ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

யத் யூயம் பஹவஸ்த்வேகம் ஜித்வாதர்மேண தார்மிகம் । அபத்நீதாத தந்ம்ரு'ஷ்யே பந்தூநாமைக்யகாம்யயா

நீங்கள் பலர் இருந்தும், ஒரு நீதிமானை அநீதி செய்து வென்று கட்டியிருக்கிறீர்கள்; ஆனால் உறவினர்களுக்குள் ஒற்றுமை வேண்டி இதை நான் பொறுத்துக்கொள்கிறேன்.

வீர்யஶௌர்யபலோந்நத்தம் ஆத்மஶக்திஸமம் வசஃ । குரவோ பலதேவஸ்ய நிஶம்யோசுஃ ப்ரகோபிதாஃ

பாலராமனின் வலிமையும் வீரமும் நிறைந்த, அவருடைய சொற்களை குருக்கள் கேட்டு, கோபமடைந்தார்கள்.

அஹோ மஹச்சித்ரமிதம் காலகத்யா துரத்யயா । ஆருருக்ஷத்யுபாநத் வை ஶிரோ முகுடஸேவிதம்

அருமை! காலத்தின் ஓட்டால், ஒருவர் மேலேற விரும்பும்போது, காலில் செருப்பும், தலைக்கு கிரீடமும் அணிந்து நிற்கும் இந்த அதிசயம் பாருங்கள்.

ஏதே யௌநேந ஸம்பத்தாஃ ஸஹஶய்யாஸநாஶநாஃ । வ்ரு'ஷ்ணயஸ்துல்யதாம் நீதா அஸ்மத் தத்தந்ரு'பாஸநாஃ

இவர்கள் யவனர்களுடன் இணைந்து, படுக்கை, இருக்கை, உணவு ஆகியவற்றை பகிர்ந்து, நம்மால் அரச ஆசனமும் பெற்ற வ்ருஷ்ணிகள், நம்முடன் சமமாக்கப்பட்டுள்ளனர்.

சாமரவ்யஜநே ஶங்கம் ஆதபத்ரம் ச பாண்டுரம் । கிரீடமாஸநம் ஶய்யாம் புஞ்ஜந்த்யஸ்மதுபேக்ஷயா

நாம் கவனிக்காமல் விட்டதால், அவர்கள் சாமரம், விசிறி, சங்கு, வெண்குடை, கிரீடம், ஆசனம், படுக்கை ஆகியவற்றை அனுபவிக்கிறார்கள்.

( இம்த்ரவம்ஶா ) அலம் யதூநாம் நரதேவலாஞ்சநைஃ தாதுஃ ப்ரதீபைஃ பணிநாமிவாம்ரு'தம் । யேऽஸ்மத்ப்ரஸாதோபசிதா ஹி யாதவா ஆஜ்ஞாபயந்த்யத்ய கதத்ரபா பத

யாதவர்கள் அரச மரியாதைகளைப் பெற்றது போதும்; நம்மால் வழங்கப்பட்ட அந்த மரியாதை, பாம்புகளுக்கு அமிர்தம் போல; நம்முடைய அருளால் உயர்ந்த யாதவர்கள், இன்று வெட்கமில்லாமல் நம்மை ஆணையிடுகிறார்கள்.

( அநுஷ்டுப் ) கதமிந்த்ரோऽபி குருபிஃ பீஷ்மத்ரோணார்ஜுநாதிபிஃ । அதத்தமவருந்தீத ஸிம்ஹக்ரஸ்தமிவோரணஃ

இந்திரனே கூட, பீஷ்மர், த்ரோணர், அர்ஜுனர் போன்ற குருக்களுடன் இருந்தாலும், கொடுக்கப்படாததை, காட்டில் சிங்கம் பிடிக்கும் போல, பிடிக்க முடியுமா?

ஶ்ரீபாதராயணிருவாச - ஜந்மபந்துஶ்ரீயோந்நத்த மதாஸ்தே பரதர்ஷப । ஆஶ்ராவ்ய ராமம் துர்வாச்யம் அஸப்யாஃ புரமாவிஶந்

ஸ்ரீபாதராயணர் சொன்னார்: பிறப்பு, உறவு, செல்வம் ஆகியவற்றால் பெருமை கொண்ட அவர்கள், ராமனைப் பற்றி கடுமையான வார்த்தைகள் பேசிச், நாகரிகமில்லாமல் நகருக்குள் சென்றார்கள்.

த்ரு'ஷ்ட்வா குரூநாம் தௌஃஶீல்யம் ஶ்ருத்வாவாச்யாநி சாச்யுதஃ । அவோசத் கோபஸம்ரப்தோ துஷ்ப்ரேக்ஷ்யஃ ப்ரஹஸந் முஹுஃ

குருக்களின் தீமை மற்றும் அவமானப்படுத்தும் சொற்களை பார்த்து, அச்யுதன் கோபத்துடன், அடிக்கடி சிரித்தபடி பேசினார்.

நூநம் நாநாமதோந்நத்தாஃ ஶாந்திம் நேச்சந்த்யஸாதவஃ । தேஷாம் ஹி ப்ரஶமோ தண்டஃ பஶூநாம் லகுடோ யதா

பலவகை பெருமையில் மிதமான இவர்கள், அமைதியை விரும்பவில்லை; இவர்களுக்கு கட்டுப்பாடு என்பது, மிருகங்களுக்கு கம்பு போல் தண்டனை தான்.

அஹோ யதூந் ஸுஸம்ரப்தாம் க்ரு'ஷ்ணம் ச குபிதம் ஶநைஃ । ஸாந்த்வயித்வாஹமேதேஷாம் ஶமமிச்சந் இஹாகதஃ

கோபத்தில் இருந்த யாதவர்களையும் கிருஷ்ணனையும் மெதுவாக சமாதானப்படுத்தி, அமைதி வேண்டி நான் இங்கு வந்தேன்.

த இமே மந்தமதயஃ கலஹாபிரதாஃ கலாஃ । தம் மாமவஜ்ஞாய முஹுஃ துர்பாஷாந் மாநிநோऽப்ருவந்

இந்த அறிவில்லாத, சண்டை விரும்பும், தீயவர்கள், என்னை மீண்டும் மீண்டும் அவமதித்து, பெருமையோடு கடுமையான வார்த்தைகள் பேசினார்கள்.

நோக்ரஸேநஃ கில விபுஃ போஜவ்ரு'ஷ்ண்யந்தகேஶ்வரஃ । ஶக்ராதயோ லோகபாலா யஸ்யாதேஶாநுவர்திநஃ

உக்ரசேனன் என்றால், போஜர், வ்ருஷ்ணிகள், அந்தகர்கள் ஆகியோரின் பெரும் அரசர்; அவருடைய ஆணைக்கு இந்திரன் முதலான உலகத்தின் காவலாளிகளும் கீழ்ப்படிகிறார்கள் அல்லவா?

ஸுதர்மாऽऽக்ரம்யதே யேந பாரிஜாதோऽமராங்‌க்ரிபஃ । ஆநீய புஜ்யதே ஸோऽஸௌ ந கிலாத்யாஸநார்ஹணஃ

சுதர்மா மண்டபத்திற்குள் சென்றவர், அமரர்களின் உலகிலிருந்து பாரிஜாத மரத்தை கொண்டு வந்து அனுபவித்தவர், அவருக்கு அரச ஆசனம் தகுதியற்றது என்று சொல்ல முடியுமா?

யஸ்ய பாதயுகம் ஸாக்ஷாத் ஶ்ரீருபாஸ்தேऽகிலேஶ்வரீ । ஸ நார்ஹதி கில ஶ்ரீஶோ நரதேவபரிச்சதாந்

அவருடைய பாதங்களில் ஸ்ரீதேவி நேரில் சேவை செய்கிறாள்; அந்த எல்லாம் உடையவருக்கு, அரச மரியாதை தகுதியல்ல என்று சொல்ல முடியுமா?

( வஸம்ததிலகா ) யஸ்யாங்‌க்ரிபங்கஜரஜோऽகிலலோகபாலைஃ மௌல்யுத்தமைர்த்ரு'தமுபாஸிததீர்ததீர்தம் । ப்ரஹ்மா பவோऽஹமபி யஸ்ய கலாஃ கலாயாஃ ஶ்ரீஶ்சோத்வஹேம சிரமஸ்ய ந்ரு'பாஸநம் க்வ

அவருடைய திருவடிகளின் தூசு, உலக காவலர்களின் கிரீடத்தால் சுமக்கப்படுகிறது; அந்த தூசு தீர்த்தங்களில் தீர்த்தம் என போற்றப்படுகிறது; பிரம்மா, சிவன், நானும் அவருடைய ஒரு பகுதியின் பகுதியே; ஸ்ரீதேவி நீண்ட காலம் அவருக்கு சேவை செய்கிறாள்; அவருக்கு அரச ஆசனம் எங்கே?

( அநுஷ்டுப் ) புஞ்ஜதே குருபிர்தத்தம் பூகண்டம் வ்ரு'ஷ்ணயஃ கில । உபாநஹஃ கில வயம் ஸ்வயம் து குரவஃ ஶிரஃ

வ்ருஷ்ணிகள் குருக்களால் வழங்கப்பட்ட நிலத்தை அனுபவிக்கிறார்கள்; நாங்கள் செருப்பாகவும், குருக்கள் தலைக்கிரீடமாகவும் இருக்கிறோம்.

அஹோ ஐஶ்வர்யமத்தாநாம் மத்தாநாமிவ மாநிநாம் । அஸம்பத்தா கிரோ ருக்ஷாஃ கஃ ஸஹேதாநுஶாஸீதா

ஐயோ, செல்வத்தால் மதித்தவர்களின் பேச்சு, போதைபிடித்தவர்கள் போல குழப்பமாகவும் கடுமையாகவும் இருக்கும். அவர்களை யார் தாங்கி, யார் அறிவுரை கூற முடியும்?

அத்ய நிஷ்கௌரவம் ப்ரு'த்வீம் கரிஷ்யாமீத்யமர்ஷிதஃ । க்ரு'ஹீத்வா ஹலமுத்தஸ்தௌ தஹந்நிவ ஜகத்த்ரயம்

அவன் கோபத்தில், 'இன்று இந்த பூமியை கௌரவர்களிலிருந்து சுத்தமாக்குவேன்!' என்று கூறி, தனது கோலை எடுத்துக் கொண்டு, மூன்று உலகங்களையே எரிக்கப் போவது போல் எழுந்தான்.

லாங்கலாக்ரேண நகரம் உத்விதார்ய கஜாஹ்வயம் । விசகர்ஷ ஸ கங்காயாம் ப்ரஹரிஷ்யந்நமர்ஷிதஃ

தன் கோலின் முனையால் ஹஸ்தினாபுர நகரத்தை உடைத்து, கோபத்தில் அந்த நகரத்தை கங்கை நதிக்குள் இழுத்துச் சென்றான்.

ஜலயாநமிவாகூர்ணம் கங்காயாம் நகரம் பதத் । ஆக்ரு'ஷ்யமாணமாலோக்ய கௌரவாஃ ஜாதஸம்ப்ரமாஃ

அந்த நகரம் கங்கையில் ஒரு படகு சுழலில் சுழலும் போல் சுழன்றபோது, கௌரவர்கள் அதை இழுத்துச் செல்லப்படுவதைப் பார்த்து பயத்தில் கலங்கினர்.

தமேவ ஶரணம் ஜக்முஃ ஸகுடும்பா ஜிஜீவிஷவஃ । ஸலக்ஷ்மணம் புரஸ்க்ரு'த்ய ஸாம்பம் ப்ராஞ்ஜலயஃ ப்ரபும்

வாழ விரும்பிய கௌரவர்கள் தங்கள் குடும்பத்துடன், லக்ஷ்மணனையும் சாம்பனையும் முன்னிலைப்படுத்தி, கைகூப்பி பிரபுவை அடைக்கலம் அடைந்தனர்.

ராம ராமாகிலாதார ப்ரபாவம் ந விதாம தே । மூடாநாம் நஃ குபுத்தீநாம் க்ஷந்துமர்ஹஸ்யதிக்ரமம்

'ராமா, எல்லாவற்றிற்கும் ஆதாரமானவரே, உமது வலிமையை நாங்கள் அறியோம். எங்கள் அறியாமையையும் தவறையும் மன்னிக்க வேண்டும்; நாம் அறிவில்லாதவர்கள்.'

ஸ்தித்யுத்பத்த்யப்யயாநாம் த்வமேகோ ஹேதுர்நிராஶ்ரயஃ । லோகாந் க்ரீடநகாநீஶ க்ரீடதஸ்தே வதந்தி ஹி

உலகின் தோற்றம், நிலை, அழிவு ஆகியவற்றிற்கு ஆதாரம் நீயே; உனக்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லை. உலகங்கள் உன் விளையாட்டு பொம்மைகள் என்று ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.

( மிஶ்ர ) த்வமேவ மூர்த்நீதமநந்த லீலயா பூமண்டலம் பிபர்ஷி ஸஹஸ்ரமூர்தந் । அந்தே ச யஃ ஸ்வாத்மநி ருத்தவிஶ்வஃ ஶேஷேऽத்விதீயஃ பரிஶிஷ்யமாணஃ

முடிவில்லாதவரே, ஆயிரம் தலைகளால் பூமியை உன் தலையில் சுமந்து விளையாடுகிறாய். உலகம் அனைத்தும் உன்னுள் மறைந்தபின், நீயே தனியாக, ஒப்பற்றவனாக நிற்கிறாய்.

( அநுஷ்டுப் ) கோபஸ்தேऽகிலஶிக்ஷார்தம் ந த்வேஷாந்ந ச மத்ஸராத் । பிப்ரதோ பகவந் ஸத்த்வம் ஸ்திதிபாலநதத்பரஃ

பகவனே, உன் கோபம் உலகுக்கு பாடம் சொல்லவே; அது வெறுப்போடு அல்ல, பொறாமையாலும் அல்ல. நீ சத்த்வ குணத்தை நிலைநிறுத்தி, உயிர்களின் பாதுகாப்பில் எப்போதும் ஈடுபட்டிருப்பவன்.

நமஸ்தே ஸர்வபூதாத்மந் ஸர்வஶக்திதராவ்யய । விஶ்வகர்மந் நமஸ்தேऽஸ்து த்வாம் வயம் ஶரணம் கதாஃ

எல்லா உயிர்களுக்கும் உள்ளானவரே, எல்லா சக்திகளும் கொண்டவனே, அழிவில்லாதவரே, உலகை உருவாக்கும் கர்த்தாவே, உமக்கு வணக்கம்; நாங்கள் உன்னை அடைக்கலம் அடைந்தோம்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - ஏவம் ப்ரபந்நைஃ ஸம்விக்நைஃ வேபமாநாயநைர்பலஃ । ப்ரஸாதிதஃ ஸுப்ரஸந்நோ மா பைஷ்டேத்யபயம் ததௌ

ஶுகர் சொன்னான்: இவ்வாறு, அடைக்கலம் புகுந்து, அஞ்சியதும் நடுங்கியதும் கொண்டவர்களைப் பார்த்து, பலராமர் மகிழ்ச்சி அடைந்து, 'பயப்படாதீர்கள்' என்று அவர்களுக்கு அஞ்சலியைக் கொடுத்தார்.

துர்யோதநஃ பாரிபர்ஹம் குஞ்ஜராந் ஷஷ்டிஹாயநாந் । ததௌ ச த்வாதஶஶதாநி அயுதாநி துரங்கமாந்

துரியோதனன் பரிசாக அறுபது வயது யானைகளை, பன்னிரண்டு ஆயிரம் குதிரைகளை வழங்கினான்.