றும் பல்லங்கால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இருக்கைகள், படுக்கைகள் இருந்தன.

தாஸீபிர்நிஷ்ககண்டீபிஃ ஸுவாஸோபிரலங்க்ரு'தம் । பும்பிஃ ஸகஞ்சுகோஷ்ணீஷ ஸுவஸ்த்ரமணிகுண்டலைஃ

அங்கு அழகான ஆடைகள் அணிந்த, மாலை அணியாத தாசிகள், நல்ல ஆடைகள், கட்டுப்பட்ட துணிகள், தலையில் பட்டா, மாணிக்கக் காது கம்பிகள் அணிந்த ஆண்கள் அலங்கரித்திருந்தனர்.

( வஸம்ததிலகா ) ரத்‍நப்ரதீபநிகரத்யுதிபிர்நிரஸ்த த்வாந்தம் விசித்ரவலபீஷு ஶிகண்டிநோऽங்க । ந்ரு'த்யந்தி யத்ர விஹிதாகுருதூபமக்ஷைஃ நிர்யாந்தமீக்ஷ்ய கநபுத்தய உந்நதந்தஃ

அங்குள்ள ரத்தின விளக்குகளின் ஒளியில் இருள் நீங்கியது; பலவகை மாடங்களில் மயில்கள் ஆடின; அங்கு தூபமும் புனித அர்ப்பணிப்பும் செய்யப்பட்டு, அறிவில் ஆழ்ந்தவர்கள் வெளியேறும் தருணத்தைப் பார்த்து, பெருமையாக பாடினர்.