ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

அஹோ யதூந் ஸுஸம்ரப்தாம் க்ரு'ஷ்ணம் ச குபிதம் ஶநைஃ । ஸாந்த்வயித்வாஹமேதேஷாம் ஶமமிச்சந் இஹாகதஃ

கோபத்தில் இருந்த யாதவர்களையும் கிருஷ்ணனையும் மெதுவாக சமாதானப்படுத்தி, அமைதி வேண்டி நான் இங்கு வந்தேன்.

த இமே மந்தமதயஃ கலஹாபிரதாஃ கலாஃ । தம் மாமவஜ்ஞாய முஹுஃ துர்பாஷாந் மாநிநோऽப்ருவந்

இந்த அறிவில்லாத, சண்டை விரும்பும், தீயவர்கள், என்னை மீண்டும் மீண்டும் அவமதித்து, பெருமையோடு கடுமையான வார்த்தைகள் பேசினார்கள்.

நோக்ரஸேநஃ கில விபுஃ போஜவ்ரு'ஷ்ண்யந்தகேஶ்வரஃ । ஶக்ராதயோ லோகபாலா யஸ்யாதேஶாநுவர்திநஃ

உக்ரசேனன் என்றால், போஜர், வ்ருஷ்ணிகள், அந்தகர்கள் ஆகியோரின் பெரும் அரசர்; அவருடைய ஆணைக்கு இந்திரன் முதலான உலகத்தின் காவலாளிகளும் கீழ்ப்படிகிறார்கள் அல்லவா?

ஸுதர்மாऽऽக்ரம்யதே யேந பாரிஜாதோऽமராங்‌க்ரிபஃ । ஆநீய புஜ்யதே ஸோऽஸௌ ந கிலாத்யாஸநார்ஹணஃ

சுதர்மா மண்டபத்திற்குள் சென்றவர், அமரர்களின் உலகிலிருந்து பாரிஜாத மரத்தை கொண்டு வந்து அனுபவித்தவர், அவருக்கு அரச ஆசனம் தகுதியற்றது என்று சொல்ல முடியுமா?

யஸ்ய பாதயுகம் ஸாக்ஷாத் ஶ்ரீருபாஸ்தேऽகிலேஶ்வரீ । ஸ நார்ஹதி கில ஶ்ரீஶோ நரதேவபரிச்சதாந்

அவருடைய பாதங்களில் ஸ்ரீதேவி நேரில் சேவை செய்கிறாள்; அந்த எல்லாம் உடையவருக்கு, அரச மரியாதை தகுதியல்ல என்று சொல்ல முடியுமா?

( வஸம்ததிலகா ) யஸ்யாங்‌க்ரிபங்கஜரஜோऽகிலலோகபாலைஃ மௌல்யுத்தமைர்த்ரு'தமுபாஸிததீர்ததீர்தம் । ப்ரஹ்மா பவோऽஹமபி யஸ்ய கலாஃ கலாயாஃ ஶ்ரீஶ்சோத்வஹேம சிரமஸ்ய ந்ரு'பாஸநம் க்வ

அவருடைய திருவடிகளின் தூசு, உலக காவலர்களின் கிரீடத்தால் சுமக்கப்படுகிறது; அந்த தூசு தீர்த்தங்களில் தீர்த்தம் என போற்றப்படுகிறது; பிரம்மா, சிவன், நானும் அவருடைய ஒரு பகுதியின் பகுதியே; ஸ்ரீதேவி நீண்ட காலம் அவருக்கு சேவை செய்கிறாள்; அவருக்கு அரச ஆசனம் எங்கே?

( அநுஷ்டுப் ) புஞ்ஜதே குருபிர்தத்தம் பூகண்டம் வ்ரு'ஷ்ணயஃ கில । உபாநஹஃ கில வயம் ஸ்வயம் து குரவஃ ஶிரஃ

வ்ருஷ்ணிகள் குருக்களால் வழங்கப்பட்ட நிலத்தை அனுபவிக்கிறார்கள்; நாங்கள் செருப்பாகவும், குருக்கள் தலைக்கிரீடமாகவும் இருக்கிறோம்.

அஹோ ஐஶ்வர்யமத்தாநாம் மத்தாநாமிவ மாநிநாம் । அஸம்பத்தா கிரோ ருக்ஷாஃ கஃ ஸஹேதாநுஶாஸீதா

ஐயோ, செல்வத்தால் மதித்தவர்களின் பேச்சு, போதைபிடித்தவர்கள் போல குழப்பமாகவும் கடுமையாகவும் இருக்கும். அவர்களை யார் தாங்கி, யார் அறிவுரை கூற முடியும்?

அத்ய நிஷ்கௌரவம் ப்ரு'த்வீம் கரிஷ்யாமீத்யமர்ஷிதஃ । க்ரு'ஹீத்வா ஹலமுத்தஸ்தௌ தஹந்நிவ ஜகத்த்ரயம்

அவன் கோபத்தில், 'இன்று இந்த பூமியை கௌரவர்களிலிருந்து சுத்தமாக்குவேன்!' என்று கூறி, தனது கோலை எடுத்துக் கொண்டு, மூன்று உலகங்களையே எரிக்கப் போவது போல் எழுந்தான்.

லாங்கலாக்ரேண நகரம் உத்விதார்ய கஜாஹ்வயம் । விசகர்ஷ ஸ கங்காயாம் ப்ரஹரிஷ்யந்நமர்ஷிதஃ

தன் கோலின் முனையால் ஹஸ்தினாபுர நகரத்தை உடைத்து, கோபத்தில் அந்த நகரத்தை கங்கை நதிக்குள் இழுத்துச் சென்றான்.

ஜலயாநமிவாகூர்ணம் கங்காயாம் நகரம் பதத் । ஆக்ரு'ஷ்யமாணமாலோக்ய கௌரவாஃ ஜாதஸம்ப்ரமாஃ

அந்த நகரம் கங்கையில் ஒரு படகு சுழலில் சுழலும் போல் சுழன்றபோது, கௌரவர்கள் அதை இழுத்துச் செல்லப்படுவதைப் பார்த்து பயத்தில் கலங்கினர்.

தமேவ ஶரணம் ஜக்முஃ ஸகுடும்பா ஜிஜீவிஷவஃ । ஸலக்ஷ்மணம் புரஸ்க்ரு'த்ய ஸாம்பம் ப்ராஞ்ஜலயஃ ப்ரபும்

வாழ விரும்பிய கௌரவர்கள் தங்கள் குடும்பத்துடன், லக்ஷ்மணனையும் சாம்பனையும் முன்னிலைப்படுத்தி, கைகூப்பி பிரபுவை அடைக்கலம் அடைந்தனர்.

ராம ராமாகிலாதார ப்ரபாவம் ந விதாம தே । மூடாநாம் நஃ குபுத்தீநாம் க்ஷந்துமர்ஹஸ்யதிக்ரமம்

'ராமா, எல்லாவற்றிற்கும் ஆதாரமானவரே, உமது வலிமையை நாங்கள் அறியோம். எங்கள் அறியாமையையும் தவறையும் மன்னிக்க வேண்டும்; நாம் அறிவில்லாதவர்கள்.'

ஸ்தித்யுத்பத்த்யப்யயாநாம் த்வமேகோ ஹேதுர்நிராஶ்ரயஃ । லோகாந் க்ரீடநகாநீஶ க்ரீடதஸ்தே வதந்தி ஹி

உலகின் தோற்றம், நிலை, அழிவு ஆகியவற்றிற்கு ஆதாரம் நீயே; உனக்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லை. உலகங்கள் உன் விளையாட்டு பொம்மைகள் என்று ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.

( மிஶ்ர ) த்வமேவ மூர்த்நீதமநந்த லீலயா பூமண்டலம் பிபர்ஷி ஸஹஸ்ரமூர்தந் । அந்தே ச யஃ ஸ்வாத்மநி ருத்தவிஶ்வஃ ஶேஷேऽத்விதீயஃ பரிஶிஷ்யமாணஃ

முடிவில்லாதவரே, ஆயிரம் தலைகளால் பூமியை உன் தலையில் சுமந்து விளையாடுகிறாய். உலகம் அனைத்தும் உன்னுள் மறைந்தபின், நீயே தனியாக, ஒப்பற்றவனாக நிற்கிறாய்.

( அநுஷ்டுப் ) கோபஸ்தேऽகிலஶிக்ஷார்தம் ந த்வேஷாந்ந ச மத்ஸராத் । பிப்ரதோ பகவந் ஸத்த்வம் ஸ்திதிபாலநதத்பரஃ

பகவனே, உன் கோபம் உலகுக்கு பாடம் சொல்லவே; அது வெறுப்போடு அல்ல, பொறாமையாலும் அல்ல. நீ சத்த்வ குணத்தை நிலைநிறுத்தி, உயிர்களின் பாதுகாப்பில் எப்போதும் ஈடுபட்டிருப்பவன்.

நமஸ்தே ஸர்வபூதாத்மந் ஸர்வஶக்திதராவ்யய । விஶ்வகர்மந் நமஸ்தேऽஸ்து த்வாம் வயம் ஶரணம் கதாஃ

எல்லா உயிர்களுக்கும் உள்ளானவரே, எல்லா சக்திகளும் கொண்டவனே, அழிவில்லாதவரே, உலகை உருவாக்கும் கர்த்தாவே, உமக்கு வணக்கம்; நாங்கள் உன்னை அடைக்கலம் அடைந்தோம்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - ஏவம் ப்ரபந்நைஃ ஸம்விக்நைஃ வேபமாநாயநைர்பலஃ । ப்ரஸாதிதஃ ஸுப்ரஸந்நோ மா பைஷ்டேத்யபயம் ததௌ

ஶுகர் சொன்னான்: இவ்வாறு, அடைக்கலம் புகுந்து, அஞ்சியதும் நடுங்கியதும் கொண்டவர்களைப் பார்த்து, பலராமர் மகிழ்ச்சி அடைந்து, 'பயப்படாதீர்கள்' என்று அவர்களுக்கு அஞ்சலியைக் கொடுத்தார்.

துர்யோதநஃ பாரிபர்ஹம் குஞ்ஜராந் ஷஷ்டிஹாயநாந் । ததௌ ச த்வாதஶஶதாநி அயுதாநி துரங்கமாந்

துரியோதனன் பரிசாக அறுபது வயது யானைகளை, பன்னிரண்டு ஆயிரம் குதிரைகளை வழங்கினான்.

ரதாநாம் ஷட்ஸஹஸ்ராணி ரௌக்மாணாம் ஸூர்யவர்சஸாம் । தாஸீநாம் நிஷ்ககண்டீநாம் ஸஹஸ்ரம் துஹித்ரு'வத்ஸலஃ

ஆறு ஆயிரம் பொன்னால் ஆன, சூரியனைப் போல ஒளிரும் ரதங்களை, மற்றும் ஆயிரம் மாலை அணியாத வேலைப்பெண்களை, மகள்களை விரும்பியவன் என்பதால், துரியோதனன் வழங்கினான்.

ப்ரதிக்ரு'ஹ்ய து தத்ஸர்வம் பகவாந் ஸாத்வதர்ஷபஃ । ஸஸுதஃ ஸஸ்நுஷஃ ப்ராயாத் ஸுஹ்ரு'த்‌பிரபிநந்திதஃ

அனைத்தையும் ஏற்றுக்கொண்ட புனிதர், சாத்வதர்களில் சிறந்தவர், தன் மகனும் மருமகளும் உடன், நண்பர்களால் கௌரவிக்கப்பட்டு புறப்பட்டார்.

( மிஶ்ர ) ததஃ ப்ரவிஷ்டஃ ஸ்வபுரம் ஹலாயுதஃ ஸமேத்ய பந்தூநநுரக்தசேதஸஃ । ஶஶம்ஸ ஸர்வம் யதுபுங்கவாநாம் மத்யே ஸபாயாம் குருஷு ஸ்வசேஷ்டிதம்

பின்னர் ஹலாயுதன் தன் நகரத்திற்குள் நுழைந்து, உறவினர்களிடம் அன்பு கொண்டு, யாதவர்கள் நடுவிலுள்ள சபையில், கௌரவர்களிடம் நடந்த அனைத்தையும் விவரித்தார்.

( அநுஷ்டுப் ) அத்யாபி ச புரம் ஹ்யேதத் ஸூசயத் ராமவிக்ரமம் । ஸமுந்நதம் தக்ஷிணதோ கங்காயாம் அநுத்ரு'ஶ்யதே

இன்றும் அந்த நகரம், ராமரின் வீரத்தின் சின்னமாக, கங்கையின் தெற்கில் உயர்ந்து, அனைவருக்கும் தெளிவாகக் காணப்படுகிறது.

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே உத்தரார்தே ஹஸ்திநபுரகர்ஷணரூபஸம்கர்ஷணவிஜயோ நாம அஷ்டஷஷ்டிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, மகான பாகவத புராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் உத்தரப் பகுதியில், 'ஹஸ்தினாபுரத்தை இழுத்துச் சென்ற சங்கர்ஷணரின் வெற்றி' என்ற அறுபத்து எட்டாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

தேவர்ஷிநாரதகர்த்ரு'கம் பகவதோ க்ரு'ஹசர்யாதர்ஶநம் - ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) நரகம் நிஹதம் ஶ்ருத்வா ததோத்வாஹம் ச யோஷிதாம் । க்ரு'ஷ்ணேநைகேந பஹ்வீநாம் தத் தித்ரு'க்ஷுஃ ஸ்ம நாரதஃ

பகவானின் குடும்ப வாழ்வை தேவர்ஷி நாரதர் காண விரும்பினார். ஶுகர் சொன்னான்: நரகன் வதை செய்யப்பட்டதும், பல பெண்களை ஒரே கிருஷ்ணர் திருமணம் செய்ததும் கேட்டு, அதை நேரில் காண நாரதர் ஆசைப்பட்டார்.

சித்ரம் பதைததேகேந வபுஷா யுகபத் ப்ரு'தக் । க்ரு'ஹேஷு த்வ்யஷ்டஸாஹஸ்ரம் ஸ்த்ரிய ஏக உதாவஹத்

அற்புதமாக, ஒரே உடலுடன், ஒரே நேரத்தில் எட்டு ஆயிரத்து இருநூறு பெண்களை அவரவர் வீடுகளில் திருமணம் செய்து கொண்டார் என்பது நம்ப முடியாதது.

இத்யுத்ஸுகோ த்வாரவதீம் தேவர்ஷிர்த்ரஷ்டுமாகமத் । புஷ்பிதோபவநாராம த்விஜாலிகுலநாதிதாம்

அந்த தெய்வீக முனிவர் துவாரகையை காண ஆவலுடன் வந்தார்; அங்கு பூங்காக்கள் மலர்ந்து, பறவைகளும் பிராமணர்களும் பாடும் ஒலியோடு தோட்டங்களும் பூங்காக்களும் இருந்தன.

உத்புல்லேந்தீவராம்போஜ கஹ்லாரகுமுதோத்பலைஃ । சுரிதேஷு ஸரஃஸூச்சைஃ கூஜிதாம் ஹம்ஸஸாரஸைஃ

அங்குள்ள ஏரிகள் முழுமையாக மலர்ந்த நீலத்தாமரை, அல்லி, குமுதம், மற்றும் பிற மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, உயர்ந்த புல்வெளியால் சூழப்பட்டு, அன்னமும் கொக்குகளும் கூவி மகிழ்ந்தன.

ப்ராஸாதலக்ஷைர்நவபிஃ ஜுஷ்டாம் ஸ்பாடிகராஜதைஃ । மஹாமரகதப்ரக்யைஃ ஸ்வர்ணரத்‍நபரிச்சதைஃ

அந்த நகரம் ஒன்பது இலட்சம் பிரகாசமான மாளிகைகளால், சுருங்கும் கண்ணாடி, வெள்ளி, பெரிய பச்சை மாணிக்கம் போல், தங்கம் மற்றும் ரத்தின அலங்காரங்களால் அழகுபடுத்தப்பட்டிருந்தது.